LOGIN“CUTE MY FOOT!”Inilabas ni Czarina ang kanyang dila at kinuha si Tiantian para dalhin ito sa ibang lugar para makita ang magandang tanawin.Pero masaya pa si Tiantian sa picnic mat. Nang pilitin siyang buhatin ni Czarina, nagpumiglas ito at agad na tumalikod sa kaniya, malinaw na ayaw pang umalis.Napabuntong-hininga si Czarina, walang magawa. Samantala, tuwang-tuwa naman si Damion. “Let the two of us play for a while.”“You’re injured. May energy ka pa bang makipaglaro sa kaniya?”“I wasn’t doing any juggling tricks. Inaasar ko lang naman siya.”Habang nagsasalita, gumawa ng funny face si Damion kay Tiantian, na agad namang humalakhak.Ilang beses pa siyang gumawa ng iba’t ibang nakakatawang mukha bago naman nagbago ng tactics. Gumawa siya ng kung anu-anong onomatopoeic sounds, at lalo pang napatawa si Tiantian.Napansin ni Czarina na kapag kasama ni Tiantian si Damion, palagi itong malakas tumawa at sobrang likot maglaro. Pero kapag siya naman ang kasama nito, mas tahimik ang bata
“DAMION! DAMION!”May gumalaw sa isang tumpok ng damo sa ibaba.Maya-maya, may kamay na kumaway. “I’m fine! I’m right here!”Nang marinig ang boses niya, nakahinga nang maluwag si Czarina. Agad sana siyang bababa, pero mabilis siyang pinigilan ng mga tao sa paligid.“Madam, hawak mo pa ang bata. Kami na lang ang bababa.”“This is troublesome.”“No trouble at all.”Ilang malalakas na lalaki ang maingat na bumaba sa slope at nakita si Damion sa ibaba. Tinulungan nila itong makaakyat pabalik habang agad namang lumapit ang farm doctor para suriin siya.Pero tinanggihan ni Damion ang examination. “I’m fine.”Maayos nga si Damion, pero hindi si Czarina.Pagkabalik nito sa taas, agad niyang itinulak ang balikat ni Damion, halatang galit.“Nababaliw ka na ba?! You risked everything for a worthless watermelon!” Matalim ang tingin niya rito. “Dapat binasag ko na lang ulo mo gamit ’yong watermelon para makita kung ano’ng laman!”Matalim ang tingin ni Czarina kay Damion. “Rina, you’re crying.”“H
ANG MGA MALILIIT NA POULTRY ay nakalagay sa magkakahiwalay na cages, tahimik na kumakain at natutulog na parang wala silang ibang problema sa mundo.Common animals lang naman ang mga ito, pero dahil sa cute nilang itsura, madali nilang nakukuha ang atensyon at puso ng mga bata.Samantala, excited naman ang mga magulang. High-pitched ang mga boses nila habang ipinapakilala sa mga anak ang mga hayop sa harapan nila, sabay tawa at kwentuhan, kaya naging masaya at harmonious ang atmosphere.Dahil medyo maingay, sumuko na si Czarina sa pakikipag-usap kay Tiantian.Buti na lang, hindi naman bothered ang bata. Ilang sandali itong maingat na tumitingin sa mga sisiw bago muling tumingin kay Czarina at tumawa, halatang nag-e-enjoy.Pero hindi nagtagal ang peaceful atmosphere.Dalawang magulang ang biglang nagkatinginan nang masama bago nagsimula ang mainit na pagtatalo.“Anong tinatayo-tayo mo? Tabi!”“Bakit ako tatabi?”“Ang tagal mo nang nakaupo rito. Wala ka bang hiya? Umalis ka na!”“Ako an
KINABUKASAN.Nang malaman ni Alejandro na sasama sa activity sina Czarina at Damion, halos hindi maitago ang saya niya. Agad niyang inutusan ang mga servants na ihanda ang lahat ng posibleng kailangan nila.Sinunod naman ng mga servants ang utos nang buong ingat. Ang problema, habang tumatagal, lalo nang dumadami ang gamit sa harapan ni Damion.Hanggang sa isang hiking backpack na halos kalahati ng height niya ang itinulak sa kaniya.Napakamot sa ulo si Damion. “Dad, farm lang naman ang pupuntahan namin. We don’t need to bring this much stuff.”“Mas mabuti nang prepared.”“But it’ll be very heavy to carry.”“Then you should try to overcome it.”“This will be exhausting. There’s no way to overcome it.”“You rascal! Sa wakas, may chance ka nang lumabas kasama si Zari, nagrereklamo ka pa!”“Because Rina doesn’t want to bring this much stuff. Rina, you agree, right?”Desperadong humingi ng suporta si Damion kay Czarina, pero hindi man lang siya nito pinansin.Ayaw niyang makialam sa away
