Chapter 2

Aiden POV

After what happened to us ay hindi ko na ulit nakita pa si Ciara, pansin ko din na iniiwasan niya ako sa tuwing nagkakataon na pupunta ako sa bahay nina Hunter at nandoon siya. Kaya nagpasya akong puntahan siya sa Cafe na pagmamay ari nito.

"Good morning Sir, how can I help you?" Bungad sa akin ng isa sa mga waitress.

"Is Ciara here?" diretsong tanong ko.

"Y-yes, Sir. Do you have an appointment?"

"No, but she knows me and I need to talk to her for some important matter," saad ko. Hindi ko na hinintay pa ang sasabihin nito at naglakad na ako papunta sa kanyang opisina.

Nang makarating ako sa pinto ng kanyang opisina ay kumatok pa ako ng ilang beses bago ito bumukas at bumungad sa akin amg iritable niyang mukha. "Sino ba na—" Hindi niya na natuloy ang kanyang sasabihin ng makita niya ako, nanlaki ang kanyang mga mata. "A-anong ginagawa mo dito?"

"Am I not allowed to visit you?" Sagot ko.

"At bakit? Mukha bang gusto kita makita?"

"I went here to invite you for a dinner," sabi ko at saka umupo sa bakanteng upuan.

"You can invite someone out there but not me. I need to go home now,"

"If you're not free today, maybe next time? Ihahatid na lang kita pauwi ngayon, and I don't take no for an answer. You know that, Ciara." inirapan lang ako nito at hindi na nagsalita. Alam niya naman kasi na wala siyang magagawa kapag sinabi ko na kahit na magmaktol pa siya.

Nakatitig lang ako sa kanya habang inaayos nito ang kanyang mga gamit.

"Aiden, are you really sure? Hindi naman na ako bata para ihatid pa dahil kaya ko ang sarili ko."

"Kahit anong sabihin mo ay buo na ang desisyon ko. Are you done?" tumango naman ito kaya sabay na kaming lumabas ng kanyang opisina. Napansin ko ang mga titig na iginagawad sa amin ng kanyang mga empleyado pero hindi ko na ito pinansin pa.

Napuno ng katahimikan ang paligid habang nasa kotse kami, wala ni isa sa amin ang gustong magsalita. Hanggang sa makarating kami sa kanilang bahay ay nauna itong lumabas at sumunod naman ako.

"What are you doing? Akala ko ba ihahatid mo lang ako?" takang tanong nito sa akin.

Hindi naman ako sumagot at hinila na lang siya papasok sa loob.

"Hey! Ano ba? Bitawan mo nga ako. Hindi ko naman sinabing pumasok ka sa bahay ah." pagmamaktol nito pero hindi ko siya pinansin.

Binitawan ko lang siya nang nasa loob na kami. "We need to talk." seryosong sambit ko.

"Talk about what? Sa pagkakatanda ko ay wala naman tayong dapat pag usapan."

"Are you dating Dane?" Seryosong tanong ko.

"Do I need to answer that? At ano naman sa'yo ngayon kung may namamagitan sa amin ni Dane? This is my life and I can do whatever  I want."

Nakaramdam naman ako ng inis dahil sa sinagot niya. "Really? At bakit ka pumapayag na hawakan ka ng lalaking 'yon? Alam mong may nangyari na sa  atin." madiin kung sabi ko.

"At ano naman ngayon? Wala naman kaming ginagawang masama. And why do you care, Aiden? Hindi ba sinabi mo sa akin na kung ano man ang nangyari sa atin ay wala lang 'yon? So, why are you acting like that?"

"I don't care if you both did dirty things behind my back, or if you fuck each other. I can clean you on my own." Anas ko.

"Stop this shit Aiden! Baka nakakalimutan mong nasa pamamahay kita. Just leave."

"Do you want us to go to different place?" pang-aasar ko at saka humakbang ako palapit sa kanya.

"Shut up!"

"Bakit nagmamadala ka yata na paalisin ako Ciara? Are you expecting someone? Or Dane will visit you? Is he better than me? Answer me!" inis na turan ko.

"Are you that stupid Aiden? Hindi ko alam kung bulag ka lang ba o ano. Hindi ba halata na ayaw kitang makita at makasama? Kung iniisip mo na ipagkakalat ko ang nangyari sa atin ay wala kang dapat ipag alala kasi hindi ko gagawin 'yon. Pareho lang tayong lasing na dalawa at ginusto natin. Kaya kung pwede sana ay huwag mo na ako puntahan."

