7 - Reyna

“YOUR trick of playing hard to get is not clever at all,” nakangising wika ni Damion. “Since nakuha mo na ang gusto mo, hindi mo na kailangan pang gawin ‘to…” Damion said casually, as if giving her advice.

Pero nang makita niya ang namumulang pisngi ni Zari at kinakagat nitong labi, lalo lang siyang natutukso—having an urge to kiss her again. The taste of her lips… sweeter than he could imagine. Dangerously addicting.

“A-Ano?!” Hindi mapakaniwalang tanong ni Zari. Ano bang pinagsasabi ng lalaking ito? “Playing hard to get?” She asked, confused.

Hindi niya maintindihan ang pinagsasabi ni Damion. Kailan pa siyang naging hard to get? 

Right, nang ayaw niyang maging babae ng lalaking ito. Pero hindi naman siya nagpapa-hard to get! Ayaw niya talagang maging babae ng lalaking ito, kaya ano bang pinagsasabi ni Damion?

“Yesterday, at the restaurant,” marahang wika ni Damion at dahan-dahang lumapit sa kanya, nakataas ang kilay. “Didn’t you deliberately bump into me to get my attention?”

Zari pressed her lips tightly. “Hindi ko sinasadya iyon!” anas niya, nakakunot ang noo. 

Pero nang makita ang titig ni Damion sa kanya na tila ba nagpakita ng motibo si Zari para mapansin siya ng lalaki. Hindi niya mapigilang mapaismid. 

“Aksidente lang ang nangyari kahapon! Wala akong interes sa’yo o maging babae mo!”

All she wanted was a peaceful life. Because of her recklessness, pinasok niya ang sarili sa matinding gulo.

Agad na nanlaki ang mga mata ni Zari nang maalala ang mga salitang binitawan. Sa takot na baka mahalikan ulit siya ng lalaki ay agad itong napakagat ng labi.

Damion smirked, clearly amused by her defensive move. Kanina ay fifty percent lang ang interes niya sa babae dahil sa ganda nito. Pero nang malasap niya ang mga labi nito ay naging ninety percent na.

“Don’t struggle,” aniya, nakangisi. “You’re destined to be my woman and you can’t escape now.” His voice turned low, full of dominance. “Hindi kita pipilitin sa ngayon, pero darating ang araw na ikaw na rin mismo ang luluhod para maging babae ko.”

“Insane!” sigaw ni Zari sa kanyang isip. Totoong katawa-tawa ang sinabi ng lalaki. Muntikan pa ngang mapatawa si Zari sa narinig. “Kung alam niya lang…”

Kung malaman lang ni Damion na siya mismo ang fiance na ayaw na ayaw niya, would he still dare to say that? 

“Mr. Marquez, kung ayaw mo sa interview, aalis na lang kami.” She tried to keep her tone calm, not wanting to argue anymore with this unreasonable man.

For Damion, everything was already decided—na si Czarina mismo ang naghahabol. Kahit anong paliwanag, hindi na siya paniniwalaan.

At ang pakikipagtalo sa lalaking ito ay nakakaubos ng enerhiya. Gusto niya na lang umalis agad at nang makapagpahinga ang utak niyang sasabog dahil sa lalaking ito.

Pero nagulat siya nang biglang umayos ng tindig ang lalaki. Kita ang pagka-satisfy sa mga mata nito. Nakamit na niya ang gusto niya—ang halik ng kanyang “little goblin”—kaya naman ay nasa magandang mood na ito.

“Since you want an interview,” he said, sitting down like a proper CEO, “Then fine. You can ask me anything you want.”

Napatitig si Zari sa lalaki, tinitimpla ang biglang pagbabago nito. Napakunot ang kanyang noo. Parang kanina lang ay pinipilit siyang maging babae nito, tapos ngayon mukha na itong professional.

Hindi mapigilan ni Zari ang pagkulo ng kanyang dugo. “This guy!!!”

“Then, I’ll go call Chief Nana…” wika ni Zari at nagmamadaling lumabas para puntahan ag editor-in-chief ng kanilang kompanya.

Tinawag ni Zari sina Lena at Kathy para pumasok sa loob. Nang makapasok sa loob ay binigyan ng kakaibang tingin mula sa dalawang babae si Zari. Nakaradamdam naman ng pag-init ng pisngi si Zari. Her lips were still tingling—kasalanan ng lahat ng ito ni Damion!

Dumapo ang tingin ni Lena sa namamagang labi ni Czarina. Ramdam ni Lena ang pagkulo ng kanyang dugo.. 

“So she really managed to hook Damion Marquez, huh?” She underestimated Czarina Ocampo big time.

“Mr. Marquez, I am Lena Valle, the one in charge of this interview—”

Pero hindi man lang siya tinapunan ng tingin ni Damion. Buong atensyon nito ay na kay Zari na tahimik na nakayuko, hawak ang notepad at iilang papel na inihanda niya para sa interview.

Nang nag-angat ng tingin si Zari ay agad na nagtama ang kanilang mga mata—ang mga mata ng lalaki na kasing talim ng kutsilyo at kasing lalim ng black hole. 

“I haven’t asked you yet—what’s your name?”

Halos tumalon ang puso ni Zari sa kanyang narinig. Nakaramdam ito ng labis na kaba, ngunit hindi niya mapigilang maging sarkasmo.

Gusto siyang gawing babae nito, ngunit hindi alam ang kanyang pangalan? Seryoso?

Napapikit ng mariin si Zari. “Hindi ba nabanggit ni Tito Alej ang pangalan ko sa kanya?”

Napahalumbaba si Zari. “Never mind!” aniya sa sarili. “If it’s luck, then good. If it’s trouble, then there’s no escape anymore.”

Huminga ng malalim si Zari. She clenched her teeth and introduced herself to him. “Czarina Melody Ocampo. But you can call me Zari.”

“ZARI,” Damion called her name gently. 

Nang marinig niya iyon mula kay Damion ay para bang binuntis nito ang kanyang tenga! Gano’n kalambing. She never realized her name could sound this soft, this affectionate, until it came from him.

But beneath the warm relief, relief flickered in her heart. “So this man didn’t know my whole existence. Pangalan ko o mukha ko?”

Mukhang hindi sinabi ng tatay nito ang kanyang pangalan. 

“What a blessing in disguise!”

Across the table, Lena’s face darkened. Kanina pa siya nag-aabang para magpakitang gilas kay Damion. Pero ang lalaki ay buong atensyong nakatuon kay Czarina—na para bang kapag hindi siya nakatingin sa babae ay mawawala ito sa isang iglap.

“But I want you to call you, Rina,” wika ni Damion, may bahagyang ngiti sa labi. “Rina suits you better. It sounds like Reyna.”