보관함
검색
홈 / Romance / UNBREAK MY HEART / UNBREAK MY HEART CHAPTER 32

공유

UNBREAK MY HEART CHAPTER 32

작가: MIKS DELOSO
last update 게시일: 2026-02-27 22:09:33

Ang umaga sa Wright mansion ay mainit at maliwanag, ngunit sa loob ng master bedroom, ang hangin ay mabigat pa rin sa alaala ng gabing nakaraan..ang mga basag na bote ng alak ay naalis na ng mga katulong nang maaga, ngunit ang mantsa sa carpet ay naroon pa rin na parang peklat na hindi madaling mawala, ang amoy ng wine ay mahina na ngunit naroon pa rin na nakakapagpaalala ng sakit at mapusok na gabing iyon. Ang malaking kama ay maayos na ngayon, ang silk sheets ay bagong palit, ngunit ang mga s
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
이전 챕터 다음 챕터
잠긴 챕터

최신 챕터

  • UNBREAK MY HEART   UNBREAK MY HEART CHAPTER 171

    Dahil sa mga simpleng salita ni Maria Cecilia...Unti-unting natutunan ni Victor na hindi lahat ng pagmamahal ay kailangang manggaling sa dugo.Minsan, dumarating ito sa mga taong hindi mo inaasahan.Sa isang batang walang alam sa nakaraan.Sa isang tawag na may kasamang pagtanggap.Sa isang kamay na kusang humawak sa iyo kahit alam nito ang mga pagkakamali mo.Ngunit habang ang lahat ay unti-unting natututo muling ngumiti...May isang tao pa ring tahimik na nakikipaglaban sa sarili niyang konsensya.Si Wright.Gabi na nang matapos ang kanilang hapunan sa ospital.Isa-isang umalis ang iba upang magpahinga.Si Lola Elena ay dinala muna sa hotel kasama si Victor.Si Jane naman ay naiwan sandali dahil ayaw niyang umalis nang hindi nakikita si Sophia at ang sanggol.Ngunit si Wright...Nanatili siya sa hallway.Mag-isa.Nakaupo sa malamig na upuan habang hawak ang kanyang cellphone.Nasa screen ang larawan ni Eduardo.Isang batang nakangiti.Isang batang hindi alam ang lahat ng kasinungal

  • UNBREAK MY HEART   UNBREAK MY HEART CHAPTER 170

    Dahil unti-unti...Natagpuan nila ang mga taong akala nila ay tuluyan nang nawala.Ngunit hindi pa tapos ang gabi.Dahil sa likod ng saya at pag-asa na unti-unting bumabalot sa kanila, may mga pusong kailangan pa ring maghilom.Sa loob ng silid ni Sophia, mahimbing na natutulog ang bagong silang na sanggol sa tabi niya.Tahimik ang kwarto.Tanging tunog lamang ng monitor at mahinang paghinga ng sanggol ang maririnig.Nakaupo si Teddy sa tabi ng kama habang hawak ang kamay ni Sophia.Matagal siyang hindi nagsasalita.Parang iniipon niya ang lahat ng emosyon na ilang oras niyang pinigilan.Napansin iyon ni Sophia.Sophia:"Teddy."Dahan-dahang tumingin sa kanya ang lalaki.Teddy:"Oo?"Sophia:"Iniisip mo na naman."Bahagyang ngumiti si Teddy.Teddy:"Alam mo talaga kapag may iniisip ako."Sophia:"Matagal na kitang kilala."Tahimik silang dalawa.Pagkatapos ay yumuko si Teddy at hinalikan ang kamay niya.Teddy:"Akala ko mawawala ka."Nanlambot ang mukha ni Sophia.Teddy:"Noong sinabi

  • UNBREAK MY HEART   UNBREAK MY HEART CHAPTER 169

    Hindi lahat ng pagbabalik ay nagsisimula sa isang malaking pangyayari.Minsan, nagsisimula ito sa isang simpleng tawag.Isang boses na matagal mong hinintay.Isang salitang kayang basagin ang pader na itinayo ng sakit.Sa waiting area ng ospital, tahimik na nakaupo sina Jane, Victor, Lola Elena, at Wright.Matapos ang nangyari kay Sophia, matapos ang takot na muntik nang mawalan sila ng isang ina at isang bagong buhay, parang lahat ay pagod na pagod.Ngunit hindi pisikal ang pinakamabigat.Kundi emosyon.Ang dami nilang pinagdaanan.Ang dami nilang nasirang taon.Ang dami nilang gustong bawiin ngunit alam nilang hindi na mababalik.Tahimik na nakatingin si Jane sa sahig habang hawak ang kanyang mga kamay.Sa tabi niya, tahimik din si Wright.Hindi na tulad ng dati.Wala nang yabang.Wala nang pagtatanggol sa sarili.Ang lalaking minsang puno ng kumpiyansa ay ngayon isang taong natutong tanggapin ang mga pagkakamali niya.Biglang tumunog ang cellphone ni Jane.Napatingin siya sa screen

