LOGIN002_When Miss CEO meets Mr. Agriculturist
Pagpasok ni Ael Caexie Monteverde sa exam hall, agad siyang sinalubong ng malamig na hangin mula sa aircon at ng mas malamig na katahimikan ng daan-daang estudyanteng naghihintay magsimula ang entrance exam. Sunod-sunod ang pag-upo ng mga examinees sa kani-kanilang upuan. May mga nagrereview pa ng last minute notes, may tahimik lang na nakapikit, at may halatang kinakabahan na kinakalabit ang ballpen sa mesa. Ael stayed calm. She chose a seat near the middle row. Not too front, not too back. Strategic. She placed her bag under her chair, then took out her transparent envelope containing her ID, pencils, eraser, and black pen. Everything was organized. Walang kulang. “Okay ka lang,” bulong niya sa sarili habang humihinga ng dahan-dahan. Ilang minuto pa ang lumipas bago pumasok ang proctor. Isang middle-aged woman na may dalang stack ng test papers at clip board. Tumikhim ito para makuha ang atensyon ng lahat. “Good morning, examinees. Please listen carefully to the instructions…” Tahimik ang buong room. Even the restless ones stopped moving. Ael focused on every word. She was not just listening, she was calculating her time, her pacing, her strategy. Alam niya na entrance exams are not just about intelligence. It’s about control under pressure. After the instructions, unti-unting ipinasa ang test questionnaires. The sound of paper being placed on desks filled the room like a countdown. Ael looked at the cover page. Business Administration Aptitude Test. Her heart beat slightly faster, but her face remained composed. “Start answering now,” the proctor announced. And just like that, the room exploded into silence filled only with scratching pens and flipping pages. Ael began. First few items were easy. Basic math, logic questions, vocabulary. She moved quickly but carefully. Hindi siya nagmamadali, pero hindi rin siya nagpapatagal. Time matters. Habang tumatagal, mas nagiging complex ang questions. Abstract reasoning. Situational judgment. Essay portion. Sa essay part, sandaling huminto si Ael. She read the prompt twice. “Describe your personal definition of success and how you plan to achieve it despite external expectations.” Napahinga siya nang mabagal. This was not just an academic question. It felt personal. She glanced briefly around the room. Everyone was busy writing. Walang pakialam sa paligid. Ael lowered her gaze back to the paper. Then she started writing. Success is not inherited. It is built. She paused. Sa isip niya, alam niyang maraming tao ang mag-aassume ng sagot niya. That she would say success is about continuing their family legacy. About wealth. About power. But for her, it was different. She wrote slowly but firmly. It is the ability to stand on your own without relying on the name you were born with. It is the courage to fail and still continue without hiding behind privilege. Habang nagsusulat siya, ramdam niya ang bigat ng sariling mundo. Pero hindi siya tumigil. She finished her essay with a final sentence. I will succeed by becoming someone I chose to be, not someone they expect me to be. Pagkatapos noon, mabilis niyang tinapos ang remaining items. Her hand was slightly tired, but her mind was steady. When the proctor finally said, “Five minutes remaining,” Ael already double-checked her answers twice. She placed her pen down only when she was satisfied. “Pass your papers,” the proctor instructed. Sunod-sunod na tumayo ang mga estudyante. May halatang relieved, may stressed, may blank expression lang. Ael stayed seated for a few seconds longer. She looked at her paper one last time before submitting it. Then she stood up. Outside the exam hall, the atmosphere felt different. Mas maliwanag, mas maingay, mas buhay. Parang biglang bumalik ang mundo sa normal. Ael walked slowly toward the hallway. Her shoulders loosened a bit. Not fully relaxed, but lighter than before. “Done,” she whispered to herself. As she stepped out of the building, the sunlight hit her face. She squinted slightly, then adjusted her bag strap. “Ma’am Xie!” Napalingon siya. Si Aling Minda pala, isa sa kasambahay nila, nakatayo sa malapit na waiting area. May hawak itong