MasukKINABUKASAN.
Narating nina Czarina at Lena ang Marquez Group. Nasa loob sila ng conference room habang hinihintay na dumating si Damion Marquez.
Labis ang panlalamig ni Czarina, aligaga sa kanyang inuupuan at sobrang lakas ng tibok ng kanyang puso—pilit na pinapakalma ang sarili, natatakot na baka marinig ang malakas na tibok ng kanyang puso.
Ilang sandali lang ay narinig niya ang mga yabag na papalapit sa conference room at habang papalapit ng papalapit ay dumadagundong na naman ang tibok ng puso ni Czarina.
Bumukas ang pintuan at isang matangkad, mestizo, at imposing na lalaki ang pusok, suot ang itim na tailored-suit, ang buhok ay maayos dala angg presensyang kayang palamigin ang buong silid.
Lalong nakaramdam ng kaba si Czarina nang makitang si Damion Marquez ang pumasok, tila hinihigop nito ang lakas at hangin niya. Ang lalaking pangalan pa lang ay nakakapayanig na ng business world, pero para sa kanya, siya pa rin ang pinakamalaking bangungot ng buhay niya. Ngunit hindi niya rin maipagkakaila ang kagwapuhang taglay ng lalaki.
“Fvk, how can he be so handsome?” tanong niya sa sarili. “Taka, feel ko nahulog ang panty ko!”
Agad na napayuko si Czarina para tignan kung tama ang hinala niya. Nakahinga lang ito ng maluwag nang wala itong panty na nakita. Isa pa, naka pantalon siya, paanong mahuhulog ang panty niya?
“Sht. What is happening with you, Zari?”
Hindi pinansin ni Damion si Lena na kanina pa nag-aantay sa pagdating niya. Dumiretso ang tingin ni Damion kay Czarina na nakayuko.
“Everyone, get out,” mariin ngunit may halong lamig na utos ni Damion sa mga tao sa loob ng conference room.
Agad na nakaramdam ng pang-iinsulto si Lena. Magsasalita na sana nang mabilis siyang hinila palabas ni Kathy, ang sekretarya ni Damion.
Nang makita ni Zari ang papalabas na dalawang babae ay tumayo rin ito para sundan niya ang mga ito. Hindi niya kayang maiwan mag-isa sa silid kasama ang lalaing ito. Hahakbang na sana ito nang marinig niya ang malamig ngunit may bahid ng lambing na boses ni Damion.
“You,” aniya kay Zari. “Stay.”
Natigilan si Zari saka ito muling napaupo. Nagwawala ang kanyang puso. Bago pa siya maka-react ay agad na hinawakan ang kanyang pulsuan.
She felt electrified as soon as she felt his skin against her. Napa-igik siya at pilit na kumakalas. “A-Anong gagawin mo?” nag-init ang kanyang pisngi habang pinipilit na alisin ang kamay ng lalaki. “Let me go!”
Bahagyang yumuko si Damion, his eyes burning with danger and amusement. Ang pagkakataranta ng babae ay cute sa kanyang paningin. Mas lalo niyang idinikit ang sarili, kinulong siya sa pagitan ng desk at matangkad nitong katawan.
Labis ang panginginig ng katawan ni Zari. “Ano na naman ang trip ng lalaking ito?” aniya sa kanyang isip, bakas man ang panginginig ay pinipilit niyang ikalma ang sarili. Pero paano? Kung marinig niya ang sinabi nito.
“Be my woman.”
“Ha-Ha?” Nagulantang ito sa narinig.
“Nahihibang na ba siya?” aniya sa isip. “Be his woman? We’re getting married next month!” gusto niyang isigaw iyon sa lalaki pero walang boses ang lumabas sa kanyang bibig.
“I said, be my woman,” ulit ni Damion, inaakalang hindi narinig ni Zari ang sinabi nito.
Napasinghap si Zari. Sobrang lapit ng mukha nito, halos maramdaman na niya ang mainit na hininga nito sa kanyang balat dahilan para tumaas ang mga balahibo sa kanyang katawan.
