KABANATA 5: Dalawang Pulang Guhit

Nagbayad si Ysa sa isang kanyang pagkakamali. Sa sumunod na ilang araw, wala siya sa sarili at para siyang nawalan ng kaluluwa.

Hindi pa siya nakapagtatapos ng kolehiyo at alam niyang hinding-hindi niya maaaring ituloy ang pagbubuntis na ito. Ngunit wala siyang lakas ng loob na sabihin sa kanyang mga magulang. Kailangan niya ng pirma ng pamilya para sa operasyon at kailangan din niyang magpahinga pagkatapos nito.

Sa unang pagkakataon sa kanyang buhay, nakaramdam siya ng matinding takot at taranta. Maging ang kaibigang si Trish ay napansin na may mali, kaya nag-aalala itong nagtanong.

"Ysa, anong nangyayari sa iyo?"

Namumutla si Ysa at tila laging nakatulala nitong mga nakaraang araw, parang isang ligaw na multo. Mahina siyang umiling.

"Ayos lang ako."

"Ayos lang? Sabihin mo sa akin kung may problema, hahanapan natin ng paraan 'yan," sabi dito ni Trish. Nakita nitong balisa ang kaibigan kaya nag-hesitate siyang itanong, "Dahil ba ito sa nangyari kay Sebastian?"

Ang isyu kay Sebastian ay wala kay Ysa ngayon. Pero dahil estudyante pa lang din si Trish, alam niya na kung sasabihin niya ang totoo, madadamay lang ito sa kanyang problema.

Pilit siyang ngumiti.

"Talagang ayos lang ako, huwag kang mag-alala."

Dahil hindi naman kumikibo si Ysa, hindi na siya pinilit nito at sinubukan na lang ibahin ang usapan.

"Ang huling klase natin ay anatomy kay Propesor Elijah. Halika na, agahan nating kumuha ng magandang upuan."

Biglang namutla si Ysa sa narinig nito.

"Puwede bang hindi na lang ako pumasok?"

"Hindi maaari! Alam mo namang napakahigpit ni Propesor Elijah . Nagtatawag siya ng pangalan bawat klase. Kahit medyo strikto siya, wala pang nangahas na mag-cutting sa klase niya."

Oo, si Ysa ang unang gustong gumawa noon. Pero wala siyang lakas ng loob. Dalawang taon na siyang hindi lumiliban sa klase at ngayon pa na kilala na siya ng propesor, kung magpapapirma lang siya kay Trish, para na rin niyang isinubo ang sarili sa bibig ng tigre.

Bago magsimula ang klase, dali-dali na silang pumunta sa classroom nila. At kasamaang-palad, nakakuha pa sila ng upuan sa harapan.

"Trish, bakit hindi na lang tayo sa likod? May bakante pa roon," pakiusap ni Ysa.

Dahil sa nangyari sa kanila at sa kanyang pagbubuntis, hindi na niya alam kung paano haharapin si ang propesor .

"Naku, ang ganda na ng pwestong ito!" sagot ni Trish habang umuupo.

"Eto ang magandang pwesto, kitang-kita mo nang malapitan ang kagwapuhan ni Propesor Elijah."

Gusto sana ni Ysa na lumipat sa likod pero nang lumingon siya, occupied na ang mga upuan doon. Wala siyang nagawa kundi ang magtiis at maupo na lang.

Maya-maya pa ay tumunog na ang bell. Bahagyang nagtago si Ysa sa likod ng kanyang kaibigan at sinusubukang magtago.

Tulad ng dati, napakagwapo ni Elijah habang naglalakad papasok ng classroom. Mahahaba ang binti, matangkad at payat. Suot niya ang isang khaki trench coat at ang kanyang mga mata at kilay ay tila iginuhit sa perpeksyon. Kalmado ang kanyang ekspresyon.

Sa pagdating niya, tumahimik ang buong silid.

Unti-unti siyang nagmasid at inilibot ang tingin sa mga estudyante.

"Magsimula na tayo."

Sa pagkakataong ito, hindi na nagpa-distract si Ysa. Itinala niya ang lahat ng mahahalagang punto ng lecture ni Propesor Elijah habang ang kanyang mga mata ay hindi namamalayang sumusunod sa bawat galaw ng lalaki.

