LOGINKINABUKASAN.
Narating nina Czarina at Lena ang Marquez Group. Nasa loob sila ng conference room habang hinihintay na dumating si Damion Marquez.
Labis ang panlalamig ni Czarina, aligaga sa kanyang inuupuan at sobrang lakas ng tibok ng kanyang puso—pilit na pinapakalma ang sarili, natatakot na baka marinig ang malakas na tibok ng kanyang puso.
Ilang sandali lang ay narinig niya ang mga yabag na papalapit sa conference room at habang papalapit ng papalapit ay dumadagundong na naman ang tibok ng puso ni Czarina.
Bumukas ang pintuan at isang matangkad, mestizo, at imposing na lalaki ang pusok, suot ang itim na tailored-suit, ang buhok ay maayos dala angg presensyang kayang palamigin ang buong silid.
Lalong nakaramdam ng kaba si Czarina nang makitang si Damion Marquez ang pumasok, tila hinihigop nito ang lakas at hangin niya. Ang lalaking pangalan pa lang ay nakakapayanig na ng business world, pero para sa kanya, siya pa rin ang pinakamalaking bangungot ng buhay niya. Ngunit hindi niya rin maipagkakaila ang kagwapuhang taglay ng lalaki.
“Fvk, how can he be so handsome?” tanong niya sa sarili. “Taka, feel ko nahulog ang panty ko!”
Agad na napayuko si Czarina para tignan kung tama ang hinala niya. Nakahinga lang ito ng maluwag nang wala itong panty na nakita. Isa pa, naka pantalon siya, paanong mahuhulog ang panty niya?
“Sht. What is happening with you, Zari?”
Hindi pinansin ni Damion si Lena na kanina pa nag-aantay sa pagdating niya. Dumiretso ang tingin ni Damion kay Czarina na nakayuko.
“Everyone, get out,” mariin ngunit may halong lamig na utos ni Damion sa mga tao sa loob ng conference room.
Agad na nakaramdam ng pang-iinsulto si Lena. Magsasalita na sana nang mabilis siyang hinila palabas ni Kathy, ang sekretarya ni Damion.
Nang makita ni Zari ang papalabas na dalawang babae ay tumayo rin ito para sundan niya ang mga ito. Hindi niya kayang maiwan mag-isa sa silid kasama ang lalaing ito. Hahakbang na sana ito nang marinig niya ang malamig ngunit may bahid ng lambing na boses ni Damion.
“You,” aniya kay Zari. “Stay.”
Natigilan si Zari saka ito muling napaupo. Nagwawala ang kanyang puso. Bago pa siya maka-react ay agad na hinawakan ang kanyang pulsuan.
She felt electrified as soon as she felt his skin against her. Napa-igik siya at pilit na kumakalas. “A-Anong gagawin mo?” nag-init ang kanyang pisngi habang pinipilit na alisin ang kamay ng lalaki. “Let me go!”
Bahagyang yumuko si Damion, his eyes burning with danger and amusement. Ang pagkakataranta ng babae ay cute sa kanyang paningin. Mas lalo niyang idinikit ang sarili, kinulong siya sa pagitan ng desk at matangkad nitong katawan.
Labis ang panginginig ng katawan ni Zari. “Ano na naman ang trip ng lalaking ito?” aniya sa kanyang isip, bakas man ang panginginig ay pinipilit niyang ikalma ang sarili. Pero paano? Kung marinig niya ang sinabi nito.
“Be my woman.”
“Ha-Ha?” Nagulantang ito sa narinig.
“Nahihibang na ba siya?” aniya sa isip. “Be his woman? We’re getting married next month!” gusto niyang isigaw iyon sa lalaki pero walang boses ang lumabas sa kanyang bibig.
“I said, be my woman,” ulit ni Damion, inaakalang hindi narinig ni Zari ang sinabi nito.
Napasinghap si Zari. Sobrang lapit ng mukha nito, halos maramdaman na niya ang mainit na hininga nito sa kanyang balat dahilan para tumaas ang mga balahibo sa kanyang katawan.