“Hindi ba niya ako nakikilala?” tanong niya sa sarili. Lahat ng nangyayari sa kanila ay masyadong nakaka-overwhelm. Hindi ba’t binalaan ito noong gabi ng kanilang engagement na hindi siya nito papakasalan, pero ngayon ay gusto siyang maging babae nito?
“What is he thinking?!” anas niya sa sarili. “Is he playing games with me?”
“You…” mahina ngunit nanginginig ang boses nito. “Do you even know who I am?”
Bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Damion, nakangisi sa babae, ngising puno ng panganib. “You are the woman that I, Damion Marquez, must have.”
Sa mundong ito, walang bagay na gusto ni Damion ang hindi niya nakukuha. So if he wants her, he must obtain her. No matter what measures he might use just to have her
“Confirm,” wika ni Zari sa sarili. “This guy didn’t know me!”
For some reason, nakaramdam ng ginhawa si Zari. At least, hindi siya tinititigan nito ng may matinding pandidiri. Pero alam niyang delikado pa rin.
“I can’t.” Nilunok niya ang kaba. “I can’t be your woman.”
Nagdilim ang paningin ni Damion, dumapo ang tingin nito sa kabi ng babae.
“Really?” his voice dropped, husky.
“Oo, Ayoko—mmm!”
Hindi na niya natapos ang sasabihin dahil bigla na lang siyang hinalik@n nito.
Nanlaki ang mga mata ni Zari. Bakas ang gulat sa kanyang mukha.
“Hi-Hinalikan niya ako?!”
Pinilit niyang itulak ang matigas nitong dibdib, pero mas idinidiin lang siya ng lalaki sa dingding. Kahit anong tulak ni Zari ay hindi nagpatinag ang lalaki at patuloy na hinahalikan ang labi niyang ayaw sumunod sa gusto nito.
Ilang beses na pinagmumura ni Zari ang lalaki, kahit anong suntok ay ayaw siyang tigilan. “Sht! Nababaliw na ba siya?”
Pag-atras ni Damion, may panganib na nakaukit sa labi nito. “I don’t accept refusals,” aniya saka hinawakan ang labi ni Zari. “If you say no once, I’ll kiss you once. Twice, then I’ll kiss you twice. I’ll keep kissing you until you agree to be my woman.”
Namula ng todo ang mukha niya, hindi dahil sa halik o pinagsasabi ng lalaki—kundi dahil sa inis at galit.
Her mind screamed. “Anong klaseng kabaliwan ito?!”
“Hindi ko—hmmp!”
Muli siyang hinalikan ng lalaki, pinutol ang kanyang pagtutol. Ang mga halik nito ay banayad at may halong lambing. Nang mahiwalay sa babae ay napabulong ito.
“Now… Have you agreed?”
Habol-hininga si Czarina nang mahiwalay ang labi nilang dalawa. Nanlilisik ang mga matang nakatitig sa lalaki.
“Ayoko nga—”
Natigilan siya nang makitang tumalim ang kulay tansong mga mata ng lalaki. Napangisi ito, ngising hinding-hindi makakalimutan at tatatak sa isip ng taong makakakita ng ngiting iyon.
“If refusing me only earns you another kiss, then by all means, keep refusing.”
