LOGINMula sa nilalarong offline games sa kanyang cellphone ay nag-angat ng mukha si Nigel nang tapikin siya sa balikat ng kaibigan niyang si Philip. Kasalukuyang wala ang professor nila sa ngayon dahil may importante itong pinuntahan kaya Malaya nilang ginagawa ang gusto nila. Nakisilip ang kaibigan sa kanyang cellphone at nangunot ang noo nito.
“Ano ba ang tinitignan mo riyan at napakaseryoso mo?” taking tanong nito. Ipinakita niya ang screen ng cellphone niya at ngumisi nang malukot ang mukha nito. Alam niyang wala itong interest sa mga games kaya gusto niyang asarin ito. At hind inga siya nagkamali dahil agarang umayos ito ng tayo bago naupo sa bakanteng silya sa tabi niya. “What?” natatawang pang-aasar pa niya. “Bawal na bang laruin ko ang ganitong games?” Nag-dirty finger ito sa kanya at sinabing, “wala kayong makukuhang pera sa larong iyan, dude.” Ang kasalukuyang naglalaro rin sa kanyang cellphone na si Lucky ay biglang pinatay iyon at inilapit ang silya sa kanya. Naningkit ang mat anito at nang-aarok na tinitigan siya sa mukha. “F*ck! Don’t stare at me like that! It’s gross, dude!” nakangiwing asik niya at itinulak ang mukha nito palayo sa kanya. Sa tuwing may gustong malaman ang dalawang ito ay hindi sila titigil hangga’t aamin siya. Kaya sa sandalling ito ay nais na niyang umiwas pero huli na sapagkat matigas na hinawakan ni Philip ang braso niya. “Tell us about that woman. Umamin ka na bago pa kita isumbong kay uncle,” seryosong wika ni Lucky. “Did you do it with her last night?” Mahina siiyang natawa at umiling. “Nope! Inihatid ko lang siya kagabi. D*mn, don’t talk to me, I’m busy!” Muli niyang niyuko ang cellphone at balak na ituloy ang nilalaro. Ayaw niyang magkuwento dahil wala siyang balak na patulan ang dalagang iyon na alam niyang hindi interesado sa kanya. Mabilis na inagaw ni Lucky ang cellphone niya kaya bumuntong hininga siya at pinanigkitan ito ng mata. Subalit hindi man lang ito nagreak at ngumisi. “You’re kidding right? That’s not you, bro,” hindi naniniwalang turan ni Philip at pinag-aralan ang mukha niya. Ngunit sa halip na sagutin ito ay nakatuon ang mata niya sa cellphone niya na hawak ni Lucky. “Hey, don’t hold it like that. Matatalo na ako sa nilalaro ko…” Umarko lamang ang kilay nito at pinatay pa ang cellphone niya kaya sumusukong sumandal siya sa upuan. “Come on! Ibabalik ko lang ito kapag nagkuwento ka tungkol sa babaeng iyon. Do you remember her name? You didn’t, right? Kagabi mo lang naman siya nakakusap,” pamimilit nitong usisa. “I’m serious! Inihatid ko lang talaga siya kagabi. Isa pa ay hindi siya interesado sa akin so I don’t want to stick my ass on her. And about her name, himala nga at natatandaan ko pa naman hanggang ngayon,” tumatangong turan niya at napahawak pa sa kanyang baba. “Woah! Ngayon ko lang nalaman na may babae pa pala na hindi interesado kay Nigel Herrera,” Philip uttered in disbelief. “Well!” Nagkibit balikat siya at sinulyapan ang kanyang cellphone pero mabilis na itinago nito kaya sinamaan niya ng tingin si Lucky. “Then, what’s her name?” Sabay na ngumisi ang dalawa at tinitigan siya sa mukha. Nangalumbaba pa sila na parang nanonood ng comedy dahil sa nakakalokong ngisi sa kanilang labi. Ngali-ngaling bigwasan niya ang dalawa sa kilos nila. But