Chapter 4

Aiden POV

Alas dos na ng hapon ng makaalis ako sa bahay nina Hunter dahil nagtatantrums ang anak nila ay ayaw akong paalisin noong magpunta ako doon kaninang umaga.

Nang makarating ako sa tapat ng bahay nina Ciara at napakunot ang noo ko dahil sa nadatnan.

Anong nangyari?

Mabilis akong bumaba at nagtanong sa isang pulis na nandoon. At sinabi niya sa akin ang nangyaring sunog. Agad akong nakaramdam ng kaba para kay Ciara lalo na noong sinasabi sa akin na dinala ito sa hospital.

Wala akong sinayang na oras at nagdrive papunta doon para malaman kung ano ang kalagayan niya. Nang makarating ako doon ay mabilis kung tinanong nurse at sinabi naman nito sa akin ang room number kung nasaan ito at mabilis akong tumakbo papunta doon.

Dahan dahan kung binuksan ang pinto sa pag aakalang tulog ito at ayaw ko naman ma istorbo pero napatigil ako ng makita kung nagyayakapan sila ni Dane, kaya hindi na lang ako tumuloy sa pagpasok.

Nakaramdam ako ng konting kirot dahil sa nakita ko. Kapag si Dane ang kasama niya komportable siya pero kapag ako ay lagi itong nakasinghal.

Life is so unfair, Ciara is unfair.

Halos tatlong araw din ang itinagal ni Ciara sa hospital, isang beses lang ako bumisita sa kanya noong wala si Dane dahil naiirita ako sa tuwing nakikita ko silang magkasama.

At ngayon ay ang araw kung kailan madidischarge si Ciara. Gusto ko sana na ako na lang ang maghatid sa tutuluyan niya pero naunahan na naman ako ni Dane kaya wala akong nagawa kung hindi sundan na lang sila.

Naghintay na muna ako ng ilang minuto bago ko nakita si Dane na lumabas ng unit ni Ciara. Alam kung aalis agad ito dahil may pupuntahan sila ni Hunter kaya hindi siya pwedeng magtagal.

Nang tuluyan ng nawala sa paningin ko ang lalaking 'yon ay agad akong naglakad papunta sa unit ni Ciara at kumatok. Bakas ang gulat sa mukha nito ng makita ako.

"Ikaw pala Aiden, pasok ka." wika niya.

Sumunod naman ako at isinira ko ang pinto at sinundan siya sa sala.

"Kumusta na ang pakiramdam mo? May masakit pa ba sa'yo?" Tanong ko.

Umiling naman ito. "Maayos naman na ako, medyo mahapdi lang itong mga natamo kung sugat."

"Good to hear that. Mabuti naman at hindi malala ang nangyari sa'yo." Saad ko pero napansin ko na parang wala ito sa kanyang sarili kaya hinawakan ko ang kanyang kamay. "May problema ba? Tell me." Tanong ko.

"H-hindi kasi ako nag iingat. Kaya ang daming nadamay sa mga bahay sa pagiging pabaya ko." Pansin ko ang pagpiyok nito.

"Aksidente ang nangyari at walang may gusto no'n." Anas ko.

"Pero kasalanan ko pa din ang nangyari Aiden. Ang dami kung napinsala. Paano. . . Paano kung idemanda nila ako kapag hindi ko agad sila nabayaran? A-ayoko makulong."

"Stop saying that. Walang makukulong. Okay? Huwag mong istressin ang sarili mo. Kalalabas mo lang ng hospital."

"Paanong wala? Ang laki ng pera na kailangan ko. Kailangan ko pa ipaayos ang bahay dahil ayoko naman na alalahanin pa 'yon ni Kuya." Umiyak na ito.

Agad ko naman siyang niyakap. "Stop crying Ciara, huwag mo ng isipin 'yon at ako ng bahala na mag aayos ng lahat." anas ko.

Kumalas naman siya sa pagka kayakap ko at tiningnan ako. "P-pero paano?"

"Like what I said, let me handle it, don't think about it already. I'll pay and fix the damages. Okay?"

Ramdam ko ang panginginig ng kanyang kamay at hinawakan ito to assure to her that everything will be alright. Mukhang dito muna ako mag iistay ngayon dahil alam kung hindi siya pwedeng maiwan na mag isa lalo na sa ganitong kalagayan.

Isinandal niya ang ulo niya sa balikat ko kaya hinayaan ko na lang muna ito, alam kung nakakatrauma ang nangyaring ito para sa kanya.

Ilang minuto pa ang nakalipas ng mapansin ko ang pagbigat ng kanyang paghinga at ng tiningnan ko ito ay mukhang nakatulog na.

Kinarga ko naman ito at ipinasok sa kwarto, ng mailapag ko siya sa kama ay binuksan ko ang aircon at nilagyan siya ng kumot.

Lumabas ako para tawagan ang kilala kung tao na pwede makatulong sa akin na maayos ang problema ni Ciara. At para siya na kakausap sa mga nadamay sa sunog.

Ciara POV

Nang magising ako ay agad kung nakita si Aiden na nakaupo sa upuan pero ang kanyang ulo ay nakahilig sa gilid ng kama ko. Mukhang nakatulog din ito sa pagbabantay sa akin.

Gusto ko man siyang gisingin para sana makaayos siya ng higa dito sa kama pero ayaw ko naman maistorbo ang tulog nito kaya hinayaan ko na lang at dahan dahan na bumangon at lumabas at umorder ng pagkain na kakainin namin. Hindi ko pa kasi kaya na magluto ulit sa kusina matapos ng nangyari.

Umupo na lang muna ako sa sala at nanood muna ng tv hanggang sa dumating ang mga pagkain.

"Nandito ka lang pala. Bakit hindi mo ako ginising?" Napatingin ako kay Aiden ng bigla itong magsalita sa likuran ko.

"Mukha kasing pagod at puyat ka kaya hindi na kita inabala pa para makapagpahinga ka." Sagot ko sa kanya. "Gutom ka na ba? Nag order na ako ng pagkain." Dagdag ko pa.

Umupo naman ito sa tabi ko at sabay na kaming kumain. Minsan ay nahuhuli ko siyang nakatitig sa akin kaya nahihiya ako.

"Tungkol pala sa problema mo, may nakausap na ako para mag ayos no'n." Biglang utas nito.

"T-thank you so much Aiden." ngiting saad ko.

Nang matapos kaming kumain ay tinulungan niya akong magligpit. Ilang beses niya din ako pinaalalahanan na huwag kong pilitin ang sarili ko lalo na pagdating sa pagluluto dahil alam niyang sariwa pa ang nangyari kaya kung pwede ay umorder na lang muna ako o kaya dadalhan niya ako ng pagkain kapag pupunta siya.

"Aalis ka?" Tanong ko sa kanya.

Tumango naman ito. "I need to talk to someone. I'll be back later. Huwag mo na isipin ang nangyari ang mahalaga ay ligtas ka. Magpahinga ka na muna."

Namg tuluyan na siyang makaalis ay bumalik ako sa panonood ng n*****x. Wala naman akong ibang gagawin at tinatamad din akong lumabas kaya dito na lang ako sa condo.