Bölüm 1

"Gerçekten bu kadar aşağılık bir kadını yanında mı tutuyorsun? Ben senin yerinde olsam, onu çoktan terk ederdim!

"Bay David, bana karşı çok iyi davrandınız. Bunu size bir iyilik olarak yapacağım. Onu hemen şimdi öldüreceğim!"

Yeni erkek arkadaşım Colin Grant üzerime atıldı, boğazımı kavradı ve beni yere yatırdı.

Çaresizce çabaladım ama ona karşı koyamadım.

"Colin, cinayet işlemek suçtur!"

"Senin gibi bir kadını öldürmek, dünyayı bir beladan kurtarmak demektir!"

Sözlerime hiç aldırış etmedi ve hatta dizini sertçe karnıma bastırdı.

Alt karnımda keskin bir acı patladı ve karşı koyma gücümü tamamen kaybettim.

Nefesim giderek zayıfladı. Ölümün bana yaklaştığını hissedebiliyordum.

Colin sonunda beni bıraktı. Ancak uzaklaşmadan önce, tüm gücüyle bana iki tekme attı.

"Seni çöp parçası, er ya da geç seni öldüreceğim!"

O gittikten sonra, güçlükle ayağa kalkmıştım ki babam David Miller beni tekmeleyerek odanın diğer ucuna fırlattı.

O beni döverken karşı koymadım. Bunun bir anlamı yoktu.

O köyün muhtarıydı. Birine el kaldırdığında kimse onu durdurmaya cesaret edemezdi.

Beni yere yatırdı ve yarım saat boyunca dövdü.

Sonunda üç kaburgam ve iki parmağım kırıldı.

Yirmi yaşıma girdiğimden beri bunun onuncu kez olduğunu net bir şekilde hatırlıyordum.

Bir zamanlar bir nişanlı seçip onu eve getirdiğimde ve tapınağa saygılarını sunmasını sağladığımda, o güne kadar tapınağa yaklaşan her eski erkek arkadaşım daha sonra benden ayrılmıştı.

Hatta bazıları, tıpkı az önce Colin gibi beni öldürmeye bile çalışmıştı.

Babam insanlara her zaman uğursuzluk getirdiğimi ve bunun tanrıları kızdırdığım için olduğunu söylerdi.

Onların öfkesini dindirmek için bana bir ders daha vermesi gerekiyormuş.

Sunakta gerçekten böyle bir güç olduğuna inanmak istemesem de, aynı şey geçtiğimiz on yıl boyunca pek çok erkek arkadaşımın başına gelmişti.

İnanmaktan başka seçeneğim yoktu.

Tüm bunlar tapınak konusunda beni daha da meraklandırıyordu.

Yakın arkadaşlarıma mesaj atıp kendi memleketlerinde benzer tuhaf olaylar duyup duymadıklarını sormaktan kendimi alamadım.

'İmkansız. Bizim tapınağa herkes girmek ve saygılarını sunmak zorundadır.'

'Orada sık sık etkinlikler düzenliyoruz ve tapınaktan çıkıp da kişiliği tamamen değişen birini hiç duymadım.'

'Poppy, baban tapınakla ilgili bir şey mi yaptı? O seni küçüklüğünden beri hiç sevmedi, değil mi? Neden içeri girip neler olduğuna bakmıyorsun?'

En iyi çözümün bu olduğunu ben de düşündüm.

Ancak ne kadar yalvarsam da, babam tapınağın sadece erkeklerin saygılarını sunması için olduğunu söyleyip durdu. İçeri girmeme izin verilmedi.

Çok fazla soru sorsaydım, sadece ağır bir dayak yerdim.

Ancak iki evlatlık kızının önünde bunu asla yapmazdı.

Bir ara onun biyolojik çocuğu olmadığımdan bile şüphelendim.

Gizlice bir test yaptırdım ama. DNA sonuçları onun biyolojik çocuğu olduğumu doğruladı.

Benden nefret etmesinin sebebinin annemden nefret etmesi olduğundan bile şüphelendim.

Ancak annem yıllar önce vefat etmişti. O zamandan beri yalnızdı.

Kim onu biriyle tanıştırmaya çalışırsa çalışsın, tüm potansiyel eşleri reddetti.

"Bu hayatta en çok sevdiğim kişi Margaret. Asla başka biriyle evlenmem."

Herkes babamın karısına son derece bağlı olduğunu ve çocuklarına çok düşkün olduğunu biliyordu.

Kimse söylediklerime inanmadı.

Kimse onun beni ölene kadar dövmek isteyeceğine inanmazdı.

Başka çarem yoktu, anneannemi aramak zorunda kaldım.

Ona gönderdiğim videolarda vücudumdaki morlukları gördü.