เข้าสู่ระบบPAGKABALIK ng kompanya nina Czarina at Lena, kumalat agad ang balita. Lahat ay nagulat nang malaman na nakuha nila ang exclusive interview with the President of Marquez Group.
Halos lahat ay naiingit at nagseselos. Sino ba naman hindi? Si Damion Marquez iyon! The Legendary President of Marquez Group!
Sapat na ang isang exclusive interview kay Damion Marquez para lumagpas ang performance ng buong magazine sa target for the year. Ang bigat ng pangalan niya ay mas mabigat pa kaysa pinagsamang interviews ng lahat ng sikat na tao na na-feauture nila in twelve months.
Agad na nilapitan ni Wendy, ang bestfriend at kapwa intern ni Czarina. Hawak-hawak ang kamay niya, nakangisi at halatang excited.
“Dai, spill the coffee! Gwapo ba talaga si Mr. Marquez? Matangkad? Matipuno? Nakakalaglag panty ba? Huy! Salita ka, babae! Hindi pwedeng ikaw lang ang nakakaalam!”
Niyuyugyog ni Wendy ang kaibigan para malaman kung totoo nga ang sabi-sabi tungkol kay Damion Marquez. Nakikita niya lang ito sa television, news, magazines at iilang larawan sa internet, pero maraming nagsasabi na mas gwapo ito sa personal.
Totoo—sobrang gwapo ng lalaking iyon, parang isang Greek god na bumaba sa lupa. Pero higit pa sa itsura, may mas malaking problema siyang kinakaharap.
Hindi matapatan ni Czarina ang tingin ng kaibigan. “Wenwen, anong full name ni Mr. Marquez? Alam mo ba?”
Napakunot naman ng noo si Wendy, saka hinampas ang balikat ng kaibigan at natawa.
“Girl! Seryoso, hindi mo alam?” tanong niya hindi mapakaniwala, pero natatawa pa rin siya.
Nang makitang napanguso ang kaibigan ay tumikhim ito at umayos ng upo. “Hindi mo talaga kilala?”
Mas lalong napahalumbaba si Czarina. “Tatanungin ko ba kung kilala ko?”
Taimtim na tinitigan ni Wendy ang kaibigan at nang makitang seryoso ito ay huminga ito ng malalim.
“Kilala si Mr. Marquez hindi lang sa siyudad natin kundi sa buong mundo. Alam mo bang sobrang yaman no’n? Sobrang mayaman pa kay Billgates!” wika ni Wendy. “He’s Damion Marquez. Pinoy na may lahing espanyol, mga ninuno niyang may lahing royal blood, that means, he is too.”
Parang binagsakan ng langit at lupa si Czarina.
“Da…Damion Marquez…”
Namutla si Czarina sa kinauupuan. Tama ang kanyang hinala. Ang taong dapat nilang i-interviewhin bukas ay walang iba kundi ang fiance niya na kahapon lang siya pinilit na ma-engage!
Hindi niya alam kung good luck o bad luck ang tawag dito. Good luck kasi may mag-aasikaso ng hospital bills ng lola niya o bad luck dahil isang demonyo ang naging fiance niya?
Bakit siya ang gustong mag-interview rito? Bakit?
“Wait…” aniya sabay napatitig sa monitor. “Kilala niya ba ako? Nakangiti siya kanina… Namukhaan niya ba ako?”
Napatawa si Czarina sabay kaway ng kanyang kamay. At muling napatigil. “Pero sobrang dilim ng kwarto ko. I didn’t even saw his face…”
Muling napasimangot si Czarina, tinatadyak ang paa sa ilalim ng lamesa, tila nababaliw na ginulo ang buhok saka niya marahang pinukpukpok ang noo sa lamesa.
Nagulat si Wendy sa kanyang nakita. Agad niyang nilapitan muli ang kaibigan at pinatong ang kamay sa lamesa para masalo ang ulo ng kaibigan.
“Hey!” tawag ni Wendy sa kanya. “What’s happening with you, Zari?”
Naguguluhan ito sa inaakto ng kaibigan na para bang may matinding sakunang darating sa buhay nito.
“A-Ayos lang ako…” tugon niya pero sa loob niya ay sumisigaw na siya.
