MasukSa sandaling makita niyang sumulpot si James, napuno ng tuwa si William. Tapos tumakbo siya palapit kay James. "Sa wakas nandito ka na, binata. Sa ganitong paraan, pakiusap." Hawak ang kamay ni James, nakahinga ng maluwag si William. "Mr. Montenegro, dahil nangako ako sa iyo, talagang pupunta ako." Alam ni James na nag-aalala si William na papatayin siya nito. Dahil sa hiya, napangiti na lang si William ng alanganin. "Pagkatapos mo, binata."
Dahil sa pagiging alipin ni William, lahat ng tao sa hotel ay nagtaka kung sino si James. Nang makita ni Jasmine kung gaano ipinagmamalaki ang paglalakad ni James na kabaligtaran ng kanyang mayayabang ama, nagalit siya, "Ano ang nangyayari sa iyo? Kalahating oras nang naghihintay sa iyo ang tatay ko sa pintuan, at hindi mo ba napansin na tila lumalala ang kanyang kalagayan? Alam mo ba kung paano magpagaling ng isang tao?" Sa simula pa lang ay galit na si Jasmine kay James. Gayunpaman, binigyan niya siya ng benepisyo ng pagdududa pagkatapos na humanga sa kung paano niya pinigilan ang kondisyon ni William na lumala. Makalipas ang ilang sandali, nang mapansin niyang muling namumula ang mga pisngi ni William, naramdaman niyang isang scammer si James, na naghahanap upang dayain sila sa kanilang pera. "Jasmine, tigilan mo na ang kaguluhan at humingi ka kaagad ng tawad," tahol ni William na may masamang tingin sa mukha. "Walang paraan na gagawin ko iyon. Tingnan mo, siya ay halos isang ganap na nasa hustong gulang na lalaki. Paano siya magiging isang himala na doktor? Sa tingin ko siya ay walang iba kundi isang con artist." Nakatitig kay James, naramdaman niyang siya ang dahilan kung bakit ayaw magpatingin ni William sa doktor. Nang tumanggi si Jasmine na sundin siya, galit na galit si William kaya nahirapan siyang huminga. Ubo! Ubo! Magsasalita pa sana siya, naubo na lang si William. “Tatay!” Sumugod si Jasmine para alalayan si William. Gayunpaman, natakot siya nang makita niya ang itim na dugo na inubo ni William. Nang makita ang eksena, sabay na kumunot ang noo ni James. Maliwanag, mas malala ang pinsala ni William kaysa sa inaakala niya. Sa katunayan, nagulat siya kung paano nakaligtas si William nang napakatagal. “Bilisan mo, dalhin mo ang tatay mo sa isang kwarto,” utos ni James kay Jasmine, na kanina pa nag-panic. Unfortunately, she didn't move at all dahil wala siyang tiwala kay James. Nakakunot ang noo sa hindi pagkilos ni Jasmine, sumimangot si James, “Gusto mo bang panoorin siyang mamatay?” Matapos siyang sigawan ay mabilis na tinulungan ni Jasmine si William papunta sa isang private room sa hotel. Sa loob, hinanap agad ni James ang pulso ni William. Gayunpaman, naging malungkot ang kanyang ekspresyon nang gawin niya iyon. Habang ginagamot ni James si William, isang lalaking naka-bespectacle na nakasuot ng puting doctor's coat ang pumasok sa kwarto. “Dr. Watson, dali! Tingnan mo ang tatay ko. Kakasuka lang niya ng dugo!" The moment she saw him, Jasmine felt as if she had taken a sliver of hope. Tingnan ko.” Si Jordan, ang doktor, ay mabilis na binuksan ang kanyang medikal na bag. Tinabi ni Jasmine si James at pinatayo si William “Dr. Watson, nasa iyong mga kamay ngayon ang buhay ng aking ama. Mangyaring iligtas siya!” pakiusap niya Sa sandaling iyon, malapit nang mawalan ng malay si William habang hirap na hirap ang kanyang paghinga. “Huwag kang mag-alala, Ms. Montenegro. Gagawin ko ang