still he awkwardly touched the tip of his nose and said, “Uh- She’s beautiful like a goddess. But last night I saw the sadness in her eyes that she’s trying to hide.” He nodded his head after saying this. Hindi niya makalimutan ang lungkot na bumabalot sa dalaga habang nakamasid siya rito kagabi. He had the urge to approach her and comfort her but he resisted himself to do it. Kaya naman dinala na lamang niya sa biro ang lahat dahil ayaw niyang makisawsaw sa kung anong problema nito. Hindi niya napansin na dahil sa nagging sagot niya ay nalaglag ang panga ng dalawa niyang kaibigan. They stared at him speechless. Na kung pinagtuonan niya sila ng pansin ay makikita niyang sa reaksyon ng dalawa ay parang sinasabi na pwede rin palang maging tanga ang mga matatalino. Or he’s really d*mb but acting like a genius. Walang nakakaalam na ang katulad ni Nigel na magaling sa mga academics ay may itinatago ring weakness. Hindi talaga nito natatandaan ang pangalan ng mga babaeng nauugnay sa binata. At minsan ay parang gusto na ng dalawa niyang kaibigan na buksan ang bungo nito at ayusin ang utak nito para ‘di nito makalimutan ang pangalan nila. Ngunit sa sandaling ito ay hindi makapaniwala ang dalawa sa nagging sagot ni Nigel. Kapag tinatanong nila ito noon ay tanging hindi ko maalala ang sagot ng binate subalit ngayon ay malala na. Hindi napigilan ni Philip na akmang babatukan si Nigel ngunit nabitin sa ere ang kamay niya at muntik na mahulog sa kanyang kinauupuan nang marinig ang sumunod na sinabi ng kaibigan. “Ehm! Reading her is very easy. She’s not that kind of damsel in distress type but more on a sassy kind,” Nigel said quietly, “I can’t think of a proper word to describe her. But you know, there’s something about her especially when you look into her eyes; so straightforward and frank yet fragile. And well, that’s her,” hindi mapigilan ni Nigel na komento dahil ang mga ito talaga ang napansin niya. Hindi man ito kumikilos o nagsasalita na parang si Maria Clara pero may kakaiba talagang awra na nakapalibot sa dalaga. May Nakita rin siya na nakatagong gentleness sa mga mata nito kagabi habang pinapanood nito ang mga patak ng ulan. Kaswal na nilinga niya ang dalawa na nakangangang nakatitig pa rin sa kanya. Hindi niya alam kung bakit ganun ng reaksyon nila pero inignora lang niya at inagaw na ang cellphone kay Lucky. The two remained dumb for quite some time. Dahil sa totoo lang hindi naman tinanong ng dalawa kung ano ang katangian ng babaeng iyon. For pity’s sake, ang pangalan ng babae ang nais nilang malaman. Ang hindi nakapagpigil ay si Philip na siyang unang naka-recover sa pagkatulala at kinatok ang mesa ngupuan ni Nigel. “Tell me, ano ang rate ng IQ mo?” Isang masamang tingin ang naging sagot ni Nigel sa kaibigan. “Tinatanong pa ba iyan? Do you think I’m an idiot?” “Then answer my d*mn question!” mariing turan ni Philip. “Sinagot ko na ang tanong mo, ‘di ba? Her name is goddess,” tugon niya. “F*ck your m*m, Dude! Bakit pa kailangan mong sabihin na natatandaan mo ang pangalan niya kung hindi naman,” tumatawang sabi ni Lucky. Nagkibit balikat lang muli si Nigel at inignora na ang dalawa. Kung hindi lang kilala ng dalawa ang binata ay maniniwala sila na goddess nga ang pangalan ngg babae. Ngunit siya si Nigel na ang ibig sabihin ay ‘I don’t know her name.’ Kung malalaman lang ng mga nauugnay na babae dito na hindi niya matandaan ang kanilang pangalan ay baka nasampal na ito ng maraming beses. But who would dare to slap him in the face? No one! Dahil ang mukhang ito ang dahilan kung bakit kahit na ang daming babaeng dumadaan sa buhay niya ay may willing pa rin na umupo sa kanyang kandungan. They ignored the fact that they’re just his toy. Dahil para sa kanila ay mas mainam na iyong minsan na iyon kaysa ang hindi nila matikman ang binata.Nigel's eyes darkened when she still didn't move. Kita niya na kapag hindi pa siya kumilos ay hindi siya nito tatantanan kahit pa makiusap siya. Pero sa kaloob-looban niya ay nagsisigaw na gusto naman niya kahit anong gawin ng kasintahan niya sa kanya sa oras na ito. Sabik siyang sambahin siya ng binata. Hindi siya magsasawa sa bawat halik at pag-angkin nito sa katawan niya. Dahil alam niyang ito ang magpapasaya sa katipan. Ito ang sayaw na hindi na niya kailangan pang pag-aralan dahil tuturuan agad siya nitong kumumpas sa musikang tanging sila lang ang nakakarinig. Isang togtog na sila ang bubuo, at ito ay ang ungol at pagtawag nila sa pangalan ng isa't isa.Hinawakan nito ang dalawang paa niya at hinila siya. Hindi na siya nagulat o nag-reak nang nakaluhod na siya sa may kandungan nito at nakatutok sa búkana niya ang matigas at tayong-tayo na kargàda nito. Napakagat labi siya at napahingal nang unti-unting pumasok ang nóta nito sa kúweba niya. Mahigpit na kumapit siya sa balikat nit
“Wait!” humihingal na pigil ni Lexie kay Nigel nang humaplos ang mainit na palad nito sa kasélanan niya.Kanina lang ay pinag-uusapan nila kung kailan niya ito ipapakilala sa kanyang ina tapos pagkalipas ng ilang minuto ay humantong sila sa mainit na sandaling ito. Kung saan hinahalikan nito ang batok, leeg at taynga niya. Habang ang dalawang kamay nito ay nagsimulang humaplos at pumisil sa kanyang katawan.Sa una ay napapikit siya at napapaungol. Ninamnam ang bawat haplos at pagdampi ng mainit nitong labi sa kanyang balat. Tinatawag din niya ang pangalan nito at mahigpit na nakahawak siya sa magkabilang binti nito dahil nakaupo siya sa pagitan ng nakabukakang hita ng kasintahan.Pakiramdam niya ay inaapoy siya ng lagnat dahil sa apoy na nagsisimulang magliyab mula sa pagkàbàbàé niya patungo sa bawat parte ng kanyang katawan. Ang mga nahihimbing na ugat sa katawan niya ay agad siyang tinupok at napaliyad pa. Ang bawat pagsambit niya sa pangalan ng binata ay kasabay naman ng pagpasok n
May matamis na ngiting pumikit si Lexie habang nakasandal siya kay Nigel.Kasintahan!Ang sarap ulit-ulitin na banggitin ang salitang ito. Parang isang melody na hinding-hindi niya pagsasawaang kantahin. Animo isang himig na bumubulong sa kanyang taynga. At umaabot hanggang sa kailaliman ng kanyang puso. Animo lumulutang na yata sa kalawakan dahil sa ibayong kaligayahan na kanyang nararamdaman ngayon.Ito ang matagal na gustong masungkit ng karamihan. Ang maging katipan nila ang binata. Kahit pa sa mata nilang lahat ay palikiro ito ay hindi pa rin iyon hadlang para magustuhan nila si Nigel. Baka lalo pa silang mahuhulog sa binata kapag natuklasan nila kung gaano kalambot ang puso nito kapag nagmahal ito.At ayaw niyng malaman iyon ng iba. Gusto niyang siya lang ang nakakaalam. Ayaw niyang agawin nila ang lalaking nagbigay sa kanya ng chance para magtiwala siya sa mga lalaki. Ang lalaking nagturo sa kanya upang magmahal.“Nigel!” bulong niya at huminga ng malalim.“Hmn?” ang tugon nama
