LOGINMatulin ang mga araw at di namalayang sabado na. Nasa labas siya kasama ang ina kung saan kakatapos pa lang nila sa paglalaba. Tinulungan niya ang kanyang ina sa pagsampay ng mga damit at iilang kurtina. Basa na rin ang suot niyang puting bestida kaya't nagiginawan siya kapag humahangin.
Isang kurtina na lang ang isasampay niya at napangiting natapos niya ang kanyang gawain sa umaga. Ngunit naiwan sa ere ang kamay nang akmang kukunin ang palanggana nang may nahagip ang kanyang mga mata. Sa labas ng gate, nakatayo ang isang binatilyong sa harap nito. Mariin ang titig sa kanya habang may backpack sa balikat. Suot nito ang itim na leather jacket habang magulo ang buhok. Napakurap siya at napatitig sa binatilyo. Napaawang ang labi mapagtantong hindi siya nagmamalikmata. Nakalimutan niya ang sinabi nito noon. Sabado nga pala ngayon! Nagdadalawang-isip si Athena kung pagbubuksan niya ba si Zeus. Medyo basa siya at nahihiya siya dahil nakalimutan niya. Napakagat labi siyang sinulyapan si Zeus na taimtim hinihintay na pagbuksan niya. Umiwas siya ng tingin at nilingon ang ina na bitbit na ang isang palanggana. Mukhang pupunta na sa likod bahay nila. "Mommy...." Mahina niyang tawag dito. Napalingon ito sa kanya at bahagyang tumaas ang kilay. "Oh, bakit? Oy, tapos ka na pala. Maligo ka na anak baka ubuin ka pa dyan." Anito pero napakamot siya sa kamay at sinulyapan si Zeus. Sa ginawa niya napalingon si Lory sa sinulyapan ng anak. Halos mawalan siya ng balanse makita ang binatilyo na si Zeus. Ang binatilyong ayaw makita ng kanyang asawa. Kahit nagtataka ay ngumiti siya rito at nilingon ang anak na parehas ni Zeus, tila may sariling mundo. Napailing siya. Kay bata pa pero nakikita na niya ang kanilang future. Hindi na siya nagtaka pero masyado pa silang bata para run. "Anak, pagbuksan mo si Zeus." Pukaw niya sa anak na tulala pa rin kay Zeus. Batang to' landi na talaga. Kung sabagay lumaking pogi si Zeus tapos ang ganda ng tindig at mga mata nito. Di nakakapagtataka maraming nahuhumaling nitong mga kabataan sa baryo nila. Matutuwa na naman ang mga 'yun kapag malaman nilang nandito ang kanilang crush. Pero sorry na lang. Hindi ito lumalabas sa kanilang bahay kapag di kasama si Athena. Tila robot na agad sumunod si Athena. Hindi pinutol ang titigan nila ni Zeus. Huminto siya sa harap ng gate at tumingalang tumitig dito. Gawa sa kawayan ang gate nila na hanggang leeg lamang ni Athena. Sinalubong niya ang titig ni Zeus na may kulay asul ang mga mata. Kaseng kulay ito ng langit at kaseng lamig ng yelo pero sa kabila ng kalamigan, ramdam niya rito ang kakaibang init. "You're here..." Halos pabulong niyang sabi. Tumango ang binatilyo habang nakayukong tumitig sa kanya. "I told you, Thena. I'll be here." Huminga nang malalim si Athena at tumango bago pinagbuksan ito. Tumabi siya at dumaan sa harap niya si Zeus. Naamoy ni Athena ang pabangong gusto niya. Napatitig siya sa likod ng binatilyo at napakurap mapagtantong tumangkad ito lalo. Humuni ang malamig na hangin at sumabay ang kanyang buhok. Inayos niya ang hibla ng kanyang buhok na tumama sa kanyang pisngi. Napayakap na rin siya sa kanyang katawan habang nakatitig pa rin sa malapad na likuran ni Zeus. Nakakunot ang noo ng lalaki habang nakatitig sa sinasampay niya kanina. Ilang saglit pa ay lumingon ito sa gawa niya. Napatitig ulit ito ng ilang segundo bago lumapit sa kanya. Napaatras si Athena. Bigla siyang nagulat at hindi niya alam kung bakit. Mas lalong kumunot ang noo ni Zeus sa ginawa niya ngunit napailing na lamang ito. Dumampi ang kamay ni Zeus sa balikat niya. Ang kaninang malamig niyang balikat ay mas lalong lumamig dahil sa kamay ni Zeus. Malamig din ito kagaya niya. "Come on, Thena. Maligo ka na. Change your clothes." Anito at mahina siyang iginaya papunta sa kanilang likod bahay. Ito na rin ang nagdala sa palanggana niya. Tahimik lamang siya sa tabi ni Zeus habang tinahak ang daan tungo sa likod bahay. Hindi niya mawari kung bakit bigla siyang nahiya. Siguro dahil