aking makakaya.” Nang magsalita si Jordan, sinimulan niyang kunin ang pulso ni William. Habang tumatagal ay mas lalong tumitindi ang pagsimangot ni Jordan. Hindi mapakali si Jasmine nang mapansin niya ang ekspresyon nito at hindi naglakas-loob na gumawa ng ingay. "Ms. Montenegro, ang napinsalang baga ni Mr. Montenegro ang dahilan ng kanyang nakatagong karamdaman. Ito ay isang talamak na sakit na kailangang dahan-dahang gamutin. Gayunpaman, may pumipilit na sumipa sa kanyang immunity system sa overdrive. Bagama't maaaring mukhang epektibo ito sa maikling panahon, ito ay magiging sanhi lamang ng kanyang kondisyon na lalo pang lumala. Natatakot ako Mr. Montenegro ay nasa isang mapanganib na sitwasyon ngayon. Bago ka dumating Mr. Paliwanag ni Jordan sa seryosong tono. Nang marinig niya ang sinabi ng doktor, biglang nagalit si Jasmine at tumingin sa direksyon ni James. Siya ang nagpagamot sa kanyang ama ngayon lang. Tulad ng inilarawan ng doktor. Ang kanyang ama ay gumawa ng isang pagbabago para sa mas mahusay, ngunit ang paraan ni James ay mas nasaktan si William. "Manloloko ka! Kung may mangyari man sa aking ama, hinding-hindi kita mapapatawad!" sigaw ni Jasmine kay James na nakakunot ang noo. Kung hindi dahil inaalalayan niya si William at hindi siya makaalis, sinugod niya si James para bugbugin ito. "Paano mo ako maaakusahan na isang manlilinlang? Mayroon ba akong niloko sa iyo? Kung hindi dahil sa akin, ang iyong ama ay isang bangkay na ngayon. Hindi ako makapaniwala kung gaano ka katawa!" Ngumuso si James. Kinasusuklaman niya kung paano ipinipilit ni Jasmine na siya ay isang scammer at kung gaano siya kakulit sa kabila ng pagiging isang babae. “Ikaw…” Sa kabila ng galit, alam ni Jasmine na ang priority ay iligtas ang kanyang ama, at hindi ito ang oras para makipagtalo kay James. "Dr. Watson, nakikiusap ako sa iyo, mangyaring mag-isip ng isang paraan. Pakiusap..." Nakaramdam ng labis na pagkabalisa si Jasmine na siya ay nasa bingit ng mga luha. Pagbukas ng kanyang medical bag, kumuha si Jordan ng isang itim na tableta at inilagay sa bibig ni William. Pagkatapos, binuksan niya ang isang bag ng pilak na karayom at ipinasok ito sa acupoints ni William. "Ang paggawa nito ay hindi magliligtas sa kanya. Masasaktan mo lang siya," komento ni James nang makita niya ang acupuncture technique ni Jordan, na nagpakunot ng kilay sa huli. "Ano ang gusto mong sabihin? Nagdududa ka ba sa akin? Huwag mong sabihing marunong ka ng acupuncture." Ang acupuncture ay bahagi ng tradisyunal na gamot. Hindi tulad ng modernong gamot, kung saan ang isa ay maaaring makabisado ito sa pagitan ng tatlo hanggang limang taon, ang isa ay nangangailangan ng hindi bababa sa walo hanggang sampung taon bago ang isa ay makabisado ng acupuncture. Sa katunayan, ang ilan ay maaaring hindi gawin ito sa kabila ng mga dekada ng pag-aaral. Dahil sa mukhang dalawampung taong gulang lamang si James, naisip ni Jordan na walang paraan na siya ay magiging dalubhasa dito, kahit na nagsimula siyang matuto sa sinapupunan ng kanyang ina.Sa eroplano, tinanong ni Astrid si James sa panunukso na tono, "James, bakit hindi ka manatili para maging consort? Malapit nang pag-aari mo ang buong kastilyo." Nang marinig ang sinabi ni Astrid, napatingin ang iba pang mga babae kay James. "James, hindi ka ba natukso na manatili nang hilingin sa iyo ni Duke?" tanong ni Millie. Natawa si Renee at