  • UNBREAK MY HEART   UNBREAK MY HEART CHAPTER 168

    Lumapit si Teddy.Teddy:"Siya..."Huminto siya.Hindi niya kayang magsinungaling sa bata.Tumingin siya kay Wright.At hinayaan siyang magsalita.Napalunok si Wright.Wright:"Cecilia..."Nangingilid ang luha niya.Wright:"Ako ang..."Hindi niya natapos.Nanginginig ang kanyang boses.Wright:"Ako ang tatay mo."Tahimik.Ang paligid ay parang nawala.Si Maria Cecilia ay tumingin sa kanya.Hindi siya umiwas.Hindi siya natakot.Dahil ang bata ay walang dalang galit ng nakaraan.Maria Cecilia:"Ikaw po?"Tumango si Wright.Wright:"Oo."Maria Cecilia:"Nasaan po kayo dati?"Napayuko si Wright.Ang tanong ng isang bata ang pinakamahirap sagutin.Dahil walang magandang paliwanag sa pagkawala.Wright:"Nagkamali ako."Huminga siya nang malalim.Wright:

  • UNBREAK MY HEART   UNBREAK MY HEART CHAPTER 167

    Hindi lahat ng pagsubok ay dumarating upang wasakin ang isang tao.Minsan, dumarating ang mga ito upang ipakita kung sino ang tunay na mananatili kapag ang lahat ay halos mawala.Kinabukasan matapos ang mga araw ng pagbabago sa buhay ni Sophia, tahimik ang umaga sa chalet.Ang puting niyebe sa Swiss Alps ay tila kumot na bumabalot sa isang bagong simula.Sa loob ng kusina, nakaupo si Sophia habang hawak ang tasa ng mainit na tsaa.Ang isang kamay niya ay nakapatong sa malaking tiyan niya.Malapit na.Ilang araw na lamang at makikita na niya ang anak nila ni Teddy.Ang batang bunga ng pagmamahal na pinili niya.Hindi ng lihim.Hindi ng pagtataksil.Kundi ng isang lalaking nanatili.Sa tabi niya, naglalaro si Maria Cecilia.Apat na taong gulang na ngayon.Isang batang walang kamalay-malay sa gulo ng mundo ng matatanda.Maria Cecilia:"Mommy."Sophia:"Ano, baby?"Maria Cecilia:"Kapag lumabas na si baby, ako po magtuturo sa kanya ng snow."Napangiti si Sophia.Sophia:"Talaga?"Maria Ce

  • UNBREAK MY HEART   UNBREAK MY HEART CHAPTER 166

    Hindi lahat ng pagsubok ay dumarating upang sirain ang isang tao.Minsan, dumarating ang mga ito upang ipakita kung gaano kalakas ang pagmamahal ng isang pamilya.Kinabukasan matapos ang mga araw na puno ng pagbabago sa buhay ni Sophia, tahimik ang umaga sa chalet.Ang mga unang sinag ng araw ay dumadampi sa puting tanawin ng Swiss Alps. Ang dating lugar na puno ng takot at pangamba ay unti-unti nang napapalitan ng mga bagong alaala.Sa loob ng kusina, nakaupo si Sophia habang hawak ang isang tasa ng mainit na tsaa.Ang isang kamay niya ay nasa tiyan niya.Malaki na ang kanyang tiyan.Malapit na.Halos araw-araw na nilang hinihintay ang pagdating ng kanilang anak ni Teddy.Sa tabi niya, abala si Maria Cecilia sa pagguhit.Maria Cecilia:"Mommy."Sophia:"Ano, baby?"Maria Cecilia:"Kapag lumabas na po si baby, ako po ang unang magpapakita sa kanya ng snow."Napangiti si Sophia.Sophia:"Talaga?"Maria Cecilia:"Opo."Sophia:"Bakit?"Maria Cecilia:"Kasi gusto ko po malaman niya na ma

더보기

다른 추천

좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status