“Ayos lang? Seryoso ka diyan, Zari?!” Muli niyang naalala ang ginawa sa kanya ng lalaki kagabi. Napakagat siya ng labi at napayakap sa sarili.
“Damion… he hates me… Paano kung gamitin niya ang interview na ‘to para gantihan ako?” bulong niya sa sarili.
Mas lalong sumikip ang dibdib ni Czarina sa mga pinag-iisip. Mas lalo siyang mababaliw kung itutuloy ang interview sa lalaki.
“Hindi pwede. Hindi ko kayang gawin ang interview na ‘to!”
Dali-daling tumayo si Czarina at nagtungo sa office ni Lena. Nandoon ito, nag-aayos ng gamit. Pagkakita niya kay Czarina agad niya itong binigyan ng folder.
“Here,” wika nito. “Nand’yan ang impormasyon tungkol kay Mr. Marquez. Basahin mo ng mabuti ngayong gabi para hindi ka magkamali bukas.”
Pero hindi kinuha ni Czarina ang folder. “Chief Nana, pasensya na po, pero medyo hindi po ako okay.” Pagdadahilan niya. She wanted to be out of this interview thing with Damion Marquez. Ayaw niyang makasalamuha pa ang lalaki. “Pwedeng ibang tao na lang ang pumunta bukas para sa interview?”
Halos mabitawan ni Lena ang hawak niyang bag sa narinig. Tinitigan niya si Czarina na parang tanga.
“Are you kidding me?” Sarkastimong saad ni Lena. “The chance to interview Damion Marquez is once in a lifetime! Ibinigay sayo yung oportunidad na yan, tapos gusto mong ibigay sa iba? At higit sa lahat—ikaw mismo ang pinili ni Mr. Marquez!”
Kumunot ang noo ni Lena na napatingin sa babae na may pagdududa. “Wait,” aniya, nanlilisik ang mga mata. “Do you know him?”
Tumigil ang tibok ng puso ni Czarina, pigil hininga rin ito sa tanong sa kanya ng chief-in-editor nila.
“H-Hindi po!” mabilis na tugon ni Czarina. “Hindi ko po siya kilala!”
Ayaw ipaalam ni Czarina ang relasyon ng dalawa lalo na’t alam niyang galit sa kanya si Damion. Ang ginawa ng lalaki sa kanya kagabi ay isang babala. Kaya alam niya kung saan lulugar at ang ipagsabing fiance siya nito ay hindi tama.
Hindi na rin nagduda pa si Lena. Imposible ring magkaroon ng koneksyon ang isang intern na katulad niya sa katulad ni Damion Marquez.
But for the sake of the interview, her tone changed. “Since si Mr. Marquez mismo ang pumili sa’yo, wala kang choice. You must come with me tomorrow. No more excuses.”
Agad na nag-panic si Czarina. “No way! A-Ayoko pumunta!” Mabilis niyang protesta. Pag naiisip niya pa lang ang malamig na tinig ni Damion at ang kawalanghiyaan nito kagabi ay nanginginig na siya.
“That man has bad intentions! Why would he choose me, kung wala, right?” wika sa sarili.
“Czarina Melody Ocampo!” bulyaw ni Lena sabay hampas ng mga kamay sa lamesa, hindi na nakapagtimpi. “Hindi kita tinatanong. I’m ordering you. Kung ayaw mong sumama sa interview bukas, then pack your things and leave this company. You’re fired.”
Napatulala si Czarina. Gusto niya rin sanang isigaw na “Fine, I quit!” Pero hindi pwede. Kung bumagsak siya sa internship niya, hindi siya makakapagtapos ng degree niya at wala rin siyang magiging trabaho sa hinaharap. Reality cornered her, forcing her to bow her head.
“I… I understand,” mahinang tugon niya, nakakuyom ang dalawang kamay sa magkabilang gilid.
Kalmado man ang boses, pero sa loob, wasak na wasak siya. “Ano ba talagang plano mo, Damion Marquez? Is this your revenge?”
