[Engineering] รุ่นพี่เย็นชากับรุ่นน้องหน้าใส

[Engineering] รุ่นพี่เย็นชากับรุ่นน้องหน้าใส

last update最終更新日 : 2025-07-28
作家:  SOEUR完了
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
32チャプター
3.6Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ความรักหวาน

วัยรุ่น

รักแรกพบ

แอบรัก

เมื่อหนุ่มวิศวะที่เป็นถึงประธานสภานักศึกษาผู้คนทั้งมหาวิทยาลัยต่างขนานนามว่า เจ้าชายเย็นชาต้องเจอกับรุ่นน้องหน้าใส ที่จะมาเขย่าหัวใจรุ่นพี่

もっと見る

第1話

Character

“Pak, aku mau mengajukan permohonan cerai.”

Musim gugur tahun 1983. Setelah empat tahun menikah, Melani Kusuma akhirnya memutuskan untuk menutup lembaran pernikahannya.

Namun, petugas di hadapannya tampak mengira dia hanya bercanda.

“Mbak, cerai itu bukan cuma urusan sepihak,” ucapnya dengan nada serius.

Melani mengerti mengapa petugas tak menganggapnya serius.

Bagaimanapun, dia baru saja pulang dari kampus, masih mengenakan tas ransel dan sepatu kain. Penampilannya sama sekali tak terlihat seperti seorang perempuan yang sudah menikah.

Namun sebelum datang ke sini, dia sudah menyiapkan semuanya dengan matang.

“Tolong beri stempel pada surat permohonan cerai ini. Aku akan minta suamiku menandatanganinya,” kata Melani dengan tenang.

Dia dan Bagas tak memiliki anak. Dia juga tak menginginkan harta sedikit pun. Bahkan surat permohonannya pun dibuat sederhana, hanya dua halaman.

Rumah kecil dua lantai milik Keluarga Rahardian berdiri mencolok di sudut jalan. Begitu Melani melangkah masuk, bau menyengat langsung menyerbu indra penciumannya.

Dia menoleh mengikuti sumber bau itu.

Vania Rahayu dan Bagas ternyata sedang menyantap makanan lokal, tahu busuk.

Entah apa yang mereka bicarakan, tawa keduanya terdengar begitu lepas hingga tubuh mereka hampir saling bersandar.

Begitu menyadari kehadiran Melani, ekspresi Bagas seketika berubah. Dia kembali bersikap kaku dan formal.

“Mel, aku nggak tahu kalau kamu pulang, jadi cuma beli dua porsi. Kamu mau makan apa? Nanti aku belikan.”

“Nggak usah. Aku sudah makan tadi di kampus.”

Pandangan Melani sempat jatuh pada semangkuk mie beraroma tajam, lalu menunduk perlahan.

Selama bertahun-tahun, dia tak pernah berani menyentuh makanan berbau tajam, hanya karena Bagas pernah berkata tidak suka mencium bau tajam di rumah.

Melani mengeluarkan surat permohonan cerai dari tasnya dan menyodorkan sebuah bolpoin pada Bagas.

“Ada surat tanggung jawab keselamatan dari universitas yang harus ditandatangani wali keluarga. Tolong tanda tangani.”

Melani adalah seorang yatim piatu. Sebagai suaminya, Bagas memang satu-satunya keluarga yang tersisa baginya.

“Sini, biar kulihat dulu,” ucap Bagas sambil sedikit mengernyit dan mengulurkan tangan.

Melani tak menyangka Bagas akan memeriksanya dengan seksama.

Selama ini, pria itu tak pernah benar-benar memedulikannya. Terlebih sejak sebulan lalu, setelah Vania bercerai dan kembali ke tanah air. Perhatian Bagas padanya semakin menipis.

Melani menggenggam erat surat di tangannya. Tubuhnya menegang, ragu apakah ini saat yang tepat untuk menyerahkannya.

“Bagas? Kamu kenapa, sih?” sahut Vania dengan bibir merah merona. Dia menepuk pelan Bagas sambil menggoda, “Kamu serius banget di depan Melani, seperti mau menerkamnya saja. Lihat tuh, Melani jadi takut.”

“Eh, benaran?”

