Mag-log inChapter 60Alena’s POVPapaalis na sana kami sa bayan ng Tawid Sapa.At papasakay na ako sa sasakyan ni Mark Jacob nang sinabihan ako ni Tiya Martha na sa kanya ako sumakay.“Kung saan ka sumakay papunta, doon ka rin sasakay pauwi.”Magrereklamo pa sana si MJ sa kanya pero pumikit-pikit na lang ako bilang senyas sa kanya na hayaan na lang niya ang kanyang Tiya.Para kasing pinagdidistansya kami ni MJ sa tuwina.Naasiwa ang matanda kapag nakapulupot ang nobyo ko sa akin.Masisisi ko ba siya?Eh, gandang-ganda siya sa akin.“Opo, Tiya,” sagot ko na lang kahit hindi pa niya ako hinahayaang tawagin siya nang ganoon dahil hindi pa kami close.Medyo nanghinayang pa si Mark Jacob dahil hindi niya ako makakasama sa sasakyan.“Ako na lang ang sasabay kay MJ, Tiya.”“Sige.”Pero bakit kay Vivien pumayag siya?Ay, iba rin ang pagkabiased ni Tiya Martha.Nakakasura.Hindi ko na lang pinahalatang naiibyerna ako.“Tayo na!”Para akong patong sumusunod sa kanya.Kumaway na lang ako kay Mark Jacob ba
Chapter 59Alena’s POV“Wow! Ang galing mo talaga, honey. Baling-bali.”Napabilib talaga ako sa boyfriend ko.Ako, siniko ko lang eh, siya, binali talaga niya ang kamay ni Roberto.Pati yata sungay at buntot nabali niya rin.Hindi na siya naglakas loob na kalabanin pa si MJNapatingin ako kay MJ habang nakatayo siya na parang walang nangyari.Ang lakas talaga ng boyfriend ko.Pero, honestly, deserve niya iyon.Napakaraming tao ang winasak niya.Tama lang na umalis na siya sa bayang iyon.Kawawa naman ang mga nakatira.Kung tutuusin, hindi naman sila ang may kasalanan sa lahat ng nangyayari rito.Sila ang naiwan.Sila ang kailangang mabuhay sa gitna ng problemang hindi naman nila ginawa.Pero paano kaya sila matutulungan?Hindi naman sapat na paalisin lang ang mga taong gumagawa ng masama.Kailangan ding isipin kung ano ang mangyayari sa mga taong naiwan.Kailangan nilang mabuhay.Kailangan nilang kumita.Kailangan nilang magkaroon ng pagkakataong magsimulang muli.“Honey, nakapunta ka
TestChapter 58Alena’s POV“Sumama ka sa akin Helena.”Hindi ito kahilingan, utos ito.Utos ng kanyang Tiya Martha.Hindi na ako nagtanong pa. Alam kong may dahilan kung bakit niya ako pinasasama. Kaya tahimik lamang akong sumunod sa kanya.Pumunta kami sa isang lugar na ngayon ko lang napuntahan. Isang maliit na bayan na parang pinagkaitan ng pag-asa.Ang bayan ng Tawid Sapa.Sa unang tingin pa lamang, parang may mabigat ang humahawak sa dibdib ko.Marami na akong nakitang ganito.Sa dami ng lugar na napuntahan ko dahil sa mga misyon, marami na akong nasaksihang kahirapan. Mga lugar na kulang sa pagkain, walang maayos na tirahan at halos walang pagkakataon ang mga tao para umunlad.Pero ito?Isa ito sa pinaka grabe.Parang nakalimutan ng mundo ang lugar na ito.Sira-sirang at barong-barong bahay na halos babagsak na. May mga bubong na puro yero at may mga dingding na pinagtagpi-tagping kahoy, karton at lumang tarpaulin. Sa ilang bahay, makikita ang malalaking butas sa dingding kung
Chapter 57Alena’s POVIsang hindi inaasahang bisita ang dumating sa mansiyon.Si Dona Marta, ang tiya ni Mark Jacob.Unang beses ko siyang nakita at pumunta sa mansiyon.At sa unang tingin pa lang, alam kong hindi siya ordinaryong babae.Elegante.Mayaman.Matalas ang mata.Lahat na ng puede mong ilarawan sa isang kontrabida sa drama.Napansin ko ding napakahaba ng kanyang kuko.Iyong tipong kapag sinampal ka, hindi lang pisngi mo ang masasaktan. Baka pati dignidad mo.Nakaayos ang buhok niya, mamahalin ang suot, at bawat kilos niya ay may confidence na parang pag-aari niya ang buong mansiyon.Agad niyang napansin ako.Tinitigan niya ako mula ulo hanggang paa.“And who is this?”“May girlfriend, Aunt Martha,” marespetong tugon ni Mark Jacob.Halos mapalingon ako kay Mark Jacob.Girlfriend?Napakabilis naman niyang magpakilala.Pero bago pa ako makapagsalita, muling nagtanong si Dona Marta.“Live-in?”Nataranta si Mark Jacob.“No, Tita. Stay-home assistant ko din siya.”Napatingin ako
Chapter 56Alena’s POVSinamahan ako ni Mark Jacob sa isang malaking store ng mga supplies.Hindi niya iyon karaniwang ginagawa, dahil marami naman siyang tauhan na puwedeng gumawa noon para sa kanya. Pero ako, gustong-gusto ko talagang gumagala o nagwi-window shopping kahit wala naman talagang binibili.Marami kasi akong natutuhan. Hindi kasi ako palakaibigan. Kaya may mga libangan akong kinagigiliwan na gaya noon. Mas gusto kong mag-isa, tahimik, at abala sa sarili kong mundo.Pero mula nang dumating si Mark Jacob sa buhay ko, parang unti-unting nagbabago ang lahat.Minsan, hindi ko na alam kung saan ako lulugar sa sobrang pagiging clingy niya.“Seryoso? Iyan ang susuot mo?” tanong ko sa kanya habang tinitingnan ang suot niya.“Huwag ka na kayang sumama.”Sabi ko sa kanya dahil nakasuot siya ng isang black coordinates and suit. Para siyang pupunta sa isang importanteng meeting at hindi sa isang malaking hardware store.“Bakit, anong problema sa suot ko?”“Hardware ang pupuntahan nat
Chapter 55Alena’s POV“I’m back,” bati ni Vivien.Bumalik ang bruha at antipatika sa mansiyon.Pagpasok pa lamang niya ay parang nagbago na agad ang atmosphere sa loob ng bahay. Sanay na ako sa presensya niya, pero hindi ibig sabihin noon ay natutuwa ako sa pagbabalik niya.Tiningnan pa niya ako mula ulo hanggang paa.“You look different.”Napataas ang kilay ko.“Ikaw din,” mapangasar kong sagot sa kanya.Hindi ko alam kung compliment ba iyon o insulto, pero wala akong pakialam.Mukhang babalik na naman ang numero unong power tripper sa mansiyon.Napatingin si Mark Jacob sa aming dalawa. Alam kong kilala niya kaming pareho. At alam din niyang kapag pinagtabi kaming dalawa, hindi malayong magkaroon ng fireworks.“Vivien, tigilan mo na si Ate Alena mo.”“What?” nagulat pa niyang tanong kay Mark Jacob.“Teka, did I miss something?”Napatawa na lang ang boyfie kong pogi.Dahil baka ilang sandali lang ay magsabong na kami ni Vivien.Hindi naman ako naghahanap ng away.Pero kapag may taong







