KABANATA 3: Nahuli sa Isang Nunal

Nakaupo si Propesor Elijah sa may tapat ng bintana. Saktong-sakto ang hubog ng kanyang mukha, malamig pero may lambot ang kanyang singkit na mga mata na sadyang nakakaakit. Mapapansin din ang matangos nitong ilong na nagpadagdag sa kanyang kisig. Sa sandaling iyon, tila ba pati ang sikat ng araw sa labas ay mas pinapaboran siya.

Napasinghap si Ysa ng makita siya.

“Ang gwapo!”

Pero agad niyang naisip na hindi ito ang oras para pagpantasyahan ang propesor. Muling bumilis ang tibok ng kanyang puso at kinakabahang nagsalita, “Professor Elijah...”

Napayuko siya na tila mayroon siyang nagawang kasalanan pero ang totoo ay sinusubukan lang niyang itago ang kanyang pagkakonsensiya.

Kumpara sa kabang nararamdaman ni Ysa, mukhang mas kalmado ang propesor na para bang may mahalaga itong sasabihin. Itinuro niya ang upuan sa harap niya.

“Maupo ka.”

Hindi nangahas na maupo si Ysa at pilit na ngumiti.

“Hindi na po Propesor Elijah, tatayo na lang ako.”

Tumayo na rin ang propesor. Mas matangkad siya kay Ysa kaya kailangan pa siyang tingalain ng dalaga.

“Sabihin mo sa akin, bakit wala ka sa sarili kanina sa klase?”

Normal lang ang tono ng propesor na tila ba nag-aalala lang talaga siya kung bakit hindi nakikinig ang estudyante.

Hindi naglakas-loob si Ysa na sabihin ang tunay na dahilan. Matagal bago siya nakasagot dahil sa kaba.

“Kasi po... hindi po ako nakatulog nang maayos kagabi.”

Pagkatapos ay humingi siya ng paumanhin, “Pasensya na po Propesor Elijah, hindi na po mauulit.”

Hindi sigurado ang propesor kung maniniwala siya sa rason ni Ysa, kaya dumiretso na lang siya sa lagayan ng tsaa. Dahan-dahan siyang nagbukas ng isang plastic ng tsaa at sinalinan ito ng tubig.

Kalmado ang bawat galaw niya. Mahaba ang kanyang mga daliri at napaka-elegante ng kanyang tindig. Habang umaakyat ang usok mula sa mainit na tsaa, ang buong senaryo ay sadyang nakakaakit sa paningin.

“Kakarating ko lang galing abroad, kaya hindi pa ako masyadong pamilyar sa paraan ng pagtuturo dito. Kung boring ba akong magturo, sana ay sabihin mo agad sa akin.”

“Diyos ko, napakahumble naman ng propesor na ito!” bulong ni Ysa sa sarili. Ang ganito kagwapo at kabait na propesor ay "nalapastangan" lang niya. Pakiramdam ni Ysa ay hindi siya makatao dahil sa ginawa niya.

“Hindi po, hindi po! Napakahusay niyo pong magturo, Propesor Elijah,” mabilis na sagot niya.

Kahit hindi siya nakikinig nang maayos kanina, base sa reaksyon ng mga kaklase niya pagkatapos ng klase, mukhang magaling nga itong magturo.

Bahagyang ngumiti si Elijah.

“Mabuti naman kung ganoon.”

Pagkatapos, iniabot niya kay Ysa ang tsaa na tinimpla niya.

Kitang-kita ang hubog ng kanyang mga kamao, at ang kanyang mga kuko ay maayos ang pagkakagupit—malinis at bilugan.

“Ang ibang guro ay nagbibigay nito, dapat ay mahilig uminom nito ang mga bata.”

Sabi niya, "bata" raw siya.

Uminit ang mukha ni Ysa. Iniunat niya ang kanyang kamay para tanggapin ito.

“Salamat po, Professor Elijah.”

Bahagyang mainit ang tasa ng tsaa pero hindi naman nakakapaso. Kasabay ng pag-akyat ng usok ay ang bango nito na pumasok sa kanyang ilong.

Mula nang pumasok siya sa pinto, tensyonado at alerto ang pakiramdam ni Ysa. Pero dahil hindi binanggit ng propesor ang nangyari noong gabing iyon at nakipag-usap lang ito sa kanya ng normal ay tila gumaan ang pakiramdam niya dahil sa bango ng tsaa.

Marahan siyang humigop ng tsa at agad na kumalat ang tamis nito sa kanyang bibig.

Sa sandaling iyon, biglang bumulong sa kanyang tenga ang propesor.

“Ikaw iyong noong gabing iyon, 'di ba?”

