LOGINChapter 539Sa mga sandaling ito, wala nang kinatatakutan pa si Tessa.Matapos tiisin ang dalawang buwang pagpapahirap at mabuhay nang mas masahol pa sa kamatayan, bakit pa siya matatakot sa kung ano ang maaaring gawin sa kanya ni Tomas?Tahimik na nakahiga si Tessa sa hospital bed habang hinihintay na lumapit si Tomas.Direktang tumama ang malalalim na mata ni Tomas sa kanya."Naghahanap ka na naman ba ng gulo ngayong nakalabas ka pa lang?" malamig na tanong ni Tomas.Patuloy ang pag-agos ng luha sa mukha ni Tessa, ngunit isang mapang-uyam na ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi."Pinahirapan ako sa loob ng dalawang buwan at dumanas ng hindi matataguang sakit," panimula ni Tessa habang umiiyak. "Bilang asawa ko, sa halip na ikuha mo ako ng katarungan ay pinagdudahan mo pa ako.""Ngayon, humahanap ako ng hustisya para sa sarili ko, at gusto mo pa rin akong pigilan?" galit na sumbat ni Tessa."Nagsisinungaling ka na naman," mariing sabi ni Tomas."Na naman? Hindi!" mariing pagtanggi n
Chapter 538Hindi pumasok si Tomas sa ward ni Tessa. Noong balak niyang pumunta sa loob para tignan ito, nakarinig na siya ng napakaraming ingay sa labas ng silid, kung saan hindi mabilang na mga reporter na may dalang mahahabang lens at mikropono ang nag-iinterview sa mga tao sa loob.Lumapit si Tomas habang nakakunot ang noo.Narinig niya ang mga ganitong katanungan:"Madam Tessa, maaari ko bang itanong kung nasaan kayo sa nakalipas na dalawang buwan?" tanong ng isang reporter."Nandoon sa basement ni Argus, kinidnap ako ni Argus," malinaw na sagot ni Tessa kahit na mahina ang kanyang katawan. "Pinahirapan at ininteroga niya ako sa loob ng buong dalawang buwan, na naging dahilan para bawiin ko na lang ang sarili kong buhay.""Diyos ko, totoo ba ito? Ibig sabihin ay pinahirapan kayo sa nakalipas na dalawang buwan?" gulat na reaksyon ng isa pang reporter."Totoo ito, makikita niyo naman sa hitsura ko... Si Argus... si Argus ay sadyang walang puso at hindi tao," sagot ni Tessa habang na
Chapter 537Mabilis na isinugod si Tessa sa ospital upang lapatan ng lunas. Dahil sa pinagsamang mga bago at lumang sugat, mukha siyang bugbog-sarado at labis na napinsala, na maging ang mga doktor ay hindi na masikmura ang makita ang kanyang kalagayan.Sa labas ng silid, umiiyak nang kaawa-awa si Bianca.Anim na oras ang iginugol ng doktor sa emergency treatment bago ito lumabas mula sa intensive care unit."Masyadong malubha ang mga natamong pinsala ng pasyente," buntong-hiningang pahayag ng doktor. "Mayroong dosenang mga sugat, maging bago man o luma. Ang ilan ay naghilom na, ngunit ang iba naman ay sariwa pa at nakabuka ang balat. Sino ang gagawa ng ganitong kalupitan?""Doktor, kumusta na po ang aking ina ngayon? Ano na po ang lagay niya?" humihikbing tanong ni Bianca."Huwag kayong mag-alala, bagamat malubha ang kanyang mga sugat, hindi naman ito nakamamatay," pagpapakalma ng doktor. "Iniwasan ng salarin ang mga maseselang bahagi ng katawan, kaya wala siya sa bingit ng kamatayan
Chapter 536Galit si Amara, ngunit wala siyang magawa. Dalawang buwan na siyang nagpapagaling ng kanyang mga sugat at marami na siyang sinubukang solusyon.Gayunpaman, ang mga doktor at katulong dito ay hindi pinapayagang magdala ng cellphone, at may mga surveillance camera at bodyguard na nakabantay sa bawat sulok ng villa. Napakahirap para sa kanya na umalis sa silid na ito. Kapag nagpakita siya ng anumang senyales ng pagtakas, ikukulong siya ni Damien sa kwartong may salamin at papakawalan lang kapag natuto na siyang magpakabait.Mabuti naman ang trato ni Damien sa kanya sa ibang bagay. Bukod sa hindi pagpapalabas sa kanya, binibigyan niya si Amara ng maayos na pagkain, matutuluyan, at pinagaling pa ang mga sugat nito.Ngunit alam ni Amara na kapag lubusan nang gumaling ang kanyang mga pinsala, magiging mapanganib ang pananatili sa puder ni Damien. Alam niyang sa oras na lumakas siya, kailangan niyang makahanap ng pagkakataong umalis....Agad na dumating si Bianca sa kapital gamit
