Mag-log inHabang pabalik ng silid-aralan, nasalubong ni Ysa si Sebastian kasama ang ilang kaibigan nito. Si Sebastian ay higit na mas matangkad sa kanila at dahil sa kanyang angking kagwapuhan, madali siyang makilala sa isang tingin pa lamang.
Naglakad ang grupo sa harap ni Ysa ng hindi man lang napapansin ang kanyang presensya.
"Uy, Sebastian hindi ka yata pinuntahan ng 'little follower' mo bago magsimula ang klase?"
"Siguro narinig niyang may girlfriend ka na, kaya broken hearted siya."
"Kahit sa klase ni Propesor Elijah kanina ay parang lutang siya at wala sa sarili. Siguro dahil sa harap niya kayo nakaupo ni Bianca, kaya hindi siya komportable, hahaha!"
Habang naririnig ito, napagtanto ni Ysa na ang tinutukoy nilang "little follower" ay walang iba kundi siya.
Pareho silang nasa top 10 ng kanilang klase. Dahil gusto niya si Sebastian, madalas niya itong puntahan para mag-aral silang dalawa. Hindi niya akalain na sa paningin ng mga kaibigan nito, isa lang pala siyang sunud-sunuran o buntot.
Biglang nakaramdam ng pait si Ysa.
Ang pakikitungo ng mga kaibigan ni Sebastian ay repleksyon ng sarili nitong saloobin. Naisip niya baka ganoon din ang tingin nito sa kanya.
Pero tuwing inaanyayahan niya ito, hindi naman tumatanggi ang lalaki. Masaya pa nga silang nag-uusap kapag sila ay nag-aaral tungkol sa mga aralin nila. Dahil dito, nagkaroon ng ilusyon si Ysa na may pag-asa siya.
Sa pagkakataong ito, narinig niyang nagsalita si Sebastian.
"Sa susunod, huwag niyo na siyang babanggitin sa harap ni Bianca, baka magtampo na naman siya."
"Alam ko, alam ko," sagot ng kaibigan niya.
"Ngayong si Bianca na ang tunay mong girlfriend."
"Kung ako ang tatanungin, napakaswerte mo. May maganda kang girlfriend na gaya ni Bianca tapos may tagahanga ka pang gaya ni Ysa. Pwede mo naman silang tanggapin pareho."
"Tumigil ka nga, huwag kang magsalita ng kung anu-ano. Kaibigan lang ang tingin ko kay Ysa."
"Kaibigan lang ang tingin mo sa kanya, pero siya, gusto kang maging boyfriend."
"Hoy, sa tingin niyo ba gusto pa rin ni Ysa si Sebastian? Mula sa lantad na paghanga baka naging secret love na lang 'yan habang naghihintay na mag-break kayo."
"Paano kung hindi sila mag-break ni Sebastian?"
"Kung hindi sila mag-break, eh 'di sayang ang buhay niya sa kakahintay. Hinding-hindi siya makakapag-asawa, hahahaha!"
"Akala mo naman nasa TV series tayo."
"O, pustahan tayo, ilang taon mananatiling single si Ysa para kay Sebastian?"
"Isang taon? Dalawang taon? Limang taon?"
Sumingit naman ang lalaki sa kanilang usapan.
"Sige na, tama na yan at huwag na kayong gumawa ng gulo."
Pagkasabi niyon, bahagyang umangat ang gilid ng kanyang labi at bakas sa mukha ang pagiging proud. Para sa kanila, isang karangalan ang magkaroon ng babaeng handang maging single ng maraming taon para sa isang lalaki.
Unti-unting lumayo ang kanilang mga anino. Si Ysa, na nakatayo lang sa kanyang pwesto ay hindi namalayang nakakuyom na pala ang kanyang mga kamao.
Hindi na masamang malaman ang tunay na kulay ng isang tao sa ganitong paraan.
