LOGINKöyümüzde bir gelenek vardı. Her kız evlenmeden önce erkek arkadaşını tapınağa götürüp ibadet etmek zorundaydı. Eğer sağ salim çıkarlarsa, bu ikisinin sonsuza kadar mutlu yaşayacağı anlamına gelirdi. İki küçük kız kardeşim de yirmi yaşında evlendi. Ancak ben otuz yaşıma gelmiştim ve hâlâ evli değildim. Bunun nedeni, o güne kadar tapınağa giren her erkek arkadaşımın ardından benimle ayrılmasıydı. Hatta bazıları beni öldürmeye bile çalıştı. Yeni erkek arkadaşım köyümüzün geri kalmışlığından bıkmıştı ama yine de oraya gitmekte ısrar etti. Köyün muhtarı olan babam onu içeri götürdü. Dışarı çıktıkları anda, erkek arkadaşım beni yere yatırdı ve beni boğmaya çalıştı. Anlamadım. Tapınağın içinde tam olarak ne vardı da onları bu kadar kökten değiştiriyordu? Babam içeri girdiklerinde bana düşman olacaklarını bilmesine rağmen, neden onları oraya götürmekte ısrar ediyordu?
View MoreVideodaki ilk adamdı.Şok olmuştum.Babam öldüğünü söylememiş miydi? O zaman nasıl bir akıl hastanesinde olabilirdi?Ağırlaşan beynimi tekrar çalıştırmak çok acı vericiydi. Başımı döndürüyor ve midemi bulandırıyordu.Ancak Verde'nin varlığı beynime saplanan bir iğne gibiydi.Beni uyanık tutuyor ve iştahımı kaçırıyordu.Gecenin bir yarısı erkek koğuşuna gizlice girip Verde'yi buldum.Şaşırtıcı bir şekilde, o da uyumuyordu.Beni gördüğünde, en ufak bir şaşkınlık bile göstermedi. "Sonunda geldin."Ona boş boş baktım. "Babam öldüğünü söylemişti. Neden ölmedin?"Verde bana susmamı işaret etti. Sonra beni koridorun bir köşesindeki küçük bir odaya çekti.Bana beni şaşkına çeviren bir şey söyledi.Meğer o zamanlar ben kimseye vurmamışım. Domuzla hiçbir şey yaşanmamış.O güvenlik kamerası videosu değiştirilmişti.Çünkü yanlışlıkla tapınağa girmiş ve babamın suçlarına dair kanıtlar bulmuştum.Sessizliğimi parayla satın alamayacağını anlayınca, bana haplar ve iğneler vermeye başlad
Bir anlık sessizliğin ardından herkes babama beni hemen götürmesi için ısrar etti.Son derece çaresizdim.Köye geri döndüğümüzde, beni hâlâ domuz ağılına kilitlemek istiyorlardı.Karşı koymadım ama bir isteğim vardı."Tapınağın içinde ne olduğuna son bir kez bakmama izin verin, ondan sonra benimle istediğinizi yapabilirsiniz."Birkaçı birbirine baktı ve kabul etti.Zifiri karanlık tapınağın içinde ışıklar yandı ve modern gözetleme ekipmanlarını ortaya çıkardı.Güvenlik kamerası doğrudan benim odama doğrultulmuştu.Babam yanıma geldi, birkaç ayar yaptı ve eski güvenlik kamerası görüntülerini oynatmaya başladı.Görüntülerde, yatağımda bir erkekle uyuyordum.O derin bir uykuya daldıktan sonra sessizce dışarı süzüldüm.Yarım saat sonra, yakaladığım bir domuzla geri döndüm.Sonra domuzla ilişkiye girmeye başladım.Erkek gece yarısı uyandı ve gördükleri karşısında dehşete kapıldı.Çılgınca çığlık attı ve polisi aramak istedi.Eğlencem yarıda kaldı ve öfkeyle yerden bir sopa al
"Bahsettiğiniz bu tapınağın içinde ne var?"Sakat elimle doğrulmaya çalışarak polis memurunun sorgusunu kestim."Orada hiçbir şey yok! Daha fazla soru sormayın! Daha önce olan her şey kendi başıma sahnelediğim bir oyundu. Beni sadece bir deli olarak düşünün."Polis memuru kaşlarını çattı. "Bilinçsizken tam bir fiziksel muayene yaptık. Kafana aldığın darbeden kaynaklanan yara dışında beyninde hiçbir sorun yok. Tamamen normal görünüyorsun."Ancak vücudun uzun süreli istismar ve dayak izleri taşıyor. Zorlandığından şüpheleniyoruz."Şüphelerini dağıtmak için beynimi zorladım."Ben, ben bunu kasten yaptım. Babamdan nefret ediyordum, bu yüzden bu yaraları sahte yaptım. Hepsini ben uydurdum. Lütfen daha fazla araştırmayın."Tutumum polisin şüphesini daha da artırdı.Birbirleriyle görüştükten sonra, babamın onları tapınağı incelemeye götürmesi için ısrar ettiler.Tekrar tekrar yalvardım ama faydası olmadı.Onlarla birlikte atalar salonuna sürüklenmekten başka seçeneğim yoktu.Yolda,
Gördüklerime inanamadım ve gözlerimi çılgınca ovuşturdum.Yine de o şeyleri görebiliyordum.Babamın ve büyükbabamın yumrukları tekrar üzerime indi.Bu sefer kaçmadım. Sadece vurmalarına izin verdim."Devam edin ve beni öldüresiye dövün. Gerçekten yaşamayı hak etmiyorum ve kimse tarafından sevilmeyi hak etmiyorum."Umutsuzluk içinde gözlerimi kapattım.Üzerime yağan şeyler önce yumruklardı, sonra her türlü alet."Çoktan ölmüş olmalıydın. Neden hâlâ yaşıyorsun?""Sadece gidip kendini öldürsen iyi olur. Bizi bu utançtan kurtarırsın.""Evet, kendimi öldürmeliyim," diye düşündüm. Böylece kimseyi de peşimden sürüklememiş olurdum.Bu düşünceyle yavaşça yerden doğruldum."Kendimi öldüreceğim. Sadece gitmeme izin verin."Bana şüpheyle baktılar. "Bunu kaçmak için bir bahane olarak kullanmaya çalışmıyorsun, değil mi? Sana söyleyeyim, sakın düşünme. Bütün köy bizim muhbirlerimizle dolu. Nereye gidersen git yakalanıp geri getirileceksin."Babam ekledi: "Doğru, ve sen gider gitmez polis