“Hindi ba niya ako nakikilala?” tanong niya sa sarili. Lahat ng nangyayari sa kanila ay masyadong nakaka-overwhelm. Hindi ba’t binalaan ito noong gabi ng kanilang engagement na hindi siya nito papakasalan, pero ngayon ay gusto siyang maging babae nito?
“What is he thinking?!” anas niya sa sarili. “Is he playing games with me?”
“You…” mahina ngunit nanginginig ang boses nito. “Do you even know who I am?”
Bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Damion, nakangisi sa babae, ngising puno ng panganib. “You are the woman that I, Damion Marquez, must have.”
Sa mundong ito, walang bagay na gusto ni Damion ang hindi niya nakukuha. So if he wants her, he must obtain her. No matter what measures he might use just to have her
“Confirm,” wika ni Zari sa sarili. “This guy didn’t know me!”
For some reason, nakaramdam ng ginhawa si Zari. At least, hindi siya tinititigan nito ng may matinding pandidiri. Pero alam niyang delikado pa rin.
“I can’t.” Nilunok niya ang kaba. “I can’t be your woman.”
Nagdilim ang paningin ni Damion, dumapo ang tingin nito sa kabi ng babae.
“Really?” his voice dropped, husky.
“Oo, Ayoko—mmm!”
Hindi na niya natapos ang sasabihin dahil bigla na lang siyang hinalik@n nito.
Nanlaki ang mga mata ni Zari. Bakas ang gulat sa kanyang mukha.
“Hi-Hinalikan niya ako?!”
Pinilit niyang itulak ang matigas nitong dibdib, pero mas idinidiin lang siya ng lalaki sa dingding. Kahit anong tulak ni Zari ay hindi nagpatinag ang lalaki at patuloy na hinahalikan ang labi niyang ayaw sumunod sa gusto nito.
Ilang beses na pinagmumura ni Zari ang lalaki, kahit anong suntok ay ayaw siyang tigilan. “Sht! Nababaliw na ba siya?”
Pag-atras ni Damion, may panganib na nakaukit sa labi nito. “I don’t accept refusals,” aniya saka hinawakan ang labi ni Zari. “If you say no once, I’ll kiss you once. Twice, then I’ll kiss you twice. I’ll keep kissing you until you agree to be my woman.”
Namula ng todo ang mukha niya, hindi dahil sa halik o pinagsasabi ng lalaki—kundi dahil sa inis at galit.
Her mind screamed. “Anong klaseng kabaliwan ito?!”
“Hindi ko—hmmp!”
Muli siyang hinalikan ng lalaki, pinutol ang kanyang pagtutol. Ang mga halik nito ay banayad at may halong lambing. Nang mahiwalay sa babae ay napabulong ito.
“Now… Have you agreed?”
Habol-hininga si Czarina nang mahiwalay ang labi nilang dalawa. Nanlilisik ang mga matang nakatitig sa lalaki.
“Ayoko nga—”
Natigilan siya nang makitang tumalim ang kulay tansong mga mata ng lalaki. Napangisi ito, ngising hinding-hindi makakalimutan at tatatak sa isip ng taong makakakita ng ngiting iyon.
“If refusing me only earns you another kiss, then by all means, keep refusing.”
