KABANATA 5

Noong college pa sila Lucas, madalas dalawin ni Claudia ang lalaki sa Stan University.

Palagi nitong ginagawang palusot ang kaniyang kapatid na si River.

Nang mga panahong iyon ay madalas niyang nakikita ang isang babae na palaging nasa tabi ni Lucas. Matangkad, may kaakit-akit na pangangatawan, matingkad ang pananamit. Para siyang nagniningning na araw, maningning at kaaya-aya.

Halatang alagang-alaga ito.

Nalaman ni Claudia mula kay River na ang pangalan ng babae ay Isla, ang kasintahan ni Lucas, isang estudyante sa Academy of Fine Arts.

Walang sinuman ang mag-aakala na ang isang taong aloof at marangal katulad ni Lucas, na mala-Greek god ang kagwapuhan, ay makakarelasyon ang isang tila bastos at spoiled na babae.

Sinabi ni River na si Lucas ay mahirap nga, at malamang na gumastos si Isla ng maraming pera para sa kanya, na pinaniniwalaan naman ni Claudia.

Kalaunan, habang nagsasama-sama sila, nalaman niya na si Lucas pala ang panganay na anak ng pamilyang Montenegro, ang magiging tagapagmana ng grupo.

Alam na noon ni Claudia na malamang na naglalaro lang sina Lucas at Isla.

Kalaunan, kinumpirma ni Lucas sa kaniya na hindi nga talaga ito seryoso kay Isla. Ngunit sa hindi maipaliwanag na dahilan, hindi makaramdam ng tuwa si Claudia.

Tumingala si Lucas, malamig at matalim ang tingin.

Nanginig si Claudia.

Ibinaba na ni Lucas ang kanyang mga chopstick at tumayo, saka sinabing, “I’m going upstairs. Mula ngayon, kung gusto mong magpadala ng mga bulaklak, huwag mo akong gamiting dahilan.”

Napaubo ang ina ni Lucas. Namumula ang mukha nito sa kahihiyan. “Anong ibig mong sabihin? Pinadalhan ko si Claudia ng isang bouquet ng mga bulaklak, at hindi ka nasisiyahan dito?”

Ngunit hindi na sumagot pa si Lucas at nagsimula nang umakyat sa hagdan.

Pinanood ni Claudia ang papalayong pigura ni Lucas. Ang kanyang mga mata ay puno ng hinanakit.

Hinawakan ng ina ni Lucas ang kamay ni Claudia. Nagbigay ng ilang salitang pampalubag ng loob bago nagtanong, “Claudia, sino itong Isla na nabanggit mo kanina?”

Hindi pa niya naririnig ang pangalang iyon noon.

Alam ni Claudia na mali ang sinabi niya. Sa wakas ay nakita niya na si Lucas, ngunit umalis ito nang galit.

“Wala lang po, Tita, isang dating kaklase lang. Tita, nakalimutan kong sabihin kay Lucas ang tungkol sa internship ko sa Montenegro Group. Hindi naman siya tututol, ’di ba?”

“Oo naman. Maliit na bagay lang ’yon. Kakausapin ko siya mamaya.”

“Salamat, Tita.”

***

Sa itaas, sa study room ni Lucas…

Abala siya sa pag-scroll at pagbabasa ng mga financial report ng grupo sa computer screen. Malinaw na nakadisplay ang impormasyon para sa bawat project team.

Hindi sinasadyang napunta ang tingin ni Lucas sa team ni Isla, ang team na pinaka-well performing ngayong buwan.

Nang makita niya ito sa maghapon, saka lang niya napansin kung gaano ito pumayat. Dati ay normal lang ang pangangatawan nito at madalas magreklamo na gusto nitong pumayat. Ngayon, ang mga balikat at likod nito ay parang kasinglapad na lang ng isang papel na A4, payat at mahina.

Inamin niya na nang makita niya ang pangalan ni Isla na nakalista bilang isang project leader, may naisip siya.

Akala niya ay nagkataon lang na may kapangalan ito sa mga empleyado niya.

Hindi niya inaasahan na siya pala talaga iyon.

