เข้าสู่ระบบNo dia do meu casamento, fui traída diante do altar. Ryder Conti, meu noivo e herdeiro da máfia, não apenas cancelou nosso casamento, ele entrou na igreja de braços dados com outra mulher. Atrás dos portões de ferro, ele olhou para mim com um meio sorriso e disse: — Emilia, os Conti precisam de um herdeiro. A Carmela está esperando um filho dos Rossi. Quando eu garantir meu lugar na Família com a ajuda deles, vou me divorciar dela. Você continuará sendo minha mulher. Todos achavam que eu esperaria. Que obedeceria. Afinal, eu havia passado dez anos amando aquele homem mais do que a mim mesma — rompi com minha família, sacrifiquei tudo por ele. Mas naquela mesma noite, embarquei num jatinho rumo à Sicília para aceitar um casamento arranjado com o Padrinho da família Vettori. E desapareci do mundo de Ryder Conti. Três anos depois, retornei a Nova York, ao lado do meu marido e do nosso filho, para acertar as contas com um traidor da Família. Voltei para resolver uma traição na Família. Zayn teve um imprevisto, então mandou um dos capangas dele me buscar. Só não esperava reencontrar o homem que um dia destruiu meu coração. Com aquele velho sorriso arrogante, Ryder disse: — Acabou a farra? Que bom que voltou. O filho da Carmela precisa de uma cozinheira. Pode começar hoje. Cozinheira? Eu sou a Donna mais temida do submundo, e ele ousa me chamar de cozinheira?
ดูเพิ่มเติมTatlong taon na mula noong pumunta ng abroad si Cerise. Bumalik siya ng bansa matapos madiagnose ng stage four lung cancer ang kanyang ina. Tatlong taon pagkatapos ng kanilang kasal, pinayagan siya ng asawa niyang lumabas ng bansa sa kadahilanang para ito sa kanyang pag-aaral, na ang katotohanan talaga naman ay takot lamang ito na baka maging hadlang lamang siya sa pagmamahalan ng totoo niyang nobya.
Sigmund Beauch.
Pangalan palang ng kanyang asawa ay labis nang nag-uumapaw ng alindog, husay, at rikit na halos ‘di niya maipaliwanag. Hindi katanungan ang pagkahumaling ng kababaihan dito at alam niya sa sarili niya na kahit siya ay hindi magiging karapat-dapat sa katangiang likhang pinerpekto ng langit. Pinagpala ngang lubos ang taong minamahal nito at kailanma’y hindi magiging siya.
Ang dating arogante at puno ng pagmamalaking prinsesa ay naging maamo at mapagkumbaba. Ngayong siya ay nagbalik, alam niyang ito na ang tamang panahon upang tapusin ang kanilang pagkukunwari.
Habang nasa malalim na pag-isip ay napalingon siya nang pumasok ito sa loob. Isang lalaking nakasuot ng malinis at maayos na itim na tuxedo. Ang tela nito ay tila yumayakap sa kanyang matikas na pangangatawan, binabalangkas ang bawat kurba at angkin nitong perpektong proporsiyon. Ang kulay na itim ay tila nagbigay-diin sa kanyang maputing balat na parang isang Magandang kontras. Ang buhok na maayos na nakasuklay na may kakaibang kinang na tinatamaan ng repleksyon ng panghapong araw. Tindig niya palang ay di mo na iisipin pang lumapit sa kadahilanang mas lalo ka lang manliliit sa tila bang perpektong nilalang sa iyong harapan.
Nanlaki ang mata ni Cerise sa mga naisip. Lumayo siya sa bintana kung saan siya nakatayo kanina habang lalong bumibilis ang tibok ng puso niya sa bawat hakbang na ginagawa nito palapit sa kanya.
Pagkatapos ng tatlong taon ay mas lalo ngang gumwapo ito. Naglakad lamang ito hanggang sofa at huminto, umupo siya at inayos ang kanyang kurbata. Napayuko siya sa hiya, bakit nga ba naman siya lalapitan nito?
“Nakausap mo na ba si Mama?” ani nito, tinutukoy ang kanyang ina. Hindi man lang siya tiningnan nito.
Automatic naming tumango si Cerise. “Oo.”
“Tingnan mo ‘to.” Sumandal ito sa sofa at inilabas ang isang papel mula sa isang brown envelope at inilagay sa mesa. Tiningnan lang it oni Cerise, alam niyang tama ang hinala niya sa kung ano ang laman nito.
Hindi pa matagal nang makita niya ang isang article sa Internet tungkol kay Sigmund at sa nobya nito at ang usap-usapang ang dalawa ay lihim na kinasal. Lumapit siya sa dokumentong nasa mesa at binuksan ito.
Dalawang salita, Divorce Agreement, ang nakadisplay sa harapan niya. Masaya siyang handa na siya sa sitwasyong ito. Ngumiti siya at sinabing, “I agree.”
Napatingin naman sa kanya si Sigmund, “Sit down and talk.”