Your comments and feedback are always appreciated—they truly mean a great deal. Thank you for reading, and I hope you have a wonderful day~✨🫶🫶🫶
“NASAAN ANG MANTIKA SA DAMIT MO?”Napatigil si Cassidy. Hindi niya inaasahang mananatiling ganoon kakalma si Tito Fran. Bawat salitang binibitawan nito ay may punto, kaya lalo siyang nataranta.Pero bigla siyang nakaisip ng lusot.“Sinungaling ka!” sigaw niya habang itinuturo si Tito Fran. “Malinis pa ang mga kamay mo kanina. Nagkunwari ka lang na naghahalo ng karne pagkatapos kong sumigaw!”Napangiti lang si Tito Fran.“Talaga?” Umiling ito. “Kapag gumagawa ng cured meat, kailangan mong haluin ‘yan nang matagal para kumapit ang timpla.” Itinuro nito ang mangkok. “Tingnan mo ang karne. Sa estado niyan ngayon, at least thirty minutes ko na ‘yang hinahalo.”Bahagya itong tumingin kay Cassidy. “So tell me… kailan pa kita nagawang hawakan?”Natigilan si Cassidy. “At isa pa,” dagdag ni Tito Fran, “nag-iba lang ang kilos mo no’ng pinigilan kitang may ihulog sa sabaw.”Namutla si Cassidy. “You... you’re framing me!”“Madali namang malaman ang totoo.” Kibit-balikat si Tito Fran. “Check her m
“IT’S A WIN-WIN SITUATION.”Marahang napatango-tango si Czarina. Iyon pala ang pinaplano nito. Pero agad siyang nabahala. “Hindi ba delikado iyon?”Natawa ang matanda. “Delikado? Buong buhay ko, inialay ko na ang sarili ko sa panganib. At nasaan ako? Heto, buhay pa rin.” Tinapik nito si Czarina. “Huwag kang mag-aalala, kaya ko ang sarili ko. Sabihan mo si Damion bukas na pumapayag ako.”“Pero… Hindi pa rin tama…” Kita ang labis na pag-aalala sa mukha ni Czarina. “Ano’ng hindi tama ro’n?” nakangiting balik ni Tito Fran. “Ikaw ang nagtatrabaho, habang ako ay nabubulok lang dito sa bahay. If I take this job, I'll be able to investigate the Marquez family from the inside. Isn’t that perfect? It’s a good opportunity—we have to seize it.” Paulit-ulit siyang kinumbinsi ni Tito Fran, ngunit nanatiling tahimik si Czarina.Kinagat niya ang labi bago marahang umiling. “I can’t be that selfish.” Yumuko siya. “I can’t push you into danger because of me.”Napabuntong-hininga si Tito Fran. Marahan
MARQUEZ’S FAMILY DINING AREA.Nasa hapag-kainan na si Alejandro at nakatitig sa mga pagkain. Samantala, si Damion naman ay kakababa lang matapos siyang tawagin ng butler.Nakita nitong nakaupo si Alejandro at hindi man lang kinakain ang pagkain.“This food…” bulong ni Alejandro.Napatingin si Damion sa kanya. “What? Kulang ba sa lasa?”“Sobrang sarap!” tuwang-tuwa na wika nito, saka muling kumuha ng pagkain at buong ganang kinain iyon. “Pinakamasarap na pagkain na natikman ko sa buong buhay ko!”Napailing na lang si Damion. “I thought you were reminiscing because the taste felt familiar.”“Masarap kasi talaga.” Napangiti si Alejandro. “Mukhang pareho kami ni Wendy. Madali kaming mapasaya ng masarap na pagkain.”“You’re both too easy to win over,” natatawang sabi ni Damion. “Feed you good food, and you’re completely satisfied.”“At least we’re driven by emotions.” Tinapunan siya ni Alejandro ng makahulugang tingin. “Hindi tulad mo. Puro plano at kalkulasyon ang laman ng utak.” Sandali
HABANG abala sila sa loob ng kusina, sa living room naman ay may kasama ang isang kasambahay na siyang pinapasok nito.Nang makita ito ni Alejandro, napatanong siya. “May I ask who you are?”Hindi nawawala ang malamig na ekspresyon ng matanda. “Tito ako ni Meredith.”Nang marinig iyon ni Alejandro ay agad itong napatayo saka ngumiti. “So you’re Miss Velasco’s uncle.” Inilahad niya ang kamay. “I’ve heard a lot about you. It’s a pleasure to meet you.” Ngunit hindi man lang pinansin ni Fran ang kabaitang iyon. Malamig nitong inilibot ang tingin sa buong sala. “Nasaan siya?”“Nasa kusina pa. She's helping prepare dinner.”“Kusina?” Biglang tumigas ang mukha ni Tito Fran. “Preparing dinner?”Napansin ni Alejandro ang biglang pagbabago ng ekspresyon nito.“Would you mind asking her to come out for a moment?” pagpipigil na sabi ni Tito Fran.Tumango si Alejandro. “Please ask Miss Velasco to come here.”Makalipas ang ilang sandali, lumabas si Czarina kasama ang isang maid.“Tito Fran?” gulat
