KABANATA 4

Hindi nag-abalang mag-angat ng tingin si Isla.

Hindi niya alam na kay dilim ng ekspresyon ni Lucas nang mga sandaling iyon. Ang tanging naramdaman niya lang ay ang bigat ng tingin sa kaniya ng lalaki na naging dahilan para manginig ang kaniyang laman. Gusto niya na namang tumakas.

Kaya naman agad na siyang tumalikod at lumabas ng pantry.

Nang makita ni Lucas ang ginhawa sa mukha ni Isla nang siya'y paalis na, humigpit ang hawak niya sa tasa ng kape.

Tanda niya pa na ayaw ng babae sa iced americano dati. Aniya, masyado iyong mapait sa panlasa niya.

Pero ngayon ay umiinom na siya nito.

Hindi namalayan ni Lucas na nakatitig lang pala siya sa likod ng papalayong Isla. Sari-saring emosyon ang bumakas sa namumula niyang mga mata. Humugot siya ng malalim na hininga para kalmahin ang sarili niya. Pagkatapos ay mahina siyang napamura.

Nang makabalik siya sa kaniyang opisina ay nilabas niya ang kaniyang cellphone at tinawagan si River.

“Hey, Lucas. Is there something wrong?”

“Who did Isla marry?”

Sa kabilang linya, napaawang ang bibig ni River nang marinig ang tanong ni Lucas. Hindi siya sigurado kung bakit nito iyon tinanong. Pero sumagot pa rin siya. “Hindi ko alam. Sa ibang bansa kasi siya ikinasal. Ang sabi niya, nang malaman niyang buntis siya, agad silang nagpakasal. Pero hindi ko pa nami-meet ’yong asawa niya hanggang ngayon.”

“When was that?”

Natahimik si River. Nautal pa ito nang ilang sandali kaya naman humugot siya ng malalim na hininga bago muling nagsalita. “Well, right after you broke up, I heard Isla went abroad with her husband.”

Hindi na nagtangka pang dagdagan ni River ang sinabi.

Nagpakasal at nabuntis si Isla pagkatapos na pagkatapos ng hiwalayan nila ni Lucas.

At kahit na hindi sineryoso ni Lucas si Isla noon, mahirap siguro rito na malaman na niloko siya ni Isla.

Gusto pa sana muling magsalita ni River ngunit ibinaba na ni Lucas ang tawag.

Nang marinig niya ang sensyales na wala na ang tawag ay saka lamang nakahinga nang maluwag si River.

Dahil kung patuloy siyang tinadtad ng tanong ni Lucas, hindi niya na alam kung ano pang isasagot niya rito.

Nang makapag-isip-isip siya, hindi na niya napigilang i-text si Isla.

[Tinanong ako ni Lucas tungkol sa asawa mo.]

Nagulat siya nang agad na mag-reply si Isla.

[Sinabi mo sanang hindi bakla ang asawa ko.]

Kumunot ang noo ni River sa sagot ng babae.

[What do you mean by that?]

Gusto niya sanang tanungin kung anong nangyari nang muling nagtagpo ang landas ng dalawa. Pero napagdesisThomasn niya na lang na huwag makialam.

Patapos na ang araw at hindi tumitigil si Lucas sa pagtingin ng emails niya. Ngunit walang bago roon.

Nang maalala ni Isla ang nangyari kagabi ay napagdesisThomasn niyang mag-clock out sa trabaho sa tamang oras.

Kaya naman nang makita siya ni Cheska na nag-shutdown ng desktop ay nagulat ito. “Hindi ka ba mag-o-overtime ngayon?”

“Uh… nope. Gusto kong umuwi nang maaga ngayon para makabawi sa anak ko.”

Patuloy na nagkwentuhan at nagtawanan ang dalawa habang papunta sa elevator. Ngunit hindi nila inaasahang makikita nila si Lucas matapos nilang hindi ito makita buong araw.

