2 - First Night, Fight Fight

HINDI alam ni Czarina kung ano ang mararamdaman niya ng gabing iyon. Bago pa siya makita ay agad na itong napabalik sa kanyang kwarto at dahan-dahan na napaupo sa sahig habang yakap ang sarili.

So hindi dahil delayed ang flight niya kaya hindi siya nakadating kundi dahil ayaw niya talagang pumunta? Hindi mapakaniwala si Czarina. 

Nanginig ang mga labi at buong katawan ni Czarina. “Kung ayaw akong pakasalan… Bakit pinipilit pa ni Mr. Marquez ang kasalang ito? Bakit ako pa?”

Sumasakit ang ulo ni Czarina sa kakaisip pero iisa lang ang alam niya. Wala na siyang kawala pa.

Naghintay siya sa kanyang silid sa hindi niya alam na dahilan. Nagbabakasaling darating ang fiance matapos ang isang oras gaya ng utos ni Mr. Marquez sa anak. 

Pero isang oras na ang lumipas, at wala pa ring dumating. She waited another hour, yet the room remained silent—no footsteps, no knock on the door.

“Hindi siya darating, Zari,” mahina niyang bulong sa sarili, pilit na pinapakalma ang tibok ng kanyang puso. She even let out a small laugh, though it sounded hollow in the quiet night. “Ano bang pinag-iisip mo? Imposible namang bigla na lang siyang susulpot dito.”

Pagod at pagkabalisa ang humila sa kanya pababa sa kama. She lay on her back, eyes half-closed, letting the heaviness of sleep slowly claim her. The tension that had knotted her chest throughout the day was finally loosening. Nagbabakasakali na ngayong gabi ay tuluyan siyang makapagpahinga ng maayos.

Ngunit bago pa man siya tuluyang makatulog, biglang may mabigat at malaki na katawan ang dumagan sa ibabaw niya, halos pinipiga ang kanyang hininga.

Nanlaki ang mga mata ni Czarina nang mamulatan ang malamlam na silweta ng isang lalaki sa gitna ng dilim. Ang kanyang mukha ay halos hindi niya makita, ngunit ang mainit na hininga nito ay dumadampi sa kanyang pisngi.

“Ahhhh—!”

But the man pinned her arms over her head and shut her mouth by putting his hand over her mouth.

Nagpumiglas naman si Czarina, pero ayaw tanggalin ng lalaki ang kamay nito kaya wala siyang ibang pagpipilian kundi ang kagatin ang kamay na nakatakip sa kanyang bibig.

“Help!” sigaw niya ng buong lakas, habang dumadain pa ang lalaki sa sakit, ngunit hindi ito umalis sa kanyang harapan. “Sino ka? Hel—”

Agad na natigil ang pagsisigaw ni Czarina nang maramdaman niya ang malambot na labi sa kanyang leeg. 

“Shut up,” mahinang bulong ngg lalaki sa kanya.

Nanginig sa takot si Czarina. Ramdam niya ang mainit na paghinga na dumadampi sa kanyang balat, kasabay ng lalong pagbigat ng presensya nito.

Pero hindi pa rin napapalitan ang ekspresyon sa mukha ni Czarina. 

Gusto niyang mapaismid sa pagpapatahimik sa kanya. “Shut up? Siya nga itong pumasok bigla sa kwarto ko tapos ‘shut up’? Dinaganan pa ako! Anong akala niya? Magaan siya?!” Gusto niyang isigaw iyon sa taong nasa kanyang harapan, pero hindi niya nagawa, lalo na’t ramdam niyang nasa panganib ito. 

Paano hindi? May isang lalaki. May lalaking nakapasok sa kanyang silid. “Paano ito nakapasok dito?” bulong niya. “A-Anong gagawin niya?”

Pinilit niyang hindi ipakita ang kaba, mahigpit na napakuyom ng kamay saka mariing nagsalita. “I’m telling you, I am the future wife of the young master of this family. Kapag may nangyari sa’kin na masama, siguradong mamamatay ka.”

Ang Marquez family ang pinakamakapangyarihan sa buong bansa. Kahit sinong mangahas na kalabanin sila ay may kalalagyan. Kung kaya wala siyang choice kundi gamitin ang pamilya bilang proteksyon sa sarili.

Marahang napatawa ang lalaki na nasa kanyang ibabaw, puno ng panunuya. “Are you that proud of marrying into the Marquez family?”

“A-Ano ba ang kailangan mo?” Kinakabahan niyang tanong. Pilit siyang pumipiglas pero dahil sa laki ng lalaki ay hindi niya magawa.

Inilapit pa lalo ng lalaki ang kanyang mukha habang nakatitig sa kanya. “Kailangan? Hindi ba ito ang gusto mo? You went to so much trouble para lang mapakasal sa’kin. Fine, I’ll grant your wish.”

Tila nawala lahat ng antok ni Czarina nang marinig ang katagang “mapakasal sa’kin.”

That means, this guy was no other than the cold and powerful zillionaire’s heir, ‘Damion Marquez’.

“I-Ikaw si Mr. Damion…” hindi mapakaniwalang saad ni Czarina. Hindi niya maaninag ang mukha ng lalaki dahil sa sobrang dilim ng kanyang silid.

“Sir… Bi-bitawan niyo po ako…” nanlaban si Czarina at gaya ng unang pagsubok na makawala sa lalaki ay hindi iyon nangyari.

Mas lalo lang siyang idiniin ng lalaki. “Bitawan? You’re making a tough request, missy..”

Kaagad na ibinaba ni Damion ang kanyang ulo. Nanigas naman si Czarina. Sobrang lakas ng tibok ng puso niya na kulang na lang ay lumukso iyon palabas ng kanyang dibdib. Buong akala niya ay hahalikan siya ng lalaki, pero nakaramdaman ito ng sakit sa kanyang labi nang kagatin ito ng lalaki.

“Ugh!” buong lakas na naitulak ni Czarina ang lalaki. “Let go! Let me go!”

Mas lalong napatawa si Damion, tawang puno ng panunuya. “Since you wanted to marry me, then you’ll have to accept everything that comes with it… Or…” aniya sa mababang tono, saka muling inilapit ang mukha sa babae halos magkasalubong na ang tungki ng kanilang mga ilong, ngunit hindi rin maaninag ni Damion ang mukha ng babae.

“...Or leave.”

Napatigil sa pagpupumiglas si Czarina, pikit-matang nilunok ang lahat ng sakit at takot. “No…” buong lakas niyang tugon. “Hindi ako aalis.”

Kailangan niya ng pera. Para sa Lola niya at kahit gaano kahirap, kahit gaano kabigat ang kailangan niyang tiisin, titiisin niya. She can’t ran away. It’s now or never.

Agad na nakaramdam ng galit si Damion sa naging tugon ng babae sa kanya, pero nakuha niya pang ngumisi. “Heh, stubborn, huh? Fine. Then don’t regret it, missy.”

Mabilis siyang hinila pataas mula sa pagkakahiga sa kama at marahas ding itinulak dahilan para matumba ito at tumama ang binti niya sa matigas na gilid ng kama, halos mawalan siya ng hininga sa pagpigil niya ng sakit.

“Disgusting woman.” Napatingin sa kanya si Damion na puno ng galit at pagkasuklam, kahit na hindi nito maaninag ang mukha ng babae sa dilim. “Do you really think I would ever touch you? You’re dirty. And what?” Natawa ito. “You want me to marry you? Dream on.”