Mag-log inYour comments and feedback are always appreciated—they truly mean a great deal. Thank you for reading, and I hope you have a wonderful day~✨🫶🫶🫶
“NO ONE WHO STAYED BY YOUR SIDE WHILE YOU WERE SUFFERING?”Bahagyang natigilan si Czarina.The person who protected her?Isang mapait na ngiti ang muntik nang sumilay sa labi niya. Pero agad niya rin iyong itinago.“Wala,” mahinahon niyang sagot habang nakayuko. “I only had myself.”Sandaling natahimik si Damion. Parang may gusto itong sabihin, pero pinigilan nito ang sarili.Sa halip, mahina itong nagsalita. “You don’t always have to work this hard.”Napatingin si Czarina. “You can let someone take care of you, too.”Bahagya siyang napakurap bago pilit na ngumiti. “May nag-aalaga na rin naman sa ‘kin. Mabait si Tito sa ’kin.”“I’m not talking about him.”Mas lalong bumaba ang boses ni Damion.“I mean… the people you used to care about. Your old friends. The people important to you.”Saglit na kumislap ang mga mata ni Czarina.“Matagal na kaming hindi nag-uusap,” mahina niyang sabi. “People change. Feelings fade. There’s no point reconnecting.”“How do you know they don’t want to reco
UNTI-UNTING GUMALING SI WENDY, at madalas siyang dalawin ni Czarina na laging may dalang pampasaya—mga regalo mula sa orphanage kids at paborito niyang mga pagkain. Dahil doon, lalo silang naging close.Isang araw, dumating si Damion dala ang balitang nahatulan na ang mga taong nanakit kay Wendy. Bukod pa roon, napili rin si Wendy bilang isa sa Ten Outstanding Young People dahil sa katapangan niya bilang journalist. Hindi makapaniwala si Wendy, pero halatang sobrang saya niya.Habang masaya si Wendy, napansin naman ni Czarina na parang paraan iyon ni Damion para bayaran ang utang na loob nito nang hindi direktang nagbibigay ng pera.Pero agad ding nasira ang mood nang diretsahang sabihin ni Damion na matagal pa ang recovery ni Wendy at baka hindi na ito mapag-physical training ulit. Nainis si Czarina sa pagiging prangka nito, lalo nang nang subukang basahin nito ang reactions niya.Buti na lang, dumating ang nurse at pinapaalis muna sila para makapagpahinga si Wendy, kaya wala nang ch
“ANO NA NAMANG STYLE ANG GINAGAMIT MO PARA MAPALAPIT KAY BOSS?”Pero wala nang energy si Czarina para makipagtalo. Nanginginig pa rin siya sa nangyari kanina, kaya tahimik na lang siyang umalis at pumunta sa rooftop. Doon niya pinunit ang payslip niyang negative ang laman at pilit na kinalimutan ang sama ng loob.Pagkatapos no’n, lalo siyang naging maingat at tahimik sa opisina. Unti-unti niyang binago ang plano—imbes na kunin ang tiwala ni Damion, gusto na lang niyang maging invisible at maghintay ng tamang pagkakataon para makuha ang impormasyon tungkol kay Tiantian nang hindi napapansin.A FEW DAYS LATER.Pinapunta ni Damion si Czarina sa ospital dahil kailangang tumestigo ni Wendy sa korte. Nag-alala si Czarina dahil hindi pa maayos ang kondisyon nito, pero iginiit pa rin ni Damion na kailangan iyon para sa kaso.Sa hearing, pinahirapan si Wendy ng opposing lawyer hanggang sa bigla itong “mahimatay,” dahilan para mag-panic si Czarina. Pero sa ambulance, umamin si Wendy na nagpapan
HALOS MABALIW na sa dami ng trabaho si Kathy. Si Czarina naman ay tulala lang habang nakatitig sa payslip niya. Nagulat siya nang makitang negative pa rin ang sweldo niya.Kahit sobrang labag sa loob niya, napilitan pa ring puntahan ni Czarina si Damion matapos sabihin ng HR na special approval mismo ng presidente ang nangyari sa salary deduction niya.At dahil sinabi rin ni Kathy na mas lalo lang lalala ang sitwasyon kapag iniwasan niya ito, wala siyang choice kundi harapin si Damion nang diretsong-diretso.Marahan siyang kumatok.“Come in.”Pagkapasok niya sa opisina, agad siyang tumayo sa harap ng desk nito.“President, may gusto lang sana akong itanong.”Hindi man lang nag-angat agad ng tingin si Damion habang may binabasa.“What is it?”Huminga muna nang malalim si Czarina bago nagsalita.“Why is my salary negative?”Doon lang tumigil si Damion sa ginagawa niya.Tahimik nitong binuksan ang drawer at kumuha ng ilang resibo bago ang mga ito ay isa-isang inilapag sa mesa.“You shoul