Kerutan di dahi Bagas langsung mengendur. Sorot matanya berubah hangat, disertai senyum tipis. Dia menerima berkas itu dari tangan Melani, lalu dengan satu gerakan menandatanganinya dengan rapi dan tegas di bagian yang ditunjuk.

Melani menghela napas lega.

Namun sesaat kemudian, rasa pahit perlahan menyusup di hatinya.

Bagas selalu bersikap hati-hati dan kaku di hadapannya. Begitu Vania ada di sisinya, semua kekakuan itu seolah lenyap, membuatnya terlihat begitu santai.

Padahal, dia hanya perlu memperhatikan sedikit lebih saksama untuk menyadari bahwa berkas itu bukanlah surat tanggung jawab keselamatan, melainkan surat permohonan cerai.

Namun Bagas justru sibuk menanggapi candaan Vania.

“Bagiku, Melani tetap kuanggap sebagai adik. Sebagai kakak, wajar kalau aku bersikap lebih tegas padanya,” ucapnya

Dianggap sebagai adik?

Gerakan Melani terhenti sejenak.

Dia teringat setiap malam ketika Bagas menindihnya, memeluknya erat hingga napasnya terengah. Ucapannya sama sekali bukan seperti itu.

Kedua orang tua Melani telah lama meninggal.

Setelah mengetahui kondisi keluarganya, Prof Rahardian, dosen yang paling dia hormati, kerap memintanya datang ke rumah dengan alasan membantu merapikan data penelitian, lalu mengajaknya makan bersama.

Dari pertemuan yang berulang itulah, Melani perlahan mengenal anak Prof Rahardian, Bagas.

Prof Rahardian adalah tokoh besar di dunia medis. Namun anak semata wayangnya justru tak memilih dunia medis.

Setelah lulus kuliah, Bagas mendirikan perusahaan majalah.

Belum genap berusia tiga puluh tahun, dia telah menjadi pemuda berprestasi yang kerap mendapat perhatian dari kalangan berpengaruh.

Wajah rupawan dan aura kekayaan yang melekat padanya membuat Bagas menjadi idaman banyak gadis muda. Melani pun tak terkecuali.

Sejak beberapa kali berinteraksi dengannya, hatinya mulai berdebar tanpa kendali.

Namun Melani sadar betul akan perbedaan status di antara mereka. Kekagumannya hanya dia simpan sendiri.

Bahkan saat duduk satu meja makan dengannya, Melani tak berani menatapnya terlalu lama.

Hingga empat tahun lalu.

Saat Prof Rahardian dan istrinya pergi dinas ke luar kota. Mereka meminta Melani datang ke rumah untuk mengantarkan sebuah dokumen.

Malam itu, ketika Melani hendak pergi, Bagas yang mabuk berat tiba-tiba masuk dan terhuyung ke pelukannya.

Segalanya terjadi terlalu mendadak. Melani setengah menolak, setengah pasrah, hingga akhirnya mereka terjerat di atas ranjang.

Dalam kekalutan itu, Bagas meninggalkan bekas gigitan di bahunya.

Dengan suara yang masih bercampur aroma alkohol, pria itu meluapkan kekesalannya, penuh rasa tak terima.

“Jelas-jelas kamu tahu aku menyukaimu!”

Belakangan, Melani baru mengetahui bahwa pada hari yang sama, Vania telah menikah kilat dengan seorang pria asing.

Namun saat itu, dia sama sekali tak mengetahui keberadaan Vania.

Dalam ketidaktahuannya, Melani justru diliputi kebahagiaan. Dia mengira cinta yang selama ini dipendam akhirnya terbalas. Dalam gelap, dia menyerahkan dirinya sepenuhnya, tanpa keraguan.

Keesokan harinya, istri Prof Rahardian pulang dan memergoki perbuatan tak pantas mereka.

Melihat kejadian itu, wanita itu langsung memaksa Bagas bertanggung jawab.

Begitu Melani cukup umur secara hukum, mereka pun segera menikah.

Empat tahun berlalu.

Karena Bagas sibuk bekerja sementara Melani tinggal di asrama, mereka jarang bertemu.

Sikap dingin Bagas selalu Melani anggap sebagai watak, bukan penolakan.