Your comments and feedback are always appreciated—they truly mean a great deal. Thank you for reading, and I hope you have a wonderful day~✨🫶🫶🫶
“...DOES THAT MEAN YOU WON’T COME TO THE COMPANY WITH ME ANYMORE?”“Oo, sobrang boring dito.”Napangiti nang bahagya si Damion, saka nagsabing, “Sorry. I’ve been too busy lately. Wala man lang akong oras makipagkuwentuhan sa’yo.”“Why are you apologizing? You’re here to work. Ako naman ang may gustong sumama. Hindi rin ako makapagpahinga nang maayos dito.”Nag-inat si Czarina bago lumapit sa bintana. Pinanood niya ang mga sasakyang paroo’t parito sa labas at bigla niyang na-miss si Tiantian.Pinagmasdan siya ni Damion mula sa likuran. Nakaramdam siya ng matinding kagustuhang bumawi rito. Sandali siyang nag-isip bago nagsalita, “Where do you want to go? I’ll take you somewhere this weekend.”“Sure ka? Baka kailangan mo pang mag-overtime.”“You don’t need to worry about the time. Just tell me where you want to go, and I’ll arrange the rest.”Tatanggi na sana si Czarina, pero naalala niya ang magandang panahon sa weekend. Baka magandang ilabas din si Tiantian para makapaglaro at makapagp
“...ASK HIM IF WHAT I SAID MAKES SENSE.”Habang nagsasalita, iniabot ni Damion ang phone niya kay Czarina, na para bang gusto niyang patunayang malinis ang konsensya niya.Agad iyong sinungkit ni Czarina at ibinalik sa kanya. “Don’t think I don’t know what you’re thinking. Gusto mo lang gamitin ang pag-uusap namin ni Tito Fran para usisain ang background niya. You’re really obsessed with money. Kapag may pagkakakitaan, talagang pinapasok mo kahit hindi naman ethical!”Nasaktan ang expression ni Damion. “Rina, that’s a really hurtful comment.”“Hmph. I can’t be bothered to talk to you.”Tinalikuran siya ni Czarina at ayaw nang makipagtalo pa.Napabuntong-hininga si Damion. Wala siyang nagawa kundi isipin na lang na bibili siya ng paboritong snacks ni Czarina mamaya para suyuin ito.Dahil sa kondisyon ng mukha niya, kinansela ni Damion ang lahat ng meetings na puwedeng ipagpaliban. Para naman sa mga hindi niya maaaring kanselahin, video conference na lang ang ginawa niya.Ibinaba niya n
“...SO YOU DON’T NEED TO WORRY.”“Okay.”Pagkarinig sa pagsang-ayon ni Czarina, agad lumiwanag ang mukha ni Damion. Halatang tuwang-tuwa siya.Pero sa loob-loob ni Czarina, napabuntong-hininga siya.Napaglaruan ko kasi. Ngayon, ako naman ang napahamak.Matapos mabilis na mag-ayos, napilitan si Czarina na sumakay sa kotse ni Damion.Dahil kasama niya si Czarina, kapansin-pansing maganda ang mood ni Damion. Habang nagda-drive, nakipagkwentuhan siya rito.“It’s been a while since you’ve had a job. Are you a bit rusty?”“Don’t worry. Hindi ko makakalimutan ang hellish ordeal na ’yon for the rest of my life.”“If someone can stay with you for a lifetime, that’s a treasure in itself.”“So, dapat ba kitang pasalamatan?”“You’re welcome.”Napanguso si Czarina kay Damion bago bumaling at tumingin sa labas ng bintana.Pagdating nila sa company, sinabi agad ni Damion kay Kathy na si Czarina muna ang hahawak sa lahat ng personal niyang kailangan para sa araw na iyon. Hindi na rin kailangang pumas
“AS YOUR WIFE, I HAVE TO TAKE CARE OF YOU.”“Then can you call Tito Fran and ask him if there’s something that can make this go away faster?”Agad umiwas ng tingin si Czarina. “Why ask Tito Fran? He probably doesn’t know either.”Hmph. As if he didn’t know. Siya nga siguro ang mastermind nito!Kinamot ni Damion ang mukha niya. “If you won’t call him, I will. I have an important banquet in two days. With this face, baka may maging problema.”Inilabas niya ang cellphone niya.Agad siyang pinigilan ni Czarina. Medyo alanganin ang ngiti niya. “No need to call Uncle. I guarantee, in two days, mawawala na ’yan. Clean face, promise.”Napatingin si Damion sa kanya, saka napabuntong-hininga. “So it really was you, Rina.”Napangisi si Czarina.“You’re ruthless. You drugged me without even warning me. Aren’t you afraid you might hurt me?”“Things Tito Fran gives me aren’t dangerous. Besides, kasalanan mo rin naman. Who told you to keep provoking me?”“I was only teasing you. Hindi naman talaga k
