Chapter 6

             Hindi ko alam kung ilang minuto akong nakatulog, kung hindi ko lang naririnig ngayon ang ingay ng mga taong nandito ngayon.

"Okay na po ito, ma'am?"

"Yes, you can go now.."

Napakuno't noo ako at dahan-dahang minulat ang aking mata, matapos kong marinig ang pamilyar na boses. Hinanap ko ito at napataas-kilay ako nang makilala kung sino ang nandito ngayon sa kwarto.

"Keanne?" tawag ko.

"Oh! You're awake, thanks God," sabi niya at nasapo ang kanyang noo.

"Why? Am I really that special? Tsss.." tugon ko at tumayo mula sa kama.

"Hello? Anniversary ng pinsan mo ngayon, and I never said that you're that special, tse! Kung hindi ka lang talaga—hay naku! Bilisan mo na diyan, at hinihintay ka na roon ng pinsan mo," mataray niyang sabi sa akin at umupo sa couch.

Napakuno't noo ako. Bakit parang may hindi ako alam tungkol sa dalawang ito. For all I know they are enemies and half sister. She's also the reason why Alyana suffered a lot. So, why she's here anyway. Don't tell me, they are okay now?

"Sandali nga? Bakit parang okay na kayo ni Alyana," sabi ko sa kanya.

Napaiwas siya ng tingin sa akin at hindi agad nakasagot. Mayamaya ay napabuntong-hininga siya.

"Yes, we're okay now. But, I'm still trying to  pay everything for what happened before," tugon niya sa akin.

"Did she ask you for it?" taas-kilay kong tanong.

Tinaasan rin niya ako ng kilay at tinitigan ako.

"No, but I insisted. Sa dami ng nagawa kong kasalanan sa kanya, malamang hindi ko agad iyon mababayaran. Kaya ginagawa ko ang lahat, upang mapatunayan ko sa kanya na kayang magbago at maging mabuting tao, para sa sarili ko at para na rin sa mga taong totoong nandiyan para sa akin. She didn't demand something from, but she accepted me. Maybe, she already know that I am capable to change," sabi niya.

Nakikita ko ang sinseridad sa mga salitang binitawan niya. Hindi ko lang iyon sa mga mata niya nakikita, maging sa pakiramdam na totoo ang lahat ng iyon. Iniwas niya ang tingin sa akin, Lalo na at pinapakita ko rin sa kanya na hindi ako kombinsido.

"Alam kong may nagawa rin akong hindi tama saiyo. Kaya naman, humihingi ako ng tawad at alam ko rin na hindi ganoon kadali para saiyo ang tanggapin ako. But, I'm sincerely apologize too you, Chelsea," sabi niya at muling tumingin sa akin.

Nagkatitigan kaming dalawa. Napabuntong-hininga ako at iniwas ang tingin sa kanya.

"Whatever, as long as you'll be good at Alyana, I will be good at you too," sabi ko sa kanya at tuluyang tumayo sa kama.

Doon ko nakita ang isang dress na nakahanger sa tapat ng sliding door sa kwarto. Bumaling ako sa kanya.

"Did she prepared that too me?" turo ko sa damit.

"Yes, she's hosting the party that's why she asks me to bring that dress here for you to wear," tugon niya.

Tumango ako at muling tumingin sa damit. Naglakad ako patungo dito at kinuha, saka ako bumaling kay Keanne. Tinaasan ko siya ng kilay.

"You can leave me now," mataray kong sabi sa kanya.

Napasinghal siya at inirapan ako, saka pa siya tumayo.

"Hindi ko pa rin alam kung bakit baliw na baliw siya saiyo, gano'ng mas baliw ka naman, tsss!" sabi niya at padabong na tumayo.

She flip her hair and walk like a model. Napairap na lang ako sa tinuran niya at talagang huminto pa siya saka lumingon sa akin.

"You saw that lady beside him, right? If I'm a worst person between Alyana and Dylan before, then she is most worst person between you and Chad. So, be careful and don't let your guard down or else, you'll be the loser. See you in downstairs then," nakangising sabi niya at tuluyan ng lumabas sa pinto.

Tila napako ang tingin ko sa pinto. What did she mean by that? Hindi ko alam kung bakit niya iyon nasabi. Sa tingin niya ba naaapektuhan ako sa dalawang iyon? Tsss! Hell no!

Hindi ko na lamang iyon inisip pa at naghanda na lang para makasabay na ako sa kanila sa ibaba.

Ilang minuto rin ay nakaayos na ako at napagpasiyahan ko ng lumabas ng kwarto.

Habang papalapit ako ay naririnig ko ang musika sa ibaba. Dumungaw ako sa ibabang bahagi, Mula sa itaas ng mansion, nakikita ko sa ibaba ang mga sumasayaw na magpartner. I saw my cousin Alyana smiling beautifully at her handsome husband, Sebastian. Nakikita ko rin kay Sebastian kung gaano niya tingnan ang pinsan ko. Noon pa man, alam ko ng mamahalin niya ng totoo ang pinsan ko. He's the who saved my cousin and I'm thankful the he came in her life. Mayamaya ay nakita kong may isang batang lalaki, na sa tingin ko ay nasa edad na tatlong taong gulang. Sinuyod ko ang tingin ko sa bata at bahagyang nakangiti. Nakita ko kung paano niya abutan ng bouquet si Alyana at hinalikan ito sa pisngi. I already saw his picture before and he looks like between Alyana and Sebastian. Kumbaga, halo ang pagkakahawig nito sa mga magulang niya. Kung tutuusin, magkasing edad lang sila ng kambal ko at dahil sa kanya ay bigla kong namiss ang kambal. I hope their okay.

