LOGINChapter 368Kinabukasan ng madaling araw.Nang magising si Amara, naramdaman niya ang mabigat na presyon sa kanyang dibdib, halos para bang may pervert sa tabi niya.Halos sumigaw si Amara sa takot, ngunit nang lumingon siya, nakita niya si Argus na mahimbing pa ring natutulog sa kanyang tabi.Tulala si Amara. Alam niyang nagpagod ito para sa kanya kamakailan at hindi pa nakapagpahinga nang maayos.Huminto siya sandali, huminga nang malalim, at piniling huwag gisingin si Argus.Dumating sa oras na iyon ang doktor at mga nars para mag-check ng pasyente. Nang makita ang eksena, napa-blush si Amara at dahan-dahang inilipat ang kamay ni Argus mula sa kanya.Gising si Argus sa pinakagaan na paggalaw at biglang napatingin sa kanya. “Gising na?” tanong niya nang mahinahon.Nang makita niyang gising si Argus, nanlamig ang mukha ni Amara. “Hindi ba sinabi ko sa iyo na umalis ka? Ano ka pa rin dito?”“Halika na tayo,” sagot ni Argus, at humarap, medyo walang magawa, bago lumakad palabas.Humi
Chapter 367Lumiko si Amara at nakita ang isang lalaki—guwapo, ngunit medyo hindi pamilyar, nasa gitnang edad.Nakatingin sa kanya ang malalim na mga mata ng lalaki, at sa sandaling malinaw niyang nakita ang mukha nito, hindi niya napalampas ang bahagyang pagkadismaya at kawalang-malay sa mga mata nito.“Nalito ako…” pag-iyak sa sarili ni Tomas. “Ikaw pala.”Patuloy na tumibok ang puso ni Amara habang tinitingnan ang komplikadong emosyon sa mga mata ng estranghero. “Ginoo, nagkakilala ba tayo dati?”Nakilala ni Tomas si Amara. Siya ang batang babae na kanyang iniligtas sa hunting grounds noon, na kumakapit sa kanyang damit at hindi bumibitaw.Kakaiba, nagkamali lang siya sa hulagway ng likod ng batang babae at inisip na iba iyon.Tumingin sa mga mata ni Amara si Tomas at bahagyang nabighani. Matapos ang isang sandali, naibalik niya ang kanyang kontrol sa sarili at sinabi, “Nakalimutan mo ba ako? Ako ang nagligtas sa iyo nung nahimatay ka sa hunting grounds noon.”Namutla si Amara sa a
Chapter 366Ang matangkad at nakakatakot na pigura ay walang duda... si Argus.“Tygar, may gusto akong sabihin tungkol sa proposal noong nakaraan,” bulong ni Amara habang pinipilit niyang kontrolin ang kaba sa dibdib.“Anong problema?” tanong ni Tygar, na nakatingin sa kanya nang may halong pag-aalala at ingat.“Pasensya na, Tygar. Hindi ko naisip nang maayos noon,” malumanay niyang sambit, tinitingnan ang mga mata ni Tygar ng diretso.“Amara, tatanggihan mo ba ako?” Hininto ni Tygar sandali, halatang may takot sa kanyang tinig.“Hindi, may mga bagay lang akong kailangan linawin, Tygar. Mabuti ka… pero…”Tumawa si Tygar ng banayad, “Alam ko na ang susunod mong sasabihin, pero hindi ibig sabihin na puwede mong bitawan ang damdamin mo dahil lang sinabi mo iyon.”Naramdaman ni Amara ang kirot sa puso. Lubos siyang nagsisisi. “Pasensya na talaga.”Matapos ang ilang sandaling pag-aalinlangan, nagsalita na siya: “Tygar, plano kong bumalik sa kabisera kasama si Argus pag ako’y gumaling sa la
Chapter 365Habang lumalabas si Argus, bumagsak sa sahig ang tasa sa kamay ni Amara. Pagkatapos, naupo siya sa kama, ngumingiti sa sarili, ngunit pumupuno ang luha sa kanyang mga mata.Argus, bumalik ka. Huwag mo aksayahin ang oras mo sa akin. Mas mahalin mo ang mga anak mo.Humawak siya sa dibdib, umiiyak nang malakas. Pinaubaya niya ang sarili sa katahimikan, pinipilit na maglaho nang tahimik.Biglang ubo si Amara, may halong metallic na lasa sa bibig, at nagbawas ng dugo, natapunan ang kanyang damit ng pula. Ibaba ang ulo, pinisil ang labi, at pinigilan ang luha. Tumayo siya, nagpunta sa banyo, hinugasan ang kamay, at ginamit ang tissue para linisin ang bakas ng dugo.Pagkatapos nito, kasama ang matinding emosyon, humiga siya sa kama, pagod at walang tulog. Ngunit nanatiling bukas ang mga mata, iniisip ang susunod na gagawin. Kung maayos ang pamamahala, may labinlimang araw na lang siyang buhay. Dapat niyang gamitin ang mga araw na iyon nang mabuti.Dinala ng nars ang gamot; ito an