Chapter 535Sa kabilang banda.Isang babaeng may suot na light blue na sweater ang nakaupo sa tabi ng bintana habang pinapanood ang patak ng ulan sa labas. Humahagupit ang malamig na hangin papasok, ngunit nanatiling kapansin-pansin ang kalmado ng kanyang ekspresyon.Gumaling nang maayos ang kanyang mga sugat sa nakalipas na dalawang buwan. Bagamat ang ilang pinsala ay hindi na maibabalik sa dati, ang mga sugat sa panlabas ay halos naghilom na lahat.Dahil sa paggaling ng mga sugat at pagganda ng kanyang kutis, bumalik ang dati niyang kariktan. Ang kanyang tahimik, panatag, at tila walang pakialam na tindig habang nakaupo doon ay lalo pang naging kaakit-akit.Eksakto namang isang braso ang umabot at marahas na isinara ang bintana upang harangan ang malamig na hangin."Wala na ba kahit karapatang maramdaman ang hangin ang isang bilanggo?" walang pakialam na tanong ni Amara sabay lingon nang bahagya sa lalaki."Dalawang buwan na ang nakalipas, at pilit mo pa ring sinasabing bilanggo ka,
Chapter 534Dalawang buwan ang lumipas.Sa isang maulan na gabi, sa gitna ng malakas na hangin at bugso ng ulan, isang babaeng punit-punit ang damit at puno ng sugat ang sumubsob papasok sa istasyon ng pulis.Hindi lang punit-punit ang kanyang kasuotan, kundi natatakpan din siya ng mga pasa at sugat, at nangingibabaw ang isang hindi maipaliwanag na amoy. Nakadapa siya sa mismong pasukan ng istasyon, sinusubukang tumayo habang nakakapit sa isang poste, ngunit matapos ang matagal na pakikipagbuno ay muli siyang bumagsak."Saklolo, tulungan niyo ako... Ako si Shang... Tessa... tulong... Ako si Nan Rong... Madam... tulungan niyo ako..." umiiyak at paos na isinigaw ni Tessa habang iniunat ang kanyang mga kamay.Nang marinig ang ingay, mabilis na lumabas ang mga pulis na on-duty at nakita ang isang babaeng nakahandusay doon, marumi ang damit na hindi na malaman ang orihinal na kulay, at bumabaho.Nag-atubili pa sila ng ilang segundo bago lumapit upang tulungang itayo ang babae.Mahigpit na
Chapter 352Mahina ang ilaw sa loob ng hotel room nang ipasok ni Argus si Amara. Tanging bedside lamp lamang ang nakabukas, nagbubuga ng malambot na dilaw na liwanag na tumatama sa malapad na kama at sa makapal na carpet sa sahig. Tahimik ang silid; ang mahinang ugong ng air conditioner at ang mara
Chapter 343Ang kasong pagpatay, pakikipagsabwatan sa mga human trafficker, at pagpatay sa matanda ay sapat na upang mahatulan siya ng kamatayan. Sa ganitong paraan, makapapahinga na nang payapa si Don Lorenzo."Tama. Nanalo ako. Haharapin mo ang parusa ng batas, Ysabel. Wala ka nang kinabukasan.
Chapter 331 Nang marinig ni Ysabel ang bid ni Argus, bahagyang nagningning ang kanyang mga mata sa gulat. Bakit siya bibili ng singsing? Para ba iyon sa kanya? Malapit na silang magpakasal, ngunit wala pa silang napipiling engagement ring. Dahil sa ginawa ni Argus, bahagyang itinaas ni Ysabel
Chapter 327Sa tuwing nababanggit ni Amara ang kaniyang ina, may bahid ng lungkot na sumisilay sa kaniyang mukha.“Ang nanay ko ay isang napakasimpleng tao. Simple rin ang naging buhay niya. Sa alaala ko, isa siyang mahinahon at mabait na babae. Mahilig siyang magsuot ng puting damit at magbasa ng