“DID YOU JUST SEE MADAM?” tanong ni Damion nang magkasalubong sila ni Czarina. Ilang minuto pa lang nito nakausap si Cassidy, pero tila ubos na ang lakas niya sa walang sawang pag-flex nito ng kanyang kwintas.“Opo,” tugon ni Czarina.“How was she?”“Mukha naman siyang masaya…”Tumango-tango si Damion, saka bahagyang nakangiti. “And that’s thanks to you.”“Me?” gulat niyang tanong.Tumango ito. “After what you said yesterday, I thought about it.” Bahagyang sumilay ang ngiti nito. “So I bought my wife a small gift.”Napairap si Czarina sa isip. “Small gift? Two million?” Iyon ang halaga ng kwintas na suot ngayon ni Cassidy. Mukha lang naman iyon simple at tila puwedeng suot pang-araw-araw, pero kung titingnan mabuti ang kwintas, puno iyon ng maliliit na diyamante.“Looks like it worked,” patuloy ni Damion. “She was very happy. We had a great time last night.”Nanigas ang ngiti ni Czarina. Kakakalma lang ng isip niya. Tapos, he had to phrase it like that. Napasimangot siya.“I already
“WHAT DO YOU THINK OF MY WIFE?”Napataas ang kilay ni Czarina. Sinusubukan ba siya?Hindi niya sinagot ang tanong, pero mapakla itong napatawa.Ayaw niyang magkomento tungkol sa asawa nito, lalo na’t kasalukuyang nasa impostor ang buo at totoong katauhan niya. She didn’t want to tarnish her reputation. Kaya nanahimik na lamang siya.Sa unang tingin pa lang naman kasi ay naloko na ng imposter na ito ang totoong Czarina. It looks perfect at gayang-gaya siya. Pero habang tumatagal ay lumalabas ang tunay nitong ugali. Selfish. Petty. Arrogant. Mahilig magpanggap na biktima. At iyon ang klase ng taong kinasusuklaman niya. Ugaling walang-wala siya. Kung hindi magbabago ang babaeng iyon, sisirain lang nito ang reputasyong buong buhay niyang binuo.Napabuntong-hininga siya sa isip. “What a headache.”“Hey.” Napalingon si Damion sa kanya. “I'm asking you a question.”Napabalik si Czarina sa realidad. Nasa tabi nga pala niya ang lalaking mas mahirap pakisamahan kaysa sa kahit sino.Napakagat s
Nang magsimula ang auction, magkatabing nakaupo sina Czarina, Damion, at Enzo sa likurang bahagi ng venue. Samantala, ang pinsan ni Damion na nasa unahan ay panay lingon at kindat kay Czarina, na lalong nagpalala sa tensyon.Dahil sa sobrang pagiging mapansin nito, napunta rin kay Czarina ang atensy
“ANO NA NAMANG STYLE ANG GINAGAMIT MO PARA MAPALAPIT KAY BOSS?”Pero wala nang energy si Czarina para makipagtalo. Nanginginig pa rin siya sa nangyari kanina, kaya tahimik na lang siyang umalis at pumunta sa rooftop. Doon niya pinunit ang payslip niyang negative ang laman at pilit na kinalimutan ang
HALOS MABALIW na sa dami ng trabaho si Kathy. Si Czarina naman ay tulala lang habang nakatitig sa payslip niya. Nagulat siya nang makitang negative pa rin ang sweldo niya.Kahit sobrang labag sa loob niya, napilitan pa ring puntahan ni Czarina si Damion matapos sabihin ng HR na special approval mism
“YOUR FOOT IS INJURED. DON’T JUST STAND THERE. SIT.”“…Oh,” mahina niyang sagot, sabay upo agad.Napansin ni Wendy ang tensyon at mabilis na nagbago ang paksa at pilit na pinagaan ang hangin sa kwarto.“Damion,” mahinang sabi niya, “anong pinunta mo rito?”Hindi agad sumagot si Damion. Tinitigan mun







