สถานะเมีย - 5

"เออ เอาไปเลย! กิ๊กนายย่อมสำคัญกว่าเพื่อนอย่างฉันสินะ"

งอนแบบไม่มีสาเหตุเลยแยมโรลเอ้ย!

"กิ๊ก?" กิเลนหันกลับมาพร้อมกระทะที่มีข้าวผัดกระเทียมส่งกลิ่นหอมชวนน้ำลายสอมาตักใส่จานทีละจาน

"ไม่ต้องมาสร้างภาพ ฉันไม่ปากโป้งไปบอกกิ๊กคนอื่น ๆ ในสต็อกนายหรอก"

กิเลนเป็นคนหล่อ เฟรนลี่ แถมเจ้าชู้โคตร ๆ ตั้งแต่ที่ฉันรู้จักหมอนี่มาเกือบจะห้าปี (โห.. นานเหมือนกันนะ) นั่นแหละ

ตั้งแต่รู้จักกิเลนและลัคกี้เพื่อนในกลุ่มเฮียราชันย์มาเกือบห้าปี ฉันก็เห็นหมอนี่เปลี่ยนสาวไม่ซ้ำหน้า เจ้าชู้โคตร ๆ แต่สับรางเก่งจนฉันนับถือ

ต่างจากลัคกี้ หมอนี่เจ้าชู้จริง เจ้าชู้แบบออกหน้าออกตาแบบไม่เกรงใจใคร

"เดี๋ยว ๆ นี่เธอเห็นเพื่อนคนนี้เป็นคนแบบไหนกัน" กิเลนตักข้าวผัดกระเทียมใส่จานสองจานเสร็จเรียบร้อยแล้วเอ่ยถามฉัน

ดูสิ หมอนี่ไม่ได้กะจะให้ฉันกินจริง ๆ ด้วย ตักสองจานแบบนี้ จานนึงต้องของเขา ส่วนอีกจานต้องเป็นของผู้หญิงข้างห้องที่ชื่อแต้วแน่ ๆ

"แบบนี้แหละ!" กอดอกทำปากเบะอย่างงอน ๆ

"แยมโรล เลิกทำหน้าแบบนั้นแล้วหันมาพูดกันดี ๆ"

ชิ! ไม่ต้องมาทำเสียงเหมือนรู้สึกผิด ฉันไม่มีสิทธิ์งอนหรือโมโหนายอยู่แล้วนี่

ห้องนี้ก็ห้องนาย ข้าวในจานก็ของนาย แถมนายเป็นคนทำอีก จะแบ่งใครก็ไม่มีสิทธิ์ไปโกรธนายทั้งนั้นแหละ

"แยมโรล" กิเลนเรียกฉันด้วยเสียงค่อนข้างออกโทนต่ำเหมือนเอือมระอา

"ฉันกลับล่ะ" เซ็งอะ อุตส่าห์แบกสังขารตื่นมาเพื่อที่จะโดนฉีกหน้าเนี่ยนะ

ไม่น่ายอมขึ้นรถมากับเขาตั้งแต่แรกเลยจริง ๆ

"เดี๋ยว!"

หมับ!!

เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ฉันหันหลังเตรียมจะเดินไปเอาข้าวของในห้องเขาเพื่อกลับบ้าน มือหนาของกิเลนดันคว้าข้อมือไว้ได้ทัน "นี่เป็นอะไร?"

คิ้วดกดำขมวดมุ่น ฉันไม่ตอบแทบจะไม่แยแสมองหน้าหมอนี่ด้วยซ้ำไป

"ฉันว่านายเลิกสนใจเพื่อนคนนี้แล้วเอาข้าวไปนั่งกินกับสาวข้างห้องนายให้สบายใจดีกว่า ฉันเหนื่อย ฉันอยากกลับห้อง"

จริง ๆ อยากต่อท้ายว่า 'หิว' มากกว่า แต่ไม่อยากทำตัวเหมือนคนตะกละเที่ยวขอข้าวคนอื่นกินไปทั่วแบบนี้

"อ้อ นึกว่าเป็นอะไร ที่แท้ก็งอนที่ฉันบอกจะเอาข้าวไปให้พี่แต้วนี่เอง"

ไม่ต้องมาทำหน้าล้อเลียนฉันเลย

"ป้ะ งั้นเดี๋ยวพาไปรู้จักพี่แต้วกัน" กิเลนที่ยังจับข้อมือฉันอยู่พยายามดึงให้ฉันเดินตาม  แต่โทษที แยมโรลคนนี้ไม่ใช่คนสอดรู้สอดเห็น ยิ่งคนไหนที่เป็นกิ๊กนาย ยิ่งไม่อยากเจอ ขี้เกียจเดือดร้อนทีหลังเวลารถไฟชนกันแล้วเอาฉันไปเอี่ยวขอความช่วยเหลือ

"ไม่! ฉันไม่อยากรู้จักพี่แต้วอะไรของนาย ปล่อยมือฉัน ฉัน จะ กลับ ห้อง!!"