Chapter 364Lumabas sina Briana at Dr. Charlie sa silid.Tumingala si Tygar at agad na nagtanong si Argus, “Kumusta siya?”Nag-atubiling sumagot si Dr. Charlie. “Gagawin ko ang lahat upang makagawa ng antidote para sa kanya, pero hindi ako sigurado. Huwag masyadong umasa.”“Ano ang mga halamang gamot na kailangan mo? Ihahanda ko agad,” sagot ni Argus, determinado.“Kompleto na ang dala ko. Kailangan ko lang bumalik at ihanda ang mga iyon,” sagot ni Dr. Charlie.“Sige, ipapadala ko agad ang sasakyan para sa iyo.”Huminga ng maluwag si Argus. Pagkatapos ng maraming araw ng pag-aalala, sa wakas ay may magandang balita.Kasama ni Briana si Dr. Charlie habang papalayo.“Miss Briana, ikaw ba ang nagsabi sa kanila na kaya kong iligtas ang dalaga?” tanong ni Dr. Charlie, habang naglalakad.“Huwag mo nang itago, oo,” sagot ni Briana nang direkta.“Sigurado akong alam mo kung anong uri ng lason ang ibinigay sa kanya,” sabi ng doktor.Tumango si Briana, bahagyang itinaas ang kilay. “Tama, mula s
Chapter 363Sa ospital.Maingat na inalis ni Briana ang mga pilak na karayom mula sa katawan ni Amara. Ramdam na ramdam ng dalaga ang ginhawa, at malinaw na epektibo ang ginawa ni Briana.“Salamat, Briana.” Mahinang wika ni Amara habang pinipisil ang kama.“Walang anuman. Bihira kang maging mabait,” sagot ni Briana, maingat na inilalagay ang mga karayom sa kahon. “Ipapagawa ko ang gamot na dala ko mamaya. Hindi ito masarap, pero kailangan mo itong inumin. Makakatulong ito upang pabagalin ang pagkalat ng lason sa katawan mo.”“hmm,” mahinang tugon ni Amara.Tinitigan ni Briana ang maputlang mukha ng dalaga, at hindi niya matiis na sabihin kung gaano na kahina ang kalusugan nito.Hindi naglaon, bumalik sina Argus at Tygar.Si Tygar ay may dinadala ring tao sa kanyang likod.Tumingin si Briana sa walang malay na si Dr. Charlie, lumapit, at sinuri ang kanyang paghinga. “Pinahimatay mo siya?”“Kung hindi, dapat ba akong manatili sa bahay ni Tomas at makipagtalo sa kanya?” malamig na tugon
Chapter 86Lumabas si Amara na hawak-hawak ang dibdib niya na parang anytime ay tatalon palabas ang puso. Kumapit siya sa marble pillar sa gilid na habol-hininga. Isa… dalawa… tatlo… bilang niya, pilit pinapakalma ang sarili. Ilang minuto ang lumipas bago siya medyo nakahinga nang maayos, pero hind
Chapter 76“Hindi na yata matutuloy ang fireworks, ‘no…” may narinig na bulong mula sa crowd, punong-puno ng pang-uuyam.Agad kumulo ang dugo ni Ysabel. She whipped her head around, pilit pinapakalma ang sarili, pero hindi na maitago ang panginginig ng labi niya.“Sino’ng nagsabing hindi?” mariin n
Chapter 94At this time in Makati.A dimly lit private office, the air thick with smoke and the faint hum of multiple monitors. On the largest screen, the live feed of the auction hall flickered—capturing Amara’s figure as she stepped down from the stage with unyielding grace. Her veil concealed he
Chapter 98 Tahimik ang loob ng kotse, hanggang sa basagin iyon ni Celine.“Amara, kanina sabi mo, matagal nang naantala ang diborsyo n’yo ni Argus. Hindi kaya… ayaw ka talagang hiwalayan ni Argus?”Nilingon siya ni Amara, mapait ang ngiti. “Ayaw ng diborsyo? Ano’ng gusto niya, ’yong pulang watawat







