Chapter 5

            CHELSEA'S POV

Ibinaba ko ang suot kong sunglasses upang tumingin sa paligid, dito sa labas ng airport. Napapikit ako upang maramdaman ang hangin na tumatama ngayon sa balat ko. After 3 years, I finally get back here in the Philippines.

Bigla kong naimulat ang mga mata, nang maramdaman ko ang paghinto ng isang sasakyan sa harapan ko. Actually, hindi lang isa..kundi tatlong sasakyan pa. Bahagya akong napabuntong-hininga, malamang iyong magandang pinsan ko ang dahilan kung bakit tatlong sasakyan ang nandito.

Mayamaya ay bumukas ang pinto ng naunang  kotse. Lumabas ang isang tila bodyguard, umikot ito at binuksan ang pinto sa kabila.

Mula roon, lumabas ang inaasahan kong susundo sa akin dito.

"Chelsea!!!"

Sigaw niya pa at tumakbo palapit sa akin. Napaikot ko na lang ang aking mga mata, kung makasigaw kasi akala mo, tatlong taong  di nagkita ng personal. Oh, I forgot, nagtatago Pala ako mula sa kanila hehe at ngayon lang talaga kami muling nagkitang dalawa.

Nang makalapit siya ay sinalubong ko na lang rin siya ng yakap.

"I miss you, coz!"

"Tsss, I miss you too," tugon ko at humiwalay ng yakap sa kanya. Agad naman siyang yumakap sa braso ko.

"Sus, Ikaw ah! Bakit ngayon mo lang naisipang bumalik dito? At di ba may private plane kayo, bakit di ka nagpahatid dito para naman doon ka na sa mansion nilapag," mataray niya pang sabi sa akin, naramdaman ko kaagad ang pagbabago ng boses niya at medyo clingy na rin siya.

"Tsss, only few person's known that I'm going back her, I don't want to make fuss," mataray kong sabi sa kanya at bahagyang inilayo ang sarili sa kanya.

"And, would you stop that act? That's not suit you," sabi ko at umirap sa kanya saka ko siya inunahan na pumasok sa kotse.

Doon, narinig kong napahalakhak siya at sumunod naman sa akin sa loob ng kotse. Hindi na ako nag abala na magdala ng gamit, I can afford naman eh and I have a house here too.

"So, still the old Chelsea huh," nakangising sabi niya sa akin.

Lumingon ako sa kanya at napangisi rin.

"Sort of, bye the way, why are having a lot of bodyguards now?" sabi ko at lumingon pa sa likod.

Napaismid siya at umayos ng upo. Tila ba, hindi rin niya ito gusto.

"Duh, you know Sebastian, ayaw niyang nahihirapan ako," sabi niya.

"Oh? Will, maybe his right. Ayoko ko rin na nahihirapan ka," pang aasar ko.

Napairap lang siya sa akin.

"So how's life? Nakakatampo lang, hindi ka na nagsasabi sa akin kung ano ng ginagawa mo ngayon," sabi niya at seryosong tumingin sa akin.

Saglit lang akong tumingin sa kanya at bahagyang napailing lang.

"It's fine. I've been busier this past years," tugon ko sa kanya.

"Is that so?" Aniya.

"Yes.."

"Your such a liar, bitch," sabi niya.

Natigilan ako at dahan-dahang napalingon sa kanya. Nakita kong umiwas siya ng tingin at napabuntong-hininga. Alam ko na nagtatampo siya dahil matagal rin akong hindi nagparamdam sa kanya. Kaya naiintidihan ko kung ano man ang pinaparamdam niya sa akin ngayon.

"You hide yourself too us. I didn't know how to contact you, even your parents didn't know where did you go. You just surprised me last month, that you will come back here and there you are. You're back, but, its seems nothing too you about what I feel when you hid yourself," sabi niya habang hindi nakatingin sa akin.

I feel guilty, when I heard those from her. I know, I've been selfish for doing it.

Magsasalita na sana ako ng lumingon siya sa akin at nakita kong pilit siya ngumiti at hinawakan ang kamay ko.

"But it's okay, you had a reason why it happens. I'm glad, that you comeback here, Chelsea," nakangiting sabi niya sa akin.

Napahigpit ang hawak ko sa kamay niya at ngumiti rin.