Nang maiwan silang dalawa sa music room ay lumpad ang ngiti ni Lexie at malamlam ang mata na pinagmasdan si Nigel. Nakangiti lang din ito at nakatingin sa kanya pero sa oras na ito ay mas lalong naing guwapo ito sa paningin niya. Simple lang naman ang suot nitong damit pero mas nakakalaglag p*nty ang kakisigan nito kaysa sa sa mga sikat na artistang nakita niya. He was like a god descended from heaven to catch her heart. Idagdag pa ang mga rosas sa likod nito na lalong nagbigay ng kulay sa mundo nilang dalawa.Aminin niya na isang gabi lang na hindi niya ito nakita pero feeling niya ay isang dekada na ang nakalipas. Kaya naman hindi na niya pinigilan pa ang kanyang sarili at inihagis niya ang katawan sa bisig nito. Nigel had already opened his arms and catch her swiftly. He sniffed her hair and she heard him sighed contentedly.“I’m so happy,” bulong niya at sumobsob sa dibdib nito. Ginaya niya ito at sininghot ang natural na amoy ng binata.Humigpit ang yakap nito sa kanya bago yumuk
Nakapangalumbaba si Lexie sa upuan niya at nakatingin sa harapan habang lumilipad sa kung saan ang utak niya. At kahit nakatutok ang mata niya sa professor nila na nagsasalita ay hindi naman niya naiintindihan kung ano ang lumalabas sa bumubukang bibig nito. Pinipilit kasi niyang huwag mapapikit dahil kulang siya sa tulog. Lihim pa nga siyang humikab at hindi na niya mabilang kung ilang beses niyang ginawa ito. Kinuskos pa niya ang mata para gisingin ang sarili ngunit hindi siya nagtagumpay. Gusto na talaga niyang humiga sa kama at yakapin ang unan ni Nigel habang inaamoy ang bango na naiwan ng binata rito.Hindi siya tinantanan ni Nigel kagabi at hanggang sa mag-uumaga na saka siya nito hinayaang matulog. Kaya naman ngayon ay blangko ang isip niya at pilit na nilalabanan ang antok.Kinurot niya ng mariin ang kanyang binti nang muli siyang humikab. Napangiwi siya nang maramdaman niya ang kirot pero hindi naman nabawasan ang kanyang antok."Lexie! Pssst! Uy!" pabulong na tawag ni Janin
Kanina pa mariing nakatikom ang bibig ni Lexie at hindi makatingin ng deretso kay Nigel na ngayon ay nagmamaneho upang ihatid siya pauwi. Ang dahilan kung bakit pakiramdam niya ay mauupos na siya na parang kandila? Iyon ay dahil pagmulat niya ng mata ay lumantad sa kanya ang ina ng binata na nakaupo sa harap ng canvas at nagpipinta. Habang siya ay nakahiga sa sofa at humihilik. Kahit pa nakasuot na siya ng damit ay labis pa rin ang hiyang nararamdaman niya.Walang sinabi man ang ginang kung may naabutan man ito o wala pero hindi niya alam kung ano ang mga nakita nito. And the musty smell in the room had finally dissipated and it was replaced by the smell of paint. Wala mang bakas ng milagrong ginawa nila ng binata pero para pa rin siyang matutunaw sa hiya.Ito ay dahil sa pagnanasa nila sa isa't isa ay nakalimutan nila kung nasaan silang dalawa. Lalo na siya na nagpaalipin sa tawag ng laman. Nakalimutan niyang ang kuwartong ito ay studio ng ina ni Nigel at dito nagtatrabaho. How can s







