Masuk“MAKE SURE YOU KEEP YOUR WORD.”
“Definitely.”
Napasulyap si Czarina sa tambak na papeles sa mesa. “So… Paano na po ‘tong mga ‘to?”
“Go home.” Maikli ang sagot ni Damion. “We’ll deal with them tomorrow.”
“MUKHANG NASABI NA RIN NAMAN ANG LAHAT NG KAILANGANG SABIHIN.”Aalis na sana si Czarina para puntahan ang tiyuhin nang muling nagsalita si Damion.“That guy who kept bothering you...” malamig nitong sabi. “He’s already been kicked out of the city. Hindi na siya makakabalik para guluhin ka ulit.”Napakurap si Czarina. Hindi siya agad nakapagsalita.Pagkaraan ng ilang segundo, napailing na lang siya. “You really went all out.”Akala ni Damion ay magpapasalamat siya. Pero ang unang narinig nito ay tila pagbatikos.Bahagyang tumalim ang tingin nito.“You feel sorry for him?” malamig nitong tanong. “If that’s the case, I can bring him back so you can continue getting to know each other.”Mabilis na umiling si Czarina.“No, no. Wala akong intensyong gawin sa kanya ng kahit ano pa ’yan.” Napangiti siya nang alanganin. “Sinasabi ko lang, masyado kang desidido. Once you make a move, you don’t leave any loose ends.”Hindi man lang nagbago ang ekspresyon ni Damion.“Just remember what you promis
“…THEN ANO PA BA ANG PAG-UUSAPAN?”Halatang tumama ang sagot ni Tito Fran. Sa isang iglap, tila naubusan ng isasagot si Damion.Halos mapangiti si Czarina. Wow… bihira niyang makitang natutulala si Damion.Ang galing talaga ni Tito Fran.Pero hindi pa man siya tuluyang nakakasaya… Bumaling na sa kanya si Damion.“Of course, we have something to talk about.” Malamig ang boses nito. “Like my employee’s love life. For example...” Bahagya itong tumigil. “That clueless idiot who kept pestering you, ignored your rejection, and insisted on asking you out.”Agad nawala ang ngiti ni Czarina. Seriously?Sa dami ng puwedeng pag-usapan… Iyon pa talaga ang binuksan nito.Naikuwento na niya kay Tito Fran ang nangyari sa office ilang araw na ang nakalipas, pero hindi na niya iyon pinalaki. Hindi rin naman gaanong binigyan ng pansin ng matanda, kaya akala niya tapos na ang usapan.Pero ngayon… Sa paraan ng pagkukuwento ni Damion, para bang isa nang delikadong kriminal ang lalaking may salamin.Hindi
“...I HOPE YOU CAN FORGIVE ME.”Bahagyang tumaas ang kilay ni Czarina. Hindi niya inaasahang magagawa iyon ni Cassidy.Sa totoo lang, wala sa kanya kung gaano katagal yuyuko. Pero dahil nakatingin ang lahat—lalo na ang pamilya Marquez—wala siyang ibang magagawa kundi panatilihin ang maayos na pakikitungo.“Your family has already apologized more than enough,” kalmado niyang sabi. “And sinabi na rin naman naming wala kaming sama ng loob. So... let’s leave everything in the past.”“Thank you for your kindness, Miss Velasco.” Dahan-dahang tumuwid si Cassidy. “I’ll make it up to you someday.”“There’s no need.”Nakangiting tumango si Mr. Marquez. “I’m glad everything has been cleared up. It was all just a misunderstanding.” Napatingin ito kay Tito Fran. “Now that everything’s settled, I hope we can all move forward... Don’t you agree?”Bahagyang ngumiti si Tito Fran. “People make mistakes.” Dahan-dahan nitong ibinaba ang hawak na kubyertos. “What matters is whether they truly learn from
“MAKE SURE YOU KEEP YOUR WORD.”“Definitely.”Napasulyap si Czarina sa tambak na papeles sa mesa. “So… Paano na po ‘tong mga ‘to?”“Go home.” Maikli ang sagot ni Damion. “We’ll deal with them tomorrow.”Yes!Hindi napigilan ni Czarina ang makahinga nang maluwag.Napansin ni Damion ang reaksyon niya.“You’ve only been working overtime for an hour.” Bahagya itong kumunot-noo. “Are you really that tired?”“Not really.” Umiling siya. “Naghihintay na kasi
“MISS VELASCO… WOULD YOU LIKE TO HAVE DINNER WITH ME?”“Oh my God… Bakit bumalik na naman tayo sa umpisa?! Gusto ko na talagang magsabi ng masasamang words…” Bulong ni Czarina sa sarili.Sasagot na sana si Czarina nang biglang nagsalita si Damion.“Security.” Malamig ang boses nito. “Throw him out.”Ilang sandali lang, pilit nang inilabas ng mga guwardiya ang lalaking may salamin kahit nagpupumiglas pa ito.Sa wakas, natahimik din ang lobby.“Honestly… bakit hindi mo na lang ginawa ‘yan kanina pa?”
“SINGLES NIGHT?” malamig na tanong ni Damion.Napalunok si Czarina.Pakiramdam niya, kailangan niyang magpaliwanag.“Gusto lang tingnan ni Wendy,” mabilis niyang sabi. “We just stayed for a while. We didn’t join any of the activities.”“Then why was he talking to you?”Napakunot-noo si Czarina. Hindi niya nagustuhan ang tono ni Damion. Para bang may ginawa siyang kasalanan.Even if I did join… What right does he have to question me?Unti-unting sumiklab ang inis niya. “President,” malamig niyang sabi, “I’m single now. May mali bang dumalo sa g
“RINA, NO! PLEASE, WAKE UP!”Napapikit ng mga mata si Czarina, may ngiti sa labi at dahan-dahan na inabot ang pisngi ng lalaki. “I-I’m so…”“Don’t speak!” nanginginig na saad ni Damion.“I’m s-sorry… Dam…”Inabot ni Damion ang nanlalamig na kamay ni Czarina na nakadapo sa kanyang pisngi, pero bago
SA ISANG ABANDONADONG WAREHOUSE.Isang babae ang pumasok sa loob ng warehouse, naka-high heels, ang tunog ng bawat hakbang ay malamig at matalim. Tumigil ito sa harap ni Czarina na nakahandusay sa sahig.“Kailan siya magigising?” tanong ng babae, malamig ang boses at puno ng inis.Tumingin ang kalbo
“...HINDI AKO KAILANMAN PAPAYAG NA PAKASALAN KA. SO, DON’T GET YOUR HOPES UP.”Sandaling natahimik si Czarina. Pinipigilan niyang matawa kahit gusto na niyang sapakin ang lalaki. Sa halip, nilaro niya ang emosyon, kunwaring nasaktan. Pinilit niyang pigilan ang mga luha na wala naman talaga, sabay pi
“RINA, YOU’VE COME JUST IN TIME. Tulungan mo akong ayusin ang mga tambak na dokumento at dalhin sa opisina ko. Remember to be quick. Now move!” utos ni Lena. Hahanapin niya na sana si Wendy para makapagpaalam at puntahan si Damion para sa trabaho nang bigla siyang nakita ng editor-in-chief nilang s







