Marrying My Zillionaire Enemy (SPG/TAGALOG STORY)

“He is Dante Castiglione. Zillionaire, philanthropist, at ang pinaghihinalaang utak sa likod ng pagkalat ng mga bagong droga sa bansa at iba pang illegal na gawain. He is your mission now.” Nanatili akong tahimik habang pinagmamasdan ang envelope na inilapag ni Chief sa harap ko. Dinampot ko iyon at nilabas ang litrato mula sa loob. Bahagyang umarko ang kilay ko nang makita ang itsura ng target. Guwapo, matipuno, at mukhang karespe-respetado. Isang mukhang hindi mo paghihinalaang kayang pumatay o sumira ng buhay ng libu-libong tao gamit ang illegal na negosyo niya. Pero sa industriyang ito, ang pinakamagandang mukha ang kadalasang may pinakamaitim na sikreto. “Anong gagawin?” may kagaspangan kong tanong kay Chief habang nilalaro ang gilid ng litrato. “Secretly, Dante is looking for a wife. Hindi malinaw ang dahilan, but we suspect it’s for a business leverage or a personal shield. Ang misyon mo ay pasukin ang buhay niya, maging asawa niya, at kunin ang lahat ng ebidensyang kai

Automatic na bumaba ang tingin ko sa gitna ng pantalon niya habang nakaawang ang bibig dahil sa gulat, tila ba nagkaroon ako bigla ng X-ray vision nang titigan ko ang umbok niya. Kaso mabilis niyang tinakpan ng dalawang kamay ang tapat ng kaniyang zipper kaya napabalik sa mukha niya ang tingin ko. “Don’t—don’t stare at it! God, it’s embarrassing!” nauutal niyang saway sa wikang Ingles, hindi na naman siya makatingin ng diretso sa akin. Napalunok ako. Totoo ba talaga ang sinabi niya? Pinilit kong ibalik ang pokus ko sa mukha niya habang iniisip ang mission protocol para hindi ako tuluyang masiraan ng bait dito. “Tatanggapin ko po kayo... kahit ilan pa ’yan. Ang mahalaga po ay mabuti ang puso niyo,” halos nauutal ko na ring tugon. “Talaga?” Biglang nagliwanag ang mukha niya. Lumapit siya lalo sa akin na may nagniningning nang mga mata. “Kahit mag-ano tayo… ayos lang sa’yo? Hindi ka matatakot o mandidiri?” Hilaw akong napangiti. Yung tipong ngiting aso na lang dahil hindi ko na a

“S-sigurado po ba kayo? Baka po makaabala lang ako doon,” kunwari’y pa-humble kong sagot, pero sa loob-loob ko ay gusto ko nang mag-backflip sa tuwa. “No, Sera. Hindi ka magiging abala doon. Gusto ko talagang ipakita sa'yo ’yun,” nakangiti niyang sabi habang sinusuot na niya ang dalang bathrobe. “Kung ayos lang sa'yo ay magbihis ka na para makapunta na tayo doon. Kakatukin na lang kita sa kwarto niyo after lunch.” Tumango ako at mabilis nang tumalikod. Pagpasok ko sa kwarto, hindi ko na napigilan at napangisi na ako. Success! Akala ko ay aabutin pa ako ng buwan bago makapasok sa logistics hub niya. Ito na nga ang pinakamadaling natanggap kong misyon, mukhang ito rin ang pinakamabilis kong natapos. Kawawang Dante. Sa sobrang pagiging malambot at katangahan, siya pa ata ang kusang magdadala ng sarili sa kulungan. Tsk, tsk. Eksaktong ala-una ng hapon nang katukin nga niya kami ni Tobi sa kuwarto. Isinama ko na si Tobi dahil hindi ko naman ito pwedeng iwan rito. Nasisiguro ko kas

“A-ano kasi... naiinitan lang ako! Ang anghang kasi nung sauce nitong ulam, tapos ang init pa nitong sabaw. Kaya siguro ako namumula!” mabilis na depensa ko sabay paypay sa sarili gamit ang kamay. Baka mamaya, iniisip na ng lampang ito na nagba-blush ako sa kilig. Yuck!Tumawa lang si Dante bago tumayo at bumalik na sa kinauupuan kanina. “I see. I’ll tell the chef to tone down the spices next time. Ayokong ma-stress ang balat mo bago ang kasal natin.”Ma-stress ang balat? Sus, baka ma-stress ang pasensya ko sa’yo! Pagkatapos kumain, hindi pa rin kami hiniwalayan ni Dante. Heto kami ngayon, nakatambay sa garden pavilion habang pinapanood si Tobi na hinahabol ang isang makulay na paru-paro sa damuhan.“Sera,” tawag niya sa akin. Naka-dekwatro siya sa kaniyang upuan sa tabi ko, hawak ang isang baso ng wine habang ang paningin ay na kay Tobi pa rin. “After the wedding, I’m planning to take you and Tobi to Italy.”Napaayos ako ng upo. Italy? Doon ba ang main base nila? “Italy? Parang an

Ramdam na ramdam ko ang tulis ng patalim na iyon sa tagiliran ko. Tingin ko'y konting tulak na lang ay babaon na iyon sa akin. Pero dahil ako ang nag-iisang top agent ng ahensya, hindi ko iyon hahayaang mangyari. "Dante?" mahina ngunit madiin kong tanong. Hindi pa man siya nakakasagot ay mabilis kong pinagalaw ang siko ko para bayagan ang lalaki. Napangisi ako nang marinig ko ang mahina niyang pagdaing. Kinuha ko naman iyon na pagkakataon para hanapin ang braso niya at nang matagumpay ko itong nahawakan, gamit ang bigat ng katawan ko ay binalibag ko siya na hindi binibitawan ang braso niya. Sunod ay ibinaba ko sa pulso niya ang hawak ko at saka ko ito pinilipit hanggang sa marinig ko ang paglagutok ng buto niya doon. "Argh!" hiyaw niya. Hindi pa ako nakontento at sinikmuraan ko siya at sinipa sa tiyan, dahilan para tumalsik siya palayo sa akin. Agad kong hinanap ang doorknob at matagumpay na nakalabas. Ni-lock ko ang pinto sa pamamagitan ng paghawak nang mahigpit sa doorknob