PAGBALIK NI DAMION sa kwarto, tulog na si Tiantian habang nagliligpit naman si Czarina ng mga laruan.“I’ll do it.”Kinuha ni Damion ang laruan sa kamay niya at inilagay sa toy box.Napaupo si Czarina habang umiinom ng tubig, tahimik na pinapanood si Damion na magligpit. Hindi niya napigilang mapangiti.Nang matapos ito, napansin ni Damion ang ngiti niya. “What are you smiling at?”“Actually, you’re starting to act like a real father. Just take care of your child and be involved. Bakit ka ba nag-aalala na dapat gawin lahat perfectly?”“Hearing you say that makes me feel much better.”“Then stop looking so serious. Hindi ka yata ngumiti nang maayos buong araw.”Kinusot ni Damion ang mukha niya. “How’s this smile?”“Hindi convincing. Parang pinipilit mo lang.”“What about this one?” Mas ngumiti si Damion.Napailing si Czarina at itinuro ang gilid ng mata niya. “Look at those wrinkles. Relax your face.”“Anong wrinkles? Wala akong wrinkles.”“Meron kaya. Dito oh…”Biglang hinawakan ni Da
DAHIL SA IPINANGAKO NIYA, gusto itong patunayan ni Damion. Kaya siya na mismo ang nag-volunteer na magpalit ng diaper ni Tiantian.Bago pa man magsimula, kabisado na niya ang steps at precautions na nabasa niya sa parenting books. Buo ang confidence niyang madali lang niyang kakayanin ang challenge.Pero nang makita niya ang diaper ni Tiantian, hindi niya maiwasang maalala ang unang beses na nagkita sila…“What are you waiting for? Do it!”May pagdududang napatingin si Damion kay Czarina. “Hindi na naman ba ako iihian ni Tiantian?”“Kapag mas mabilis kang kumilos, mas maliit ang chance na mangyari ’yon.”Tahimik na tumango si Damion. Agad niyang tinanggal ang diaper at naghanda nang maglagay ng bago.Malayang ikinampay-kampay ni Tiantian ang maliliit niyang binti. At nang saglit na ma-distract si Damion, bigla itong pumihit, inilabas ang maliit na puwit at akmang gagapang palayo.Agad siyang sinunggaban ni Damion at ibinalik sa dati niyang posisyon.Pero wala pang tatlong segundo, pum
“I’M REALLY FINE, DAMION,” Czarina replied firmly. Napatitig si Damion kay Czarina, binabasa ang ekspresyon sa mukha nito. Ibinuka ni Damion ang kanyang bibig para magsalita ng umalingawngaw na sigaw mula sa sala ng yate.“Ahhh!” “Damion… Ma-Masakit ang t’yan ko!” Agad na nataranda si Damion at a
“THE LITTLE GRIEVANCES YOU’VE SUFFERED ARE NOTHING COMPARED TO CASSY.”Napailingon si Czarina sa kanya, namumugto ang mga matang nakatitig sa mga mata niya. Ilang saglit pa ay tumawa siya. Isang tawa puno ng sakit at kirot. Then, she murmured softly. “Bakit mo ginawa sa’kin ‘to?” If you don’t like
PERO HINDI PA TULUYANG nakakalayo si Cassidy nang marinig niya ang boses ni Czarina.“Tubig… Tubig…” nakapikit at mahinang usal ni Czarina.Agad na kumilos si Damion. Kinuha niya ang baso, pinuno ng tubig, at mabilis na lumapit.With a gentleness that felt too natural, inalalayan niya si Czarina paa
MATAPOS SABIHIN IYON NI DAMION, iniwan niyang mag-isa si Cassidy sa silid nito. Nang marinig ni Cassidy ang pagsara ng pintuan, hindi niya mapigilang maiyak. Napakuyom siya ng kamao na halos bumaon na sa palad niya ang matulis nitong kuko, pero wala siyang ibang nararamdaman kundi sakit sa puso.“W