Your comments and feedback are always appreciated—they truly mean a great deal. Thank you for reading, and I hope you have a wonderful day~✨🫶🫶🫶
“THIS IS THE SECOND TIME YOU’VE LAID A HAND ON ME!”“L-Lasing ako! Wala akong natatandaan!”Agad na nagpanggap na walang alam si Czarina. “Ouch… my head hurts so much. Parang nagha-hallucinate ako.”Bahagya niyang hinawakan ang noo niya bago tumingin sa mukha ni Damion.“Hey, President, anong nangyari sa mukha mo? Nahulog ka ba?”Nanatiling blangko ang ekspresyon ni Czarina, pilit na nagpapaka-inosente.Ngunit lalo lamang nainis si Damion. “Your acting skills are really bad.”“Something is better than nothing.”“Do you think I can’t do anything to you?”“Naku, hindi ah.” Bahagyang ngumiti si Czarina. “You can literally torment me to death with just a few words, alam mo ‘yon. Paano ko naman sasabihin na wala kang magagawa sa akin? Mabuti pang kalimutan na lang natin yung nangyari today. Let’s just call it an unpleasant incident and move on.” Damion raised an eyebrow. “What about my injury?”“Pag-iisipan ko kung paano ako makakabawi sa iyo.”Kumaway si Czarina kay Damion, senyales na u
“I KNOW.”Kumuha si Damion ng isang bote ng purified water at iniabot iyon kay Czarina. “Here. Uminom ka muna.”Inabot naman iyon ni Czarina, ngunit aksidenteng nagdikit ang mga daliri nila.Agad niyang binawi ang kamay niya. Ngunit hindi siya binigyan ni Damion ng pagkakataong umiwas. Hinawakan nito ang kanyang pulsuhan, inilagay ang bote sa kanyang palad, at malamig na nagsalita.“I told you to hold it. Why aren’t you holding it properly?”Wala nang sinabi si Czarina. Binuksan niya ang bote at uminom ng ilang lagok.Dahil sa pagmamadali niyang lumunok, may ilang patak ng tubig na tumulo sa gilid ng kanyang labi, dumaan sa kanyang panga, at bumaba hanggang sa kanyang leeg.Biglang dumilim ang mga mata ni Damion. Hindi niya namalayan na naitaas niya ang kamay niya at marahang hinaplos ng mga daliri ang pisngi ni Czarina.Napaatras nang bahagya si Czarina at nanlaki ang mga mata.“D-Damion?”“There’s something on the corner of your mouth.”Mabilis na pinunasan ni Czarina ang labi niya
“A-ANONG NANGYARI?”Lumamig ang ekspresyon ni Damion. “May gana ka pa talagang magtanong niyan? You’ve been through a lot, and you still let those people scheme against you. They even spiked your wine!”“May mali sa wine?” bulong ni Czarina.Dahil sa paliwanag nito, saka lamang niya naunawaan ang nangyari. “Kaya naman pala nalasing ako agad.”Saglit siyang natahimik. “Wait, bakit nila lalagyan ng something ’yong inumin ko? Dahil ba sa inyo?”Mukhang iyon lamang ang posibleng dahilan. Sinamantala nila ang kalasingan ni Czarina para madali siyang kontrolin at maisagawa ang masama nilang pakay.Nang maisip niya kung ano ang maaaring mangyari kung hindi dumating si Damion sa tamang oras, napasinghap siya. Nanlamig ang buong katawan niya. Ngayon lamang niya napagtanto kung gaano siya naging careless.Tahimik lamang siyang pinagmamasdan ni Damion. Nang makita nito ang takot at pagsisisi sa mukha niya, unti-unting lumambot ang ekspresyon nito.Sa totoo lang, naantig siya. Kaya sa halip na ib
SA IKALAWANG ARAW NG KLASE, dumating si Cassidy matapos malaman na nagtuturo si Damion at kasama roon si Czarina. Bilang Mrs. Marquez, pilit siyang sumali sa klase.Nagkunwari namang nagulat si Czarina at magalang siyang binati. Bahagyang naningkit ang mga mata ni Damion bago ngumiti. “So, you’re also interested in business matters.”Lantaran ang pagiging sweet ni Cassidy kay Damion, kaya natuwa si Czarina dahil mukhang gumagana ang plano niya. Hindi na siya pinansin ni Damion at tumanggi rin siyang sumabay pauwi kay Cassidy.Sa harap ni Tito Fran, iginiit niyang wala siyang pakialam kay Damion—kahit bahagya pa rin siyang nasaktan nang makita itong umalis kasama si Cassidy.Mula noon, araw-araw nang pumapasok si Cassidy sa class. Sa harap ng iba,
