LOGINHi there! If you enjoyed this book, I’d really appreciate it if you could leave a short review. Your feedback means a lot! <3
PAGBALIK NI CZARINA sa Marquez residence, napansin niyang medyo mabigat ang atmosphere.Pero nagkunwari siyang walang napapansin. Pagkapasok niya sa living room, binati pa niya si Alejandro na nakaupo sa sofa.“Pa.”Pagkakita sa kaniya, bahagyang nawala ang lungkot sa mga mata ni Alejandro. Ngumiti ito nang malumanay.“Gutom ka na ba?”“Hindi. Kumain ako kasama ng mga bata sa orphanage.”“Zari, next time na pumunta tayo sa orphanage, pakisabihan ako. Gusto ko ring sumama, tumulong at gumawa ng charity work.”“Okay. Siguradong matutuwa ang mga bata na makita ka.”Inilipat ni Czarina si Tiantian sa kabilang braso. “Pagod na po ako. Kaya babalik na po ako sa kwarto.”“Okay, go ahead.”Naglakad si Czarina sa living room na para bang walang ibang tao roon, ni hindi man lang tiningnan ang isa pang lalaking nakaupo sa sofa.Napakunot-noo si Alejandro. Nang tuluyang makapasok si Czarina sa kuwarto, hindi na siya nakapagpigil at agad na hinarap si Damion.“What’s going on between you two?”Kal
“YES. GUSTONG-GUSTO KAYO NI TIANTIAN.”Lalong natuwa ang mga bata. Nagsimula silang kumanta at sumayaw sa paligid ni Tiantian, dahilan para lalo itong matuwa hanggang sa halos maglaho na ang mga mata nito sa sobrang tawa.Ang masasayang tawanan ng mga bata ay parang healing balm. Kahit gaano kabigat ang mood, kaya nitong pagaanin ang lahat at kahit saglit ay palabasin ang liwanag mula sa dilim.Habang pinagmamasdan ni Wenwen ang masayang mag-ina, bigla niyang naramdaman na sulit pala ang pagsama niya sa kanila.Dahil sa tawanan, mas marami pang batang lumapit. May ilan pang gumawa ng magandang flower wreath at nag-tiptoe para maisuot iyon sa ulo ni Tiantian.Yumuko si Czarina para tulungan silang maisuot iyon.Unang beses pa lang ni Tiantian na magsuot ng flower wreath. Mukhang nanibago siya kaya inabot niya ito at hinawakan gamit ang maliliit niyang kamay, saka pinagmasdan nang mabuti.Napatingin sa kaniya ang mga bata, halatang nag-aalala na baka hindi niya magustuhan at itapon ang
“...MEDYO NASIRAAN KA NG BAIT.”“Tarantad0ng kaibigan ‘to!” anas ni Czarina.“Hoy! Bibig mo!” Napaismid si Wendy. “If you don’t go all out, how can it be effective? Anyway, tapos na ang mission ko. Huwag ka nang magbibigay sa akin ng mahihirap na problema tulad nito. Sayang ang brain cells ko.” Mabilis na inayos ni Wenwen ang buhok niya, halatang proud na proud sa sarili niyang performance.Kahit hindi eksaktong ayon sa plano ni Czarina ang nangyari, nakatulong pa rin si Wenwen. Tinapik niya ito sa balikat. “Pag-uwi natin, hihilingin ko kay Tito Fran na ipagluto ka ng masarap para makabawi ka.”“Hmm, that sounds good.”Gaya ng sinabi ni Wenwen, hindi naman iniwasan o nilamig ng mga teachers at mga bata sa orphanage si Czarina. Pareho pa rin ang mga ngiti nila gaya ng dati.At ang simpleng pagtanggap na iyon ay agad nagpainit sa puso ni Czarina. Hindi niya namalayang napangiti na rin siya. Pero wala nang nakipagkuwentuhan sa kaniya dahil napunta agad ang attention ng lahat kay Tiantia
“LET NATURE TAKE ITS COURSE. Huwag mong i-overthink ang mga bagay na hindi mo naman kayang baguhin kahit anong gawin mo.”“So, sinasabi mo ba na hahayaan ko na lang ang tadhana ko?”“Why do you have to put it so negatively? Mas maganda kung sasabihin mong tranquil as water.”Naningkit ang mga mata ni Czarina. “Wala tayo sa poetry class. Ayusin mo ang pananalita mo!”Naningkit din ang mga mata ni Wendy. “Tingnan mo nga! Ang bilis uminit ng ulo mo! Konting disagreement lang, nag-iiba na agad ang expression mo. Don’t tell me nagme-menopause ka na?”Napaismid si Czarina. “Wala ka kasi sa posisyon ko kaya hindi mo alam ang anxiety ko.”“Oo nga, hindi. Pero si Tiantian, araw-araw kang kasama. Does he understand?”“Alam ko,” singit ni Tito Fran. “Pero hindi ibig sabihin no’n na sinusuportahan ko na.”Napakunot-noo si Czarina. “Kayo dalawa, nandito lang ba kayo rito para i-denounce ako?”“No,” sagot ni Tito Fran. “We’re here to help you relax and enjoy the present. Alam kong may iniisip ka, p