เน้นอย่างชัดถ้อยชัดคำท้ายประโยค แต่ดูเหมือนกิเลนจะไม่สนใจคำพูดฉันสักนิด หมอนี่มองเข้ามานัยน์ตาฉันราวกับกำลังออกคำสั่งด้วยเวทน์มนต์อะไรสักอย่าง

"จะได้เลิกคิดเลอะเทอะไปเองสักที" ถึงกับอ้าปากพะงาบ ๆ ด่าเขาในใจ

เอะอะก็ว่าฉันอย่างนู้น อย่างนี้ หมอนี่เกิดมาเพื่อเป็นคู่กัดกับฉันจริง ๆ สินะ

สุดท้ายฉันก็ขืนแรงผู้ชายตัวโตอย่างกิเลนไม่ไหว เขาลากฉันมายืนอยู่หน้า

ห้อง ๆ หนึ่ง ที่อยู่ติดกับห้องเขา ถ้าให้เดาคงเป็นห้องผู้หญิงที่ชื่อแต้วแน่ ๆ

โห... นี่ห้องติดกันด้วย นายยังแอบกินกันได้ลงเชียว ถ้าขืนวันไหนเลิกกันจะไม่ถึงขั้นย้ายคอนโดฯ กันเลยหรือไง

แกร๊ก!!

"เฮ้ย!" ตะโกนสุดเสียงพร้อมมือบางที่เอื้อมไปคว้าข้อมือเขาที่กำลูกบิดประตูอยู่

"นี่นายจะเข้าไปดื้อ ๆ แบบนี้เลยเหรอ เสียมารยาทไปเปล่า"

ถึงจะเป็นกิ๊กกันก็ไม่เห็นต้องมาโชว์พาวด์ให้ฉันดูก็ได้ว่าสนิทชิดเชื้อกันมากขนาดไหนถึงขั้นไม่ต้องกดกริ่งใด ๆ แถมยังมีคีย์การ์ดเปิดห้องคนอื่นได้อีก

"เสียมารยาทอะไร ฉันก็มาหาพี่แต้วแบบนี้ทุกวัน"

เจอประโยคนี้เข้าไปถึงกับอึ้งเลยค่ะ รู้อยู่หรอกว่าหล่อ เพอร์เฟค ตกเหยื่อเก่ง แต่ไม่คิดว่าเขาจะกล้าบอกฉันหน้าตาเฉยได้ขนาดนี้

"ปล่อยได้แล้ว ป่านนี้พี่แต้วหิวแย่"

เออ ถ้าจะห่วงกันขนาดนี้ไม่ต้องพาฉันมาทำความรู้จักกันตั้งแต่แรกก็จบมั้ย?

แอ๊ดดดดดด

สุดท้ายฉันก็เลือกปล่อยมือออกจากข้อมือหนา ปล่อยให้คนตัวโตเดินนำหน้าเข้าไปคนเดียว ส่วนตัวเองก็ยืนจังก้ามันหน้าห้องนี่แหละ

ใครจะกล้าดุ่ม ๆ เข้าไปพร้อมเขากันล่ะ ถ้าเกิดพี่แต้วอะไรนั่นเข้าใจผิดเอาน้ำกรดมาสาดหน้าสวย ๆ ของฉันจะทำยังไง

"อ้าว มัวยืนทำอะไรตรงนั้น เข้ามาสิ!"

คงเพราะไม่เห็นฉันเดินตามมั้งกิเลนถึงตะโกนเรียกแบบนั้น

ฉันยืนชั่งใจอยู่นานว่าควรจะเข้าไปตามเสียงเรียกเขาหรือทำหูทวนลมยืนรอข้างนอกแบบนี้เพื่อเซฟตัวเองดี

แอ๊ดดดดด

เป็นอีกครั้งที่ประตูตรงหน้าที่ถูกแง้มไว้เปิดอ้ากว้าง สายตาฉันมันดันดีเผลอเหลือบมองเข้าไปด้านในห้องเองอย่างอัตโนมัติ สิ่งที่สายตามองเห็นคือความมืดสลัว ๆ เพราะภายในห้องไม่ได้เปิดไฟ

"ทำไมกิ๊กนายไม่เปิดไฟ" นี่มันก็บ่ายแก่ ๆ จะเย็นอยู่แล้วทำไมถึงอยู่ในที่มืด ๆ แบบนี้กันนะ "เข้ามาก่อนค่อยเปิด"

"นี่กิเลน ปล่อยฉันนะ!"

หมอนี่ไวชะมัด พูดจบก็ดึงฉันเข้าไปในห้องนั้นพร้อมปิดประตูดัง ปัง!