Kabanata 2

Halos nakarating na si Kelsey sa kanilang mesa nang biglang bumalik si Ramon sa tindahan na parang isang bagyo.

Dumaan siya sa tabi ni Kelsey nang hindi man lang ito tinitingnan at agad na lumuhod sa harap ni Kendrick.

"Kendrick, tumingin ka sa akin," nag-aalalang sabi ni Ramon habang sinusuri ang kalagayan nito.

Hirap pa ring huminga ang maliit na bata, at namumutla na ang kanyang mukha.

Matinding nanginig ang mga kamay ni Kelsey habang lumalapit siya.

"Hayaan mong tingnan ko siya—"

"Huwag mo siyang hawakan!" biglang sigaw ni Wanda sa kanya, dahilan upang agad siyang matigilan.

Tumingala si Wanda sa kanya. Namumula ang mga mata nito at puno ng takot at galit.

"Ano ang inilagay mo sa ice cream niya?"

Nanlaki ang mga mata ni Kelsey sa pagkabigla.

"Wala akong inilagay na anuman…" mabilis niyang sagot, kahit pakiramdam niya ay hindi iyon ang mahalaga sa sandaling iyon.

Ang mahalaga ngayon ay mabigyan si Kendrick ng gamot para sa kanyang allergy bago pa lumala ang kanyang kalagayan.

Mabilis na ipinasok ni Kelsey ang kamay sa kanyang bulsa at inilabas ang gamot na palagi niyang dala para kay Kendrick at sa sarili niya dahil pareho silang allergic sa mga mani.

"Tigilan mo ang pagsisinungaling!" malakas na sigaw ni Wanda. "Alam mong allergic siya sa mga mani, pero nagsilbi ka pa rin sa kanya ng ice cream na may mani!"

Namumutla ang mukha ni Kelsey dahil sa paratang.

"Anong klaseng ina ka?" emosyonal na pagpapatuloy ni Wanda. "Paano ka naging iresponsable nang ganito?"

Binuka ni Kelsey ang bibig upang ipaliwanag ang sarili, ngunit nauna nang magsalita si Ramon.

"Huminga ka, Ken. Dadalhin kita sa ospital," tarantang sabi ni Ramon matapos kapkapan ang kanyang mga bulsa at mapagtantong wala sa kanya ang gamot na karaniwan niyang dala.

Kakalongin na sana niya si Kendrick nang—

"Nasa akin ang gamot!" mabilis na sabi ni Wanda habang nanginginig ang mga kamay na binubuksan ang kanyang bag. Naunahan niya si Kelsey bago pa ito makapagsabing mayroon din siyang gamot.

"Alam kong maaaring mangyari ang ganitong bagay," balisang pagpapatuloy ni Wanda habang agad na inaabot kay Ramon ang gamot para sa allergy.

Matinding nanginginig ang mga kamay niya, na para bang isa siyang ina na takot na takot para sa kanyang anak.

Dahan-dahang ibinaba ni Kelsey ang kanyang kamay sa kanyang tagiliran.

Mabilis na ibinigay ni Ramon ang gamot kay Kendrick habang walang magawa si Kelsey sa kinatatayuan niya. Namumuo na ang mga luha sa kanyang mga mata.

Gusto niyang hawakan at aliwin ang kanyang anak. Ngunit hindi man lang siya makalapit dito.

Makalipas ang ilang segundo, unti-unting nagsimulang kumalma ang paghinga ni Kendrick.

Unti-unti ring nawala ang pamumula ng kanyang mukha.

Saka lamang nakahinga nang maluwag ang lahat.

Agad na mahigpit na niyakap ni Wanda si Kendrick.

"Takot na takot ako," emosyonal niyang bulong habang marahang hinihimas ang likod nito.

Wala nang nagawa si Kelsey kundi ang panoorin sila habang pinupunasan ang kanyang mga luha. Anak niya si Kendrick, ngunit ibang babae ang yumayakap at umaaliw dito.

Gusto rin niya itong yakapin, ngunit alam niyang hindi niya dapat gawin iyon. Hindi kailanman nagustuhan ni Kendrick na hawakan siya ni Kelsey, at hindi nakikitang mali ng buong pamilya ang ganitong pagtrato sa kanya.

Ngunit biglang—

Dahan-dahang tumayo si Ramon. Matalim na bumaling sa kanya ang malamig nitong mga mata.

Masakit na nanikip ang puso ni Kelsey sa tinging iyon.

"Hindi ko alam na may mga mani iyon," nagmamadali niyang paliwanag habang nanginginig ang mga labi, kahit wala pa itong sinasabi.

Hindi na niya kailangang magsalita. Kilalang-kilala niya ang ganoong tingin.

"Sumusumpa akong nag-ingat ako. Sinuri ko ang lahat bago ko iyon ihain—"

"Sinuri mo?" biglang sigaw ni Ramon.

Natahimik ang buong tindahan.

Napapitlag si Kelsey at napaatras nang isang hakbang habang naglalakad si Ramon papunta sa kanya.

"Kung talagang sinuri mo iyon nang maayos, hindi sana ito nangyari!" galit na singhal ni Ramon habang marahas na hinahawakan ang kaliwang braso niya.

Napasinghap si Kelsey sa sakit.

Bumuhos ang mga luha mula sa kanyang mga mata habang lalong humihigpit ang pagkakahawak ni Ramon sa kanyang braso. Ngunit mas masakit kaysa roon ang katotohanang hindi ito naniniwala sa kanya.