Dia mencurahkan segalanya, tanpa pernah menuntut balasan.

Sebulan lalu, Melani menggunakan uang beasiswanya untuk memesan restoran mewah di Jalan Cendrawasih demi merayakan ulang tahun pernikahan mereka yang keempat, sekaligus ulang tahunnya yang ke dua puluh empat.

Demi hari itu, dia membuat janji sejak setengah bulan sebelumnya, berkali-kali mengonfirmasi melalui sekretaris Bagas.

Bagas pun berjanji akan datang.

Namun malam itu, Melani menunggu hingga restoran tutup. Bagas tak pernah muncul.

Setelah diminta pulang oleh pelayan, Melani mendengar orang-orang membicarakan kecelakaan lalu lintas di sekitar sana.

Jantungnya langsung mencelos.

Dalam waktu dua jam, dia mendatangi semua rumah sakit terdekat, tapi tak menemukan Bagas.

Hingga akhirnya, dia menghubungi Hendri Wibowo, salah satu dari sedikit orang di sisi Bagas yang mengetahui hubungan mereka.

“Bagas nggak bilang ke kamu? Hari ini Vania pulang. Dia lagi sibuk siapkan pesta penyambutan di hotel.”

Melani belum pernah mendengar Bagas menyebut nama Vania sebelumnya.

Setelah tiba di hotel, barulah dia tahu kebenarannya. Penulis kontrak majalah Bagas yang dikenal dengan nama pena “V.R.” ternyata adalah Vania.

Saat Melani tiba di depan ruang privat, mereka bersama teman-teman lama sedang bermain permainan.

Di tengah sorak sorai, Bagas menggendong Vania seperti seorang putri dan menenggak segelas besar alkohol.

Melani belum pernah melihat Bagas sebahagia itu.

Dia menerobos masuk, berharap Bagas akan memberinya sebuah penjelasan yang masuk akal. Namun saat melihatnya, yang tampak di wajah pria itu hanyalah kecanggungan.

Di hadapan semua orang, Bagas berkata dengan nada datar, “Dia adik dari keluarga kerabatku.”

Pada detik itu juga, Melani akhirnya mengerti.

Selama ini, dia sama sekali tak pernah benar-benar masuk ke dalam kehidupan Bagas.

Melihat Bagas dan Vania saling menukar lauk dengan begitu alami, Melani menggenggam erat surat permohonan cerai di tangannya.

Sebulan lagi, dia akan resmi bercerai.

