Kabanata 5

Nakakunot ang noo ni Maxine. “Teka lang kasi, hindi kita maintindihan. Bakit galit na galit ka, Shawn?”

Nagkiskisan ang mga ngipin ng lalaki. “Max, sinong nagsabi sa ‘yo na ganiyan ang suotin mo? Ang sexy! Halos kita na ang kaluluwa mo!”

‘Sexy?’ bulong ni Maxine sa sarili, kasabay ng paniningkit ng mga mata.

“Ano ba kasi ang pinagpuputok ng butsi mo?”

Mabilis na pinasadahan ng tingin ni Shawn si Maxine at ang napakaikling palda nito.

“Tingnan mo nga ang sarili mo! Halos makita na ang mga hita mo. Gusto mo bang ipakita na lang sa lahat ang mga binti mo, Max?”

Medyo maikli nga ang palda, pero si Althea ang pumili ng sinuot niya. Hindi naman ganoon ang pananaw ng matalik na kaibigan kanina nang mag-alinlangan siya.

“Max, hindi ka naman nagpapakita ng legs kahit noon pa. Kaya, ngayong gabi, ipakita natin kung sino talaga ang may pinakamagandang binti sa buong lugar!”

Dahil doon, nakumbinsi siya ng kaibigan na suutin iyon.

Bahagyang itinaas ni Max ang kilay niyang elegante. “Mukhang tititgan mo ang mga legs ko hanggang mamaya, Shawn.”

Dahan-dahang sumandal si Maxine sa pader, tila tamad pero elegante pa rin. Itinaas din niya ang kanang binti, ang takong ng kanyang high heels na sandal ay dumampi sa hita ni Shawn.

Itim ang pantalon ng lalaki at hapit sa mahaba at matipuno nitong binti—may lamig at kontrol ang tindig.

Marahang gumalaw ang mga makinis at maputing daliri ng paa ni Max habang patuloy sa pag-akyat at baba sa hita ng lalaki sa isang mapang-akit na paraan.

Ito ay isang tukso at isa ring hamon.

Tinitigan ni Shawn ang babae ng malamig, “Max, anong ginagawa mo?”

Ngumiti lang si Max, ang mapulang labi ay umarko. “Mr. Velasco, may itatanong ako… alin ba ang mas gusto mo—ang legs ko, o ang kay Monica?”

Hindi maalis ni Shawn ang tingin kay Maxine. Ang maputing mukha nito ay maihahambing niya sa isang diwatang nakakaakit, mabilog at maliwanag ang mga mata at talaga namang nakakabighani—walang bahid ng kamunduhan.

Kagabi, napansin na ni Shawn ang ganda sa likod ng itim na eyewear ng babae pero hindi niya inaasahan na maari pala itong maging maganda. Hindi lang basta maganda kung hindi kabigha-bighani talaga.

At ang mukha nito ay parang pamilyar sa kanya, parang nakita na niya ito noon pa at hindi lang niya maalala kung saan.

Ang malinaw at maningning na mga mata ni Maxine ay kumikislap sa lamig. “Mr. Velasco, oo nga pala, may isa pa akong tanong. Kailan ba niyakap ng mga binti ni Monica ang baywang mo?”

Dito na napika si Shawn. Huminto ang paghinga niya at saka inilapit ang gwapong mukha sa babae.

“Maxine, nababaliw ka na ba? Wala ka na bang ibang maisip kung hindi ang mga lalaki? Tumingin ka nga sa paligid, lahat ng lalaki dito…pati mga male entertainers ay nakatingin sa ‘yo. Hindi ka pa nakuntento, tinatawag mo pa sila para lang masiyahan ka. Natutuwa ka ba niyan?”

Hindi sinagot ni Shawn ang tanong ni Maxine tungkol kay Monica. Literal na iniwasan nito ang tanong na ibinato sa kanya. Para kay Maxine, marahil ay ito na ang paraan nito para protektahan ang babaeng minamahal niya.

Ang relasyon nina Shawn at Monica ay puno ng silakbo, kapusukan at dala na rin ng kabataan at kagandahan nila. Natitiyak ni Maxine na niyakap nang mahigpit ng mga binti ni Monica ang bewang ni Shawn dahil kung hindi, bakit ganoon na lang ito ka-obsessed?

Masasabing napakaswerte ni Monica para manatiling tapat ang isang lalaking kagaya ni Shawn.

Hindi nito kailanman tinawag na ‘wild’ si Maxine.

Ngunit nanatiling nakangiti pa rin si Maxine kahit na matalim ang tingin. “Oo nga, Mr. Velasco. Hindi sapat ang katawan mo at hindi mo kayang ibigay ang ligayang hinahanap ko. Siyempre, kailangan kong humanap ng ibang lalaki! Mag-divorce na tayo agad. Na-realize ko kasi na kung hindi sapat ang isa, may iba pa riyan na mas mahusay!”

‘Talagang sinabi niya iyon? Na hindi ako sapat at may mas gagaling pa sa akin? Gulo ang hinahanap ng babaeng ito!’ ngitngit ni Shawn.

Sa isang mabilis na galaw, nahawakan ng lalaki ang makinis na baba ni Maxine. “Gusto mo talaga akong inisin? Gusto mo talagang patunayan kung sapat ako?”

Nanlaki sandali ang mga mata ni Maxine. “H-Ha?”

Lalong lumapit si Shawn, mainit ang hininga pero malamig ang mga salita at may pag-uyam. “Tigilan mo ang pantasya mo. Hindi kita gagalawin kung ‘yan ang gusto mong mangyari dahil ang mahal ko ay si Monica.”

Nasabi rin ni Shawn ng harap-harapan… na ang mahal nito ay si Monica.