Para sa kanya ang propesor sa kanyang harapan ang pinaka-kaakit-akit na taong nakilala niya—kalmado, matalino, at misteryoso. Ang paraan niya ng pagtuturo ay napakahusay; ang mga komplikadong paksa ay nagagawa niyang simple at madaling intindihin. Lahat ay nakatutok sa kanya.

Habang nakikinig nang mabuti si Ysa, biglang tumingin sa gilid ang propesor. Nagtama muli ang kanilang mga mata nang hindi inaasahan.

Biglang nabuhayan ang buong katawan ni Ysa sa kaba at mabilis niyang ibinaba ang kanyang tingin. Naisip niya bigla: Ano kaya ang mararamdaman ng propesor kung malaman niyang buntis ako?

Siya ang ama ng bata. Dapat ba niyang sabihin ito?

Napakagat siya ng kanyang labi dahil sa naiisip nito. Ayaw na niya talagang magkaroon pa ng kinalaman sa lalaking ito.

Sa wakas, nang tumunog ang bell pagkatapos ng klase, pinatay ni Propesor Elijah ang PPT at nagsalita.

"Pagkatapos ng klase, kung may hindi kayo naintindihan ay maaari kayong magtanong sa akin."

"Propesor, ako po!"

"May tanong din po ako!"

Agad na pinalibutan ito ng ilang estudyante. Habang sumasagot sa mga tanong, nasulyapan niya ang isang anino sa unang hanay na mabilis na binitbit ang bag at kumaripas ng takbo palabas—na tila ba may halimaw na humahabol sa kanya.

Dalawang beses na silang nagkita sa campus nitong mga nakaraang araw. Sa tuwing makikita siya nito mula sa malayo, para itong natatarantang ibon na agad na nag-iiba ng landas para lang iwasan siya.

Chineck ni Elijah ang student file nito.

Sa edad na 21, dalawang taon na itong consistent sa attendance, pasok sa top ten ng batch, at palaging iskolar. Sa madaling salita, isa siyang mabuting estudyante sa mata ng mga guro.

Ibinaba ni Elijah ang kanyang tingin at nagpatuloy sa pagsagot sa mga estudyante.

—

Hindi madalas umuwi si Ysa tuwing weekend pero dahil sa mga huling pangyayari na nagpabalisa sa kanya, naghanap siya ng kapanatagan sa kanilang tahanan. Umuwi siya noong Biyernes ng gabi.

Pagkabukas pa lang ng pinto, sumalubong na sa kanya ang bango ng niluluto. Narinig niya ang boses ng kanyang ina na si Nay Stella mula sa kusina.

"Andyan na ba si Ysa? Sandali lang, tatapusin ko lang itong sinangag."

Ibinaba niya ang kanyang bag at pumunta sa pintuan ng kusina.

"Nay, ako po ito."

Lumingon ang kanyang ina sa kanya habang hawak ang sandok.

"Bakit ka napauwi?"

"Weekend po bukas," sagot ni Ysa.

Kumunot ang noo ng kanyang ina.

"Sabi ko sa iyo, magsabi ka kung uuwi ka para makapagluto ako ng pagkain mo."

"Nagsabi po ako kahapon."

"Talaga?" sagot ng kanyang ina.

"Nakalimutan ko na. Sino ba namang nagsusulat ng ganyan araw-araw? Tutal hindi ka naman laging nandito."

Hindi na sumagot si Ysa.

Naalala niya ang mga magulang ni Trish na sila pa ang tumatawag bago mag-weekend para yayain ang anak na umuwi para maghapunan.

"Ano pang tinatayo-tayo mo dyan? Ilabas mo na itong mga ulam tapos tawagan mo ang tatay mo. Sabihin mong bumili na lang siya ng kanin sa labas," utos ng ina.

"Opo," mabilis na naghugas ng kamay si Ysa at inihanda ang hapag bago tinawagan ang tatay niya.

Maya-maya ay dumating na ang kanyang tatay bitbit ang isang lunch box. Habang naghuhubad ng sapatos, nagrereklamo na ito.

"Hindi kasi nagsasabi kung uuwi. Ang mahal na ng kanin sa labas ngayon. Sa halip na makatipid ay mas lalo lang naging magstos".

"Lahat na lang nagmamahalan, pero ang sahod mo hindi tumataas," aniya ng kanyang ina habang kinukuha ang lunch box.

"Ano ba namang klaseng lunch box ito? Buti malinis ang supot, ilipat mo na lang dito."