Sinunod niya naman ito at umupo sa sofa katawid sa kinauupoan niya. Ginawa niya ang lahat ng kanyang makakaya na di magpakita ng anumang emosyon na maaring maging dahilan ng anumang diskusyon. Tahimik niyang binasa ito, nakasaad dito na binibigyan siya nito ng dalawang ari-arian, na makakabuti naman sa kanya.
Matapos niyang basahin ito ay ngumiti siya, “May ballpen ka ba?”
“Hmm?” Napailing ito, mukhang nabingi ata siya at mali ang narinig niya.
“Ano pang hinihintay mo? Pumirma ka na.” Isang malumanay lamang na ngiti ang binalik ni Cerise sa tila walang kaalam-alam na Sigmund. Tinitigan niya lang ito nang matagal, at kalauna’y umusog papunta sa drawer upang kumuha ng ballpen para sa kanya.
Pagkaabot niya dito ay agad na pinirmahan ni Cerise ang divorce agreement na di man lang nag-aalangan. “Done!”
“Hindi na makapaghintay si Vivian, she wants a perfect ending.” Paliwanag ni Sigmund.
Sumikip ang dibdib ni Cerise. ‘Kaya niyang isakripisyo ang lahat para sa kanya’ naisip nito.
“I understand!” Tumango si Cerise habang masiglang nakangiti.
Natahimik si Sigmund hanggang sa inabot sa kanya ni Cerise ang dokumento, tinanggap niya ito ngunit nang pipirma na sana siya ay napatingin siya dito, “You can make any request at gagawin ko ang lahat upang maibigay iyon sa iyo.”
“I am already satisfied with this. Sobra na noong ipinagamot mo si Mama noon at kahit ngayon ikaw pa rin ang nagbabayad ng hospital bills, maraming salamat.” Sagot ni Cerise.
Tila naman nagiging mabigat ang hangin sa paligid kaya napayuko si Sigmund. Hindi niya maiwasan na hindi humanga sa napakagandang sulat-kamay nito. Wala sa sariling ilinapag niya ang dokumento dahil sa biglaang inis na naramdaman, “Magkikita pala kayo ni Vivian bukas.”
Nakita ni Cerise na hindi niya ito pinirmahan. “Okay.”
“Kung magtanong nga siya kung may gusto kang iba, sabihin mong meron.”
“Okay.”
“Dapat maniwala siya para maging masaya siya.” Tila ba utos nito.
“Okay.” Namanhid na siya kasasagot.
Sa puntong iyon, may naisip si Sigmund ng isang walang kwentang ideya, o nag-aalangan lamang siya na pirmahan ang dokumento.
“Can you help me run the bath water? Kung okay lang sa’yo.”
Malamig na sabi nito.
Nagulat si Cerise sa sinabi nito, ngunit nang makita niya ang walang kaemo-emosyon nitong mata, ay napagtanto niyang imposibleng may ibang kahulugan ito. Siya ay inuutusan nito, iyon lang at wala nang iba. Gusto niyang matawa sa sarili, ba’t ba siya mag-iisip ng ganun?
‘Si Vivian lang ang gusto ni Sigmund!’ Sigaw niya sa isip upang ipaalala sa kanyang sarili.
Habang paakyat sa itim nak ahoy na hagdan, paulit-ulit niyang sinasabi sa sarili na maging makatwiran sa kanyang isip at gawa. Ito ang pangalawang beses niya sa kwartong ito mula nung gabi ng kanilang kasal.
Simple lang ang kwarto, katulad ng nasa baba, putting cabinet, itim na sahig, higaan, bedside cabinet, sofa, at wala nang iba. Natulog siya sa sofa sa gabi nang kanilang kasal, at yun lang ang gabing nagkasama silang dalawa, na sila lang, walang iba.
Ano nga ba ang magiging buhay niya pagkatapos ng divorce? Si Sigmund, syempre magpapakasal sila ni Vivian. Magiging masaya sila, at baka magkaanak kalaunan. Siya? Anong bukas nga ba ang mayroon para sa isang katulad niya? Hindi niya maisip na magpakasal ulit. Nalulungkot lamang siya na hindi na niya mailalagay ang pangalan niya katabi sa pangalan nito dahil magiging pwesto na ito ni Vivian, ang natatanging babaeng mahal ni Sigmund.
Napaupo siya sa gilid ng bath tub habang hinahaplos ang tubig. Naalala niya kung paano dumating si Sigmund nang magpkamatay ang Papa niya, at nang madiagnose ng stomach cancer ang ina niya.
“Tapos ka na ba?”
May malamig ngunit malalim na boses ang nagmula sa likod niya. Napalingon siya dahil sa bigla at dumulas ang kamay nito sa loob ng bath tub. Nawala siya sa balanse at nabasa ang buong katawan niya.
Tumambad sa harapan ni Sigmund ang basang puting shirt at denim niyang pantalon. Dahil sa puti niyang suot, klarong-klaro ang itim niyang underwear.
Si Sigmund ay may mysophobia o labis na takot o pagkabalisa sa dumi, mikrobyo, o anumang uri ng kontaminasyon. Alam ito ni Cerise at ang kanyang dismayadong mukha ang huling bagay na nais niyang makita. Baka biglaan pa nitong papalitan ang bath tub o mismong ang silid.
