LOGIN-Vanessa-Napahawak ako sa dibdib ko habang pilit na pinapakalma ang sarili.“Pero pinili kong tanggapin iyon dahil alam kong iyon ang dapat kong gawin. Hindi ko gustong maging dahilan para masira ang pagsasama ninyo. Hindi ko gustong maging babaeng makikipag-agawan sa sarili niyang kapatid para sa isang lalaki.”“Hindi kita kailanman itinuring na ganoon.”“Pero ganoon ang nangyayari ngayon, Ron!” mariin kong sagot. “May asawa ka na. At kahit ano pa ang sabihin mo sa akin, hindi na magbabago iyon.”Bigla siyang tumayo at dahan-dahang lumapit sa akin. Hinawakan niya ang magkabilang pisngi ko at marahang pinunasan ng mga hinlalaki niya ang mga luhang patuloy na dumadaloy sa mukha ko.“Hindi pa huli ang lahat, Isay,” malambing niyang sabi. “Mahal na mahal pa rin kita, at alam kong mahal mo pa rin ako.”Umiling ako, ngunit tila hindi niya pinansin ang pagtanggi ko.“Wala akong pakialam kahit naibigay mo na ang puri mo sa lalaking ’yon. Hindi iyon mahalaga sa akin. Hindi ko kailanman iisip
-Vanessa-Napatingin ako sa pagkakahawak niya sa akin bago muling itinaas ang mga mata ko sa mukha niya.“Bitawan mo ako, Ron.” babala ko sa kanya.“Hindi hangga't hindi mo ako pinakikinggan.” mariing bulong niya.“Wala na tayong dapat pang pag-usapan!”“Marami pa tayong dapat pag-usapan!” mariin niyang sagot. “Lalo na tungkol sa nangyari noon. Hindi mo alam kung gaano ako nahirapan sa mga sumunod na araw pagkatapos nating maghiwalay.”Napailing ako. “Hindi lang naman ikaw ang nahirapan.”“Alam ko! Alam kong nasaktan din kita, pero hindi mo ba naisip na mas nasaktan ako? Araw-araw kitang nakikita sa bahay na iyon, pero hindi kita maaaring lapitan. Hindi kita maaaring yakapin. Hindi ko man lang masabi sa’yo kung gaano kita nami-miss dahil lahat ng mata nila nakabantay sa atin!”Unti-unting nanlabo ang paningin ko nang biglang mamuo ang mga luha sa aking mga mata.“Pero kasalanan ko naman eh, dahil ako ang may gustong manatili sa bahay niyo kahit ang gusto ng ate mo ay bumukod na kami.”
-Vanessa-Isang manipis na nighties lang ang suot ni Diane na halos wala nang itago sa kanyang katawan. Wala siyang suot na bra kaya kitang-kita ang malulusog niyang mga dibdib at ang nakaumb0k niyang n!pple.Hindi na talaga siya nag-abala pang magbihis nang maayos bago lumabas ng unit. Maging ang buhok niya ay bahagyang magulo, pero hindi naman iyon nakabawas sa pagiging kaakit-akit niya.Napatingin ako kay Ron, saka sa T-shirt na hawak niya.Hindi ko alam kung anong nangyari sa loob ng unit ni Diane, pero hindi naman mahirap unawain kung bakit ganoon ang itsura nilang dalawa.“Anong ginagawa mo sa loob kasama ang babaeng iyon, Ron?” tanong ko habang nagsasalubong ang mga kilay ko.Inaasahan kong matataranta siya o kaya naman ay magpapaliwanag agad. Dahil hindi normal na makita ang isang lalaking halos walang saplot na lumabas mula sa unit ng ibang babae na nakabilad din ang katawan.Pero sa halip na magmukhang nahuli sa kalokohan, inabot niya ang buhok ko at ginulo iyon. “Nagseselos
-Vanessa-Paglabas ko ng kwarto, agad kong hinanap si Ron sa kusina, para sana tulungan siyang maghain ng hapunan, pero wala siya doon. Inilibot ko ang paningin ko sa buong lugar, pero hindi ko talaga siya makita.Sinubukan ko ring tingnan ang dalawang guest room, baka sakaling nagpahinga muna siya roon pagkatapos magluto, pero wala rin siya.Saan naman kaya nagpunta ang taong iyon?Hindi naman niya sinabi sa akin na may pupuntahan siya. Ang huling pagkakaalam ko, siya ang naiwan sa kusina para ipagpatuloy ang pagluluto ng hapunan namin. Pero bakit bigla na lang siyang naglaho.Dahil naliligo pa si Blake, napagpasyahan kong hintayin muna siyang matapos para magpasama sa kanya na hanapin ang bayaw ko.Ilang minuto pa ang lumipas bago bumukas ang pinto ng banyo.Paglabas ni Blake, agad niya akong nilapitan at hinapit sa bewang bago ako niyakap nang mahigpit.“What? You want a second round, hmmm?” nakangising tanong niya habang inilalapit ang mukha niya sa akin.Sinubukan niya akong hal
-Vanessa-Pagpasok sa loob ng kwarto, agad akong hinalikan ni Blake sa mga labi habang humahaplos ang mga kamay niya sa katawan ko.“God, Vanessa… I really can’t get enough of you. Ano bang pinakain mo sa akin at humaling na humaling ako sa’yo?” bulong ni Blake sa tenga ko habang hinihingal.Anong pinakain ko sa kanya? Di ba yung perlas ko, ilang beses na niyang kinain? Baka yun nga!“You always make me feel alive. Tignan mo oh, ang tigas ko na naman. Just a kiss and I am so fvcking damn hard. Paano mo ‘to nagagawa ha?” tanong niya habang ikinikiskis ang alaga sa puson ko.“Blake…” napaung0l na lang ako sa ginawa niya habang ipinupulupot ang mga braso ko paikot sa leeg niya. “Ganun din naman ako. Parang basa na nga ako eh…”“Really? Can I touch it?” hindi na niya hinintay pa ang sagot ko. Agad niyang ipinasok ang kamay niya sa loob ng panty ko at dinakma ang perlas ko.“Oohh… Blake!” napaliyad ako sa ginawa niya.Pero inilabas niyang muli ang kamay niya at walang pag-aalinlangang dina
-Vanessa-“Bayaran mo muna ang lahat ng nagastos ko sa'yo at sa tatay mo bago ka umalis sa bahay ko!”Paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip ko ang mga salitang iyon habang abala ako sa paghahanda ng hapunan. Kahit anong pilit kong ituon ang atensyon ko sa pagluluto, hindi ko pa rin maiwasang maalala ang sinabi ni Blake kanina.Hindi ko alam kung saan ako kukuha ng ganoon kalaking halaga. Isang milyon na ang ibinayad niya sa club para mabayaran ang utang namin, at hindi ko pa alam kung magkano ang lahat ng nagastos niya sa pagpapagamot kay Tatay. Sigurado akong hindi rin naman maliit ang halagang iyon, lalo na't ilang araw itong namalagi sa ospital, tapos kulang anim na buwan niya itogn pinaalagaan sa isang private nurse.Saan ko naman pupulutin ang perang ipambabayad ko sa kanya?At kung patuloy pa niya akong tutulungan, hindi ba mas lalo lang akong mababaon sa utang sa kanya? Hindi ko naman pwedeng tanggapin na lang nang tanggapin ang tulong niya nang walang iniisip na kapalit. S







