LOGINNagsimula ang lahat nang mabankrupt ang kumpanya ng ama ni Hyacinth Liana Monteverde. Desperado siyang humingi ng tulong kay Damian Cruz, ang ruthless na bilyonaryo. Ang kondisyon ni Damian: Isang limang taong contract marriage, walang attachments, at kailangan niyang makipaghiwalay agad kay Jared, ang kaniyang kasintahan. Ginawa ni Liana ang mabigat na sakripisyo. Matapos ang masakit na breakup, pinirmahan niya ang kontrata, ipinagpalit ang pag-ibig para sa kapakanan ng kanilang kompanya. Sa laro ng kapangyarihan ni Damian, kailangan niyang magpanggap na Fiancée ni Mr. Damian Cruz, sa harap ng media at sa ina ni Damian. Para kay Liana, ito ay purong business; isang labanan para mag-survive. Ngunit habang tumatagal, ang kalkuladong lamig ni Damian at ang bigat ng kanilang kasunduan ay naglalagay sa kaniya sa alanganin. Maiiwasan ba nila ang emosyon sa loob ng limang taon, lalo na kung ang kanilang tadhana ay tila nagtutulak sa kanila na bumasag sa kanilang sariling deal?
View More“You’re still shaking,” he whispers.“Hindi ako—” bigla akong napatigil.“You are,” he cuts in softly, leaning closer. “You’re trembling.”He presses his forehead against mine. And God… that’s when everything spins.Wala pang nangyayari pero parang nawawala na ang tuhod ko. Hindi ko maramdaman ang mga paa ko sa sobrang panghihina ko.He studies my face as if I’m something fragile… na baka mabasag kapag nagkamali siya ng galaw.“Tell me to stop,” he whispers.Hindi ako makapagsalita. Hindi ko kayang sabihin na huminto siya. Because my entire body is leaning toward him.“Liana…” his voice breaks a little, “sabihin mo kung ayaw mo.” Hindi ako makapagsalita.Hindi dahil natatakot ako— kundi dahil…hindi ko gustong tumigil siya.So instead…I exhale his name.Damian’s hand slides to my waist. It's as if he is claiming me.He pulls me gently, guiding me closer until the thin fabric of my night gown brushes against his shirt.His breath hits my lips. A single, slow kiss ang tinanim niya sa l
Pagkatapos namin kumain ay nagdesisyon na kaming pumunta sa villa, ramdam ko agad ang bigat ng pagod sa buong katawan ko. Buong araw kaming naglakad, tumawa, nag-explore, at kahit na sobrang saya ko, para na akong mauupos. Damian, on the other hand, looked relaxed pero alam kong pagod rin siya. Tanaw ko sa mga mata niya kung paano rin sya na-drain kahit hindi niya ito aminin.Pagkapasok namin sa loob, nag-decide kami na mag-freshen up. Finally, makakapagpahinga na rin, bulong ko sa sarili ko.“Go ahead,” sabi ni Damian habang inaalis ang shoes niya. “Take a shower first.”Tumango ako at dumiretso sa kwarto. dumiretso agad ako sa bathroom, hinubad ang suot kong damit, at pumasok sa ilalim ng warm water. Sobrang sarap sa pakiramdam, parang nilalagas ang pagod sa bawat bagsak ng tubig sa balat ko.Pagkatapos, binalot ko ang katawan ko ng towel. Pagbukas ko ng pinto, akala ko ako lang ang nasa kwarto.Mali ako.Nandoon si Damian. Nakaupo sa gilid ng bed, nakasandal habang nagbabasa ng li
We moved to a wooden table and shaped figurines. I made a tiny sea turtle. Damian made…“Is that supposed to be me?” tanong ko, pointing to the small clay figure. Natatawa ako sa nagawa nya dahil parang ginawa ng bata HAHAHA“It’s a woman,” he said defensively.“She looks angry.” Inaasar ko sya dahil hindi ko talaga maintindihan kung ano yung figure ang ginawa nya, ang alam ko lang, Mukhang babae.“She looks determined.” I was shock on the way he describes it. Mukhang may malalim na meaning yung ginagawa nya. Pero natatawa pa rin ako.“She looks like she hasn’t slept in four years.” Habang pinipigilan kong tumawaHe exhaled sharply. “Okay. Fine. I will fix the face.”And there, I laughed so hard na kinailangan kong yumuko. Dahil alam kong mapipikon sya.After that, we decided to do another activity.Pinili namin i-paint ang small plates na ginawa ng studio. I painted blue waves, little white shells, and gold accents. Damian painted…“Damian… is that a… black circle?” And there, doon k
After a simple breakfast, naglakad kami ni Damian along the boardwalk, just enjoying the fresh air. Pareho kaming tahimik pero hindi awkward. More like… comfortable. Yung tipong may sariling rhythm ang mga hakbang namin.Then something caught my eye.At first, akala ko parang maliit lang na shop. But then I saw the sign:“THE CLAY STUDIO.”I stopped so fast na muntik nang mabangga ni Damian.“What’s wrong?” he asked, brows slightly raised.My eyes widened, sparkling before I could even stop myself.“Oh my gosh… Damian… look! It’s a clay studio! As in real clay studio!”“Okay…?” he said slowly, as if hindi pa niya gets ang excitement ko.I turned to him, grabbed his arm with both hands, at ni-wrap ko ang braso niya sa akin para mahatak ko sya.“Damian… can we go inside? Please? Try natin? Just a little?”He blinked confused. “You want to… make clay?”“Yes!” I beamed. “I love arts! And this place looks so nice—and fun—and—Damian, halika na!”Ayaw niya sana. Kita ko sa mukha niya. Hindi






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.