Ciara POV

Maaga akong pumasok ngayon sa Cafe dahil may kailangan akong ayusin na mga orders, hindi ako masyadong nakatulog ng maayos sa kaiisip ng naging sagutan namin ni Aiden. Mabuti na lang at hindi na siya nakipagtalo sa akin kahapon at umalis agad.

"Ma'am, Pasensya na po sa abala pero nandito 'yong isang customer natin sa labas at mukhang galit." pag impronta nito sa akin.

Agad naman akong tumayo at saka sumunod sa kanya. "Hi , madam. Pasensiya na ho sa naging abala, pero inaayos na po ang mga oders niyo. Magbibigay na lang ako ng discount para makabawi." hinging paumanhin ko.

Tinaasan niya naman ako ng kilay. "We already went here late but our order is not yet ready? Hinahayaan mo lang na ganito ka kupad ang mga empleyado mo?  Anong klaseng boss ka?"

Bumuntonghininga naman ako. "I'm really sorry, madam. Hihingi lang sana ako ng kahit kaunting minuto para maayos ang orders niyo. Why don't you eat some snacks first while waiting?" nakangiting saad ko. Hindi naman ito nagsalita kaya agad akong pumunta sa counter para ako na mismo ang kumuha ng kakainin nila.

Nang mahanda na ng empleyado ko ang pagkain ay agad ko itong kinuha at dinala sa kliyente, pero sa kasamaang palad ay natalisod ako dahilan para matapon ang juice sa kanyang damit na ikinasinghap namin pareho.

"Shit!"

"OMG! I'm really sorry," kinakabahang saad ko.

"You, bitch!" sigaw nito sa akin at sinampal ako. Hindi pa siya nakontento at hinablot ang buhok ko at pinagmumura ako.

"Ang tanga tanga mo! Hindi ka nababagay maging boss!"

Pilit kung tinatanggal ang pagkakahawak nito sa aking buhok. "Ma'am t-tama na po." pakiusap ko. Hanggang na namalayan ko na lang na may malakas na pwersang humila dito at pagtingin ko ay nakita ko si Aiden.

Agad niya naman binitawan ang babae at saka lumapit sa akin.  "Are you okay? May masakit ba sa'yo?" Bakas sa mukha nito ang pag aalala.

Himbis na sagutin siya ay inayos ko ang sarili ko at lumapit sa customer namin na hanggang ngayon ay masamang tingin pa rin ang ipinupukol sa akin. "I'm really really sorry." mahinang saad ko.

Agad ko naman naramdaman ang kamay ni Aiden na humawak sa aking braso. "Stop it, Ciara! You don't need to apologize to her. After what she has done to you, she don't deserve it!" bakas sa boses nito ang galit.

"She should! She don't deserve to be a businesswoman. She's so clumsy and stupid!" saad ng babae.

"Watch your words, woman! You have no rights to question her capability. Subukan mo pa siyang pagsalitaan ng kung ano ano at may kalalagyan ka sa akin. You don't know what I'm capable of. What Aiden Knight can do." puno ng pagbabanta nito.

Nanlaki naman ang mga mata nito at mukhang nakilala kung sino ang taong kaharap nito. Bakas sa kanya mukha ang labis na kaba kaya walang ano ano ay nagmartsa ito paalis.

Hinila naman ako ni Aiden papunta sa aking opisina.  "Thank you for saving me, Aiden." mahinang sambit ko ng makaupo.

"Sa tingin mo tatanggapin ko 'yan? You know me, Ciara. May kapalit itong pagtulong ko sa'yo."

"Jerk!" singhal ko sa kanya.

"I know." he smirked. "Akala ko pa naman palaban ka, pero hindi mo man lang magawang ipagtanggol ang sarili mo kanina kahit na sinasaktan ka na."

"It's my fault, hindi naman puwedeng mag matapang pa ako." depensa ko.

"Did you do it on purpose? Hindi di'ba? So you don't need to apologize for it. At kahit na may nagawa kang kasalanan sa kanya ay wala pa rin siyang karapatan na murahin at saktan ka."

Mayamaya pa ay tumunog ang phone niya, kinuha niya ito sa kanyang bulsa at tiningnan kung sino ang tumawag bago sagutin. Pagkatapos ng ilang minuto ay agad niya din itong ibinaba.

"Ciara, I need go. May kailangan kasi sa akin si Hunter. Hintayin mo ako at babalik ako. Huwag mong subukan na takasan ako. Kailangan pa kitang singilin sa bayad mo." saad nito. Binato ko naman siya ng ballpen pero nailagan niya lang ito at saka tumawa.