Si Isla ay isang estudyante ng sining na hindi kailanman nagustuhan ang pag-aaral. Madalas niyang sinasabi sa paaralan na hindi siya magtatrabaho, dahil hindi niya kailanman magagastos ang lahat ng pera ng kanyang pamilya.

Kaya medyo nagulat si Lucas na hindi lamang siya nagtatrabaho ng part-time kundi pati na rin sa kumpanya ni Montenegro.

Ang mas nakakagulat pa ay ang kanyang panukalang proyekto ang pinakamaganda sa lahat ng grupo.

Sa una, ang pakikipagrelasyon kay Isla ay isang sugal.

Ngunit dahil sa pagpupursigi ni Isla na makuha siya, ’di kalauna’y napapayag siya nito.

Noong panahong iyon, plano niyang makipaghiwalay kay Isla pagkatapos niyang makapagtapos sa unibersidad at bumalik sa kompanya ng Montenegro.

Ngunit unti-unting nagbago ang sugal na ito.

Siya ay magaan kasama at masayahin, parang isang bulaklak. Ang makita lamang siya ay nakapagpapangiti na sa kanya.

Ang mapagmataas at aloof na panganay na anak na babae ng pamilyang Madrigal sa publiko ay maamo at masunurin sa kanyang harapan.

Hindi mabilang na beses silang nagpakasasa. At nagulat si Lucas nang matuklasan niyang kayang-kaya ni Isla na tugunan ang lahat ng kanyang mga pagnanasa.

Katulad ng isang sugat na ayaw gumaling, hindi niya ito magawang bitawan. Minahal niya na ang babae.

Nagplano siya para sa hinaharap. Naisip pa nga niyang makipaghiwalay pagkatapos ng graduation bago pormal na aminin ang kanyang nararamdaman kay Isla sa ilalim ng ibang pagkakakilanlan.

Kung hindi siya patatawarin nito, bibigyan niya si Isla ng maraming pera at maraming pagmamahal. Dati, ang tanging solusyon ni Isla sa anumang problema ay ang magbayad sa isang tao. Mag-uupa ito ng isang tao para dumalo sa mga klase para rito, gagawa ng takdang-aralin nito, at kahit na pagkuha ng mga parcels nito.

Sa paningin ng babae, mabibili ng pera ang lahat.

Nang yayain siya nitong makipag-date, mayabang nitong sinabing maaari siya nitong bigyan ng pera.

Gayunpaman, ang sampung beses na kayamanan ng mga Madrigal ay hindi maihahambing sa trust account ni Lucas sa loob ng isang taon.

At pagdating sa huli, siya ang iniwan.

Dahil basta-basta na lang umalis si Isla.

Pinutol nito ang lahat ng paraan ng pakikipag-ugnayan sa kanya, kinuha ang lahat ng kanyang gamit, at biglang nakipaghiwalay sa kanya.

Nalaman lamang ni Lucas matapos magtanong-tanong na si Isla ay nag-abroad na pala.

Umalis lang siya nang walang pasabi.

Kahit si River ay alam na nag-abroad ito. Ibinenta pa nga nito ang kanyang kumpletong gamit at maxed out na game account kay River.

Namangha at nainis si Lucas.

Si Isla ang nag-udyok sa kanya, gumawa ng lahat ng paraan para makapasok sa mundo niya, at ngayon ay umalis na lang ito nang ganoon.

Talagang katawa-tawa.

Sino si Lucas? Ang campus heartthrob ng Stan University, ang tagapagmana ng kayamanan ng mga Montenegro, na inaalagaan mula pagkabata. Hindi siya makapaniwala na basta na lang siyang inalisan ng isang babae.

Sinubukan niyang kontakin si Isla, ngunit lahat ng mensahe niya ay hindi sinagot.

Pinaghihinalaan pa niya na may nangyari rito at plinano niyang gamitin ang koneksyon ng pamilya niya para hanapin siya.

Pero narinig niya si River sa katabing kama na tahimik na tinakpan ang receiver at sinagot ang telepono.

Si Isla ang tumatawag.

Sa sandaling iyon, nakaramdam si Lucas ng nagliliyab na apoy ng poot, halos sinunog siya at pinatay ang kanyang katwiran.

Ang tawag na iyon ay tila walang awang kinutya si Lucas.

