Chapter 5

Nanatiling walang reaksyon si Lexie nang puro reklamo ang narinig niya sa bibig ng kaibigang si Janine. Wala raw itong naisagot sa katatapos lang na quiz nila at hula niya ay hindi ito nagbasa ng notes nito. Ang hindi talaga niya maintindihan sa kaibigan niyang ito ay kung bakit alam na nga nito na may quiz sila pero ito at lumabas pa kagabi para gumimik. Kaya tuloy minsan ay hindi niya mapigilan ang kurutin ito ‘pag napuno na siya sa kakareklamo nito.

Minsan pa naman ay hindi niya masabayan ang mga antics nito.

Isa pa ay mas priority niya ang pag-aaral niya at hindi katulad kay Janine na may negosyo ang pamilya nito at alam nitong kahit na hindi ito magseryoso sa pag-aaral ay may susuporta pa rin sa mga luho nito.

Magkaiba naman kasi sila ng antas ng buhay. Magkaiba rin ang ugali at pananaw nila sa buhay. Pero kung ganitong marami itong reklamo ‘pag exam at quiz ay hanggang sermon lang siya. Hindi niya ito magawang bigyan ng advice dahil alam niyang hindi ito makikinig. Matigas ang ulo nito kaya hinahayaan na lamang niya ito kung ano ang nais nitong gawin.

Ngunit siyempre minsan ay ‘di rin niya maiwasang leksyunan ito o kaya ay sisihin katulad na lamang ngayon.

“Huwag ka ngang umangal diyan! Kung hindi ba naman kasi ang inuna mo ay ang pagsilay sa r*tarded mong crush, ‘di sana’y baka may naisagot ka kahit isa,” paninisi niya rito.

Napanguso ito at mabilis nitong pinagtanggol ang sarili, “Uy, hindi ah! Wala lang talaga akong naisagot kasi alam mo na, no brain. Tapos hindi ko talaga namalayan na nakatulog ako kagabi.”

Animo proud pa na tumawa ito at yumakap sa braso niya.

“Hindi ako b*bo para lokohin mo! Sa laki ng eyebags mo ay walang maniniwala sa dumb na rason mo,” panunumpla niya rito.

“Kung hindi lang talaga kita kaibigan!” nakasimangot na turan nito at umirap sa kanya.

“Pero kaibigan mo ako,” sarcastic na sabi niya kaya pinaikot nito ang eyeballs bago siya bahagyang tinulak.

“Whatever! Alis na at male-late ka na sa trabaho mo,” pagtataboy nito na halatang hindi na matagalan ang panunupla niya sa kaibigan.

“Oo na! See you later!” ang kanyang paalam at mabilis na naglakad patungo sa Sweet JJ’s café.

Pagpasok pa lamang niya ng café ay namataan niya sa may counter ang pamilyar na pigura ni Nigel. Kasama nito ang dalawang kaibigan na mukhang kinukulit ang isa sa kasamahan niyang nagpa-part time job din dito, si Claudine.

Hindi siya napansin ng mga ito dahil walang ingay na pumasok siya sa pinto papunta sa locker room para magpalit ng damit. Pagkatapos maisuot ang uniform ay lumabas siya eksakto mismo sa counter kung saan parang jelly na kumisay-kisay si Claudine sa ppagpapa-cute sa tatlong lalaki.

Ngunit napatigil siya nang bigla ay napatutok ang mata ng dallawang kaibigan ni Nigel sa kanya at matiim siyang pinag-aralan. Habang ang nasabing binate ay hindi pa siya napapansin dahil na sa kasamahan niya ang atensyon nito.

Lihim siyang napaismid sa binata bago gumanti ng ngiti sa dalawang binata nang kumaway sila sa kanya. Nakita niyang siniko ng isa si Nigel na agad napalinga sa kanya.

His mouth perked up into a seductive smile and greeted her huskily, “hey!”

“Hey to you too,” ganti niya at tinignan ang hawak ni Claudine na papel nang makitang wala itong sinulat na orders ay napailing siya at tinanong na ang tatlo dahil baka abutin pa sila ng isang libong taon bago magtanong ang huli sa order ng tatlong magkaibigan.

“Pwede bang ikaw na lang- f*ck!” Napangiwi ang isa sa kanila nang sikuhin ito ng katabi nito dahilan para mapangiti siya. At parang gusto niyang matawa ng malakas nang matalim na tignan ng una ang huli na patay malisyang itinuro ang yogurt sa refrigerator sa may likod nila.