maliit na lunch bag. “Pinadala ni Sir Dricxon. Sabi niya huwag ka na raw magutom pagkatapos ng exam,” nakangiting sabi nito. Napahinto si Ael sandali. Then she walked toward her. “Hindi naman niya kailangan gawin ‘to,” mahinang sabi niya, pero may halong appreciation. “Alam mo naman ang daddy mo, Ma’am. Tahimik lang pero maalaga,” sagot ni Aling Minda. Ael accepted the bag. “Thank you po.” Paglingon niya sa paligid, napansin niya ulit ang mga estudyanteng lumalabas din ng exam hall. May mga group of friends na nag-uusap, may iba na tahimik lang na naglalakad. And then, her eyes briefly met someone familiar. The same stranger from earlier. Nakatayo ito malapit sa puno, hands in pockets, watching the crowd. This time, mas malinaw na ang itsura niya. He looked calm, almost detached, like he didn’t belong to the chaos around him. For a second, their eyes met. Then he looked away first, as if it meant nothing. Pero sa isip ni Ael, may maliit na tanong na sumingit. Who is he? She shook her head slightly, dismissing it. Not important. At least, not yet. She turned away and walked toward the waiting car. But behind her, the stranger finally moved, slowly walking in the opposite direction. And without either of them knowing, that brief glance had already started something neither exams nor plans could control.060_When Miss CEO Meets Mr. AgriculturistPagkatapos ng ceremony ay nagtungo ang lahat sa reception area.Habang naglalakad sina Ael at Zai papunta roon ay hindi pa rin sila makapaniwalang kasal na sila.Asawa.Husband and wife.At sa tuwing maiisip nila iyon...Pareho silang napapangiti."Mrs. Razon," saad ni Zai habang nakangisi at nakahawak sa baywang ni Ael.Napatingin siya rito."Ano?""Mrs. Razon."Napairap siya ngunit hindi napigilan ang ngiti."Enjoy na enjoy ka.""Very much."Napatawa siya.Pagdating nila sa reception ay sinalubong sila ng malakas na palakpakan.Nagtilian ang mga bisita.May ilan pang sumisigaw ng congratulations.At syempre...Pinakamaingay sina Lira at Jun."THE NEWLYWEDS HAVE ARRIVED!" sigaw ni Lira habang kumakaway.Napahawak agad si Mira sa noo."Inside voice.""Wala akong inside voice."Sagot ni Lira habang natatawa.Nagtawanan ang lahat.Napakaganda ng reception venue.May mga fairy lights na nakasabit sa paligid.May sariwang bulaklak sa bawat mesa.A
059_When Miss CEO Meets Mr. AgriculturistTahimik ang buong venue.Tanging mahinang tugtog ng instrumental music at ang banayad na hangin lamang ang maririnig.Nakatayo sina Ael at Zai sa harap ng altar.Magkahawak ang kamay.Magkatingin.At parehong hindi maalis ang mga ngiti sa kanilang mga labi.Para bang sa dami ng taong naroon...Sila lamang ang nakikita ng isa't isa."Ready?" tanong ng officiant habang nakangiti.Napatingin sina Ael at Zai sa isa't isa.At sabay na tumango."Ready," sagot ni Zai habang marahang pinipisil ang kamay ni Ael."Ready," pagsang-ayon ni Ael habang bahagyang natatawa dahil sa kaba.Nagpalakpakan nang mahina ang ilang bisita.Habang si Lira naman ay abala nang magpunas ng luha."Hindi pa nga nagsisimula," bulong ni Mira habang inaabot ang tissue rito."Preparation ito," sagot ni Lira habang sumisinghot.Napailing na lamang si Mira."Since the groom volunteered to go first," saad ng officiant habang nakangiti kay Zai, "you may begin."Napatawa nang mahina
058_When Miss CEO Meets Mr. AgriculturistThe wedding day.Sa wakas.Pagkatapos ng ilang buwang paghahanda.Pagkatapos ng limang taon ng pagmamahalan.Pagkatapos ng lahat ng pinagdaanan nila.Dumating na rin ang araw na pinakahihintay ng lahat.Lalo na nina Ael at Zai.Maagang nagising si Ael.Hindi dahil sa alarm.Kundi dahil sa kaba.Pagmulat pa lamang niya ay agad niyang napansin ang sinag ng araw na sumisilip sa bintana.At doon niya tuluyang naalala.Today was the day."Ate!" sigaw ni Alaric mula sa labas ng kuwarto habang kumakatok, "gising ka na ba?"Napatawa si Ael habang bumabangon mula sa kama."Oo," sagot niya habang inaayos ang kumot."Buhay ka pa?""Alaric.""Checking lang."Napailing siya habang natatawa.Pagbaba niya sa dining room ay nadatnan niya sina Ylla at Dricxon.Parehong nakangiti.Parehong mukhang excited.At pareho ring parang gustong umiyak."Good morning, sweetheart," saad ni Ylla habang niyayakap siya."Good morning, Mom," sagot ni Ael habang yumayakap paba