Paglipas ng panahon, wala nang nagbanggit ng pangalan ni Isla.

Matagal nang plinano ang pag-take over niya sa kumpanya. Hindi inaasahan ni Lucas na doon nagtatrabaho si Isla.

Kaya nang makita niya ito, natigilan si Lucas.

Hindi na siya kasing-ayos ng dati. Hindi nakaramdam ng ginhawa si Lucas. Sa halip, nakaramdam siya ng tinik sa kanyang tagiliran, isang nakakasakal na pakiramdam.

Kasal na si Isla.

Ngayon, pagkatapos nilang maghiwalay. Pinaghihinalaan pa nga ni Lucas na ang pagmamadali niyang makipaghiwalay sa kanya ay dahil magpapakasal siya sa ibang lalaki.

At nagkaroon pa nga siya ng anak.

Maraming beses nang sinabi ni Isla noon na ayaw niya sa mga bata at gusto niyang i-enjoy ang kanilang buhay bilang mag-asawa bago isaalang-alang ang pagkakaroon ng mga anak.

Ang malamang na hindi niya nagustuhan ay ang magiging anak niya rito, ang anak ni Lucas; nanganak siya agad pagkatapos niyang magbuntis sa anak ng ibang lalaki.

Isang bato ang bumaon sa puso ni Lucas, na nag-iwan sa kanya ng hindi maipaliwanag na pakiramdam ng pagkasakal. Itinaas niya ang kanyang paa at sinipa ang paa ng mesa.

“Isla, ang lakas ng loob mo.”

May kumatok sa pinto ng study room, at pumasok ang ina ni Lucas na may dalang tray.

Agad itong nagsalita. “Ayaw mo kay Claudia? Nakikita kong madalas kayong magkasundo ni River, at iniisip mo pa ngang mas pagandahin pa ang relasyon namin.”

Hindi man lang kasi ito kumain kanina sa hapag. Tumalikod at umalis nang bigla. Naaawa si Selena sa anak niya. Sa ibang pamilya, walang makakatiis sa personalidad ni Lucas.

Hindi malapit si Selena at Lucas.

Lumaki kasi si Lucas sa pangangalaga ng kanyang lolo, ang pinakamatandang Montenegro, at kalaunan ay nagpokus na siya sa kanyang karera.

Nitong mga nakaraang taon, dahil sa kapangyarihan ni Lucas, nagpakita siya ng matalas at makapangyarihan na aura, na naging dahilan para medyo matakot ang kanyang ina sa anak niya.

Kinuha ni Lucas ang kanyang mga chopstick, kumagat ng kanin, at sinabing, “Hindi naman sa ayaw ko, kundi kinaiinisan ko ito.”

Sanay na si Lucas sa mga babaeng ganito, ang kanilang pagnanasa sa kanya ay lantaran at hindi nababaliwala. At lubos iyong nakasusuklam para sa kanya.

Hindi niya maiwasang isipin ang isa pang pares ng mga mata, dating maamo, ngayon ay malamig at walang pakialam, na nagpalungkot sa puso ni Lucas.

“Sa susunod na may bisita tayo, sabihin mo sa amin nang maaga.” Hindi siya babalik kung may bisita.

“Anong ibig mong sabihin diyan? Kahit ayaw mo sa kanya, kahit papaano naman ay bigyan mo siya ng kahihiyan!”

Bigla na lang itong umalis nang ganoon. Naiwan tuloy ang ina na napahiya.

Umungol si Lucas. “Maaari kang pumili sa pagitan ng mga bisita o ako. Nasa iyo na iyon.”

Umapaw ang galit ni Selena sa anak. Ngunit hindi niya magawang ilabas o lunukin.

Pagkatapos ng mahabang katahimikan, nagsalita siyang muli. “Dahil sa iyong napakasamang ugali, hindi maraming babae ang nakakatiis. May gusto sa iyo si Claudia, at hindi ka pa rin masaya?”

Ibinaba ni Lucas ang kanyang mga chopstick at pinunasan ang kanyang bibig.

“Hmm.”

Tumungo si Selena at nakita ang mga marka sa leeg ni Lucas. “Anong nangyari sa leeg mo?”