Dia akan meninggalkan Bagas, pria yang tak pernah benar-benar menjadi miliknya.
もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
32 チャプター
Character
📍นิยายเรื่อง [Engineering] รุ่นพี่เย็นชากับรุ่นน้องหน้าใส💋___เมื่อหนุ่มวิศวะที่เป็นถึงประธานสภานักศึกษาผู้คนทั้งมหาวิทาลัยต่างขนานนามว่า เจ้าชายเย็นชาต้องเจอกับรุ่นน้องหน้าใส ที่จะมาเขย่าหัวใจรุ่นพี่___❤แนะนำตัวละคร❤🔺เซน นักศึกษาปี 4 คณะวิศวกรรม มหาวิทยาลัย Zหนุ่มรุ่นพี่สุดฮอต ประธานสภานักศึกษาเจ้าของฉายา เจ้าชายเย็นชาแห่งคณะวิศวะนิสัย : เป็นคนไม่ค่อยพูด ไม่สนใจใคร เป็นคนที่หาตัวได้ยาก.......................🔺ปลายฟ้า รุ่นน้องนักศึกษาปี 1 คณะสถาปัตย์ มหาวิทยาลัย Zนิสัย : น่ารัก สดใส เป็นคนคิดบวก รอยยิ้มที่มีเสน่ห์เป็นสิ่งที่ดึงดูดใครหลายๆ คนโดยเฉพาะผู้ชายร่วมด้วย.....🔹มาคัส ปี 4 หนุ่มหล่อคณะวิศวะ เจ้าชู้ รักสนุก เป็นเพื่อนกับเซนตั้งแต่เด็ก..............🔺เจส ปี 4 สาวสุดฮอตของคณะสถาปัตย์ เพื่อนของเซนกับมาคัส แอบรักเพื่อนสนิทตัวเอง รุ่นพี่ปลายฟ้า..............🔸มิวมิว ปี 1 สาวร่างอวบอิ่มเพื่อนสนิทปลายฟ้า เป็นคนคุยเก่ง ชอบช่วยเหลือคนอื่น..............🔸ซาร่า ปี 1 เพื่อนที่เรียนคณะเดียวกับปลายฟ้า หุ่นดี เซ็กซี่ มองภายนอกดูแรงแต่เป็นคนที่จริงใจมาก..............🔺ไวน
続きを読む
Introduction
Intro....... ลัลลัลล้า....ลัลลัลล้า....ลัลลัลล้า....ลัลลัลล้า....ร่างบางผมยาวตรงสลวย มีดวงตาที่โต จมูกโด่งรับกับริมฝีปากบาง ผิวขาวอมชมพูเมื่อกระทบแสงเเดดทำให้ขลับความขาวของผิวมากขึ้น นั่งฮัมเพลงอย่างมีความสุข พลางสเก็ตภาพที่ออกแบบด้วยตัวเองไปด้วย"ปลายฟ้าลูก มานั่งฮัมเพลงอะไรตรงนี้หื้ม""ก็ฟ้าดีใจที่สอบเข้ามามอดังได้นี่คะ ^_^""^_^""แล้วคุณแม่จะออกไปไหนเหรอคะ""พอดีแม่นัดกับเพื่อนน่ะ แม่ไปก่อนนะ""ค่ะ ^_^"พอผู้เป็นมารดาเดินออกไป ร่างบางจึงหันมาสนใจกับภาพต่อ เป็นภาพที่ออกแบบบ้านนั่นเอง เพราะเธอกำลังที่จะเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัย Z ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงมากและเธอก็เป็นหนึ่งในนิสิตแห่งรั้วนี้แล้วพรุ่งนี้ก็เป็นวันเปิดเทอมแล้วครืดดด.....ครืดดด.....เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ทำให้ฉันต้องกดรับในทันที เพราะเบอร์ที่โชว์เป็นเบอร์ของเพื่อนสนิทนั่นเอง>"ฮัลโหล"(วัยนี้วันอะไรฟ้าแกจำได้มั้ย)"ก็วันอาทิตย์ไง ^_^"(ยัยฟ้า นี่แกจำไม่ได้?""จำได้หรอกน๊าา แค่ล้อเล่นเฉยๆ ^.^"(หึ ถ้าจำไม่ได้ฉันงอนจริงๆด้วย)"ฮ่าฮ่าฮ่า"(ไปคาเฟ่กันเถอะ ฉันอยู่หอแล้วมันน่าเบื่ออ่ะ น๊าา)"ไปสิ งั้นเจ