"Thank you, soon you will understand everything why I hid myself and I'm also thankful to comeback here, Alyana," nakangiting sabi ko.

Tumango siya sa akin at niyakap ako. Pilit kong huwag ipahalata sa kanya ang namumuong luha sa aking mga mata, dahil baka hindi ko na siya masagot pa kung sakaling magtanong siya ulit sa akin.

Habang pauwi kami ay nagkukwentuhan kami sa iba't iBang bagay na nangyari sa amin sa lumipas na tatlong taong at masaya akong malaman na naging masaya ang pagsasama nila ni Sebastian bilang pamilya, kasama ang anak nila. Hindi rin madali ang naging buhay niya noon sa piling ng dati niyang Asawa. Kung kailan kasal na sila ay saka pa niya nalaman na may iBang babae pala ito at ang masaklap pa eh bestfriend niya yong girl. Which is, Keanne and Dylan. Those two make Alyana's Life miserable and I'm glad, that Sebastian came to here life and save her from being miserable. They both happy and content for each other.

          "I'm glad you're back, Chelsea," bati sa akin ni tita at agad akong niyakap. Kakarating lang namin sa mansion nina Alyana at Sebastian. I'm glad to see her parents here.

"I'm glad to see you again, tita," tugon ko dito.

Binati rin ako ni Tito at nakita kong medyo marami na rin ang bisita na nandito.

Actually, sinadya ko talagang ngayong araw na ito ako darating, dahil ngayon ang araw ng wedding anniversary nina Alyana at Sebastian. Ayoko na sanang magpasundo pa Kay Alyana, but, she insisted to get  me there at the airport, knowing that it's their anniversary.

"Chelsea.." tawag sa akin ng pamilyar na boses, at hindi na ako nagulat pa ng makita ang matanggkad na lalaking nakayakap ngayon sa bewang ng pinsan kong si Alyana.

"Hey, Sebastian," bati ko sa kanya at nakipagbeso.

"By the way, happy anniversary for the two of you, such a lovely couple," bati ko sa kanilang dalawa.

"Haha thanks," nakangiting tugon ni Sebastian.

Nakipagkwentuhan pa ako sa kanila at naroon rin ang ibang kakilala namin. Habang nagpapalitan kami ng salita ay may mga taong dumating na hindi ko inaasahang makikita ko sa araw ng pagbalik ko.

"Hey, bro, Alyana happy anniversary..," bati ng isang taong matagal ko rin iniwasan. Saglit na napatingin sa akin ang mag Asawa bago ito tinuguan.

"Chad, I'm glad you're here," tugon ni Sebastian.

Nanatili akong nakatalikod dito at hindi ko alam kung paano ako aalis sa kinatatayuan ko ngayon. Bakit nga ba hindi ko naisip na baka darating din siya dito ngayon, Lalo na at magkaibigan sila ni Sebastian.

"Happy anniversary sainyo, Alyana and Sebastian.."

Napataas-kilay ako, nang marinig ko ang isang tinig ng babae. Gusto ko mang tingnan ito upang makilala pero hindi ko rin maikilos  ang paa ko. Narinig kong binati rin siya Nina Alyana at tila ba masaya rin ito

Mayamaya ay nagulat na lang ako, nang may sumulpot na Mukha sa tabi ko at nagulat ako nang makilala ito.

"Oh my, Chelsea, you're here too?"

Naikuyom ko ang aking kamay, nang makilala ko ito, si Keanne. Hindi ko inaasahang makikita ko rin siya dito. We meet last at the cruise ship, and now here we are.

"Omo! It's really you!"

Inis kong inilayo ang kanyang mukha sa akin.

"Tsk! Pwedi ba, huwag kang sumigaw sa mukha ko, at isa pa, it's my cousin's wedding anniversary that's why I'm here," mataray kong sabi sa kanya at doon lang ako bumaling sa taong bumati kina Alyana. Nagtama ang mga mata namin ni Chad, nakikita ko ang pagkagulat sa mukha niya at tila ba hindi niya inaasahan na makikita ako ngayon dito.

Napatingin ako sa babaeng biglang humarang sa pagitan ng tinginan namin ni Chad. Napakuno't ang noo ko at bahagyang kinilala ang Mukha niya. She's familiar too me.