057_When Miss CEO Meets Mr. AgriculturistIsang gabi na lamang.Isang tulog na lamang.At bukas...Magiging mag-asawa na sina Ael at Zai.Ngunit imbes na mahimbing na natutulog, nakaupo si Ael sa veranda ng kanilang bahay habang nakatanaw sa madilim na kalangitan.Tahimik ang paligid.Malamig ang hangin.At kahit ilang buwan nilang pinaghandaan ang kasal...Hindi pa rin niya maiwasang kabahan."Ate," saad ni Alaric habang papalapit at may dalang dalawang tasa ng mainit na tsokolate, "hindi ka pa natutulog?"Napalingon si Ael at bahagyang ngumiti."Ikaw rin naman," sagot niya habang tinatanggap ang tasa.Umupo si Alaric sa tabi niya at sumandal sa upuan."Excited ako para bukas," saad nito habang nakatingin sa mga bituin.Napatawa si Ael."Bakit parang ikaw ang ikakasal?""Dahil favorite brother ako.""Only brother ka.""Exactly."Napailing siya habang natatawa.Ilang segundo silang natahimik.Hanggang sa naging seryoso si Alaric."Ate," saad nito habang nakatingin sa kanya, "happy ka
056_When Miss CEO Meets Mr. AgriculturistIsang linggo bago ang kasal.At sa unang pagkakataon sa buong wedding preparation...Hindi si Ael ang kinakabahan.Hindi rin si Zai.Kundi ang buong entourage.Lalo na sina Lira at Jun."Kung magkakamali ako sa paglakad, uuwi na lang ako." sabi ni Lira habang hawak ang rehearsal program.Napatingin si Mira dito."Rehearsal pa lang.""Exactly."Mas lalo itong kinabahan."Practice na nga ito, paano pa sa actual wedding?"Napailing si Jun."Dramatic.""Ako?" tanong ni Lira habang nakaturo sa sarili."Oo.""Grabe ka."---Ginaganap ang rehearsal sa mismong farm kung saan gaganapin ang kasal.Mas maganda na ito ngayon kumpara noong unang dalhin ni Zai si Ael dito.Mas marami nang bulaklak.Mas maayos na ang landscaping.Mas buhay ang paligid.Sa gitna ng malawak na field ay nakatayo ang wedding arch na gawa sa kahoy at sariwang bulaklak.Simple.Elegant.At eksaktong gusto nina Ael at Zai."Ang ganda." bulong ni Ael habang nakatingin sa paligid.Na
055_When Miss CEO Meets Mr. AgriculturistDalawang buwan na lamang bago ang kasal.At ayon kay Lira...Officially nasa "panic mode" na sila."Hindi tayo nasa panic mode." sabi ni Ael habang nakaupo sa bridal boutique."Nasa panic mode tayo." sagot ni Lira habang hawak ang checklist."Masyado kang dramatic.""Masyado kang kalmado."Napailing na lamang si Ael.Samantala, tahimik namang umiinom ng kape si Mira sa gilid.Katulad ng palagi nitong ginagawa kapag nagsisimula nang magdrama si Lira.---"Ms. Monteverde?" tawag ng designer habang may dalang garment bag.Tumayo si Ael."Ready for the fitting?"Tumango siya.Pero bago pa siya makalakad..."Wait!" sigaw ni Lira habang tumatayo.Napalingon lahat sa kanya."Ano?" tanong ni Ael."Kailangan emotional moment ito."Napakurap si Ael."What?"Tumayo rin si Lira at humawak sa dibdib."Best friend duty."Natawa si Mira."Umupo ka."Napabuntong-hininga si Lira."Nobody appreciates my talent."---Pagpasok ni Ael sa fitting room, agad siyang
005_When Miss CEO meets Mr. AgriculturistPagdating ni Ael sa BSBA orientation hall, agad siyang sinalubong ng maingay na paligid. May mga estudyanteng nagkukumpulan, may mga nagse-selfie, at may ilan na halatang kabado pa rin kahit simula pa lang ng college journey nila.Ael stayed composed as usu
004_When Miss CEO meets Mr. AgriculturistPagpasok ni Ael sa university campus kinabukasan, ibang klase ang atmosphere kumpara sa entrance exam day. Mas maingay, mas buhay, at mas magulo. May orientation booths sa bawat building, may mga student organizations na nag-aalok ng flyers, at may mga tarp
003_When Miss CEO meets Mr. AgriculturistPaglabas ni Ael Caexie Monteverde mula sa university gate, ramdam niya pa rin ang bigat ng entrance exam sa kanyang isipan. Hindi dahil mahirap ito, kundi dahil alam niyang kahit anong mangyari, kailangan niyang maging consistent. Walang puwedeng maging “al
001_When Miss CEO meets Mr. Agriculturist“Where are you going, Xie? Hindi ka ba kakain muna? Naghanda ng almusal ang mga kasambahay. Why would you not join us?” saad ng daddy ni Ael na si Dricxon, habang nakaupo pa rin ito sa dulo ng mahabang dining table, hawak ang tasa ng kape.Saglit na huminto