続きを読む
[Engineering] 1
[Engineering] ตอนที่ 1มหาวิทยาลัย Zตึก....ตึก....ตึก....ร่างสูงผู้มีใบหน้าหล่อนิ่งที่ไม่มีแม้แต่รอยยิ้มปรากฎให้เห็น ผมสีดำสนิท นัยน์ตาดุดันกับการแต่งกายที่ถึงแม้จะถูกระเบียบแต่ยังคงมีความเท่ห์ จึงทำให้ผู้หญิงหลายคนหลงเสน่ห์"แกๆนั่นใครอ่ะ""ฉันจะรู้มั้ยเนี๊ย ก็เพิ่งเข้าใหม่มั้ย""นั่นรุ่นพี่นี่นา หล่อจัง >____ตึก.....ตึก.....ตึก....ร่างสูงก้าวเดินตรงไปข้างหน้าอย่างเรียบนิ่ง ไม่สนใจคนรอบข้างเลยสักนิด ถึงแม้ว่าจะมีคนมองอยู่มากทั้งผู้หญิงรุ่นน้องหรือรุ่นเดียวกันรวมถึงผู้ชายด้วยกันเองยังมองตาม แต่เค้าหาได้สนใจไม่ ก่อนที่จะเดินไปถึงตึกบริหาร โดยที่ถ้าใครไม่ได้รับอนุญาตหรือไม่ได้เป็นคณะกรรมการก็ไม่สามารถเข้าตึกได้_________________ห้องประชุมแกร๊ก!"มาแล้วเหรอว่ะ ^_^""-_-""มึงช่วยพูดกับกูหน่อยได้มั้ยว่ะ ไอ้เซน""-_-""เออ! มึงไม่ต้องพูดก็ได้ไอ้สัส""......""แล้วยัยเ
続きを読む
[Engineering] 2
[Engineering] ตอนที่ 2เวลา 17.00 น.หลังจากที่เรียนเสร็จ วันนี้ฉันกับเพื่อนๆอีกสามคนจึงเดินมาที่โรงยิมเพื่อที่จะไปเข้ากิจกรรมรับน้อง"ซาร่าแกดูสิ ที่นี่มันสวรรค์ชัดๆ ดูแต่ละคนสิ ^.^""เห้ออ ฉันน่าจะเรียนวิศวะนะว่ามั้ย""เราลงใหม่กันเถอะ เอาปะ >_พอๆ พวกแกนี่นะ บ้าผู้ชายกันจริงๆ" ฉันที่เห็นว่าสองคนนั้นเริ่มจะพูดจาไม่รู้เรื่องแล้วจึงรีบเบรกไว้ทันทีตอนนี้ทั้งมิวมิวและซาร่าเริ่มสนิทกันแล้ว ตอนแรกฉันยังสงสัยอยู่เลยว่าทำไมสนิทกันไวจัง แต่พอคุยไปคุยมาเท่านั้นแหละ รู้ไหม เห้อออและตอนนี้ทางที่พวกเราเดินกันเป็นลานกิจกรรมของเด็กวิศวะซึ่งเป็นทางผ่านไปโรงยิมที่คณะฉันรับน้องพอดี และตอนนี้พวกเด็กวิศวะก็เริ่มมากันแล้ว ฉันจึงคิดว่าต้องรีบเดินผ่านไปให้ไวที่สุด ดูแต่ละคนนี่น่ากลัวมากเลยถึงแม้ว่าจะหน้าตาดีก็เถอะ"แกจะรีบอะไรของแกเนี๊ยปลายฟ้า" ยัยมิวบ่นฉันเบาๆ"ก็ฉันกลัวว่าจะไม่ทันเช็คชื่อนี่นา ^_^""เหรอออ""อื้ม ^_^"เราเดินไปเรื่อยๆจนมาถึงที่นัดหมาย ตอนนี้พวกเพื่อนๆเริ่มทยอยมากันแล้ว เมื่อฉันเห็นว่ามีคนนั่งกันอยู่บนสแตนแล้ว ฉันจึงเดินเข้าไปนั่งรวมด้วย"แกเมื่อกี้ฉันเห็นผู้ที่วิศวะอ่ะ อย่างหล่ออ่ะ
続きを読む
[Engineering] 3
