LOGIN“เรื่องระหว่างเขากับเธอควรจบลงพร้อมแสงพระอาทิตย์ของวันใหม่ แต่กลิ่นวานิลลาอ่อน ๆ บนผิวเนียนนุ่มนั่น… กลับทำให้เขาอยากครอบครองเธอมากกว่าคืนเดียว“
View Moreบ้านสวนคาเฟ่ไอริสแสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านม่านไม้เลื้อยที่เกาะระแนงด้านหน้า เสียงลมพัดผ่านใบไม้ดังแผ่วเบาอย่างอ่อนโยน กลิ่นหอมของกาแฟคั่วสดผสมกับกลิ่นวานิลลาอ่อน ๆ ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศเหมือนทุกเช้าที่ผ่านมาร่างเล็กในเดรสผ้าฝ้ายสีขาวบางเบานั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ไม้ เธอลูบหน้าท้องกลมเบา ๆ อย่างเผลอไผล ก
ซันมองเข้าไปในดวงตาสวยคู่นั้นก็จะเลื่อนมือข้างหนึ่งมาตรึงข้อมือเรียวของเธอไว้เหนือศีรษะ กดแผ่นหลังบางแนบกับผนังเย็น ก่อนจะโน้มตัวลงมาประกบริมฝีปากอย่างร้อนแรงเรียวลิ้นหนาสอดเข้ามาหยอกล้อในโพรงปากนุ่มราวกับหลงใหลในรสหวานที่ไม่มีวันพอ รสจูบของเขาอ่อนโยนแต่ก็เร่าร้อนราวกับไฟฝ่ามือร้อนผ่าวลูบไล้ไปตามร
Dragon Clubภายใต้แสงไฟสลัวและเสียงดนตรีที่ดังกระหึ่ม “Dragon Club” ยังคงคึกคักไม่ต่างจากทุกคืน ผู้คนหลั่งไหลเข้ามาใช้บริการกันแน่นขนัด ทั้งบนฟลอร์และรอบบาร์เต็มไปด้วยกลิ่นอายของความเร่าร้อนและแอลกอฮอล์ที่ลอยคลุ้งในอากาศบนโซฟาหนังริมกระจกบานใหญ่ ร่างสูงในเสื้อเชิ้ตสีเข้มที่ปลดกระดุมไว้เพียงครึ่งเผย
หลังจากช่วงเวลาแห่งความปีติยินดีผ่านไปเพียงไม่นาน ซันเอ่ยกับ ไอริสเบา ๆ“ไปบ้านสวนกันนะ พี่มีอะไรจะให้”เขาไม่รอให้เธอถามอะไรอีก มือหนาเลื่อนมากุมมือเล็ก ๆ นั้นไว้ ก่อนจะพาไปขึ้นรถ แล้วขับรถพาเธอมาจนถึงบ้านสวน ในบ่ายที่แสงแดดกำลังนวลพอดีแต่เมื่อรถเลี้ยวมาถึงทางเข้า เธอกลับต้องเบิกตากว้างด้วยความตก
หนึ่งอาทิตย์ต่อมานับตั้งแต่วันที่ฝ้ายเลิกกับแฟนหนุ่มอย่างมาวิน มาจนถึงวันนี้ก็เกือบหนึ่งอาทิตย์เต็ม เธอรับรู้ข่าวของเขามาเงียบ ๆ มาโดยตลอดหลังจากวันนั้น วินก็ไปหาไอริสเพื่อขอคืนดี แต่สุดท้ายผู้ชายคนนั้นก็ถูกปฏิเสธกลับมาอย่างไร้เยื่อใย เรื่องราวทุกอย่างจบลงอย่างที่เธอคิดไว้ และไม่ว่าจะเพราะเหตุผลอะไ
“ตกลงแล้วห้ามเปลี่ยนใจตลอดชีวิตนะ”เสียงทุ้มของเขาดังอยู่ใกล้แค่ลมหายใจ ขณะจูบลงเบา ๆ ที่หลังมือของเธอ ความนิ่งและน้ำหนักในคำพูดของเขา ไม่ได้ทำให้หัวใจเธอเต้นช้าลงเลย มันกลับเต้นแรงขึ้นทุกวินาที“พี่เลิกแกล้งหนูได้ไหม”เสียงหวานเอ่ยทักท้วงเบา ๆ ดวงตาก้มมองต่ำ ปลายนิ้วขยับเล็กน้อยด้วยความเก้อเขิน ชาย
แสงไฟหัวเตียงนอนสลัวลง เหลือเพียงเงาสะท้อนที่ทอดยาวบนผนัง บรรยากาศภายในเงียบจนน่าอึดอัด มีเพียงเสียงนาฬิกาข้างฝาเดินเข็มเป็นจังหวะช้า ๆไอริสนอนมองโทรศัพท์ในมือที่ยังเปิดหน้าจอค้างไว้ที่กล่องแชตเดิม เป็นข้อความสุดท้ายจากเขามันถูกส่งมาตั้งแต่หัวค่ำ เธออ่านข้อความนั้นซ้ำไปซ้ำมา โดยที่ไม่ได้ตอบอะไร‘วั
แสงแดดยามสายลอดผ่านผ้าม่านสีเข้ม แทรกเข้ามาเพียงริ้วบาง ๆ ในห้องที่ยังเงียบสงบ สีสันภายในถูกขับเน้นด้วยโทนดำหม่น ราวกับสะท้อนสีของท้องฟ้ายามราตรีไม่มีผิดเรือนร่างเปลือยเปล่าภายใต้ผ้าห่มผืนหนาเริ่มสั่นไหวเล็กน้อย เมื่อไอริสขยับตัวช้า ๆ แต่ความอ่อนล้าของร่างกายยังถ่วงให้เธอจมอยู่กับเตียงมากกว่าจะลุกข