LOGINYour comments and feedback are always appreciated—they truly mean a great deal. Thank you for reading, and I hope you have a wonderful day~✨🫶🫶🫶
THREE DAYS PASSED, pero wala pa ring balita si Kuya Carlo, kaya lalo lang nag-ooverthink si Czarina. Sa hapag-kainan, kahit maraming delicacies, fruit salad lang ang kinain niya—bagama’t mas maayos na ang appetite niya kaysa dati.Biglang nag-aya si Damion na gumala dahil may free days siya, ngunit malamig itong tinanggihan ni Czarina. Tahimik si Damion sandali, saka tiningnan si Wendy, na agad umaktong tagapamagitan at kinumbinsi si Czarina na pakinggan muna ang plano.Napilitan si Czarina at pumayag na makinig. Nabuhayan si Damion at masiglang nagkuwento tungkol sa mga glass houses sa Marquez Manor na puno ng iba’t ibang prutas—dahil alam niyang mahilig si Czarina sa fruits.Pilit na kinumbinsi ni Wendy si Czarina sa pamamagitan ng pag-i-imagine ng strawberries at grapes, at sinabing mas safe at mas masarap kapag sariling tanim.Kahit sinabi ni Czarina na puwede namang bumili sa market, hindi nagpatalo si Wendy at nangakong gagawa pa ng strawberry cake pagbalik nila. Dahil kabisado
“IT’S TELEPATHY.”Nagkatinginan sila at humalakhak.“Ay oo! Only people who truly love each other can do that,” dagdag pa nito.Nanatiling maayos ang ngiti ni Damion, pero halatang pinipigilan niyang lumaki ang usapan.“Please don’t tease,” magalang niyang sabi. “Rina will feel embarrassed.”Parang sinang-ayunan ang sinabi ni Damion. Yumuko si Czarina at mabilis na nagsalita.“Excuse me. I need to leave.” At agad siyang tumalikod.Habang papalayo si Czarina, lalo pang natuwa ang dalawang babae.“Heh,” sabi ng isa, “matagal na silang kasal pero shy pa rin.”“Mr. Marquez,” dagdag ng isa, “go and keep your wife company.”Hindi na kailangan ng paanyaya pa. Nasa kay Czarina na ang atensyon ni Damion.At ngayong may pagkakataon siyang lumayo sa business partner niya, agad niya itong sinundan hanggang sa isang mas tahimik na sulok.Paglapit niya pa lang, biglang humarap si Czarina at matalim siyang tiningnan.“Don’t think I’m giving you face just because we’re in public,” malamig niyang baba
CHARITY GALA.Pinag-usapan nina Wendy at Czarina ang pagdalo sa gala dahil kinakailangang mag-interview ni Wendy, samantala, gusto lang sumama ni Czarina para hindi mabagot sa mansyon at para makaiwas na rin kay Damion.Dumating sila na nakaayos at agad na naging sentro ng atensyon. Hindi siya dumalo bilang Mrs. Marquez, umaasang hindi siya mapapansin at mabilis silang makakauwi matapos ang trabaho ni Wendy. Pero hindi nangyari ang inaasahan niya. Sa halip na mga matang mapanuri at malamig na paghusga, marami ang ngumiti at bumati sa kanya—kahit hindi niya kilala. May ilan pang tila pamilyar ang tingin, na para bang matagal na siyang kilala.Tinukso pa siya ni Wendy; sinabing para na raw siyang celebrity, pero kitang-kita pa rin sa mukha ni Czarina ang pagiging hindi komportable.Dahil hirap magtrabaho si Wendy habang kasama siya, dinala niya si Czarina sa isang tahimik na sulok at pinakiusapang maghintay habang kukuha siya ng mga litrato.Pinagbawalan niya itong gumala, pero puwede
SA TOTOO LANG, maging si Czarina ay hindi rin maintindihan ang sarili niya. Magulo ang lahat. Parang may bumabangga sa loob ng dibdib niya—pag-aalala, pag-iwas, at guilt na hindi niya maipaliwanag.Buti na lang, matatapos din ito.Kapag dumating na ang kapatid niya para sunduin siya, babalik ang lahat sa normal.Huminga nang malalim si Czarina. Pinilit niyang itaboy ang mga isipin at ibinuhos na lang ang atensyon sa pagluluto.Samantala, si Damion naman ay hindi inalis ang tingin sa kaniya. Pinagmamasdan niya ang bawat kilos nito sa kusina—parang ayaw niyang palampasin kahit isang segundo. Sa mga mata niya, nandoon ang lambing na halos hindi na niya maitago.Makaraan ang halos kalahating oras, inilapag ni Czarina ang isang mangkok ng mainit na lugaw sa harap ni Damion.Kalmado ang boses niya, ngunit diretso.“Okay na. Kainin mo agad habang mainit.”Pagkatapos sabihin iyon, naghihintay siyang kumilos ito—ngunit hindi gumalaw si Damion.Nanatili lang itong nakatingin sa lugaw, tila may
