LOGINSa sandaling makita niyang sumulpot si James, napuno ng tuwa si William. Tapos tumakbo siya palapit kay James. "Sa wakas nandito ka na, binata. Sa ganitong paraan, pakiusap." Hawak ang kamay ni James, nakahinga ng maluwag si William. "Mr. Montenegro, dahil nangako ako sa iyo, talagang pupunta ako." Alam ni James na nag-aalala si William na papatayin siya nito. Dahil sa hiya, napangiti na lang si William ng alanganin. "Pagkatapos mo, binata."
Dahil sa pagiging alipin ni William, lahat ng tao sa hotel ay nagtaka kung sino si James. Nang makita ni Jasmine kung gaano ipinagmamalaki ang paglalakad ni James na kabaligtaran ng kanyang mayayabang ama, nagalit siya, "Ano ang nangyayari sa iyo? Kalahating oras nang naghihintay sa iyo ang tatay ko sa pintuan, at hindi mo ba napansin na tila lumalala ang kanyang kalagayan? Alam mo ba kung paano magpagaling ng isang tao?" Sa simula pa lang ay galit na si Jasmine kay James. Gayunpaman, binigyan niya siya ng benepisyo ng pagdududa pagkatapos na humanga sa kung paano niya pinigilan ang kondisyon ni William na lumala. Makalipas ang ilang sandali, nang mapansin niyang muling namumula ang mga pisngi ni William, naramdaman niyang isang scammer si James, na naghahanap upang dayain sila sa kanilang pera. "Jasmine, tigilan mo na ang kaguluhan at humingi ka kaagad ng tawad," tahol ni William na may masamang tingin sa mukha. "Walang paraan na gagawin ko iyon. Tingnan mo, siya ay halos isang ganap na nasa hustong gulang na lalaki. Paano siya magiging isang himala na doktor? Sa tingin ko siya ay walang iba kundi isang con artist." Nakatitig kay James, naramdaman niyang siya ang dahilan kung bakit ayaw magpatingin ni William sa doktor. Nang tumanggi si Jasmine na sundin siya, galit na galit si William kaya nahirapan siyang huminga. Ubo! Ubo! Magsasalita pa sana siya, naubo na lang si William. “Tatay!” Sumugod si Jasmine para alalayan si William. Gayunpaman, natakot siya nang makita niya ang itim na dugo na inubo ni William. Nang makita ang eksena, sabay na kumunot ang noo ni James. Maliwanag, mas malala ang pinsala ni William kaysa sa inaakala niya. Sa katunayan, nagulat siya kung paano nakaligtas si William nang napakatagal. “Bilisan mo, dalhin mo ang tatay mo sa isang kwarto,” utos ni James kay Jasmine, na kanina pa nag-panic. Unfortunately, she didn't move at all dahil wala siyang tiwala kay James. Nakakunot ang noo sa hindi pagkilos ni Jasmine, sumimangot si James, “Gusto mo bang panoorin siyang mamatay?” Matapos siyang sigawan ay mabilis na tinulungan ni Jasmine si William papunta sa isang private room sa hotel. Sa loob, hinanap agad ni James ang pulso ni William. Gayunpaman, naging malungkot ang kanyang ekspresyon nang gawin niya iyon. Habang ginagamot ni James si William, isang lalaking naka-bespectacle na nakasuot ng puting doctor's coat ang pumasok sa kwarto. “Dr. Watson, dali! Tingnan mo ang tatay ko. Kakasuka lang niya ng dugo!" The moment she saw him, Jasmine felt as if she had taken a sliver of hope. Tingnan ko.” Si Jordan, ang doktor, ay mabilis na binuksan ang kanyang medikal na bag. Tinabi ni Jasmine si James at pinatayo si William “Dr. Watson, nasa iyong mga kamay ngayon ang buhay ng aking ama. Mangyaring iligtas siya!” pakiusap niya Sa sandaling iyon, malapit nang mawalan ng malay si William habang hirap na hirap ang kanyang paghinga. “Huwag kang mag-alala, Ms. Montenegro. Gagawin ko ang