Muling nagpatuloy ang pagsayaw ng mag Asawa at umalis na rin ang anak nila. Kaya naman, naisipan ko na ring bumaba. Habang pababa ako ng hagdan ay napasulyap ako sa isang kapareha at tila ba may kung anong gumapang sa buong katawan ko, matapos magtama ang mga mata namin—ni Chad. Nakatingin siya sa akin, habang nakayakap sa kanya ang babaeng kasayaw niya—si Cara.

Gustuhin ko mang bawiin ang aking tingin, ay sadyang tila hindi sumasang ayon ang mga mata ko na ialis ang tingin sa kanya. Mariin siyang nakatitig sa akin, ganoon rin ako sa kanya. Pagkababa ko ng hagdan ay sinalubong ako nina Alyana, kaya doon lang nabawi ang tingin ko kay Chad.

"You're still beautiful as ever, Chelsea," bati sa akin ni Alyana at tila ba sinasadya niyang lakasan iyon upang marinig ng dalawang taong sumasayaw sa di kalayuan sa amin.

"Duh, noon pa naman, inuulit mo lang," sabi ko at napairap sa kanya.

"Hon, can I have this beautiful woman to dance?" mayamaya ay sabi ni Sebastian.

Napataas-kilay akong tumingin  sa kanya at bahagyang tinuro ang sarili ko.

"Seriously?"

"Oh sure, hon, she didn't have a partner tonight. It would be great, that having you to dance with her it's my pleasure," nakangiting sabi ni Alyana sa Asawa niya.

Pag umpugin ko kaya ang dalawang ito. Purket anniversary nila ay pagkakaisahan nila ako?

"No, no, I don't need to dance. I'm enjoying myself alone," nakangiting sabi ko sa kanila.

"Tsss, it's okay honey, go," sabi ni Alyana at inilapit pa ako Kay Sebastian na natatawa lang sa ginawa ni Alyana. Napabuntong-hininga na lang ako at hinayaan na lang sa kung anong gusto ng mag asawang ito.

Pumunta kami sa gitna ni Sebastian at nagsimulang sumayaw. Nakikita ko ang pagngisi ni Sebastian, habang pasulyap-sulyap sa kung saan. Bahagya ko siyang kinurot sa may balikat kung saan naroon ang dalawang kamay ko.

"You, are you two making fun with me?" nakataas-kilay kung sabi sa kanya.

"What? Of course not," natatawang tugon niya.

Inirapan ko siya. Sigurado namang pinagkakaisahan ako ng mag Asawa na ito.

"Tsss, as if naman hindi.."

Sinamaan ko siya ng tingin, nang bahagya siyang natawa sa reaksyon ko. Kaya naman, tumigil rin pero naroon parin ang mapang asar niyang ngiti.

"You two, are you playing hide and seek now?" biglang tanong niya.

Mataman ko siyang tiningnan.

"What are talking about?"

Sinundan ko ang kanyang tingin, nang may tiningnan siya. Kaya naman, nagtama muli ang mga tingin namin ni Chad, na ngayon ay seryosong nakatingin sa amin ni Sebastian.

"He told me, you two met at the cruise ship and we—Alyana got surprised about it. Kasi naman, hindi ka nagparamdam ng tatlong taon kaya nagulat kaming dalawa ng Sabihin sa amin ni Chad na nagkita nga kayong dalawa last month. Alam mo bang, laging ikaw ang bukam-bibig niyan noong muli kayong nagkita. I can see in his eyes how happy and sad, he is," narinig kong sabi ni Sebastian.

Hindi ko alam kung ano ang magiging reaksyon ko sa sinabing iyon ni Sebastian. Inalis ko ang tingin Kay Chad at saglit na sinulyapan si Sebastian na seryosong nakatingin sa akin. Ngunit, hindi ko malabanan ang kanyang tingin, kaya umiwas lang akong magtama ang mata naming dalawa.

"I don't know what happened between the two of you, all I can see is...he suffered a lot because of you," dagdag niya.

Napalunok ako. How would I know that he suffered? I already cut ties with him, that's why I really don't know what happened to him when I'm gone.

"Did you have a feelings for him before?" tanong niya.

Hindi ko alam kung ano nga ba ang dapat kong isagot sa tanong na iyon ni Sebastian. Kung sasabihin ko ba sa kanya ang totoo o hindi. Napabuntong-hininga ako at seryosong tumingin sa kanya.

"It's doesn't matter if I had feeling's for him before, or not. I left before, because I have too and it's nothing to do with me about what he suffered," seryosong sabi ko sa kanya at doon, bumitaw ako saka lumayo na Kay Sebastian.

Paalis na sana ako sa gitna kung saan kami sumasayaw ni Sebastian, nang sa pagharap ko ay nakita kong nakatayo si Chad na tila hindi agad nakakilos. Bahagya rin akong napaatras dahil sa pagkabigla. Hindi ko alam at hindi ko naramdaman agad na papalapit pala siya sa amin. Hindi ko rin alam kung sinadya ba ni Sebastian na itanong iyon dahil papalapit siya.

Muling nagtama ang tingin namin, at nakita ko ang lungkot na dumaan sa mga matang iyon.

Chad....