NAPILITAN SI CZARINA na umupo sa harap ni Damion at makinig sa klase. Seryoso itong magturo at paminsan-minsang napapatingin sa kanya, dahilan para lalo siyang mailang at mahirapang mag-concentrate.Pagkatapos ng klase, mabilis siyang lumabas at naghintay kay Tito Fran. Ngunit sa halip na ito ang dumating, si Damion ang sumunod sa kanya. Nagtaka si Czarina kung paano ito nakatakas sa dami ng mga taong kanina’y nakapaligid sa kanya.“Huwag ka nang maghintay r’yan. Those people are still inside the classroom, filling out their information.”“Ah, okay. Titignan ko muna. Mag-iingat ka, Mr. President.”Agad sanang tatakbo si Czarina palayo nang biglang hawakan ni Damion ang kuwelyo niya.“I’ve already filled out your information form, so you don’t need to go back now,” he said with a smile.“Salamat.”“You’re welcome. Let’s go.”“Saan?”“I’ll take you home.”Mabilis na kumaway si Czarina. “Hindi na po kailangan. Susunduin ako ni Tito Fran.”“Really? But I heard his car broke down on the wa
“AN IDENTITY THAT SHOULD HAVE BELONGED TO YOU.”Damion is cunning and shrewd. Palaging may pahiwatig ang mga salita, saka hahayaan ang kausap na hulaan iyon.Ayaw ni Czarina na makipaglaro sa kanya ng ganoong klaseng word games, kaya sadyang iniwasan niya ang tunay na punto ng usapan at ngumiti.“The president wouldn’t be suggesting na kunin ko ang position ni Kathy, would he?” Napatawa siya nang bahagya. “Don’t be ridiculous. I’m not qualified for that. May self-awareness pa naman ako.”Unti-unting nawala ang lambing sa mga mata ni Damion. Umayos siya sa pagkakaupo.“If you don’t want to, then forget it. Anyway, I gave you a chance.”“Thank you for your kind words, Damion.” Pilit na ngumiti si Czarina. “Although hindi ko man naabot ang expectations niyo, gagawin ko ang lahat ng abot-makakaya ko.” “If you want to become better, you really need to work harder.” Kinuha ni Damion ang isang papel at iniabot iyon kay Czarina. “Here. Take this.”Napakunot-noo siya habang tinatanggap iyon. “
MATIGAS ang ulo ni Czarina kaya sinundan na lang siya ni Damion para siguraduhing ayos siya. Pagkatapos ng exhibition, nagustuhan na ni Czarina ang mga artwork at napaisip pang bumili ng ilang handicrafts para sa sarili niya at sa lola niya.Habang pumipili siya, sandaling lumayo si Damion para sagu
“RINA… ARE YOU AWAKE? COME OUT FOR A MOMENT. I NEED TO TALK TO YOU.”“Later na tayo mag-usap,” sabi ni Czarina kay Wendy. “Hindi ko alam kung ano na namang balak ni Damion.”Pagkababa ng tawag, lumapit siya sa pinto at binuksan iyon. Matalim ang tingin niya kay Damion. “Ano?”Umubo si Damion, halata
SA MGA SUMUSUNOD NA ARAW, biglang naging matamlay si Czarina. Wala siyang ganang lumabas, wala ring gana sa kahit ano. Buong araw siyang lutang, pagod, at gusto lang matulog. Napansin iyon ni Damion at hindi niya ito binalewala.Dahil sa kalagayan niya, pinayuhan niya si Czarina na magpahinga muna s
DAMION’S OFFICE.Nang makita ni Damion si Czarina, agad na kuminang ang kanyang mga mata. Ang pagod na naramdaman ay biglang napawi. Nakangiti itong nilapitan ang asawa.“Bakit ngayon ka lang, wifey? I’m starving.”Nilapag ni Czarina ang lunchbox sa lamesa nang nakayuko saka inihain na ang pagkain.