pinagtatawanan si James. "Sa palagay ko ay dahil nahihiya si James na tanggapin ang lahat ng bagay Nandito na tayo. Kung hindi, tiyak na nanatili siya sa likod para maging consort. Sa totoo lang, prinsesa si Anne." "Anong alam niyo mga anak? Paano ko maisasakripisyo ang isang kagubatan para sa isang puno?" Napatingin si James sa grupo ng mga babae habang nagsasalita. Marami sa kanila ang namumula sa kanyang mga salita. Gayunman, malungkot na sinabi ni Flaxseed "Hindi ka nawalan ng kagubatan, ngunit nawalan ako ng dalawang matitibay na puno..." Halos umiyak siya. Nagtawanan ang lahat habang nakatingin sa kanya. Ang unang ginawa ni J
Napangiti si Harold sa kanyang mukha nang sumigaw siya nang hindi makapaniwala, "Imposible iyan! Hindi mo maaaring Sirain ang lugar na iyon." "Wala akong magagawa diyan kung hindi ka maniniwala sa akin." Nagkibit-balikat si James. "Wala akong pakialam kung nawasak ang altar na iyon o hindi. Walang sinuman sa inyo ang makakatakas. Kung nais mong mamatay a "Huwag kang mag-alala, magpakamatay ka na." Nasa tabi ni Harold ang mga guwardiya, kaya hindi siya natatakot. "Ha! Siguro may mga maling akala ka tungkol sa iyong mga kakayahan! Paano ka naglakas-loob na utusan kaming magpakamatay?" Napabuntong-hininga si James bago nagpatuloy sa pagsasalita. "Tumigil ka na sa pag-aaway at magsimulang lumaban!" Maya-maya pa ay may maririnig na ingay na nagmumula sa labas. Isang grupo ng mga kababaihan ang lumapit sa mga guwardiya na may mabangis na ekspresyon sa kanilang mga mukha. Bagama't malaki ang pagkakaiba ng kanilang mga kakayahan, napakadali para sa kanila na talunin ang mga guwardiya
Nang marinig iyon ay tumango si Anne at mabilis na hinila si Ross para magtago sa likod ni James.Isang ningning ang nakapalibot kay James at itinulak ang itim na usok palayo sa kanya."Papatayin ba nila ang lahat?" ang tinig ni Harold nang tanungin niya ang mangkukulam."Huwag kang mag-alala, Prinsipe Harold. Ito ay isang nakakalason na hamog. Ang mga nalanghap nito ay tiyak na mamamatay." Kumpiyansa na sumagot ang mangkukulam.Makalipas ang ilang minuto, nawala ang itim na usok, at muling nakita ng mga tao ang silid.Hindi nagtagal, nakita ni Harold at ng mangkukulam na si James at ang dalawa pa ay ganap na walang pinsala sa gilid ng silid.Iyon ang nagulat kay Harold at sa mangkukulam."W-Ano ang nangyayari? And, I swear to you na sulit naman ang ibabayad nyo :). Tanong ni Harold, na naguguluhan sa sitwasyon.Gayunman, nalilito rin ang mangkukulam. "Ito ay imposible. Siguradong mamamatay sila pagkatapos nilang huminga sa akin "Nakakalason ang hamog, kaya paano pa rin sila nakatayo
Biglang bumalik sa kanyang katinuan si Ross, at nagsalita siya sa pagkagulat, "Ano ang nangyayari? Kung saan Ako ba? Si Anne? Harold? Bakit nandito kayong dalawa?" "Ama!" Hinawakan ni Anne ang kanyang mga bisig at nagsimulang umiyak. Habang inaaliw siya ni Ross, tinanong niya ito, "Anne, ano ang nangyari? Ano ang nangyayari?" "Kuya, ilang araw ka nang walang malay, at nag-upa pa si Harold ng mangkukulam para kontrolin ka ng isip!" Anne sumigaw. Naubos ang kulay sa mukha ni Harold nang makitang gising na ang kanyang ama. "Harold, anong nangyayari dito?" Tanong ni Ross, na nakatitig kay Harold. "Ama, huwag mong pakinggan ang kalokohan niya! May sakit ka, at tinawag ko lang ang isang tao para gamutin ka para sa iyo karamdaman!" Sagot naman ni Harold. "Sapat na! Huwag nang magsalita pa. Kapag gising na ako, ako na mismo ang mag-aasikaso dito," nakangiting sabi ni Ross habang siya Hinawakan niya ang kanyang kamay. Pagkatapos ay lumingon siya para tingnan si Anne nang may mapagmaha