“...REFUND FOR THE REGISTRATION FEE.”“Huh?” Napakunot-noo si Alejandro. “Bakit kailangan ng refund?” “Since hindi na siya papasok, of course, dapat makuha natin ang refund. I know the Marquez family is wealthy, pero hindi ibig sabihin na dapat magsayang tayo ng pera. Kung mahirap para sa’yo, ako na ang bahala.”“No, no, no. You misunderstood me. Hindi ko sinabing itigil na ni Tiantian ang pag-aaral niya.”Napakurap si Alejandro. “But you just said…”“What I mean is, ilipat natin si Tiantian sa ibang classroom at bigyan ng bagong teacher. This time, VIP class na. Iba rin ang level ng mga batang naroon, kaya malamang wala nang magpapakitang-gilas o makikipag-close dahil lang sa status ni Damion.”At hindi ba mas sanay pa ngang magpakitang-gilas ang mga nasa upper class? Mas magaling lang silang magtago at mas sophisticated ang paraan.Nang mapansing tahimik siya, maingat na nagtanong si Alejandro, “Anong problema? Aren’t you satisfied with my arrangement?”Yumuko si Czarina. “No. Dad
“THAT’S WHAT KIDS ARE LIKE. THAT’S WHY PEOPLE ENVY THEM.”Nang makitang parang walang nangyari at tuloy lang sa pakikipagkuwentuhan si Damion, kumunot ang noo ni Czarina.“Get on the road! Gusto mo bang magkaroon ulit ng video conference?”This woman. How can she turn on you so easily?Napailing na lang si Damion bago pinaandar ang kotse.Pagdating nila sa Marquez family home, sabik nang bubuksan ni Czarina ang pinto.“Don’t move yet.”Napapitlag siya sa sigaw ni Damion at agad na binawi ang kamay. “Ano?”“Kung bubuhatin mo ngayon si Tiantian, he’ll definitely wake up. Better to let him sleep a little longer.”Napatingin si Czarina sa mahimbing na mukha ng bata. Ayaw rin naman niyang gambalain ang tulog nito, kaya napilitan siyang sumang-ayon.Matapos ayusin ang posisyon ni Tiantian, napansin niyang hindi pa rin umaalis si Damion.“I’ll stay here with Tiantian. You can go inside first.”“No. If Dad sees this, he’ll definitely nag me again and say I haven’t done my job properly. So let
SA ISANG ABANDONADONG WAREHOUSE.Isang babae ang pumasok sa loob ng warehouse, naka-high heels, ang tunog ng bawat hakbang ay malamig at matalim. Tumigil ito sa harap ni Czarina na nakahandusay sa sahig.“Kailan siya magigising?” tanong ng babae, malamig ang boses at puno ng inis.Tumingin ang kalbo
MATAPOS ANG TRABAHO ay tumunog ang cellphone ni Czarina. Napangiti siya nang mabasa ang mensahe mula kay Damion.[Nasa baba na ako. I’m waiting for you.]Nang makita ni Czarina ang mensahe ni Damion ay napangiti siya. Napansin iyon ni Wendy kaya naman ay napahaplos siya sa kanyang mga braso ng tumaa
“...IKAW RIN. BAKA MAGSISI KA RIN.”Sasagot na sana si Czarina nang bumukas ang pintuan at pumasok ang isang matangkad, matikas at matipunong lalaki, dala ang lamig ng hangin. Sa kamay nito ay may hawak itong paper bag na naglalaman ng pagkain.Napatayo agad si Wendy at lumawak ang ngiti kay Czarin
“RINA, NO! PLEASE, WAKE UP!”Napapikit ng mga mata si Czarina, may ngiti sa labi at dahan-dahan na inabot ang pisngi ng lalaki. “I-I’m so…”“Don’t speak!” nanginginig na saad ni Damion.“I’m s-sorry… Dam…”Inabot ni Damion ang nanlalamig na kamay ni Czarina na nakadapo sa kanyang pisngi, pero bago