[POV de Zayn]Três da manhã.No quarto da propriedade dos Vettori, as cortinas permaneciam cerradas, sem deixar entrar nenhum traço de luz.Mas eu não precisava dela.No escuro, eu distinguia cada linha do corpo da Emilia.Ela dormia profundamente, a respiração calma e ritmada, encolhida nos meus braços como uma gatinha que confia sem reservas.Os fios do cabelo se enroscavam nos meus dedos, exalando um leve aroma de baunilha.Era o cheiro do céu.Eu não dormia.Tinha medo de que, se fechasse os olhos, acordaria e descobriria que tudo aquilo não passava de um delírio, uma fantasia sem esperança, nascida em algum porão úmido e escuro.Minha mão livre pairava a poucos centímetros do suave arco do ventre dela.Nosso segundo filho crescia ali.Mesmo assim, observando-a dormir tão indefesa, um medo quase doentio me dominava — o medo de quem finalmente possui tudo o que sempre desejou e sabe o quanto isso pode ser perdido.Emilia não sabia.As fotos que ela encontrou no escritório naquela n
Não era difícil imaginar qual era a promessa de morte entre Carmela e Ryder.Foi o último e desesperado ato de uma mãe. Depois de engolir todos aqueles diamantes, os órgãos dela tinham sido destruídos. Não sobreviveria até o amanhecer.Ela provavelmente usou a localização do filho, ou a própria vida, como moeda de troca para comprar ao Ryder uma chance de fuga.Porque ela sabia que, só se Ryder vivesse, o filho dela teria alguma chance de comer.A porta do quarto do hospital se escancarou.Duas figuras, uma grande e uma pequena, entraram correndo, dissipando o cheiro estéril do ambiente.Antes que Bella pudesse reagir, Zayn já a tinha espremido num canto.— Emilia... — A voz do Zayn veio carregada de soluços contidos, os olhos normalmente resolutos agora vermelhos e cheios de veias.Ele segurou meu rosto com cuidado. — Onde dói? Me diz, onde dói?Luca se agarrou na beirada da cama, os olhos vermelhos. Queria me tocar, mas não tinha coragem. Estava arrasado.— Mamãe... os malvados mach
A indiferença de Zayn e o riso dos convidados acabaram de vez com as defesas de Ryder.Ficou parado ali, os punhos cerrados com tanta força que os nós dos dedos estalaram, mas não ousou se mover diante de Zayn.Luca espiou por trás da perna do pai, o rostinho delicado tomado por uma frieza e desprezo que não combinavam com sua idade.— Cozinheira? Você ainda tá sonhando?— A minha mamãe é a Donna da família Vettori. Ela é a princesa do meu papai.— Acha mesmo que merece que ela mexa um dedo por você?A voz era infantil, mas cada palavra era uma lâmina e todas atingiam Ryder no ponto mais fraco.— Mamãe só vai ter dois bebês: eu e minha irmã.— E você acha que o seu filho é digno de ser filho da minha mãe? Só de pensar nisso, já seria amaldiçoado.Luca tapou o nariz com nojo, olhando Ryder de cima a baixo como se visse algo podre.— Além disso, você fede a pobreza. Tá sufocando o ambiente.— É melhor não corromper o seu filhinho precioso. Ou vai ensinar ele a ser um frouxo oportunista q
Suspirei e puxei a mão de volta.— Pronto. Vocês já quase mataram o médico de susto.Ao ouvir minhas palavras, o médico pareceu ter recebido um indulto.Secou o suor da testa e se dirigiu a Zayn com a voz trêmula:— Don, a mão da Donna sofreu uma contusão leve nos tecidos. Só precisa de repouso.— Vou usar o melhor medicamento. Garanto que não vai deixar cicatriz.Zayn não disse nada.Seu silêncio era como o de um vulcão prestes a explodir. Só eu sabia que aquilo era o prenúncio da fúria.Ao nosso lado, Ryder já estava encharcado de suor.Jamais poderia imaginar que a Emilia que ele pisoteou agora era a rainha do submundo — a Donna da família Vettori.Ao ver o quanto eu e Zayn estávamos próximos, uma faísca doentia de ciúmes, alimentada por uma coragem estúpida, brilhou nos olhos dele.Mas ainda lhe restava o mínimo de instinto:pra salvar a própria família Conti, teria que engolir o orgulho e rastejar como um cachorro.Zayn se manteve ao meu lado, o olhar varrendo o salão.A aura sufo






Bem-vindo ao Goodnovel mundo de ficção. Se você gosta desta novela, ou você é um idealista que espera explorar um mundo perfeito, e também quer se tornar um autor de novela original online para aumentar a renda, você pode se juntar à nossa família para ler ou criar vários tipos de livros, como romance, leitura épica, novela de lobisomem, novela de fantasia, história e assim por diante. Se você é um leitor, novelas de alta qualidade podem ser selecionados aqui. Se você é um autor, pode obter mais inspiração de outras pessoas para criar obras mais brilhantes, além disso, suas obras em nossa plataforma chamarão mais atenção e conquistarão mais admiração dos leitores.
ความคิดเห็น