Buong araw na balisa si Ysa. Una, dahil nalaman niyang ang lalaking nakatalik niya ay isang propesor sa paaralan at pangalawa, dahil sa tuluyang pagkadurog ng nararamdaman niya matapos marinig ang usapan ni Sebastian at ng mga kaibigan nito.
Pagkatapos ng klase, nakiusap siya kay Trish na dalhin na ang kanyang mga libro sa dormitoryo dahil kailangan na niyang pumasok sa trabaho sa isang milk tea shop.
"Mula nung nag-college tayo, araw-araw ka na lang nagtatrabaho. Hindi ka na nakakapag-aral sa gabi, pero nasa top 10 ka pa rin ng klase. Hangang-hanga talaga ako sa 'yo," sabi ni Trish habang pinapanood siyang mag-impake.
"Wala akong magagawa, kailangan kong kumita para sa mga gastusin ko."
Maraming taon ng magkaibigan ang dalawa, kaya alam ni Trish ang sitwasyon ng pamilya niYsa.
"Ang mga magulang mo talaga... napakabuti ng anak nila pero parang wala silang pakialam, samantalang 'yung kapatid mong lalaki ay parang putik na hindi maiahon sa hirap."
Matapos itong sabihin, naramdaman ni Trish na parang pinapagalitan niya ang pamilya nito, kaya agad siyang bumawi.
"Pasensya na Ysa, mabilis lang talaga akong magsalita."
Ngumiti si ito sa kanya.
"Ayos lang, alam kong para sa kabutihan ko ang sinasabi mo. Paubos na ang oras ko, mauuna na ako."
Pagkasabi niyon, lumabas na siya ng gate ng paaralan bitbit ang kanyang backpack.
Mahigit isang taon na siyang naglalakad mula sa gate hanggang sa milk tea shop. Ginagamit niya ang oras ng gabi na dapat sana ay para sa pag-aaral para magtrabaho. At kapag ang lahat ay mahimbing na ang tulog, ang maliit na ilaw sa kanyang kama ay nananatiling bukas hanggang hatinggabi.
Sabi ng iba, napakadali lang para sa kanya ang makakuha ng scholarship pero siya lang ang nakakaalam kung gaano kahirap ang pinagdaanan niya.
Pagdating sa milk tea shop, nagpalit agad si Ysa ang uniporme at pinalitan ang kanyang kasamahan sa day shift.
Bagama’t part-time lang ito, mahigit isang taon na siya rito kaya itinuturing na siyang parang regular na empleyado. Hindi masyadong abala ang shop kapag gabi, kaya nagpaalam muna siya sa mga kasamahan para pumunta sa banyo.
Nang tumayo siya mula sa pagkakaupo, biglang nag-ikot ang kanyang paningin. Agad siyang kumapit sa pader para alalayan ang sarili habang mabilis na tumitibok ang kanyang puso sa kaba.
Sa isang iglap, may pumasok na nakakatakot na hinala sa isip ni Ysa.
Hindi pa siya dinadatnan ng regla ngayong buwan!!
Imposible, talagang imposible.
Malinaw ang alaala ni Ysa na gumamit ng condom si Elijah noong gabing iyon kung hindi ay hindi siya papayag.
Nasira ba iyon?
Hindi mapakali si Ysa kaya pagkatapos ng trabaho ay pumunta siya sa botika para bumili ng pregnancy test. Hindi siya nangahas na bumili malapit sa paaralan kaya sumakay siya ng taxi papunta sa isang botika na may lima o anim na kilometro ang layo.
Hawak ang pregnancy test, nanginginig ang mga kamay nito. Habang naghihintay ng resulta, nakaupo siya sa banyo, magkadikit ang mga kamay, at taimtim na nagdarasal.
"Diyos ko, sana ay huwag naman."
"Hinding-hindi ko na uulitin, parang awa niyo na, huwag niyo itong gawin sa akin."
"Diyos ko, basbasan niyo po ako... Tulungan niyo po ako..."