Agad na napatigil sa pagtawa sina Cheska at Isla saka kinakabahang tumabi sa gilid.

Buti na lang at hindi sila napansin ni Lucas. Nakasuot kasi ito ng bluetooth earphones, mukhang may kausap sa cellphone.

“I know. I’ll definitely come back to have dinner with you tonight.”

“Yeah, don’t worry. I’ll remember to buy you flowers, ” kalmado at may lambing sa boses nito habang nakikipag-usap sa tao sa kabilang linya. Mukhang napakahalagang tao nito sa kaniya.

Ang ganoong boses ni Lucas ay naririnig lamang ni Isla kapag nilalambing siya nito sa kama.

Mukhang ang tao sa kabilang linya ay ang babaeng nag-iwan ng pulang marka sa leeg ng lalaki.

Nang bumukas ang elevator ay naunang lumabas si Lucas.

Napahawak si Cheska sa dibdib niya.

“Mukhang girlfriend ni Mr. Montenegro ang kausap niya kanina, ’no? Napakakalmado. Mukha siyang tigre sa ibang tao pero nanlalambot pagdating sa babaeng mahal niya. Hayy! Sanaol!”

Saglit na natigilan si Isla sa sinabi ni Cheska. “Siguro, ” lutang niyang sagot.

Marahan niyang tinanggihan ang alok ni Cheska na ihatid siya sa kanilang apartment. Mas pinili niyang makipagsiksikan na lang sa train station.

Puno-puno ng mga tao ang train station.

Nang bigla niyang maalala ang text ni River kanina.

Siguro ay noong ipinakilala sila ni Dustin nang kaswal nitong nabanggit ang tungkol sa family situation niya.

Dati, isa sa mga supervisor ni Isla ang nag-akala na dahil sa kaniyang ganda ay isa siyang anak-mayaman kaya naman hindi siya nito ikinonsider for promotions or salary raise.

Si Dustin mismo ang tumulong sa kaniya. Kaya naman malaki ang pasasalamat niya rito.

Ngunit bahagyang nagulat si Isla nang malamang nagtanong si Lucas tungkol sa asawa niya.

Ang totoo niyan, wala naman talaga siyang asawa.

Nang dinala niya ang ama abroad para sa pagpapagamot nito, may nakilala siyang isa ring pasyente sa eroplano.

Ang hiling ng pareho nilang mga magulang ay ang makita nila ang mga anak nilang ikasal bago sila mamatay.

Kaya naman pumayag si Isla at ang anak ng pasyenteng nakilala sa hiling ng mga ito.

At nang pumanaw na ang dalawa, hindi na sila muling nagkita ng taong ’yon.

Nakasanayan na ni Isla na sabihing kasal na siya sa tuwing tinatanong siya tungkol sa marital status niya.

Nang mga panahong iyon, isinilang niya na si Tilly.

Sa panahon kasi ngayon, ang mga babaeng iniwan ng asawa ay kinakaawaan kadalasan.

At ang mga babae na nabuntis nang hindi pa kinakasal tapos walang maipakilalang ama ng bata ay hinuhusgahan.

Walang pakialam si Isla kung matsismis siyang ganoon. Pero ayaw niyang mahusgahan ang anak niya.

Kahit na hindi niya kailangan ng lalaking tatayo bilang ama ng anak niya, kailangan pa rin ni Tilly ng isa kahit sa papel lang.

Kahit anong mangyari, hinding-hindi sasabihin ni Isla ang katotohanan kay Lucas.

Ang isang pamilya katulad ng mga Montenegro kapag nalaman na may anak si Lucas sa kaniya ay maaari nilang kunin si Tilly sa kaniya. O ’di kaya naman ay ipapahiya siya ng mga ito at ang kaniyang anak.

Posible ang kahit ano.

Patriarchal ang pamilya Montenegro. Kaya kahit na kunin nila si Tilly sa kaniya, hindi siya sigurado kung papahalagahan ba siya ng mga ito.