“...DID YOU FALL FOR HIM?”“Then why are you trying to be nice to Damion? Ang dali niyang mag-assume, Zari.” Napahapo sa noo si Wendy. “Kapag nakakita ’yan ng pag-asa, kakapit ’yan sa’yo nang parang linta! Damion’s fighting power is terrifying. Once he clings to you, he won’t let go until he dies!” Sa totoo lang, ramdam niyang malapit na siyang umalis kasama ang kapatid niya—at malamang, hindi na niya muling makikita si Damion sa buhay na ito. Kaya gusto niyang gawing mas maayos at mas mainit ang huling mga sandali nila… para kapag binalikan niya sa alaala, wala siyang pagsisisihan.Kung magkamali man ng intindi si Damion, wala na rin iyong halaga.Matagal siyang hindi nagsalita, kaya tinapik ni Wendy ang balikat niya.“Hello? I’m talking to you. Bakit parang lumilipad isip mo?”Nagbalik sa sarili si Czarina at pilit na nagpakalma.Alam mo naman ang mga buntis, hormones,” sabi niya. “Maybe ngayon, I find Damion agreeable. Gusto ko siyang kausap ngayon. Pero the next moment, baka ayok
“THE REAL PROBLEM IS… YOUR FEELINGS FOR HIM.”“Wala akong feelings para sa kanya,” madiin niyang sabi. “Matagal ko na siyang sinukuan.” Tapos bigla siyang bumuntong-hininga at padabog na tumayo. “Ugh. Hindi ba movie? Tara na. Manood na tayo.”Inakala ni Czarina na siguradong magiging komplikado ang lakad nila.Pero kabaligtaran ang nangyari. Hindi lang pumayag si Damion—siya pa mismo ang nagmaneho papunta sa cinema. Siya rin ang bumili ng tickets at popcorn, at personal pa silang inihatid hanggang entrance ng sinehan, may bahagyang ngiti sa labi.Habang hawak ang bucket ng popcorn, napailing si Wendy at napabuntong-hininga.“Grabe… hindi ko akalaing darating ang araw na makaka-experience ako ng service ni Mr. Marquez.”Suminghal si Czarina. “Ang pathetic mo. Nabibili ka lang sa popcorn.”“Excuse me,” sabi ni Wendy habang yakap ang popcorn na parang ginto. “Ordinary ang popcorn… pero extraordinary si Mr. Marquez. Feeling ko, once in a lifetime ko lang ‘to mararanasan.”Napairap si Czar
“THE ONLY FINGERPRINTS found belong to Ms. Ysabel and one of her servants. None from Miss Ocampo.”Napasinghap ang lahat ng tao sa paligid at nagkaroon ng bulong-bulungan.Bahagyang tinaas ni Damion ang kilay, binasa ang report, saka marahang ngumiti—‘yong tipong ngiting alam mong may kasamang babal
“SIYA LANG NAMAN.” Sabay turo kay Czarina.Nagkatinginan ang mga tao, nagbulungan. Habang si Ysabel naman ay umarteng tila nagulat. “Miss Ocampo, I didn’t think you were that kind of person. If you liked the watch, I could’ve given it to you. But that watch—Damion gave it to me. It means a lot.”Du
TILA LALAGUTAN ng hininga si Czarina sa sobrang lapit ng kanilang mga mukha. Ramdam ni Czarina ang mainit at mabagong hininga ng lalaki, na siyang lalong nagpawala sa kanyang ulirat. Mariing napapikit si Czarina. Bahagyang nakaramdam ng hilo gawa na rin ng alak na ininom.“Breathe, Rina,” nag-aalala
“YES, THIS IS MY FIANCE, CZARINA OCAMPO,” malamig na wika ni Damion, habang inabot ang kamay ni Czarina, sabay bahagyang tango sa mga taong nasa harap nila.Nanlaki naman ang mga mata ni Czarina sa gulat. Fiancée?!Hindi siya makapaniwala sa narinig. Mabilis siyang napatingin kay Damion, tila ba uma