Sa totoo lang, hindi na kailangang ipangalandakan pa ni Shawn iyon. Alam na ni Maxine ang bagay na iyon pero hindi pa rin niya maiwasan na may kirot na sumagi sa puso niya. Matalim ngunit banayad, parang kagat lang ng isang bubuyog—hindi malakas pero paulit-ulit at nakakainis.

Bigla, isang malambing na tinig ang narinig nila. “Shawn.”

Napatingala si Maxine. Dumating na si Monica.

Si Monica ay maituturing na isa sa mga pinakapopular na babae sa Cavite—may labing pulang-pula na parang rosas at mapuputing ngipin. Isang kagandahang hinubog ng mahabang taon ng pagsasayaw mula pagkabata.

Nang makita si Monica, agad na binitawan ni Shawn si Maxine at lumapit sa bagong dating na babae. Yumuko pa ito at tiningnan si Monica nang may lambing na kailanman ay hindi nito ginawa kay Maxine.

“Nandito ka na pala.”

Tumango si Monica, pagkatapos ay lumingon kay Maxine. “Sino siya, Shawn?”

Hindi nito agad nakilala si Maxine. Pero si Maxine kailanman ay hindi makakalimutan si Monica.

Magkaiba sila ng ina at ama. Hindi tunay na ama ni Maxine si Wilbert, kung hindi ang kanyang tito.

Noon, masaya ang buhay ni Maxine. Mahal na mahal siya ng kanyang ama, si Loui Garcia, at ng kanyang ina, si Nora.

Araw-araw siya’y iniangat ng kanyang ama.

“Ang Max ko ay laging masaya,” anito.

Hanggang isang araw, bigla na lang namatay ang kanyang ama.

Lumipat sa bahay nila ang kanyang tiyuhin, si Wilbert, kasama ang anak nitong si Monica. At naging ina rin ni Monica ang kanyang ina.

Pinakasalan ng kanyang ina ang sariling bayaw nito.

Mula noon, si Monica na ang minahal ng kanyang ina at hindi siya.

Noong nakakuha si Monica ng 99 sa exam at siya’y may 100, pinalo siya ng kanyang ina.

“Hindi mo ba pwedeng hayaang manalo ang kapatid mo minsan? Bakit kailangang daigin mo siya palagi?”

Noong umiiyak si Monica dahil sa pagkakalbo dulot ng chemotherapy, inahit ng kanyang ina ang sariling buhok niya.

“Dapat maging pangit ka rin para hindi siya mahiya.”

Gabi-gabi, magkasama sa isang silid ang kanyang ina, si Monica, at si Wilbert. Siya’y nakatayo sa labas, mag-isang yakap ang manikang bigay ng ama niya.

“Mommy, natatakot ako…” ani Maxine.

Hanggang isang araw, tinawag ni Monica ang kanyang ina ng 'Mama' at tuwang-tuwa ito, pero may dagdag pa si Monica, “Isa lang ang anak ng isang ina.”

Umuulan nang malakas nang ihatid si Maxine ng kanyang ina sa probinsya, at iniwan siya roon.

Takbong humabol si Maxine, basang-basa, dala ang kanyang manika.

“Mommy, ‘wag mo akong iwan. Magiging mabait na ako. Ibibigay ko na lahat kay ate. Mommy, yakapin mo ako, natatakot ako…”

Nadapa siya sa putikan, yakap pa rin ang manika, habang pinapanood ang paalis na sasakyan.

Hindi niya kailanman malilimutan si Monica.

Sa oras na iyon, biglang dumating si Jared at nagsalita.

“Monica, siya ang kapatid mo—si Maxine Garcia!”

Nagulat si Monica sa kanyang narinig. "Ikaw si Maxine?”

Alam ni Maxine na kailanman ay hindi niya pinantayan si Monica.

Noong bata pa sila, siya ang mas magaling. Pero ngayon, si Monica na ang matagumpay—kasintahan ng tagapagmana ng pamilyang Velasco, hinahangaan, puno ng tiwala sa sarili.

Muli na namang namangha si Jared sa angking ganda ni Maxine. Mahina nitong bulong, “Hindi ko inakalang ganito kaganda si Maxine.”

Malabo na ang alaala ni Monica sa kanilang pagkabata. Ni hindi niya talaga tiningnan si Maxine noon. Hindi ba’t pangit ito, galing sa probinsya?

Lumapit si Monica puno ng pangmamaliit. “Maxine, ginaya mo pa talaga ang istilo ko sa pananamit.”

Hindi sumagot si Maxine.

‘Kung anong makapagpapasaya sa iyo,’ aniya sa isip niya.

Tumayo siya nang tuwid, ang payat niyang katawan ay marangal. Ngumiti siya nang tahimik. Tinamaan ng liwanag ang kanyang mukha at nagmukha siy1ang parang perlas sa dilim.

Hindi na siya ang dating Maxine na kilala nila.

“Balita ko magpapadiborsyo na kayo ni Shawn. Hindi mo talaga kayang mabuhay nang walang lalaki, 'no? Umaabot ka pa sa pag-renta ng mga modelong lalaki? Kung ako sa 'yo, maghanap ka na lang ng trabaho, Maxine,” saad ni Monica nang may pangungutya sa boses nito.

Pagkatapos, tumingin siya kay Shawn at sinabi, “Shawn, dahil inalagaan ka naman ni Maxine, at kahit yaya lang siya, tulungan mo na rin siyang makahanap ng trabaho.”

Napatingin si Shwn sa mukha ni Maxine nang sabihin iyon ni Monica.

Dagdag pa ni Jared, “Monica, kailangan na rin ngayon ng diploma para makahanap ng trabaho. Ano’ng natapos ni Maxine?”

Tumawa si Monica at taas-noong sinabi, “Tumigil siya sa pag-aaral sa edad na labing-anim.”