"Hinding-hindi ko sasaktan si Kendrick…"

"Pero ginawa mo," malupit na putol ni Ramon sa kanyang mga salita.

Puno ng galit at pagkadismaya ang kanyang boses.

"Anong klaseng ina ang hindi man lang kayang alagaan nang maayos ang sarili niyang anak?"

Tuluyang nawala ang kulay sa mukha ni Kelsey.

"Hindi iyan totoo…" masakit niyang bulong.

Palagi siyang tinatrato ng mga ito na parang isang hangal dahil sa kanyang kondisyon matapos ang aksidente, ngunit mas mahal niya ang kanyang anak kaysa sa anupaman.

Malamig na tumawa si Ramon.

"Nagtatrabaho ka sa isang tindahan ng ice cream, pero hindi mo pa rin magawa ang isang simpleng bagay na tulad nito?"

Patuloy siyang nagsalita nang hindi man lang iniisip o inaalintana na ipinapahiya niya si Kelsey sa harap ng mga estranghero.

Bawat salita ay malalim na tumatarak sa dibdib ni Kelsey.

"Wala kang silbi sa bahay, at ngayon, pabaya ka rin sa labas."

Nakaramdam ng matinding kahihiyan si Kelsey habang nakatayo roon at pinagmamasdan siya ng mga estranghero na para bang isa siyang napakasamang ina.

Ang pinakamasakit sa lahat ay nasasaksihan ni Kendrick ang lahat ng ito.

Matinding nanginig ang kanyang mga labi.

"Pasensya na…" iyon lamang ang mahina niyang nasabi.

Malamig siyang tiningnan ni Ramon bago tuluyang binitiwan ang kanyang braso.

"Tara na."

Nang hindi man lang siya muling sinulyapan, kinuha ni Ramon si Kendrick mula kay Wanda at kinarga ito papunta sa p***o.

Mahinang sumandal si Kendrick sa balikat ni Ramon habang naglalakad si Wanda sa tabi nila, nag-aalala na parang isang mapagkalingang ina.

Bago umalis sa tindahan, biglang lumingon si Wanda kay Kelsey.

"Alam kong hindi mo iyon sinasadya, Kelsey," mahina niyang sabi. "Pero pakiusap… mag-ingat ka pa sa susunod. Bata pa si Kendrick."

Lalo lamang nadagdagan ang kahihiyan ni Kelsey dahil sa malumanay na tono ni Wanda.

Pagkatapos, sabay-sabay silang umalis, iniwan si Kelsey na nag-iisang nakatayo sa gitna ng tindahan.

Tahimik na tumulo ang kanyang mga luha habang nakatitig siya sa nakasarang p***o.

"Hoy! Umalis ka sa tindahan ko ngayon din! Tanggal ka na!"

Dahan-dahang lumingon si Kelsey nang marinig ang galit na boses ng may-ari ng tindahan. Lalong nawala ang natitirang kulay sa kanyang maputla nang mukha.

"Sir… pakiusap…" mahina niyang bulong.

"Ayokong magkaroon ng gulo sa tindahan ko," galit na singhal ng lalaki. "Ligpitin mo ang mga gamit mo at umalis ka na!"

Yumuko si Kelsey. Hindi siya nakipagtalo. Alam niyang walang makikinig sa kanya kahit ano pa ang sabihin niya.

Hindi matapos ang nangyari.

Tahimik niyang hinubad ang kanyang apron gamit ang nanginginig na mga kamay habang patuloy siyang pinagmamasdan ng mga kostumer.

May mga naaawa sa kanya, samantalang may mga nanghuhusga.

Ngunit wala sa kanila ang mahalaga.

Iisa lamang ang paulit-ulit na bumabalik sa kanyang isip, na para bang patuloy siyang sinasaktan.

Anong klaseng ina ka?

Lalong bumuhos ang kanyang mga luha.

Makalipas ang dalawang oras.

Sa wakas, nakarating si Kelsey sa Ivory Mansion, kung saan sila nakatira ni Ramon.

Nang makita niya ang mga mamahaling kotseng nakaparada sa labas, nagsimulang kumabog nang malakas ang kanyang puso sa takot.

Hindi na niya kailangang mag-isip nang dalawang beses upang malaman na narinig na ng buong pamilya Holloway ang nangyari kay Kendrick.

At alam na rin niya kung ano ang naghihintay sa kanya sa loob.

Mahigpit niyang ikinuyom ang kanyang mga daliri sa kanyang tagiliran habang dahan-dahan siyang pumapasok sa bahay.

SAMPAL!

Isang malakas na sampal ang tumama sa kanyang mukha bago pa man niya makita kung sino ang nanampal sa kanya.

Napaurong si Kelsey dahil sa lakas ng sampal.

"Walang silbi!" galit na dura ni Doris.

Dahan-dahang nag-angat ng tingin si Kelsey, puno ng luha ang kanyang mga mata. Nakita niya ang kanyang biyenan na nakatayo sa harap niya, bakas na bakas sa mukha nito ang galit.

"Mama…"

SAMPAL!

Isa pang malakas na sampal ang tumama sa mukha ni Kelsey bago pa man niya matapos ang kanyang sinasabi.

Sa pagkakataong ito, tuluyan siyang nawalan ng balanse at bumagsak nang malakas sa sahig.