“YOUR FOOT IS INJURED. DON’T JUST STAND THERE. SIT.”“…Oh,” mahina niyang sagot, sabay upo agad.Napansin ni Wendy ang tensyon at mabilis na nagbago ang paksa at pilit na pinagaan ang hangin sa kwarto.“Damion,” mahinang sabi niya, “anong pinunta mo rito?”Hindi agad sumagot si Damion. Tinitigan muna niya si Wendy nang diretso, seryoso ang ekspresyon. “The police already took your statement, right?”“Mm,” tumango si Wendy.“Don’t worry,” malamig pero matatag ang boses ni Damion. “This time, I’ll make sure the ones who hurt you are brought to justice. None of them will escape.”Bahagyang gumaan ang ekspresyon ni Wendy. “Mabuti naman.”Tumango lang si Damion. “Get some rest. I’ll inform you if there are updates.”At sa pagbitaw ng mga salitang iyon, tumalikod si Damion na para bang wala na siyang ibang dahilan para manatili pa.Napahinga nang malalim si Czarina nang makita niyang paalis na si Damion.Pero hindi niya inaasahang ang paghinga niyang iyon ay masyadong halata.Bahagyang humi
“HMPH. YOU SEEM TO CARE ABOUT HER A LOT.”Agad na itinaas ni Czarina ang cake box na hawak niya. “Hindi naman sa gano’n. Naawa lang Tito ko no’ng nalaman niyang naospital si Wendy, so pinapadala niya ’to.”Napatingin si Damion sa cake box bago muling tumingin sa kanya.“I didn’t expect your Tito to be that kind-hearted.”“Of course.” Bahagyang ngumiti si Czarina. “He’s a really good person.”Sa isang iglap, may bahagyang mapanuyang ngiti na dumaan sa labi ni Damion. Mabilis lang iyon at halos hindi niya sigurado kung nakita ba talaga niya.Pero nang muli itong nagsalita, bumalik na naman ang malamig nitong expression.“I was about to visit Wendy too,” walang emosyon nitong sabi. “Let’s go together.”Biglang nanikip ang dibdib ni Czarina. “…Ah?”Bahagyang tinaasan siya ng kilay ni Damion. “What? Ikaw lang ba puwedeng bumisita sa kaniya; ako, hindi?”“Of course hindi ’yon ang ibig kong sabihin, it’s just…”Napapikit si Czarina. “Seriously, bakit ba lagi na lang kitang nakakasabay? Isang
THAT NIGHT, gusto niyang kausapin si Czarina, pero hindi nito magawa dahil sa ilang beses nitong pinagtatabuyan. Sa huli, sumuko rin siya. Pero kinabukasan, tanging sopas lang ang binigay bilang pagkain ni Czarina ng agahan na iyon bilang parusa.Czarina didn’t take it to heart. Kaya naman habang pi
“TODAY’S MEETING IS PROBABLY NOT THAT SIMPLE.”“Anong ibig mong sabihin?”“Damion contacted me because he’s suspicious. I deliberately called you along—firstly to show that I have a clear conscience, and secondly to remind him not to forget what he owes you.”Sa isang simpleng pagkain, ramdam ni Cas
“...O RESIBO NG KWINTAS.”Napanganga si Czarina, ngunit saglit na naguluhan ang kanyang mga mata at tila nawala ang lakas ng loob niya.“Ibinigay ’yan sa akin ng kuya ko,” mahina niyang sabi. “Wala akong resibo… at sa litrato, sa tingin ko wala rin.”Napangiti si Damion nang mapanukso. “Wala kang ma
MARQUEZ FAMILY VILLA.Pagkarating ni Wendy, agad siyang hinarang ng mga katulong at sinasabing nagpapahinga pa si Czarina. Hindi siya umalis—nag-insist siyang maghintay hanggang sa mapayagan din siyang makapasok.Isang oras pa bago siya nadala sa kwarto. Kakagising lang ni Czarina at nagulat siyang







