Mag-log inIsabela’s POV
Lumabas ako ng restroom na may ngiti pa sa labi, parang may munting kuryente sa dibdib ko. Hindi ko napigilan ang sarili, kanina pa kami nagkukulitan ni Liam, at may kung anong saya na bihirang-bihira kong maramdaman. Inaayos ko pa ang buhok ko, huminga nang malalim, excited na bumalik sa mesa namin.
Paglabas na paglabas ko sa restroom. Biglang may humila sa akin pabalik.
“Isabela.”
Nanlambot ang tuhod ko sa tunog ng boses na iyon.
Nanlaki ang mga mata ko. Parang akong binuhasan ng malamig na tubig ng makita ko siya.
“Ma…?”Si Selene. Nakatayo sa g
Isabela’s POVKita ko ang panghihina ng kanyang mga tuhod nang haplusin ko ang mainit at napakatigas niyang ari. Matagal ko na itong gustong hawakan at damhin. Mas lalong lumakas ang loob ko nang makitang nasasarapan si Liam habang pinapagalaw ko ito gamit ang aking kamay.“Am I doing it right?” nag-aalalang tanong ko sa kanya.Nanghihinang tumango siya, diretso ang tingin sa akin habang patuloy ko itong ginagalaw. Umupo ako nang diretso sa gilid ng kama hanggang sa nasa harap ko na mismo ito. Tumingala ako at nakita ang mabilis na pagtaas-baba ng dibdib ni Liam, tila may hinahabol na hininga.“Can I taste this?” malanding tanong ko sabay dampi ng dila sa dulo nito.“Fuck, my Bela... stop teasing me... Aaaahh. Yes please.. Yes..”Kita ang pagpipigil sa kanyang mga mata. Ayoko na siyang bitinin kaya pinasok ko ang dulo nito sa aking bibig.“Aaahh!” Kumislap ang mga mata ni Liam. Muntik na siyang matumba sa panghihina kaya mabilis siyang napakapit sa buhok ko.“Masarap ba, Daddy?” halos
Liam’s POVIlang minuto ko pa siyang tinitigan. Ang paraan ng paghinga niya, ang bahagyang panginginig ng mga pilikmata. Hinayaan na lang namin na ang mga mata namin ang mag-usap. Walang salita, walang galaw, titig lang na punô ng init at pag-amin. Sa mga sandaling iyon, ramdam ko ang lahat ng hindi niya kayang bigkasin: ang pananabik, ang takot na sumabay sa pagnanasa, at ang pagnanais na huwag munang pakawalan ang sandaling ito. Sa bawat segundo ng aming pagtitig, mas lumalalim ang ugnayan, parang isang tahimik na pangakong sabay naming tinanggap, kahit walang binibigkas ni isang salita.Hanggang sa tuluyan nang matalo ang lahat ng pagpipigil ko. Parang hinihila ako ng mismong presensya niya. Isang hakbang lang, at tinawid ko na ang pagitan ng aming mga labi.“Uhmm…”Isang mahinang ungol ang kumawala kay Isabela nang dumikit ang labi ko sa kanya. Mabagal, mapanukso, parang sinasadya kong patagalin ang bawat segundo. Kanina pa ako natatakam sa lambot at tamis ng kanyang mga labi, sa
Liam’s POVPagdating ko sa opisina, hinihintay na ako ni Adriane sa may lobby. Kita kong kakaligo lang niya, basa pa ang buhok, bahagyang gusot ang polo, at halatang nagmamadali. Kilala niya ako. Sa mga ganitong sitwasyon, walang palusot, walang dahilan. Oras man o pagod, trabaho ay trabaho. Kapalit noon, alam din niyang hindi ako nagtitipid pagdating sa sweldo at tiwala.Kaya siya ang pinili kong maging assistant, laging on the go, laging handa.“What happened?” seryoso kong tanong habang sabay kaming naglalakad papunta sa elevator.“Biglaang desisyon po, sir. Kaninang alas-siyete lang. Sorry po, hindi ko agad nakita ang message,” mababa ang tingin niyang sagot, halatang kabado.Gusto ko mang ma
Liam’s POVMasaya ako ngayon, isang pakiramdam na matagal ko nang hindi nakikilala. Yung klaseng saya na hindi kayang sukatin ng pera, tagumpay, o kapangyarihan. Masaya ako dahil kasama ko si Isabela. Pero may halong lungkot dahil alam kong bukas, aalis na naman siya.Simula nang aminin ko sa kanya ang tunay kong nararamdaman, tila gumaan ang lahat. Parang may pader na matagal ko nang itinayo, matibay, malamig, at mataas, ang biglang gumuho. Hindi ko na kailangang magkunwari. Hindi ko na kailangang timbangin ang bawat salita at galaw ko. Sa harap niya, maaari na akong maging ako, hindi ang Liam na CEO, hindi ang Liam na anak ng makapangyarihang lalaki, kundi ang Liam na marunong magmahal.For so many years, I trained myself to be cold, to keep my distance, to calculate every move, every word, every decision. N
Isabela’s POVNalulungkot ako dahil malapit na akong umuwi. Bukas ng gabi ang alis ko. Iisipin ko pa lang ito, sumasakit na ang puso ko.Sa ilang araw ko dito sa Singapore, most of the time busy si Liam, pero gumagawa siya ng effort para makasama ako. Tulad ngayon, dinala niya ako sa Universal Studios.Papunta kami ngayon sa isang roller coaster ride.Pagkakita ko pa lang sa ride, napa-atras na ako. “Liam… ang taas niyan,” sabi ko, hawak pa rin ang braso niya na parang doon nakasalalay ang buhay ko.Tumawa siya, yung tawang alam mong nang-aasar pero reassuring.
Celeste’s POVMabigat ang katawan ko at wala talaga ako sa mood habang umiikot kami sa Universal Studios kasama ang mga kaibigan kong si Jaz. Dapat masaya. Dapat excited ako. Pero bawat hakbang, parang may humihila pababa sa dibdib ko.Ilang araw na akong nasa Singapore, pero ni minsan hindi bumalik sa bahay si Liam. Imbes na lumabas, mas pinili kong magkulong sa bahay, K-drama marathon, iyak sa eksenang hindi naman tungkol sa akin, pero tinatamaan pa rin ako. Sinubukan ko siyang tawagan. Paulit-ulit. Pero wala. Hindi siya sumasagot.“Celest… come on!” sabi ni Jaz, pilit akong hinihila palabas ng iniisip ko.“Kaya nga ako nandito para pasayahin ka tapos ganyan ang itsura mo?”Pilit a


![Just One Night [Tagalog]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