Tinawag na ni Ysa ang lahat ng diyos mula Silangan hanggang Kanluran. Bahagyang nakapikit ang kanyang mga mata sa takot na tumingin.
Nang makita niya ang dalawang pulang guhit sa pregnancy test, gumuho ang mundo niya.
Tapos na. Tapos na talaga siya.
Hindi inaasahan ni Ysa na ang mga kaswal niyang salita, na para bang itinapon lamang sa hangin ay sasagutin ni Elijah nang ganoon kaseryoso.Sa mundo, maraming tao ang sanay tumingin sa iba na parang manonood lamang. Nakatingin sa entablado, pumapalakpak sa galing ng iba, ngunit hindi nakikita ang sariling liwanag. Madalas, mas malinaw pa sa kanila ang kagandahan ng iba kaysa sa sarili nilang kakayahan. Hindi rin naiiba si Ysa.Hindi niya kailanman naisip na espesyal siya.Para sa kanya, siya ay tahimik. Minsan, tinatawag na suplada. Madalas ay nakayuko sa libro. Wala halos alam kundi magbasa, magsulat, at manahimik.Noong panahong pinili ni Sebastian si Bianca, may parte sa puso niyang nagtanong.“May kulang ba sa akin?”“Mas maganda ba si Bianca? Mas mabait? Mas kaaya-aya?”Nang mga panahong iyon, kahit si Trish ay minsang nagsabi nang pabiro, “Ysa, you should at least try to smile more. You look too unapproachable.”At si Bianca, sa isang pagkakataon, ay tila nagbulong sa hangin, “
Sa sala na nababalutan ng malambot na dilaw na liwanag, nakahiga pa rin si Ysa sa ibabaw ng carpet. Nakatingin siya sa kisame, ngunit tila wala naman talaga siyang nakikita. Parang hindi pa siya lubos na nakakabalik sa sarili matapos ang sunod-sunod na halik ni Elijah.Ang hangin sa paligid ay tila mas mainit kaysa kanina. O baka siya lamang ang mainit. Ang mukha, ang leeg, pati ang dulo ng mga tainga.Mula sa kusina, lumabas ang isang matangkad na pigura. May hawak itong baso ng tubig at dahan-dahang naglakad palapit sa kanya.Sa ilalim ng ilaw, mas luminaw ang anyo ni Ysa. Makinis ang balat na tila perlas, maliit ang ilong, at ang malalambot na labi ay bahagyang makintab. Mapula pa ang paligid ng mga ito, parang pinintahan ng marahang kulay-rosas.Alam ni Elijah kung bakit.Siya ang may gawa niyon.Palagi siyang kalmado. Palaging kontrolado. Ngunit kanina, para bang may pumutol sa huling hibla ng pagpipigil niya. Ilang beses niya itong hinalikan, marahan sa simula, halos nagtatanong
Sa isang malinaw at maayos na tono, agad niyang ibinaba ang tawag matapos magsalita.Namanhid ang anit ni Ysa.Napaka-kilala ng boses ni Elijah. Kahit sino na minsang nakarinig nito ay tiyak na makikilala iyon. Malalim, kalmado, at may likas na awtoridad. Hindi ba’t sa simpleng pagsagot pa lamang niya sa telepono ay para na rin nilang ibinunyag ang relasyon nila?Sa kabilang linya, tulala si Sebastian habang nakatitig sa screen ng kanyang telepono. Parang hindi pa siya nakakausad mula sa sandaling iyon.“Did I just hear… Professor Elijah?” bulong niya sa sarili, halos hindi makapaniwala.Magulo ang isip niya.Samantala, hindi pinansin ni Elijah ang gulat sa mukha ni Ysa. Kalmado niyang isinilent ang cellphone at inilapag iyon sa mesa, parang walang anumang kakaibang nangyari.Sa mga susunod na sandali, ayaw na niyang may manggambala pa.Pagkatapos ay muli niyang itinuon ang tingin kay Ysa.Nakatitig pa rin ito sa kanya, tila hindi pa lubos na nakakaahon sa nangyari. Namumuo ang damdam
