LOGINNaiiba ang hibla ng aurang iyon sa espirituwal na enerhiyang inilalabas ng ibang nagsasanay ng kultibasyon. Mas kahawig iyon ng Sukdulang Puwersa ni James.Nakaupo at nagpapahinga si James sa sahig ng bahay na bato. Nang maramdaman ang aura, agad siyang napabalikwas at tumayo.Kasabay nito, nadama rin nina Flaxseed at Hammerhead ang aura mula sa labas.“May dalubhasa pala sa maliit na nayong ito sa bundok…” sabi ni Flaxseed.Gulat na nagmamadaling lumabas si James. Parang wala roon ang mga pormasyon sa labas ng bahay sapagkat walang kahirap-hirap siyang nakalusot sa mga iyon.Natigilan sina Ali at Emily nang makitang basta lumabas si James na tila hindi man lamang nahadlangan ng mga pormasyon.Lumabas din sina Flaxseed at Hammerhead. Hindi makakilos si Ali, alanganin at hindi alam ang sasabihin.Inakala niyang kaya ng mga pormasyon sa paligid ng bahay na ikulong ang grupo ni James. Nagulat siyang wala palang bisa ang mga iyon laban sa tatlo.Kahit bulag, nalaman din ni Ira na nakalaba
“Paraiso ang tingin ng mga nagsasanay ng kultibasyon sa ordinaryong mundo sa Daigdig ng mga Espiritu. Pero kung tatanungin mo ang mga tao rito, sasabihin nilang impiyerno ito. Mas matindi kasi ang pagkauhaw nila sa kapangyarihan. Lahat ay nagsisikap maging imortal, kaya hindi ganoon kahalaga sa kanila ang mga kaibigan at pamilya. May ilan na handang gawin ang lahat upang mapataas ang kanilang kultibasyon. Kaya puso ng tao ang pinakanakakatakot dito. Nabubulag ang lahat sa pagnanasa sa kapangyarihan. Kung hindi lamang sa paghihigpit ng mga batas ng kalikasan, ang ordinaryong mundo talaga ang pinakamainam tirhan ng mga tao.” Napabuntong-hininga rin si Hammerhead.Walang naisagot si James. Siguro nga, laging iniisip ng mga tao na mas maganda ang kalagayan sa kabilang panig.Samantala, sa isang mababang bahay sa Rock Village, ibinigay ni Emily kay Clovis ang bangkay upang katayin at asikasuhin. Pagkatapos ay pinunasan niya ang mga kamay ng matandang babaeng nakahiga sa kama. Natatakpan ng
Nagalit si Flaxseed sa nakita. Nasa Daigdig man tayo ng mga Espiritu, napakahina naman ng mga taong ito! Kaya ko silang patayin sa isang kumpas ng kamay. Bakit ko susundin ang mga pagbabanta nila?Susugod na sana si Flaxseed nang pigilan siya ni James. Ayaw nitong basta na lamang niyang saktan ang mga naninirahan sa Daigdig ng mga Espiritu.Samantala, tahimik na ngumiti si Hammerhead. Mukhang sadyang hinahayaan niyang maranasan ni James ang alitan sa pagitan ng mga tao rito.“Sige, sasama kami.” Tumango si James kay Ali.Maya-maya ay naglakad ang lahat patungo sa Rock Village. Katamtaman ang laki ng pamayanang may humigit-kumulang isang daan at sampung pamilya. May mga mahiwagang pormasyong nakapalibot sa mga hangganan, malamang upang itaboy ang mga demonyong halimaw.May dalawang toreng nasa kanluran ng nayon. Kapwa mahigit labindalawang metro lamang ang taas ng mga iyon. May mga armadong bantay sa loob ng mga tore at sa tarangkahan.Habang pinagmamasdan ang maliit na pamayanan, nagt
Matapos maglakad nang ilang sandali, itinuro ng dalaga ang isang lugar na hindi na gaanong malayo. “Nasa unahan na ang Rock Village. Salamat sa pagliligtas sa akin. Kaya ko nang umuwi nang mag-isa.”Kinuha niya ang bangkay ng demonyong halimaw mula kay Flaxseed at naglakad pauwi.Natigilan si Flaxseed at litong tiningnan siya. “Ang bastos naman ng batang iyon. Iniligtas at inihatid natin siya, pero hindi man lamang tayo inanyayahang uminom sa bahay niya?”Nagtaka rin si James. Hindi naman siya mukhang walang modo. Bakit hindi niya tayo inanyayahan sa nayon niya?Napansin ni Hammerhead ang pagkalito ng dalawa at nagpaliwanag. “Napakamaingat ng mga tao sa Daigdig ng mga Espiritu sa isa't isa. Malamang ay hindi basta nagpapapasok ng estranghero ang isang maliit na nayong gaya niyan.”Namangha si James. Bakit ganoon na lamang sila kaingat sa isa't isa? Pero dahil hindi tayo inanyayahan, magiging bastos kung pipilitin nating sumama sa bahay niya at magdudulot pa iyon ng hindi pagkakaunawaa