“She’s not for sale, Philip. Huwag mo nang subukan na ligawan siya lalo na sa harap ni auntie Olivia. Maba-band tayo rito ng isang taon. Sayang ang free cake,” saway ni Nigel sa dalawa bago sumulyap sa kanya.

Hindi nakaligtas sa kanyang mata nang pinadaanan ng mata nito ang nameplate niya. Malutong tuloy na minura niya ang binate sa kaibuturan niya.

“Hindi mo naman siguro nakalimutan ang order ko last time. Iyon pa rin ang order ko ngayon,” kaswal na bigkas nito bago hinila ang dalawang kaibigan nito.

Napataas ang kilay niya dahil parang hindi ito iiyong lalaking kausap lang niya kagabi dahil sa mga kilos at tono nito.

“Teka muna! Lexie ang pangalan mo ‘di ba? Sa susunod na mag-uusap kayo ni Nigel…”

Bago nito matapos ang sinasabi ay nagawa na itong takpan ni Nigel sa bibig bago siya nilinnga ng huli at apologetic na ngumiti.

Nang makahanap na ng upuan ang tatlo at ihahanda ang order nila Nigel ay napuna niya ang talim ng mata at hostility ni Claudine sa kanya. But she just smiled at her smugly at inayos na sa tray ang order ng tatlo na parang matagal na niyanng alam ang gusto ng bawat isa. Na kahit sa totoo lang ay hindi naman.

“Kung kumikilos ka na riyan ay ikaw na ang maghahatid ng order nila. Hindi iyong parang sinasaksak mo na ako sa talim ng tingin mo sa akin,” sarkastikong turan niya. “Kahit hindi serve yourself ang ginagawa nila rito ay maniniwala ako na kung hihingin nil ana pagsilbihan mo sila ay willing ka,” pinagdiinan niya ang huling katagang sinabi niya.

Lalong nanlisik ang mata nito na parang kakatayin na siya. Pero bago pa siya nito masabunutan o kaya ay sugurin dahil sa pagkabwisit ay bumalik si Lucky at kinuha ang order nila bago bumalik sa kanilang pwesto.

Animo nang-iinis muna na nginitian niya si Claudine bago hinarap ang kanyang trabaho. Pero kahit na abala siya sa ginagawa ay hindi niya mapigilan ang mapasulyap sa grupo nina Nigel. At sa tuwing mapapasulyap siya sa kanila ay bigla namang lilinga si Nigel sa gawi niya at magtatama ang mata nilang dalawa. At ‘pag nangyayai iyon ay kikindaan siya nito. She’s a woman with thick skin so she didn’t feel embarrassed at all. Gaganti pa nga siya ng ngiti in a very seductive way para lalong asarin ang katrabaho.

At halata ang galit nito sa kanya dahil kung hindi nito aapakan ang sapatos niya ay malakas na sisikuhin naman siya sa likod niya. Kaya hindi siya nagpatalo at lalo pa niyang sinira ang araw nito sa pamamagitan ng pag-ganti ng ngiting nakakaakit kay Nigel. At sa tuwing nakikita niya na lukot na lukot ang mukha ni Claudine at parang luluwa na ang mata sa talim ng tingin nito sa kanya ay satisfied siyang ngingisi rito.

“B*tch! I know your kind. Kunwari ay hindi interesado pero sa totoo lang ay lumalandi para magpapansin,” umuusok ang bumbuman sa galit na pasaring nito sa kanya.

“Kailan ko ba sinabi na hindi ako interesado sa kanila? Sa oras nga ito ay ay naglalaway na ang petchay ko dahil sa kilig. Alam mo iyong seafoods na tinatawag na abalone? Iyong habang hinahaplos mo ay may parang jelly na nagpapadulas? Ganun ang kepay ngayon! Bw*sit! Huwag mong ipasa sa akin kung anong ugali ang mayroon ka!” maanghang na tuya niya bago ito binirahan ng alis.

Dahil kaunti na lang ay ingungudngod na niya ang animo bayaran na mukha nitoo dahil sa kapal ng make-up nito sa mukha. Naiimbyerna talaga siya sa babaeng ito. Noon pa mang bago siya rito ay napansin na niyang wala itong delikadeza. Kung may makita itong lalaki na papasok ng cafe ay makikipag-unahan na ito.

At ngayon ay hindi na talaga siya nakapgtimpi. Sinisira kasi ng bruhang ito ang magandang araw niya.