Napansin ni Ysa na tila may kakaiba kay Elijah habang kumakain sila.Sa unang tingin, maayos naman ito. Tuwid ang upo, tahimik, at gaya ng dati ay kontrolado ang bawat kilos. Ngunit habang tumatagal, may bahagyang pagbabago sa anyo nito na hindi niya maipaliwanag.Ang dati nitong maputing balat, malamig at halos tila marmol ay bahagyang namumula ngayon. Para itong puting bato na tinamaan ng manipis na liwanag, may nakatagong init sa ilalim ng makinis na ibabaw. Ang mga tainga nito ay may mapusyaw na kulay rosas, at maging ang gilid ng leeg ay tila may apoy na gumagapang pataas.Ilang ulit siyang napatingin dito.Sa huli, hindi na niya napigilan ang sarili.“Professor Elijah… ayos ka lang ba?”Kalmado ang mukha ni Elijah nang tumingala ito. Ngunit nang magsalita, may kakaibang gaspang ang boses, bahagyang paos, mas mababa kaysa karaniwan.“Ayos lang.”Hindi siya nakumbinsi.May kung anong hindi maipaliwanag na kaba ang umakyat sa dibdib niya. Kusang umangat ang kamay niya upang dampian
Halos mamula nang todo ang mukha ni Ysa, na para bang bulkan na kahit ano mag oras ay handa nang pumutok.“Hindi ganong klaseng tao si Professor Elijah,” depensa niya. Mahina ang boses, ngunit mariin ang paninindigan. Para niya iyong ipinagtatanggol hindi lamang sa kaibigan kundi pati sa sarili.Umiling si Trish, sabay taas ng kilay at pag-krus ng mga braso.“No, no, no, Ysa,” sabi niya, tila eksperto sa paksa. “You don’t understand men. Kahit gentleman si Professor Elijah, he still has desires. Tao lang din siya. Otherwise, paano nagkaroon ng baby sa tiyan mo? You two are one in mind.”“……”Parang biglang lumamig ang hangin sa paligid ni Ysa.Kinabahan siya, hindi dahil sa sinabi ng kaibigan, kundi dahil sa alaala na kusang sumingit sa isip niya.Ilang buwan na ang lumipas.Ngunit malinaw pa rin sa kanya ang unang gabing nagtagpo sila ni Elijah.Ibang-iba ito noon. Hindi ito ang mahinahon, kontrolado, at laging may malinaw na lohika sa bawat salita. Noong gabing iyon, mabigat ang tin
“Anong problema?”Bahagyang gulat ang tinig ni Ysa habang nakatingin kay Professor Elijah na nakatayo sa harapan niya.Sa ilalim ng puting ilaw ng kisame, mas lalong luminaw ang hubog ng kanyang mukha. Ngunit ang mga mata nitong karaniwang banayad at kalmado ay tila mas maitim ngayon, mas malalim. May kung anong hindi mabasa roon, isang bagay na hindi niya maipaliwanag ngunit malinaw na may ibig sabihin.Bago pa tuluyang maunawaan ni Ysa ang titig na iyon, nagsalita na si Elijah.“Sa palagay ko,” mahinahon niyang wika, “hindi mahalaga kung maayos man o hindi ang heater sa silid na ito.”Bahagyang nakataas ang manggas ng kanyang kaliwang braso, at sa ilalim ng liwanag ay kitang-kita ang maputi at makinis niyang pulso. Ang mahahaba at maayos niyang mga daliri ay hawak ang remote control na kanina lamang ay nasa kamay ni Ysa.Napakurap ang dalaga.“Kung sabay-sabay nating bubuksan ang heater sa iba’t ibang silid,” dugtong niya, “tataas ang bayarin sa kuryente. Kapag ipinanganak ang anak


![Just One Night [Tagalog]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