"You are Chelsea, right? I'm Cara," narinig kong pakilala niya.

Cara?

Nakita ko kung paano niya iniyakap sa braso ni Chad ang dalawang kamay niya, habang nakangiti sa akin.

Gusto ko man siyang taasan ng kilay ay hindi ko na ginawa.

"Yeah, nice to meet you," tugon ko at bumaling kay Alyana.

" By the way, Cous, I need to rest for a while. I still have a jetlag," paalam ko sa kanya.

Biglang siya nalito at nagpalipat-lipat ng tingin sa amin.

"Yeah hon, Chelsea need to rest first. She can joins us, later," sabi ni Sebastian at bumaling sa akin.

"Oh, right! Let me take you upstairs ,excuse us guys," paalam ni Alyana at giniya na ako patungo sa itaas ng kwarto upang makapagpahinga. Umakyat kami sa hagdan at bahagyang lumingon sa ibaba. Nakita kong nakatingin siya sa akin. Saglit kaming nagkatitigan at binawi ko rin ang aking tingin, saka nagpatuloy sa pag akyat kasama si Alyana.

      "I still, don't understand, I thought Chad was already cancelled their engagement why she's with him again," narinig kong sabi ni Alyana.

Napataas-kilay akong nakatingin sa kanya habang inaayos ko ang sarili upang makapagpahinga saglit.

"What do you mean?"

"It's been 3 years when he cancelled their engagement, Sebastian help him for it. But, lagi pa rin niyang kasama si Cara," napapailing na sabi niya.

Nagtataka akong nakatingin sa kanya at napaisip. Bigla kong naalala ang sinabi ni Keane noong nasa cruise ship kami, maging iyong sinabi rin sa akin ni Chad tungkol sa engagement na hindi na natuloy. It means, Cara was his ex-fiancee?

Oh Right! I remember now, I meet her before in Canada and there, I found out about Chad and her being an in relationships —oh I must say, they both destined toa marry  each other. That's also the reason why I need to stay away from him, to hide myself for everything.

So, they're together now? Again?

"Maybe, they're together again," sabi ko at bahagyang humiga sa kama.

Naramdaman ko ang kakaibang tingin niya sa akin at bahagyang lumapit.

"Sabihin mo nga sa akin, may alam ka na ba  tungkol sa kanila noon bago ka umalis?" mariing tanong niya sa akin.

Nakikita ko sa mga mata niya ang pagiging seryoso sa kanyang tanong. Malamang hindi niya ako iiwan dito, hangga't wala siyang makukuhang matinong sagit mula sa akin.

"Tsk! Yes, I already know about them before," pag amin ko.

Biglang nanlaki ang mga mata niya, habang nakatingin ngayon sa akin.

"Seryoso? Eh, paano ka? Paano iyong relasyon niyong dalawa? Wait! Kaya ka ba umalis ay dahil tungkol doon?" hindi makapaniwalang sabi niya.

Napairap ako sa sinabi niya. Sinasabi ko na nga ba, hindi parin siya kuntento sa sagot kong iyon.

"Cous', it's been 3 years and I want to talk about it. But yes, that's the reason why I left before. I don't want to be someone who ruin someone's relationship. I'm one of a kind, Alyana. I don't want to share a man who's already into someone else," napataas-kilay kong tugon sa kanyang nga sinabi.

Akmang magsasalita pa siya nang pigilan ko siya.

"And, I don't want to talk about him anymore. We already both move on and I don't want to comeback anymore," nakangiting sabi ko sa kanya.

Hinaplos ko ang pisngi niya, Lalo na ang kilay niyang kuno't noo na nakatingin sa akin ngayon.

"You can leave me now, I'll be there later," nakangiting sabi ko sa kanya.

Napabuntong-hininga siya at tumango na lang.

"Okay, for now I will let rest first. But next time, you will tell me everything what really happened before hmmp!" inirapan niya ako bago siya tumalikod upang maglakad patungo sa pinto.

Bago niya tuluyang isara ay lumingon pa siya sa akin.

"I'll wait for you downstairs," aniya.

Tumango ako sa kanya, bago niya isinara ang pinto. Napabuntong-hininga ako.

Maybe, it's really the right thing to cut ties with him.