Masukหลังจากการแต่งงานที่อบอุ่นของคนทั้งคู่ผ่านไปไม่กี่เดือน ในเช้าของวันหนึ่งเลย์ลาและฟาริคกำลังนั่งรับประทานอาหารอยู่ที่โต๊ะทานข้าวเหมือนกับทุกวัน แต่ขณะนั้นเอง"อุบ แหวะ!" เสียงของเลย์ลาก็ดังขึ้นพร้อมกับเจ้าของร่างเล็กทำท่าจะอาเจียนออกมาขณะกำลังนั่งรับประทานอาหารเช้ากับสามีของตัวเอง ทำเอาฟาริคที่นั่งอ
"อ๊ะ! เฮียอย่าใจร้อน" เสียงหวานเอ่ยบอกคู่หมั้นของตัวเองทันทีที่ถูกซุกไซ้ทั่วร่างกายอย่างดูดดื่ม ลิ้นร้อนของฟาริคไล่เลียไปทั่วร่างกายของเลย์ลาตั้งแต่ลำคอสวยอันขาวเนียนไล่ลงมาที่หน้าอกอวบอิ่ม จากนั้นก็ไล่ต่ำลงไปที่สะดือ ฟาริคทั้งดูดเม้มรวมถึงใช้ฟันขบกัดบางจุดด้วยความมันเขี้ยวในร่างกายอวบอิ่มของเลย์ลาท
สองปีต่อมาปัจจุบันเราเป็นรุ่นพี่ปีสี่ของคณะศิลปกรรมศาสตร์ ใช่แล้วตอนนี้เราอยู่ปีสี่แล้ว สองปีที่ผ่านมาชีวิตของแปรเปลี่ยนไปจากเดิมเยอะมาก ๆ แต่ในทางที่ดีขึ้นนะ เราใกล้เรียนจบแถมตอนนี้เรายังได้เป็นนักวาดชื่อดังตามความฝันที่เราเคยวาดฝันไว้เราไม่ได้ดังระดับประเทศอะไรขนาดนั้น แต่ว่าเราสามารถใช้สิ่งที่เ
สองวันต่อมาเราสวมใส่ชุดเดรสสีขาวมุก พร้อมกับเครื่องประดับราคาแพงที่คุณฟาริคเป็นคนจัดเตรียมไว้ให้ เราแต่งตัวด้วยความงุนงง เพราะคุณฟาริคไม่บอกอะไรเราสักคำและตั้งแต่ตื่นนอนมาเรายังไม่เจอคุณฟาริคเลยด้วย"ชุดเป็นทางการเกินไปมาก จะพาไปไหนล่ะเนี่ย" เราพูดขึ้นด้วยสีหน้าอยากรู้สุดใจ ขณะกำลังส่องกระจกเช็กควา
"โอ๊ย! เจ็บนะเฮีย" ฟิลิกซ์ดึงหัวตัวเองกลับมาก่อนจะลูบหัวตัวเองเบา ๆ พร้อมกับแสดงสีหน้าเจ็บปวดหลังจากถูกมือแกร่งของฟาริคฟาดเข้าเต็ม ๆ"ไอ้เวรนี่ ทำอะไรไม่รู้จักล็อกประตูถ้าไม่ใช่กูเข้ามาจะทำยังไง" ฟาริคเอ่ยขึ้นบ่นน้องชายตัวเอง"ไม่มีใครเขาไร้มารยาทเข้ามาแบบเฮียแล้วเว้ย ขัดจังหวะความสุขของผมฉิบ!" ฟิลิ
วันต่อมาติ๊ง!เสียงโทรศัพท์ของเราดังขึ้นพร้อมกับข้อความจากคุณฟาริคแสดงขึ้นที่หน้าจอโทรศัพท์คุณฟาริค : ขึ้นห้องเรียนไปรึยัง เธอลืมกระเป๋าตังค์ไว้ที่รถเราเปิดอ่านข้อความพร้อมกับสองเท้าของเราหยุดชะงัก ก่อนจะรีบหมุนตัวเดินกลับไปที่หน้าตึกเรียนของคณะตัวเองเพื่อไปที่ที่คุณฟาริคเพิ่งมาจอดรถส่งเราก่อนหน้
สองชั่วโมงก่อนหน้าฟาริคเดินทางมาที่สนามบินโดยมีลูกน้องคนหนึ่งเป็นคนขับรถมาให้ ทันทีที่เขาก้าวขาลงจากรถด้วยภาพลักษณ์ที่โดดเด่นรวมถึงใบหน้าหล่อของฟาริคทำให้เขาตกเป็นเป้าสายตาคนบริเวณนั้นทันทีตึกตึกในตอนนั้นเองก็มีเสียงสองเท้าของผู้หญิงคนหนึ่งเดินสาวเท้าเข้ามาตรงหน้าฟาริค เธอมีรูปร่างเหมือนนางแบบ สู
สองวันต่อมา"คุณฟาริคจะให้เลย์ลากลับไปที่กาสิโนวันไหนคะ คุณฟาริคไม่ให้เลย์ลาออกไปไหนเลยมาหลายวันแล้วนะคะ" เลย์ลาสาวเท้าเดินไปหาฟาริคที่นั่งอ่านเอกสารงานอยู่ด้วยท่าทีเคร่งเครียด เสียงหวานเอ่ยบ่นพึมพำให้เขาฟังตลอดทั้งวันเพราะรู้สึกอึดอัดที่ได้อยู่แต่ที่เพนต์เฮาส์ของเขาปกติเลย์ลาเป็นคนไม่เคยใช้ชีวิตอย
ช่วงบ่ายของวันถัดมาเราสะลึมสะลือลืมตาขึ้นมาด้วยท่าทีงัวเงียเหมือนมันจะเป็นช่วงบ่ายของวันแล้ว เราบิดขี้เกียจเล็กน้อยก่อนจะค่อย ๆ ดันตัวลุกขึ้น แต่ทว่าวันนี้แปลกไปกว่าทุกครั้ง เพราะปกติเวลาเราตื่นมาจะต้องเจอคุณฟาริคนอนอยู่ ข้าง ๆ แต่วันนี้คุณฟาริคไม่อยู่"คุณฟาริคไปไหน" เรากวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้องกล
ฟาริคค่อย ๆ วางร่างเด็กหวงของตัวเองลงบนเตียงนุ่ม พร้อมกับใช้สายตามองไปที่ร่างเล็กที่สวมใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหญ่ของเขาก่อนที่ฟาริคจะก้มลงไปซุกไซ้เข้าที่ซอกคอขาวเนียนที่เย้ายวนของเลย์ลา"อื้อ" ร่างบางครางเสียงกระเส่าเมื่อรู้สึกถึงสัมผัสนุ่มนวลที่กดลงมาตรงลำคอซ้ำ ๆ แถมเขายังขบเม้มเข้าอีกด้วย"อย่ากัด