[Engineering] ตอนที่ 3นี่ก็ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์แล้วสำหรับการเรียนมหาลัยของฉัน มันสนุกจริงๆที่ได้วาดภาพหรือออกแบบงาน แต่ที่ฉันไม่ชอบสุดก็ตรงที่เข้ารับน้องนี่แหละ กฎระเบียบเยอะเกิ๊นในเมื่อวันนี้เป็นวันหยุดของฉัน ฉันจึงอยากที่จะพักผ่อนให้เต็มที่ เพื่อที่จะได้ไปสู้รบกับกิจกรรมรับน้อง ซึ่งพรุ่งนี้จะมีการจับสายรหัส ซึ่งฉันคิดว่ามันคงจะดีมากถ้าได้พี่ผู้หญิงอ่ะนะตอนนี้ก็เป็นเวลาเกือบเย็นแล้ว และวันนี้ฉันรู้มาว่ามีถนนคนเดินหลังมอด้วย ดังนั้นจึงชวนยัยพวกนั้นมาเดินเล่นกันดีกว่า คิดได้ดังนั้นจึงส่งข้อความไป ทันทีที่พวกนั้นตอบตกลงฉันจึงขึ้นไปเปลี่ยนชุดทันที"อ่ะ ตัวนี้ก็แล้วกัน ^_^" เสื้อยืดสีขาวพอดีตัวกับกางเกงขาสั้น ก่อนที่จะรวบผมยาวขึ้นเพราะมันคงร้อนน่าดู"คุณลุงค่ะวันนี้ไม่ต้องไปส่งฟ้านะคะ เดี่ยวฟ้าไปเองค่ะ""ให้ลุงไปส่งดีกว่านะครับ เดี่ยวดึกแล้วอันตราย""ไม่เป็นไรค่ะลุง เดี่ยวตอนกลับเพื่อนฟ้าจะมาส่งค่ะ งั้นไปนะคะ ^_^" ฉันจึงรีบออกไปทันที"ฟ้า ทางนี้^_^""เอ้าแล้วมิวยังไม่มาเหรอ?" ฉันถามซาร่าออกไปเมื่อยังไม่เห็นมิวมิวมา"แกไม่ได้อ่านไลน์หรือไง ยัยนั่นท้องเสียกระทันหันน่ะ เลยมาไม่ได้""อ่ออ ปะ
続きを読む
[Engineering] 4
[Engineering] ตอนที่ 4"ซาร่า ขับให้เร็วกว่านี้หน่อยสิ" ฉันกลัวว่าจะเข้ารับน้องสายก็เลยต้องให้ซาร่าเร่งความเร็ว"รีบอยู่นี่ไง""ตอนนี้ฉันกลัวอย่างเดียวคือบทลงโทษอ่ะ ฮืออ" มิวมิวเบะปากทำท่าอย่างกับจะร้องไห้"พวกแกเงียบเลยฉันต้องการสมาธิยะ"บรื้นนน....เอี๊ยดดดเสียงเบรกรถดังขึ้นหน้าคณะสถาปัตย์ พวกฉันจึงรีบลงจากรถเพื่อไปเข้ากิจกรรมให้ทันเวลานัดหมายตึก....ตึก....ตึก...."แฮ่ก...แฮ่ก...แฮ่ก..." เสียงหอบของพวกเราดังขึ้นเมื่อมาหยุดที่โรงยิม แต่พอเดินเข้าไปเท่านั้นแหละ ฮือออ"พวกคุณสามคนทำไมมาสายครับ!"พี่กฤษตะโกนขึ้นถาม".......""เงียบทำไมครับ!""คะ....คือ..." ฉันที่ตอนนี้จะพูดออกมายังตะกุกตะกักเลย ทำไมมันโหดจังเลยคะเนี๊ย ฮือออ ปลายฟ้าคนนี้อยากจะร้องไห้"จะให้พี่ทำอะไรดีกับคนที่มาสายครับ""......""กฤษ" พี่ไหมเรียกพี่กฤษไว้"......""แค่ตักเตือนก็พอวันนี้น้องพึ่งทำผิด" พี่ไหมพูดขึ้นก่อนที่พี่กฤษจะสั่งลงโทษพวกเรา"งั้นก็ได้ครับ"".......""เอาเป็นว่านี่เป็นการตักเตือนก็แล้วกันน่ะครับ วันหลังอย่ามาสายอีกน่ะครับ ไปนั่งได้""ขอบคุณค่ะ" พวกฉันจึงขอบคุณพี่กฤษรวมถึงมองไปทางด้านหลังที่มีพี่ไหมยิ้มใ
続きを読む
[Engineering] 5