Hindi na natiis ni James ang nakita. Binale-wala niya ang babala ni Hammerhead at, sa isang pitik ng kanang daliri, nagpakawala ng ginintuang liwanag patungo sa demonyong halimaw.Umatungal ang halimaw nang tamaan ng liwanag at bumagsak sa lupa, patay na.Sa kasalukuyan niyang lakas, kaya nang patayin ni James ang isang halimaw na nasa ganoong antas sa isang kumpas lamang ng kamay.Nang makitang patay na ang halimaw, bumangon ang dalaga na may halong pagkalito at takot sa mukha.Ilang sandali pa, mahiyain siyang humarap kay James. “S-Salamat.”Biglang nakarinig ang lahat ng galit na mga atungal mula sa malayo habang yumayanig ang lupa.“Masama ito!” Napakunot ang noo ni Hammerhead. “Maraming demonyong halimaw ang papunta rito. Kailangan nating umalis agad!”“Tumakas ka na, binibini. Maraming halimaw ang sumusugod dito,” paalala ni James habang naghahandang umalis kasama si Hammerhead.Ngunit biglang ibinaling ng dalaga ang tingin sa patay na halimaw at pinasan iyon sa kanyang likod.N
“Gaano kalaki ang Daigdig ng mga Espiritu, Maestro Hammerhead?” tanong ni James.Sumagot si Hammerhead, “Hindi ko alam ang eksaktong sukat, pero marahil ay mahigit sandaang ulit ang laki nito kaysa sa ordinaryong mundo.”Mahigit sandaang ulit? Natigilan sina James at Flaxseed. Hindi nila inakalang ganoon kalawak ang Daigdig ng mga Espiritu.Kahit sapat ang lakas nilang lumipad sa himpapawid, matatagalan pa rin bago nila marating ang kanilang pupuntahan.Nang mapansin ni Hammerhead ang pagkalito sa kanilang mga mukha, nilinaw niya, “Marami sa Daigdig ng mga Espiritu ang marunong gumamit ng Pormasyon ng Paglipat. Kaya hindi sila umaasa sa paglalakad upang maglakbay. Bukod dito, karaniwan lamang ang mga dalubhasa rito. Hindi na nila kailangan kahit ang Pormasyon ng Paglipat. Sa isang isip lamang, kaya nilang biglang lumitaw sa isang lugar na mahigit isang libong kilometro ang layo.”“May katwiran nga. Halos mga imortal na ang mga tao sa Daigdig ng mga Espiritu, kaya hindi dapat maging pr
Sa pagsimangot sa pagitan ng kanyang mga kilay, paulit-ulit na sinimulan ni James ang pagkanta ng pangungusap na iyon kahit hindi niya ito ginawa Unawain ang kahulugan nito. Sa pag-aakalang humihingi ng tawad si James, natawa si Karl at sinabing, "Hahaha! Ang paghingi ng tawad ay hindi makakatulon
"Kung ganoon, oras na para mag-leave ako." Dahil nabigo siyang mahanap ang kanyang hinahanap, wala nang dahilan para manatili pa siya. Paalis na sana siya, may sumagi sa isip ni Gabriel, na agad na tumawag, "Mr. Alvarez, wait!" “May iba pa ba?” tanong ni James.“Mr. Alvarez
Lumapit sa kanila ang isang lalaking may galos sa kaliwang pisngi. Sa likod niya ay may mahigit sampung nagbabantang mukhang lalaki. Anuman ang may-ari ng stall o ang karamihan, ang lahat ay napuno ng takot sa kanilang mga mata ang mga lalaki. Mabilis na gumapang ang may-ari ng stall palapit sa k
Habang nakatitig si James sa babae na may makeup ang mukha, bakas sa mukha niya ang pagkasuklam. Ang babae ay si Juliette Jones, at dati niyang kaklase. She had even pursued him back noong nag-aaral pa sila. Noong panahong iyon, ang kanyang ama ay may maayos na trabaho na itinuturing na ligtas, k







