MasukMahigpit na hawak ni Jessica ang kanyang telepono, tila hindi niya ito mabitawan.Ayaw rin niyang makipaghiwalay kay Craige, ngunit higit pa roon, gusto niya itong iligtas.Hindi niya kayang makita ang lalaking ito na habang-buhay na lang mabubuhay sa kadiliman.Umaasa siya na balang araw, makakalabas din ito roon at tunay na mabubuhay sa ilalim ng liwanag ng araw.Ang dating Raven ay nawalan ng ama sa murang edad. Sa buong paligid niya, ang tanging naririnig ay ang mga bulong na siya raw ay anak ng isang drug dealer. Lumaki siyang pasan ang bigat ng mga paratang na iyon, tila ba habambuhay siyang ikinadena ng kadiliman.At kahit pa namatay ang kanyang ina at aksidente siyang mahulog sa bangin, hindi pa rin siya nakawala sa anino ng nakaraan.Ngayon, siya na si Craige Montero. Nakarating na siya sa hangganan ng liwanag. Isang hakbang na lamang ang kulang para tuluyang makalabas. Gusto niyang mabuhay ito sa ilalim ng araw.Mahigpit pa ring nakahawak si Jessica sa telepono nang ma
Muli at muli niyang binasa ang mga salitang iyon. Hindi siya nagkakamali ng basa. Talagang malinaw ang sinabi ni Jessica na gusto nitong makipaghiwalay sa kanya.'Paanong nangyari iyon?'Kagabi lamang ay pumayag pa ito sa proposal niya. Napag-usapan pa nilang pagbalik nila ay magpapakasal sila, na parang wala nang makakapigil sa kanilang dalawa.Pero ngayon, nakikipaghiwalay na ito.'Bakit?'Biglang bumigat ang dibdib ni Craige. Mabilis siyang nag-impake ng kanyang mga damit at bumaba ng guesthouse. Nang makita siya ng may-ari, magalang itong ngumiti.“Gising ka na pala. Nauna nang umalis ang asawa mo.”Natigilan si Craige. “Boss, alam n’yo ba kung saan pumunta ang asawa ko?”“Pumunta siya sa airport. Sabi niya, mauuna na raw siyang bumalik.”Mag-isang bumalik si Jessica sa Tycoon City.Mariing pinisil ni Craige ang kanyang manipis na labi hanggang sa mamutla ito sa lamig ng galit at pagkalito. Kagabi lamang ay parang ang lahat ay nasa ayos, ngunit ngayon, bigla na lamang i
Si Craige noong gabing iyon ay talagang imposibleng tanggihan.Ang magandang panaginip na matagal niyang iningatan ay tila hindi maaaring masira o maglaho sa kahit anong paraan.Bago sila tuluyang maghiwalay, hinayaan muna nilang magkaroon ng isa pang gabi. Ang huling gabi na magkasama sila bilang magkasintahan.Sobrang saya ni Craige. Hindi kailanman malalaman ni Jessica na ang mapangasawa siya ang matagal na nitong pangarap. Mula pa noon, iisa lang ang nais niya, ang pakasalan ito at iuwi sa sariling tahanan, upang maging ganap na asawa niya.Hinawakan ni Craige ang maliliit na kamay ni Jessica nang mahigpit ngunit banayad.“Jessica, gusto ko pa ng isa.”Tahimik na napatingin si Jessica sa kaniya. Pagod na pagod na siya, ngunit tila wala pa ring balak tumigil ang lalaki.Sa isip niya, paano nga ba ito nagkakaroon ng ganoong lakas?“Craige,” mahina niyang sabi. “Sa susunod na lang. Kailangan din nating maghinay-hinay. Hangga’t nananatili ang luntiang kabundukan, laging may pan
Hindi nagtagal, pareho silang napahiga sa kama.Dahan-dahang hinubad ni Craige ang kanyang bathrobe habang si Jessica naman ay marahang ipinatong ang kamay sa matitigas nitong kalamnan. Ramdam na ramdam niya ang init at tibay ng katawan nito, na para bang doon siya kumakapit upang hindi matumba sa sarili niyang damdamin.“Siya nga pala,” mahina niyang sabi, bahagyang humihingal pa. “Walang proteksyon dito.”Sandaling tumigil si Craige, saka siya tinitigan. Pagkatapos ay hinila siya nito palapit at siniil ng halik na puno ng damdaming hindi na niya kayang pigilan.“Kung gano’n,” pabulong nitong tugon. “Huwag na tayong gumamit.”“Okay,” mahina ring sagot ni Jessica.Sa gabing iyon, binitiwan nilang dalawa ang lahat ng pag-aalinlangan. Parang tuluyang naglaho ang pagitan ng isip at puso, tanging damdamin na lamang ang nanaig.Dalawang taong lubos na nagmamahalan ang walang pagpipigil na nagpakasaya sa kanilang kabataan at sa init ng kanilang pagmamahalan, hanggang sa unti-unting la
