LOGINหลังจากการแต่งงานที่อบอุ่นของคนทั้งคู่ผ่านไปไม่กี่เดือน ในเช้าของวันหนึ่งเลย์ลาและฟาริคกำลังนั่งรับประทานอาหารอยู่ที่โต๊ะทานข้าวเหมือนกับทุกวัน แต่ขณะนั้นเอง"อุบ แหวะ!" เสียงของเลย์ลาก็ดังขึ้นพร้อมกับเจ้าของร่างเล็กทำท่าจะอาเจียนออกมาขณะกำลังนั่งรับประทานอาหารเช้ากับสามีของตัวเอง ทำเอาฟาริคที่นั่งอ
"อ๊ะ! เฮียอย่าใจร้อน" เสียงหวานเอ่ยบอกคู่หมั้นของตัวเองทันทีที่ถูกซุกไซ้ทั่วร่างกายอย่างดูดดื่ม ลิ้นร้อนของฟาริคไล่เลียไปทั่วร่างกายของเลย์ลาตั้งแต่ลำคอสวยอันขาวเนียนไล่ลงมาที่หน้าอกอวบอิ่ม จากนั้นก็ไล่ต่ำลงไปที่สะดือ ฟาริคทั้งดูดเม้มรวมถึงใช้ฟันขบกัดบางจุดด้วยความมันเขี้ยวในร่างกายอวบอิ่มของเลย์ลาท
สองปีต่อมาปัจจุบันเราเป็นรุ่นพี่ปีสี่ของคณะศิลปกรรมศาสตร์ ใช่แล้วตอนนี้เราอยู่ปีสี่แล้ว สองปีที่ผ่านมาชีวิตของแปรเปลี่ยนไปจากเดิมเยอะมาก ๆ แต่ในทางที่ดีขึ้นนะ เราใกล้เรียนจบแถมตอนนี้เรายังได้เป็นนักวาดชื่อดังตามความฝันที่เราเคยวาดฝันไว้เราไม่ได้ดังระดับประเทศอะไรขนาดนั้น แต่ว่าเราสามารถใช้สิ่งที่เ
สองวันต่อมาเราสวมใส่ชุดเดรสสีขาวมุก พร้อมกับเครื่องประดับราคาแพงที่คุณฟาริคเป็นคนจัดเตรียมไว้ให้ เราแต่งตัวด้วยความงุนงง เพราะคุณฟาริคไม่บอกอะไรเราสักคำและตั้งแต่ตื่นนอนมาเรายังไม่เจอคุณฟาริคเลยด้วย"ชุดเป็นทางการเกินไปมาก จะพาไปไหนล่ะเนี่ย" เราพูดขึ้นด้วยสีหน้าอยากรู้สุดใจ ขณะกำลังส่องกระจกเช็กควา
"โอ๊ย! เจ็บนะเฮีย" ฟิลิกซ์ดึงหัวตัวเองกลับมาก่อนจะลูบหัวตัวเองเบา ๆ พร้อมกับแสดงสีหน้าเจ็บปวดหลังจากถูกมือแกร่งของฟาริคฟาดเข้าเต็ม ๆ"ไอ้เวรนี่ ทำอะไรไม่รู้จักล็อกประตูถ้าไม่ใช่กูเข้ามาจะทำยังไง" ฟาริคเอ่ยขึ้นบ่นน้องชายตัวเอง"ไม่มีใครเขาไร้มารยาทเข้ามาแบบเฮียแล้วเว้ย ขัดจังหวะความสุขของผมฉิบ!" ฟิลิ
วันต่อมาติ๊ง!เสียงโทรศัพท์ของเราดังขึ้นพร้อมกับข้อความจากคุณฟาริคแสดงขึ้นที่หน้าจอโทรศัพท์คุณฟาริค : ขึ้นห้องเรียนไปรึยัง เธอลืมกระเป๋าตังค์ไว้ที่รถเราเปิดอ่านข้อความพร้อมกับสองเท้าของเราหยุดชะงัก ก่อนจะรีบหมุนตัวเดินกลับไปที่หน้าตึกเรียนของคณะตัวเองเพื่อไปที่ที่คุณฟาริคเพิ่งมาจอดรถส่งเราก่อนหน้
ช่วงบ่ายของวันถัดมาเราสะลึมสะลือลืมตาขึ้นมาด้วยท่าทีงัวเงียเหมือนมันจะเป็นช่วงบ่ายของวันแล้ว เราบิดขี้เกียจเล็กน้อยก่อนจะค่อย ๆ ดันตัวลุกขึ้น แต่ทว่าวันนี้แปลกไปกว่าทุกครั้ง เพราะปกติเวลาเราตื่นมาจะต้องเจอคุณฟาริคนอนอยู่ ข้าง ๆ แต่วันนี้คุณฟาริคไม่อยู่"คุณฟาริคไปไหน" เรากวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้องกล
สวบ!"อึก!…อื้อออ!!" เลย์ลาร้องเสียงหลงออกมาในลำคอเมื่อถูกแท่งยักษ์ของฟาริคดันเข้าไปจนเกือบมิดด้าม มือเรียวของเลย์ลาจิกลงไปบนแผ่นหลังของฟาริคแน่นในตอนนั้นฟาริคค่อย ๆ ถอนจูบออกมาจากปากเธอเขาหลุบมองคนตัวเล็กที่ทำหน้าเหยเกอยู่ก่อนจะโน้มใบหน้าหล่อไปจูบที่หน้าผากเลย์ลาเบา ๆ"เลย์ลาเจ็บ" เรียวปากเล็กพูดอ
หลังจากแยกกับกวิน เลย์ลาก็เดินเข้ามาด้านในกาสิโน เธอใช้มือล้วงไปในกระเป๋าสะพายและหยิบคีย์การ์ดขึ้นมาสแกนประตูด้านหน้าเพื่อจะไปที่ห้องพักของตัวเอง "อ๊ะ! ตะ ตกใจหมดเลย" แต่ทันทีที่ประตูเปิดออกเลย์ลาก็ต้องสะดุ้งเฮือกออกมาด้วยความตกใจเมื่อเจอฟาริคยืนพิงกำแพงและกอดอกมองเธออยู่ "ใครล่ะคนที่มาส่ง" ฟาริค
ฟาริคใช้สายตาเรียบนิ่งของเขาจ้องมาที่ริมฝีปากของเลย์ลาครู่หนึ่งและเหมือนว่าใบหน้าหล่อคมคายกำลังขยับโน้มเข้าไปหาเธอเลย์ลาที่เห็นแบบนั้นก็รู้สึกตัวแข็งทื่อมือเรียวของเธอที่วางอยู่บนบ่าเขากำลังกำเสื้อคลุมที่เขากำลังสวมใส่แน่นก๊อก! ก๊อก!แต่ทว่าเสียงเคาะประตูห้องพักหรูก็ดังขึ้นทำให้คนตัวเล็กที่กำลังนั