aking makakaya.” Nang magsalita si Jordan, sinimulan niyang kunin ang pulso ni William. Habang tumatagal ay mas lalong tumitindi ang pagsimangot ni Jordan. Hindi mapakali si Jasmine nang mapansin niya ang ekspresyon nito at hindi naglakas-loob na gumawa ng ingay. "Ms. Montenegro, ang napinsalang baga ni Mr. Montenegro ang dahilan ng kanyang nakatagong karamdaman. Ito ay isang talamak na sakit na kailangang dahan-dahang gamutin. Gayunpaman, may pumipilit na sumipa sa kanyang immunity system sa overdrive. Bagama't maaaring mukhang epektibo ito sa maikling panahon, ito ay magiging sanhi lamang ng kanyang kondisyon na lalo pang lumala. Natatakot ako Mr. Montenegro ay nasa isang mapanganib na sitwasyon ngayon. Bago ka dumating Mr. Paliwanag ni Jordan sa seryosong tono. Nang marinig niya ang sinabi ng doktor, biglang nagalit si Jasmine at tumingin sa direksyon ni James. Siya ang nagpagamot sa kanyang ama ngayon lang. Tulad ng inilarawan ng doktor. Ang kanyang ama ay gumawa ng isang pagbabago para sa mas mahusay, ngunit ang paraan ni James ay mas nasaktan si William. "Manloloko ka! Kung may mangyari man sa aking ama, hinding-hindi kita mapapatawad!" sigaw ni Jasmine kay James na nakakunot ang noo. Kung hindi dahil inaalalayan niya si William at hindi siya makaalis, sinugod niya si James para bugbugin ito. "Paano mo ako maaakusahan na isang manlilinlang? Mayroon ba akong niloko sa iyo? Kung hindi dahil sa akin, ang iyong ama ay isang bangkay na ngayon. Hindi ako makapaniwala kung gaano ka katawa!" Ngumuso si James. Kinasusuklaman niya kung paano ipinipilit ni Jasmine na siya ay isang scammer at kung gaano siya kakulit sa kabila ng pagiging isang babae. “Ikaw…” Sa kabila ng galit, alam ni Jasmine na ang priority ay iligtas ang kanyang ama, at hindi ito ang oras para makipagtalo kay James. "Dr. Watson, nakikiusap ako sa iyo, mangyaring mag-isip ng isang paraan. Pakiusap..." Nakaramdam ng labis na pagkabalisa si Jasmine na siya ay nasa bingit ng mga luha. Pagbukas ng kanyang medical bag, kumuha si Jordan ng isang itim na tableta at inilagay sa bibig ni William. Pagkatapos, binuksan niya ang isang bag ng pilak na karayom at ipinasok ito sa acupoints ni William. "Ang paggawa nito ay hindi magliligtas sa kanya. Masasaktan mo lang siya," komento ni James nang makita niya ang acupuncture technique ni Jordan, na nagpakunot ng kilay sa huli. "Ano ang gusto mong sabihin? Nagdududa ka ba sa akin? Huwag mong sabihing marunong ka ng acupuncture." Ang acupuncture ay bahagi ng tradisyunal na gamot. Hindi tulad ng modernong gamot, kung saan ang isa ay maaaring makabisado ito sa pagitan ng tatlo hanggang limang taon, ang isa ay nangangailangan ng hindi bababa sa walo hanggang sampung taon bago ang isa ay makabisado ng acupuncture. Sa katunayan, ang ilan ay maaaring hindi gawin ito sa kabila ng mga dekada ng pag-aaral. Dahil sa mukhang dalawampung taong gulang lamang si James, naisip ni Jordan na walang paraan na siya ay magiging dalubhasa dito, kahit na nagsimula siyang matuto sa sinapupunan ng kanyang ina.Nagngalit si Skylar nang hindi siya pinansin ni James.