PAGBALIK NI CZARINA sa Marquez residence, napansin niyang medyo mabigat ang atmosphere.Pero nagkunwari siyang walang napapansin. Pagkapasok niya sa living room, binati pa niya si Alejandro na nakaupo sa sofa.“Pa.”Pagkakita sa kaniya, bahagyang nawala ang lungkot sa mga mata ni Alejandro. Ngumiti ito nang malumanay.“Gutom ka na ba?”“Hindi. Kumain ako kasama ng mga bata sa orphanage.”“Zari, next time na pumunta tayo sa orphanage, pakisabihan ako. Gusto ko ring sumama, tumulong at gumawa ng charity work.”“Okay. Siguradong matutuwa ang mga bata na makita ka.”Inilipat ni Czarina si Tiantian sa kabilang braso. “Pagod na po ako. Kaya babalik na po ako sa kwarto.”“Okay, go ahead.”Naglakad si Czarina sa living room na para bang walang ibang tao roon, ni hindi man lang tiningnan ang isa pang lalaking nakaupo sa sofa.Napakunot-noo si Alejandro. Nang tuluyang makapasok si Czarina sa kuwarto, hindi na siya nakapagpigil at agad na hinarap si Damion.“What’s going on between you two?”Kal
“YES. GUSTONG-GUSTO KAYO NI TIANTIAN.”Lalong natuwa ang mga bata. Nagsimula silang kumanta at sumayaw sa paligid ni Tiantian, dahilan para lalo itong matuwa hanggang sa halos maglaho na ang mga mata nito sa sobrang tawa.Ang masasayang tawanan ng mga bata ay parang healing balm. Kahit gaano kabigat ang mood, kaya nitong pagaanin ang lahat at kahit saglit ay palabasin ang liwanag mula sa dilim.Habang pinagmamasdan ni Wenwen ang masayang mag-ina, bigla niyang naramdaman na sulit pala ang pagsama niya sa kanila.Dahil sa tawanan, mas marami pang batang lumapit. May ilan pang gumawa ng magandang flower wreath at nag-tiptoe para maisuot iyon sa ulo ni Tiantian.Yumuko si Czarina para tulungan silang maisuot iyon.Unang beses pa lang ni Tiantian na magsuot ng flower wreath. Mukhang nanibago siya kaya inabot niya ito at hinawakan gamit ang maliliit niyang kamay, saka pinagmasdan nang mabuti.Napatingin sa kaniya ang mga bata, halatang nag-aalala na baka hindi niya magustuhan at itapon ang
MARQUEZ VILLA.Pagkauwi ni Czarina, napansin kaagad ni Alejandro na may kakaiba sa kinikilos ni Czarina. Ang dating masayahin ay naging tahimik, detached, colder. Hindi na nagawang makapagtanong ni Alejandro at iniisip niya na baka may masamang nangyari o wala lang talaga ito sa mood.Nang gabing iy
“YOU’RE WELCOME TO WORK AT THE MARQUEZ GROUP.”Napangiti si Cassidy, punong-puno ng tuwa ngunit agad din itong napalitan ng pag-aalala. “Pero… ano bang pwede kong gawin? Wala naman akong sapat na qualifications, at ‘yong pinag-aralan ko…”“Don’t worry,” putol ni Damion, sabay utos kay Kathy. “Humana
FOR A MONTH, ni isang tawag o mensahe ay hindi natanggap ni Cassidy mula kay Damion. Paulit-ulit niya itong tinatawagan, ngunit hindi man lang sinasagot—isang bagay na labis niyang ikinabahala.Dati, isang ring pa lang ay sinasagot na niya. Ngayon, wala kahit isa.Habang lumilipas ang mga araw, lalo
“R-RINA… W-WHERE’S THE CHILD?”“P-Paano mo nalaman?” She stammered, her eyes filled with panic and fear.Hindi alam ni Czarina kung ano ba dapat ang mararamdaman. Nalilito siya at hindi niya alam kung paano haharapin si Damion.Nang makita ni Damion ang ekspresyon ni Czarina, may kung ano sa kanya a