Mapait na ngumiti si Jessica.“Alicia, paulit-ulit mong sinasabing mahal mo si Craige. Ito ba ang klase ng pagmamahal na tinutukoy mo? Ginagamit mo ang Calophyllum Inophyllum para takutin akong hiwalayan siya. Napakagaling ng plano mo.”Ngumiti si Alicia nang bahagya, tila hindi naapektuhan ng mga salita nito.“Kung gano'n, tingnan natin kung sino talaga ang mas nagmamahal kay Craige. Kung sino ang kayang magsakripisyo nang higit para sa kanya, siya ang mananalo. At ang mas kaunti ang pagmamahal ay matatalo.”Biglang naikuyom ni Jessica ang kanyang mga kamay sa kanyang tagiliran. Wala siyang sinabi.Masama niya itong tinitigan nang ilang saglit bago siya tumalikod at tuluyang umalis.Pagkaalis ni Jessica, may isang anino ang lumabas mula sa hindi kalayuan.Si Adrian iyon. Kasama siya ni Alicia sa pagpunta sa probinsya, at mula noon ay naging magka-alyado na silang dalawa.Tinitigan naman ni Adrian ang direksiyong tinahak ni Jessica bago siya nagsalita.“Alicia, sa tingin mo ba
Tahasan itong inamin ni Alicia.“Napakatalino talaga ni Miss Pablo. Tama ka, ako ang bumili ng Calophyllum Inophyllum. Ang mismong Calophyllum Inophyllum na kailangan ninyo ay nasa akin ngayon. Kaya, Miss Pablo, interesado ka bang lumabas at makipag-usap sa akin?”Malamig na natawa si Jessica.“Hintayin mo ako. Pupunta ako ngayon din.”Pagkababa niya ng tawag, sandaling lumingon si Jessica patungo sa banyo. Naroon si Craige, naliligo pa rin, at tanging tunog ng umaagos na tubig ang maririnig mula roon.Kumuha siya ng bolpen at mabilis na nagsulat ng isang note.“Craige, lumabas lang ako para bumili ng makakain. Babalik din ako agad.”Maingat niyang inilapag ang sulat sa mesa bago tahimik na lumabas ng silid.Hindi nagtagal, pagdating niya sa corridor, nakita na niya si Alicia na tila matagal nang naghihintay sa kaniya.Paglapit niya, malamig na nagsalita si Jessica.“Mukhang matagal mo na pala kaming sinusundan, Miss Carter. Alam mo ang bawat galaw namin.”Bahagyang ngumiti
Ngunit walang sumagot sa kanyang pagtawag. Walang Shawn na tumugon.Si Wilbert naman ay nasa labas pa, inihahatid ang mga bisita nila. Nakangiti siya nang may paghingi ng paumanhin ang nakabalot sa kanyang mukha, habang tinutulungan niya sina Mr. Catacutan at Mr. Lopez na sumakay sa kanilang mga sas
Hindi na makapaghintay si Jessica kay Raven, kaya nagpasya siyang hanapin ito mismo. Hindi mahalaga kung hindi siya pupuntahan ni Raven dahil maaari siyang kumilos nang kusa.Pumunta siya sa casino at hinarang ang isa sa mga tauhan para tanungin ito.“Excuse me, pwede ko bang itanong kung narito s
Tuluyan nang na-speechless si Roberto. Nanatili lamang siyang tahimik, tila hindi alam kung paano tutugon.Bahagyang nainis si Maxine. Ngayon lamang niya lubos na napagtanto kung gaano kaliit ang pasensya ni Shawn, na kahit sa ganitong sandali ay nangingibabaw pa rin ang kanyang pagseselos.Tuming
Tumingin si Shawn kay Roberto at mariing nagsalita.“Uncle Roberto, uulitin ko. Hindi ko papakasalan ang anak ninyo na si Monica. Ang taong mahal ko ay si Maxine.”Agad na napuno ng sakit at hinanakit ang mukha ni Monica nang marinig 'yon.“Shawn!”Bigla namang hinila ni Shawn si Maxine, tuluyan