“Paano mo akong nagagawang balewalain? Ipararanas ko sa iyo ngayon ang mas masahol pa sa kamatayan!”Pinakawalan ni Skylar ang aura sa katawan at pinuno ang lugar ng lakas ng isang Manifestor sa pinakamataas na antas.Kasabay niyon, may maitim na bituing kumislap sa pagitan ng kanyang mga mata.Nang madama nina Quindon ang aura, nagalit sila nang husto. Buhay ng mga disipulo nila ang ipinambayad sa kapangyarihang taglay ngayon ni Skylar.Ngunit nasa harap nila si Tanner, kaya hindi sila nangahas kumilos. Takot sila sa lakas nito.Matapos pakawalan ang kanyang aura, malamig na tiningnan ni Skylar si James. “Nakikita mo? Iyan ang tunay na kapangyarihan.”Hindi sumagot si James, ngunit pinakawalan din niya ang sariling aura. Anuman ang mangyari, kailangan niyang pigilan ang pagpapanumbalik ng espirituwal na enerhiya.“Ikaanim na antas ng Manifestor?” mapanuyang sabi ni Skylar nang madama iyon. “Talaga bang lalabanan mo ako gamit ang
“Mukhang napakagulo ng pinasok mo. Dahil iniligtas mo kami, hindi kami maaaring basta maupo at maghintay. Sasama kami sa iyo,” sabi ng Dakilang Nakatatanda.Mga estranghero sila sa ibang daigdig. Kung magkaroon ng problema, hindi nila iyon madaling haharapin dahil wala sila sa sarili nilang mundo.Sasama na lamang kami kay James at tutulungan siyang ayusin ang kanyang mga gawain. Pagkatapos ay mabubuksan niya ang lagusan upang makauwi kami. Hindi masamang ideya iyon!Tumango ang mga nailigtas na bilanggo bilang pagsang-ayon. Handa rin silang sumama kay James dahil hindi nila kayang magbukas ng lagusan pauwi.“Magandang ideya iyan. Kapag natapos ko na ang mga gawain ko, pauuwiin ko kayong lahat.”Tumango si James. Kailangan niya talaga ng tulong. Nag-aalala siya kung gaano kahirap harapin ang sekta. Kahit tutulungan siya mula sa loob nina Quindon, wala siyang katiyakang makalalaban sa isang kasinglakas ni Tanner.Ngayong piniling tumulong ng nakatatanda at ng iba pa, nagkaroon siya ng
“Sige. Sasamahan ka namin sa pagliligtas,” sabi ng mga nakatatanda.Hindi tumanggi si James at isinama ang apat patungo sa ikatlong palapag.Sa pagkakataong ito, hindi nangahas sumunod pababa si Malphas dahil natatakot siya sa apat. Hindi niya inakalang may napakaraming walang kapantay na dalubhasa sa piitang ito.Bukod doon, mga taga-Daigdig ng mga Espiritu sila. Lubos na nalito si Malphas. Matagal na nilang pangarap na makarating doon. Maging si Tanner ay nagsabing nais niyang makapasok doon.Pero bakit galing sa Daigdig ng mga Espiritu ang lahat ng nasa piitang ito? Ano ba talaga ang nangyayari?Hindi na nagpaliwanag si James at isinama ang apat pababa.Ikalatlo at pinakamalalim man ang palapag na iyon, hindi pa rin iyon ang pinakamasamang bahagi. Sari-saring tao ang nasa mga selda—mga lalaki, babae, at maging mga bata.“James? A-Ano ang ginagawa mo rito?”Kakapasok pa lamang ni James nang marinig ang tawag sa kanya.Si Aislin, anak ni Quindon, ang nagsalita. Nakilala niya si James
“Espadang Pamuksa ng Dragon… Iyon nga ang espada… Tingnan ninyo!” sigaw ng matanda. Agad na gulat na napatingin ang tatlong kamukha niyang nakatatanda.“Mga ginoo, kung mga nakatatanda kayo ng sekta, bakit kayo nakakulong dito? Ano ang nangyari?” tanong ni James.“Hindi ba sinabi ni Hammerhead na tinambangan at nilipol ng Sekta ng Pagsusunog ang sekta namin? Dinakip nila ang pinuno namin pati kaming matataas ang katungkulan. Sa ibang selda nakakulong ang pinuno namin. Mahigit sampung taon na kami rito,” paliwanag ng matanda.“Paano kayo nakulong dito? Nasa ordinaryong mundo ito, hindi sa Daigdig ng mga Espiritu. Nasa lihim na daigdig kayo ng Sekta ng Masamang Puso.”Nalito si James. Dapat ay nasa Sekta ng Pagsusunog sila. Bakit sila narito sa lihim na daigdig sa ordinaryong mundo? Hindi kapani-paniwala.“Ano? Nasa ordinaryong mundo tayo? Ano naman ang Sekta ng Masamang Puso? Hindi pa namin iyon naririnig,” litong sabi ng matanda.Lalo pang naguluhan si James. Mukhang hindi alam ng mga