[Engineering] ตอนที่ 52 วันผ่านไปห้าง มาโก้วันนี้พวกเรานัดกันมาที่มาโก้ เนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุด จึงได้นัดกันออกมาเดินเล่นนี่ก็ใกล้เที่ยงแล้วด้วยสิ ทำไมยังไม่เห็นใครมาเลยเนี๊ยตึก...ตึก...ตึก..."ยัยฟ้า!""เฮ้ย! ตกใจหมดยัยมิว""ฮ่าฮ่าฮ่า...แล้วซาร่าล่ะ""อยู่นี่จ้า ^_^" จู่ซาร่าก็เดินมาจากข้างหลังฉัน"มานานแล้ว?" ฉันจคงถามออกไป"อื้ม พอดีฉันเดินดูเสื้อผ้าน่ะ ^_^""ปะ ถ้าครบแล้วก็ไปหาอะไรกินกันเถอะ" ยัยมิวพูดขึ้นก่อนที่เดินนำไปร้านของหวานข้างหน้า"นี่แกไม่คิดจะไปเดินก่อนเหรอ""ใช่ นี่มาถึงจะกินอย่างเดียว เห้ออ" ฉันที่เห็นด้วยกับซาร่าจึงเอ่ยขึ้น"ก็ฉันอยากกินนี่นา กินเสร็จค่อยไปเดินเล่นกันไง ^_^"และตอนนี้เราก็มานั่งกินกันในร้านเรียบร้อย ถึงยังไงกองทับก็ต้องเดินด้วยของหวานอ่ะนะ (ไรท์:มันใช่เหรอหนู)"พวกแกว่าเราจะหาพี่รหัสเจอมั้ย" อยู่ฉันก็คิดเรื่องพี่รหัสขึ้นมา จึงอยากรู้ของแต่ละคน"ฉันคิดว่าฉันน่าจะเจอแล้วแหละ""งั้ม...งั้ม...ของฉันคำใบ้ไม่เห็นจะรู้เรื่องอะไรเลย""ของแกยากขนาดนั้นเลยเหรอมิว"อืม""ซาร่าแล้วที่แกบอกว่าเจอแล้ว ทำไมถึงรู้อ่ะ""ของฉันง่ายไง""แล้วแกได้คำใบ้อะไรเหรอ""
続きを読む
[Engineering] 6
[Engineering] ตอนที่ 6"เอ่อ...ขอโทษอีกครั้งนะคะ""......."ร่างสูงยังคงมองฉันนิ่งด้วยใบหน้าเย็นชา ไม่มีคำพูดใดๆเอ่ยออกมา จนกระทั่ง"เฮ้ย ไอ้เซนรอกูด้วยดิวะ"พี่มาคัสเพื่อนพี่เซนที่เดินตามมาข้างหลังทำให้ฉันต้องรีบก้มหน้าลงทันที ก็มันเจอคนหล่อนี่นา ไม่ใช่คนเดียวด้วยนะตั้งสองคนน่ะแถมยังเป็นคนดังของมออีก ฉันก็เลยเขินน่ะสิ >_งะ...งั้นหนูขอตัวก่อนนะคะ""......""อ้าวน้อง น้องครับ ใครวะ"ฉันที่ได้ยินเสียงตะโกนเรียกของพี่มาคัสดังขึ้นด้านหลังก็ต้องรีบเดินออกไปจากตรงนั้นทันทีโดยไม่ได้หันกลับไปมองตึก...ตัก...ตึก...ตัก...แฮ่ก...แฮ่ก...เหนื่อยชะมัดเลย แล้วทำไมต้องมาเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับฉันด้วยเนี๊ย เจอผู้ชายที่เจอตัวยากที่สุดแถมฉันยังเดินไม่ดูทางจนไปชนพี่เค้าอีก เห้อออ ยัยปลายฟ้าเอ๊ย! ขายหน้าชะมัด"คุณหนูครับ""......""หนูปลายฟ้า""ห๊ะ...คะ""ลุงเห็นหนูเหม่อก็เลยเรียก""อ่อ ค่ะๆ งั้นเราไปกันเลยเถอะค่ะ ^_^"ฉันจึงนั่งรถออกไปทันทีก่อนที่จะรถจะเข้าไปจอดในบ้านเรียบร้อย"ขอบคุณมากค่ะ ^_^""ครับ ^_^"ฉันจึงเดินขึ้นไปบนห้องทันที ตอนนี้คือขอแค่ให้ได้นอนฉันก็มีความสุขมากแล้ว"อ๊าาา สบายจัง ^.^"ก
続きを読む
[Engineering] 7