Nagmamakaawa si Anne kay James, na pagkatapos ay binigyan siya ng isang nakapagpapasiglang tingin bilang kapalit.Sa sandaling pumasok si James, napagtanto niya kung gaano kalakas ang mangkukulam.Bukod pa rito, ang i-spray ng mangkukulam kay Ross ay isang uri ng gamot na solusyon na inilaan para sa kaluluwa pagmamanipula.Sa madaling salita, sinusubukan ng mangkukulam na gamitin ang pagmamanipula ng kaluluwa upang makinig sa kanya si Ross.Nakita na ni James ang mababang antas ng pangkukulam na ganito.Noong panahong iyon, si Glen, ang alkalde ng Horington, ay kontrolado ng dalawang mangkukulam at halos gumawa ng isang malaking pagkakamali.Sa huli, si James ang nagligtas sa kanya.Samakatuwid, ang simpleng pagmamanipula ng kaluluwa na tulad nito ay walang kabuluhan kay James. Ang lahat ng ginagawa ni James ay Habang pinagpatuloy ng aktres ang kanyang show.Umawit ang mangkukulam sa ilalim ng kanyang hininga bago gumawa ng isang malumanay na tap. Kanina pa nakapikit ang mga mata ni R
"Napagod na ako sa pagpapakita ng pagmamahal sa publiko! Mas mabuti pang bumalik na ako sa mga mahal ko." Habang binubulong iyon ni Flaxseed, nagmamadali siyang bumalik sa sarili niyang silid. Hindi nagtagal si James at ang grupo sa Ice Bear Island. Sumakay sila ng private jet papuntang Kasama ni Seneris si Anne para gamutin ang kanyang amang si Ross. Noong una, walang balak si Flaxseed na sumama sa iba pang mga tao sa paglalakbay. Gayunpaman, matapos banggitin ni Anne na Ang mga babaeng Senerisian ay mas maganda at bukas ang isipan, agad niyang binago ang kanyang tono at naging masigasig tungkol dito. Nang makarating ang grupo sa Seneris at bumaba ng eroplano, tinanggap sila ng isang grand convoy. Ito ay hindi kapani-paniwala! Nakakatuwang maging bahagi ng Royal Family! Mahigit isang dosenang Rolls-Royce ang dumating para tanggapin si Anne at ang iba pa. Sa kabila nito, may mga Daan-daang guwardiya ang nagpapanatili ng kaayusan sa pinangyarihan. Ang karaniwang tao ay hindi kail
Nagmamadali si Theodore at magalang na binati, "Nagulat ako na makita ka rito, Mr. Knox. Ito ay tunay na isang karangalan." "Pinagalitan mo ako, Heneral Jackson. Lumapit lang ako sa kanya dahil sa pagkamausisa." Malinaw na ngumiti si Axton. "Mr. Knox..." Sa sandaling iyon, sina Samuel at Xander
"Hindi. Maaari ko lamang sumipsip ng espirituwal na enerhiya mula sa kalikasan at hindi mula sa ibang tao.Umiling si Melanie.Naiwan si James sa pagkalito. Ibinaling niya ang kanyang tingin kay Rayleigh. "Mr. Deragon, kumusta naman kayo?"Umiling din si Rayleigh.Lubos na natulala si James sa baga
"Huwag kang mag-alala. Ayos naman si James. Kahit hindi siya kasinglakas ni Xander, hindi siya mawawala nang mabilis." Sa kabila nito, tila kalmado si Raymond. Habang dahan-dahang tumigil ang alikabok, napansin ng mga may matatalim na mata ang isang pigura na nakatayo sa gitna ng arena. Hindi na
Sa mga sandaling iyon ay nakaharap na ito ng dalaga kay James. Halatang nagulat siya nang makita kung paano Mabilis siyang tumugon sa mga pag-atake nito. Ngunit hindi iyon naging hadlang sa kanyang pag-atake. Patuloy niyang iniindayog ang kanyang dagger at itinutok ang leeg ni James. "Hindi ako m







