Chapter 1

001_When Miss CEO meets Mr. Agriculturist

“Where are you going, Xie? Hindi ka ba kakain muna? Naghanda ng almusal ang mga kasambahay. Why would you not join us?” saad ng daddy ni Ael na si Dricxon, habang nakaupo pa rin ito sa dulo ng mahabang dining table, hawak ang tasa ng kape.

Saglit na huminto si Ael Caexie Monteverde sa pag-aayos ng sling bag niya. She took a small breath, as if choosing her words carefully.

“I'm sorry, Daddy. I'm going to be late na po. Remember, may entrance exam pa ako today. Sa dinner na lang ako sasabay sa inyo,” mahinahong sagot niya habang sinusuot ang simpleng puti at itim na outfit plain white fitted top paired with black high-waist slacks. Minimal lang ang accessories niya, wristwatch at maliit na earrings, enough to look presentable but not overdressed.

Tiningnan siya ng kanyang ama na parang sinusuri kung may iba pa siyang tinatago. Dricxon Monteverde was a man used to control and precision, business empire, strict schedules, and expectations. But with Ael, there was always this silent conflict between authority and understanding.

“Oh, sige. Ikaw bahala. Mag-ingat ka,” finally he said, his tone softening a little.

“Yes, Dad. No worries,” sagot ni Ael, tipid na ngiti lang ang ibinigay bago siya tuluyang tumalikod.

Sa paligid, tahimik ang Monteverde mansion. Malawak ang hallway, polished marble floors reflecting the soft morning light coming from the tall glass windows. Habang naglalakad si Ael palabas, naririnig niya ang faint clinking of utensils sa dining area, tanda na hindi pa tapos ang almusal ng pamilya.

“Good luck sa exam mo, Ma’am Xie!” sigaw ng isa sa mga kasambahay, si Aling Minda, nagsalita ito mula sa kitchen.

“Thank you po!” sagot niya habang mabilis na naglakad papunta sa waiting car.

Sa labas, nakaabang na ang black SUV. Nakasandal ang driver sa pinto, agad siyang nagbukas nang makita si Ael.

“Good morning po, Ma’am,” magalang na bati nito.

“Good morning,” she replied, getting inside without hesitation.

Pagkasara ng pinto, sandaling napahinga si Ael. Her reflection appeared on the tinted window, composed face, but tired eyes. She adjusted her hair tie, then opened her bag to double-check her documents.

Entrance exam day.

Hindi pwedeng magkamali.

Sa isip niya, paulit-ulit niyang inalala ang dahilan kung bakit niya ito ginagawa. Kahit may kaya sila, kahit Monteverde ang apelyido niya na kayang magbukas ng kahit anong pinto, she chose this path. Gusto niyang may sarili siyang pangalan hindi lang “anak ni Dricxon Monteverde.”

“Ma’am Xie, sa campus po tayo diretsyo?” tanong ng driver habang umaandar na ang sasakyan.

“Yes po. Thank you,” sagot niya habang tinitingnan ang oras sa phone niya. Tight schedule. No room for delay.

Habang binabagtas ng sasakyan ang kalsada ng lungsod, unti-unting lumalayo ang mansion at napapalitan ng mas simpleng tanawin, mga estudyanteng naglalakad, mga jeepney, vendors sa gilid ng kalsada, at unti-unting gumigising na siyudad.

Tahimik si Ael buong biyahe, pero ang utak niya ay maingay.

Math formulas, logical reasoning patterns, essay structures, paulit-ulit na umiikot sa isip niya. She closed her eyes for a moment, forcing herself to breathe steadily.

“You can do this, Caexie,” bulong niya sa sarili.

Pagdating sa entrance ng university, bumaba siya agad ng sasakyan. Maraming estudyante ang nag-aabang na rin, karamihan ay kabado, may hawak na envelopes at IDs.

“Good luck po, Ma’am,” sabi ng driver bago umalis.

“Salamat po,” she answered, then fixed her posture.

She walked confidently toward the gate. 

Sa bawat hakbang niya, ramdam niya ang bigat at excitement. This is not just an exam, it was a step toward the life she wanted to build.

Sa loob ng campus, iba’t ibang enerhiya ang sumasalubong sa kanya. May nagre-review pa sa sulok, may umiiyak sa kaba, may nagrereklamo na kulang ang tulog.

Ael stayed focused.

Hindi siya pwedeng ma-distract. 

Habang papunta siya sa exam hall, hindi niya napansin ang isang taong nakatayo sa malayo, nakasandal sa puno, nakatingin sa kanya na parang may interes na hindi pa niya alam.

A stranger.

And somehow, that simple moment, unknown to her, was about to change the direction of her already carefully planned day.

But for now, Ael Caexie Monteverde only had one goal in mind is to pass the exam.