Ilang beses nang nakakita si Isla ng mga mayayamang pamilyang nag-aaway dahil sa mga bata. Kaya naman tinubuan siya ng tinik sa puso dahil dito.

Wala siyang pakialam kung anong motibo ni Lucas.

Nakatutok lang siya sa kapakanan ng anak niya.

***

Sa mansyon ng mga Montenegro…

Inabot ni Lucas sa ina ang hawak na isang pumpon ng mga pulang rosas. Naghihintay ito sa kaniya sa hapagkainan.

“Here are the flowers that you wanted, ” kaswal na sabi ni Lucas.

Malawak ang ngiting tinanggap iyon ni Selena. Ngunit bahagyang tumaas ang kilay niya. “Anong ‘I wanted’ ang pinagsasabi mo r’yan? Ni hindi ka pa nga umuuwi rito simula nang makauwi ka galing ibang bansa kung hindi pa kita kukulitin. Nakalimutan mo na bang may ina ka?”

Hindi pinansin ni Lucas ang paghihimutok ng kaniyang ina. “I need to wash my hands, ” aniya saka tumalikod at nagtungo sa banyo.

“You brat!” singhal ni Selena bago muling ngumiti saka iniabot sa isang babae ang pumpon ng mga rosas. “Here, Claudia. Lucas bought these flowers for you. These kind of flowers are more for young people. I’m already old na!”

Agad na namula si Claudia sa narinig.

Hindi niya kinuha ang pumpon ng bulaklak. Napukol kasi ang kaniyang tingin kay Lucas na kakalabas lang sa banyo. Napakagat labi siya bago ibinalik ang tingin sa matandang babae. “Tita, ano ka ba? These are from Lucas to you. It wouldn’t be appropriate for me to accept them. At isa pa, you’re in your prime kaya. How can you be old?”

Bumakas ang wrinkles sa mukha ni Selena nang matawa siya.

Kahit kailan talaga ay ang ganda sa pandinig ng mga salitang binibitawan ni Claudia kung ikukumpara sa lumalabas sa bibig ng kaniyang anak.

“Oh, c’mon. Take it. It was originally bought for you.” Nang marinig ni Selena na pupunta si Claudia ngayon, agad siyang nakaisip na pabilhin si Lucas ng bulaklak pagbalik niya rito.

Magaling si Lucas sa kahit saang larangan. Kaya lang walang kakulay-kulay ang buhay pag-ibig nito. Mukhang wala itong interes sa bandang iyon kaya naman labis ang pag-aalala niya.

Si Lucas ang pinakaunang apo ng mga Montenegro sa henerasyong ito.

Siya rin ang nag-iisang anak na lalaki ng pinakamatandang sangay ng pamilyang ito. Ang pinakamatandang Montenegro ay may tatlong anak na lalaki at apat na apong lalaki at isang apong babae. At wala ni isa sa kanila ang may asawa.

Okay lang sa kanila na wala pang mga asawa ang mga nakakabatang Montenegro. Ngunit hindi nila maisawalang-bahala ang pagiging single ni Lucas hanggang ngayon.

At dahil nag-iisang lalaki lang si Lucas, umaasa ang kaniyang ina na magkakaanak na siya sa lalong madaling panahon.

Ang mga mata ni Claudia ay nakatutok lang kay Lucas.

Hindi niya maiwasan dahil sa kakaibang awra na lumalabas sa paligid ng lalaki. Para itong Greek god na bumaba sa lupa.

“Lucas, okay lang ba kung tanggapin ko ang mga bulaklak na ’to?”

“You better not.” Binalingan ng tingin ni Lucas si Claudia na ngayo’y namumula na sa kahihiyan. “I didn’t buy those flowers for you. If you want them, go buy yourself some.”

Napakagat-labi si Claudia saka biglang nagtanong, “Lucas, have you still not gotten over Isla?”