[Engineering] ตอนที่ 7Dark Clubระหว่างทางที่มาซาร่าเล่าให้ฉันฟังว่าคลับนี้แบ่งเป็นสองชั้น ชั้นแรกจะเป็นกลุ่มที่รักสนุก เพราะจะมีฟอร์ให้ยืนเต้นได้แต่ถ้าอยากนั่งก็สามารถนั่งที่บาร์ได้ ส่วนชั้นสองจะเป็นชั้นของวีไอพี แต่ก็สามารมองเห็นด้านล่างได้ ซึ่งเป็นส่วนตัวสำหรับคนมีเงิน พวกลูกหลานไฮโซหรือคนดังจึงมานั่งชิวที่ชั้นนี้ดาร์กคลับเป็นแหล่งแฮงเอาท์ที่สามารถสร้างบรรยากาศ ปาร์ตี้สนุกๆ ท่ามกลางเหล่าดีเจที่เตรียมเพลงสนุกๆมันส์ๆหลากหลายแนวเพลงมาให้ตลอดค่ำคืนหรือบางทีก็ทีก็มีพวกนักร้องมานั่งร้องเพลงให้ฟังในบรรยากาศที่ชิวๆขณะเดียวกันก็สามารถเพลิดเพลินไปกับเครื่องดื่มที่พร้อมเสิร์ฟที่หลากหลาย เบียร์, ค็อกเทล,วอดก้า, วิสกี้ ่เป็นคลับที่ยอดฮิตที่สุดโดยเฉพาะพวกไฮโซ คนมีเงินทั้งหลายฉันที่ตอนนี้เดินเข้ามาถึงกับตะลึงเลยแหละ ทั้งเสียงเพลงที่ดัง ไหนจะพวกที่กำลังสนุกสนานอยู่ตรงกลางฟลอร์ใหญ่นั้นอีก ตอนแรกที่ฉันคิดตามสิ่งที่ซาร่าพูดอะไรจะขนาดนั้น แต่พอเข้ามาจริงๆกลับต้องรีบเปลี่ยนความคิดเลยทันที มันดูหรูมากจริงๆ"อ่ะ" ฉันโดนใครไม่รู้ชนจนเซออกมานิดหน่อย"เป็นอะไรหรือเปล่าฟ้า""ไม่เป็นไร ^_^""ป่ะ เดี่ยวพวก
続きを読む
[Engineering] 8
[Engineering] ตอนที่ 8วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ฉันไม่มีเรียน จึงออกมาวาดภาพที่สวนสาธารณะแถวๆบ้าน มันทั้งเงียบ สงบแล้วคนก็ไม่ค่อยมีด้วย เพราะตอนนี้มันพึ่งจะบ่ายโมงเอง ซึ่งวันนี้เป็นวันที่ฉันตื่นสายมาก ก็จะเพราะอะไรล่ะถ้าไม่ใช่เป็นเพราะเมื่อคืน ถึงฉันจะดื่มไปนิดเดียวแต่ก็มึนได้เหมือนกัน ไหนจะเรื่องของพี่เซนที่ฉันยังงงอยู่เมื่อคืนว่าพี่เค้ามาได้ไง ทั้งๆที่พี่เค้าก็นั่งอยู่ข้างบน เห้ออ ยิ่งคิดก็ยิ่งงงติ้ง! ติ้ง! เสียงข้อความดังขึ้นมิวน้อย:ทุกคนนนมิวน้อย:ทุกคนอยู่ไหนกันเอ่ยยยฉัน:มีอะไรจ๊ะคุณมิว:-)มิวน้อย:ไปเที่ยวกันสาวๆฉัน:อีกแล้ว?มิวน้อย:อะไรกัน ก็แค่ไปเที่ยวเอง ไปคาเฟ่กันไงซาร่า:นี่แกเหงามากหรือไงมิวน้อย:ก็ใช่น่ะสิ ตกลงมาปะฉัน:ขอบายละกัน ตอนนี้ฉันกำลังนั่งวาดภาพที่สวนสาธารณะคงไม่ไปเเล้วล่ะมิวน้อย:แกจะมาติสท์อะไรตอนนี้เนี๊ยฉัน:อยากวาดก็วาดไง ไม่ได้?มิวน้อย:เออ ก็ได้ยะ ซาร่าจ้าาซาร่า:ขอบายเหมือนกันจ๊ะ วันนี้ฉันมานวดหน้าอยู่น่ะสิมิวน้อย:จำไว้เลยพวกแก เหอะหลังจากนั้นฉันจึงหันมาสนใจภาพวาดตัวเองที่ตั้งใจออกแบบ มันเป็นบ้านสวนที่ฉันอยากจะมีมันมากๆ ฉันไม่ได้ให้ใครดูเ
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status