Iniunat ni James ang kamay at itinulak ang pintuang tanso. Nakakagulat na magaan iyon at walang mahiwagang pormasyon, kaya madali itong bumukas.Nang lumangitngit ang pagbukas nito, lumitaw sa kanilang harapan ang isang napakalaking piitan.Sa magkabilang gilid ng pasilyo ay may maliliit na selda na may mga taong nakakulong. Higit sa lahat, may mga pormasyong kumikislap sa paligid ng mga selda.Nakagapos sa makakapal na tanikalang bakal ang mga bilanggo. Lubha silang nangayayat at magugulo ang buhok. Malinaw na matagal na silang nakakulong.Nang marinig ang pagbukas ng pinto, lumingon ang ilan at lumitaw ang mababangis nilang tingin. Halatang hindi sila mga ordinaryong tao.Isa pa, piitan iyon ng Sekta ng Masamang Puso. Natural na hindi ordinaryong mga tao ang naroon.Hindi maisip ni James kung ano ang nangyari sa pagitan nila at ng sekta upang makulong sila rito.Noong una, naisip niyang palayain sila. Karaniwan ngang itinuturing na kaibigan ang kaaway ng sariling kaaway. Ngunit nang
Gulat na tiningnan ng minotaur si Zelda. “Espiritu ng espada? Paanong narito ang isang espiritung nabuo sa lawa ng paglilinis ng espada?”Pinagtibay niyon ang hinala ni James: mula ito sa Daigdig ng mga Espiritu. Kung hindi, hindi nito malalaman ang tungkol sa lawa.May nabuo pang isang espada sa kamay ni Zelda at iwinasiwas niya iyon sa minotaur.“Huwag mo siyang patayin.”Pinigilan siya ni James dahil may kailangan pa siyang itanong.Nasa lihim na daigdig sila ng Sekta ng Masamang Puso, na bahagi ng ordinaryong mundo. Ngunit mula sa Daigdig ng mga Espiritu ang halimaw. Nagtataka si James kung paano ito nakarating dito at naging bantay ng piitan.May kaugnayan kaya ang sekta sa Daigdig ng mga Espiritu?May masamang kutob si James. Kung tama ang hinala niya, lalo pang humirap ang misyon niyang lipulin ang sekta.Lumapit siya at malamig na tinitigan ang minotaur. “Galing ka ba sa Daigdig ng mga Espiritu? Bakit ka narito? Ano ang kaugnayan mo sa sekta?”Pinaulanan niya ito ng mga tanong
Tuwang-tuwa sina Tristan at Samuel nang makita nila si James. Tuwang-tuwa si Samuel kaya tumayo siya at sumigaw, "Mr. Alvarez!" Tinulungan ni James si Samuel na maupo bago inilipat ang kanyang tingin kay Sean at Sylvester. "Seryoso kayo Plano mo bang kunin ang mga negosyo ng pamilya Bailey kapag
Nang mapansin niya ang tingin sa kanyang mga mata, biglang napagtanto ni James ang tinutukoy niya. Agad siyang tumingin Sina Jasmine at Lizbeth, na may mga ngiti pa rin sa kanilang mga mukha, bago sumigaw sa lalaki Balisa, "Hoy! Hindi ito ang iniisip mo! Mali ang pagkaunawa mo!" Ngunit ang lalakin
Samantala, ang mga bangkay ay nakahiga sa mga pool ng dugo sa Shadow Estate. Madali lang makukuha ng isa Amoy ng dugo mula sa daan-daang talampakan ang layo. Ang mga miyembro mula sa pamilya Shalvis at Thunderstorm Sect ay kinubkob ang Shadow Estate. Sa sandaling iyon, wala pang dalawampung kalal
"Hindi naman sa iyo ang maghusga kung may bagay sa loob. Umalis ka na!" malakas na sigaw ni Warren. Nang marinig iyon ni James ay tahimik siyang umatras. Alam niya na hindi pa rin siya kalaban ni Warren, Kaya kinailangan niyang pigilan ang sarili sa sandaling iyon. Sa kabilang banda, hinawakan ni