Ang mga salitang ito ay parang isang malakas na kulog. Biglang napaangat ang ulo ni Ysa at nagtama ang kanilang paningin.

Tila may kakaibang kapangyarihan ang mga mata ni Elijah na kayang basahin ang lahat.

Kinausap lang pala siya nito at ipinagtimpla ng tsaa para pakalmahin siya at mawala ang kanyang kabang nararamdaman.

“Ahem...”

Halos mabulunan si Ysa sa tsaang iniinom niya.

Parang handa naman ang propesor at maingat siyang inabutan ng tissue.

Mabilis na kinuha ni Ysa ang tissue para punasan ang kanyang bibig. Nang kumalma nang kaunti, agad siyang tumanggi.

“Hindi po... hindi po ako 'yun.”

Nanikit ang mga mata ng propesor at ngumiti.

“Wala pa akong sinasabi tungkol sa gabing iyon at wala pa din akong kahit anong binabanggit.”

Alam ni Ysa na aksidente na siyang nabisto. Agad siyang nag-panic at ang tsaa sa kamay niya ay tila nawalan na ng bango.

“Propesor Elijah, hindi ko po alam ang sinasabi niyo. Pero sigurado po akong hindi ako 'yun, kaya itinatanggi ko po.”

Hindi nagbago ang ekspresyon ng propesor, pero bigla niyang iniunat ang kanyang kamay patungo sa dalaga.

Hinawakan ng kanyang mahahabang daliri ang pulso ni Ysa. Sa oras na magkadikit ang kanilang balat, nanginig ang kamay nito at tila ba napaso.

“Ano ang gagawin niya?” tanong niya sa kanyang sarili.

Parang aakyat sa lalamunan ang puso ni Ysa sa kaba.

“Natatandaan ko noong gabing iyon, may nunal ka sa iyong palad.”

Pagkatapos magsalita ng propesor, agad niyang inalis ang kanyang palad.

Sa gitna ng manipis na palad nito, naroon nga ang isang nunal.

Huli na siya sa akto.

Tumingin si Elijah sa kanya at nagtanong.

“Anong masasabi mo?”

Biglang naramdaman ni Ysa na wala na siyang maitatago pa.

Sa totoo lang, pwede pa siyang magkunwari at itanggi ito dahil hindi lang naman siya ang may nunal sa palad. Pero napakalakas ng aura ng propesor. Bilang guro, may natural itong kapangyarihan na nakakapanghina ng loob ng isang estudyante.

At kahit gaano pa niya ito itanggi, desidido na si Elijah na siya nga iyon.

Bigla na lang nagtubig ang kanyang mga mata, at nagsasalita siya habang naiiyak, “Propesor Elijah, mali po ako... mali po ako. Hindi ko na po uulitin ang makipagtalik sa taong hindi ko kilala. Pwede po bang magkunwari na lang tayo na hindi ito nangyari? Hindi ko na po uulitin, promise po iyon.”

Pakiramdam ni Ysa ay gumuho ang mundo niya. Bago pa man bumagsak ang kanyang mga luha, tumalikod na siya at mabilis na nagtatakbo palabas ng opisina.

Isang malakas na “Bang!” ang narinig mula sa pagsasara ng pinto at naiwang tulala ang propesor.

Wala pa naman siyang sinasabi, pero bakit ito tumakbo?

Pumunta lang naman siya para pag-usapan kung paano aayusin ang sitwasyon. Tutal, ito rin ang unang pagkakataon na nakaranas siya ng ganitong bagay.

May allergy siya sa alak kaya kadalasan ay hindi siya umiinom. Noong gabing iyon, may celebration ang kaibigan niya para sa pagdating niya. Aksidente niyang nainom ang maling baso na may alak pala. Hindi nagtagal ay nilagnat ang buong katawan niya. Gusto lang sana niyang pumunta sa banyo para maghilamos at mahimasmasan pero hindi niya inaasahan na may isang babaeng bigla na lang babagsak sa kanyang mga bisig habang basa ang mga mata.

Nagawa ni Elijah ang pinakamalaking pagkakamali sa buhay niya dahil sa alak. Nawalan siya ng kontrol at nakasama ang isang estrangherong babae. Nang magising siya kinabukasan, wala na ang babae sa tabi ng kama.

Sinubukan niya itong hanapin. Ang bahid ng dugo sa sapin ng kama ay palaging nasa isip niya. Mukhang mas bata sa kanya ang babae kaya kailangan niyang maging responsable at ayusin ang nangyari kahit ano pa man.

Pero hindi niya inaasahan na ang babaeng iyon ay ang sarili niyang estudyante.

Ang impormasyong ito ay sadyang nakakagulantang. Ngayon, mas mukhang kabado at takot pa ang dalaga kaysa sa kanya.