medyo basa siya. Napailing lamang si Athena sa naisip at mabilis ang kilos sa kanilang banyo. Iniwan muna siya ni Zeus upang makaligo siya. Matapos maligo at nagbihis ay agad siyang nagtungo sa kanilang sala. May towel sa kanyang buhok at nakasuot siya ng tsinelas. Isang simpleng t-shirt lamang na pinaresan niya ng maong shor hanggang tuhod ang suot niya. Nang makita ni Mommy Lory ang suot niya ay sinita agad siya. "Goodness, anak! Try mo kaya mag-dress? Maraming binili si Daddy sa’yo. Dalaga ka na, anak. Noon, ang hilig-hilig mo sa dress tapos ngayon shorts na hanggang tuhod. Tibo ka ba, nak?" Gulat na gulat ang mommy niya, parang ngayon lang niya napansin ang pagbabago. Napakamot si Athena sa pisngi, napangiwi pa, saka marahang tumabi kay Zeus, na kanina pa nakatitig sa kanya. Nakaupo ito sa sofa, nakasandal at nakadikwatro na parang matagal na siyang inaabangan magsalita. "What?" napairap niyang tanong dito. Tumaas ang kilay ni Zeus, halatang na-curious. "Dalaga ka na?" tanong nitong parang hindi makapaniwala, bahagyang nakakunot ang noo. Dahan-dahan siyang tumango, napayuko pa. Hindi niya alam kung kailangan ba niya talagang sabihin kay Zeus na nagdadalaga na siya. She’s still twelve. Ang bata pa nga niya sa tingin niya pero dinugo na siya. Noong una, halos maiyak siya sa takot, akala niya may mali sa kanya. Pero sabi ni Mommy Lory, normal daw iyon. Sign na lumalaki na siya. Sign na nagbabago ang katawan niya. Ayaw nga lang niyang pag-usapan ito, lalo na ngayon na pareho siyang pinagtitinginan ng mommy niya at ni Zeus, na parang hindi pa rin alam kung tatakboba siya palayo dahil awkward. Narinig niyang umubo nang mahina si Mommy Lory, halatang pinipigilan matawa. "Aba, Zeus, wag mo ngang tingnan ng ganyan si Athena. Babae ‘yan, siyempre magdadalaga." Namula si Athena sa sinabi ni Mommy Lory at umiwas ng tingin kay Zeus. Ang hindi niya alam, namula rin ang tenga ni Zeus at lihim na napalunok dahil sa narinig. Knowing Athena, maraming nagkakagusto rito. He can't let them near her lalo na ngayon na dalaga na. Baka mabali ang mga buto nila sa murang edad. Sumapit ang gabi, masagana ang hapunan nila. Ngunit, hindi para sa bunsong kapatid ni Athena. Matalim ang titig nito kay Zeus na tahimik ngumunguya sa tabi ng kanyang ate. Siya ang kapatid nito pero kapag nasa bahay nila si Zeus, ito ang tatabi sa ate niya sa hapunan. Inis siya rito! "Stop it, Poseidon. I didn't do anything." Natawang saway sa kanya ni Zeus habang may mapanuksong ngisi. Mas lalong sumama ang timpla ng mukha ni Poseidon. "Sumbong ko ikaw kay Daddy!" Banta niya kay Zeus na napaawang ang labi. Napailing nalang si Athena lalo na't naramdaman niyang lumingon sa kanya si Zeus para humingi ng tulong. Narinig niyang tumawa ang kanyang ina. Natutuwa ito sa mga nangyari. "Bigyan mo ng pansin nag kapatid mo, Athena. Hayaan mo na yan si Zeus, may kamay yan." Napahinto si Athena sa paglalagay ng ulam sa plate ni Zeus habang si Zeus naman ay patuloy sa paglalagay ng kanin sa plate niya. Palagi nila itong ginagawa dahil nga best friends silang dalawa ni Zeus. Sanay na siya. Umangat ang tingin niya at sumalubong ang tingin ni Poseidon na matalim ang tingin sa kanilang dalawa. "Sorry, Poseidon. Don't be mad at ate Athena." Lambing niya rito at naglagay ng ulam sa plate nitong puno ng lumpiang gulay. Malamig ang boses ni Athena. Kung iba ang kasama niya ngayon ay baka pagsabihan siya na hindi sincere but she's with her family and Zeus. Kilala nila ang buong pagkatao niya."Manahimik ka na lang, Azylat. Di bagay sayo ang pagmomodel. Ano to'? Ang panget." "Excuse me?! Sinong nakaupo sa row 4 nung elementary? Mas bobo ka, Zuhair!" Tatlong araw bago sila nakalabas ng hospital at ngayon ay nasa loob sila ng van. Kasama nina Athena at Zeus ang kanilang matatalik na kaibigan tungo sa kanilang Villa. At ngayon, nagsisimula na naman magbangayan ang dalawa na sina Zuhair at Azyl. Katabi niya si Zeus na ngayon ay nakapikit. Nasa dulo silang dalawa. Pinagmasdan ni Athena ang tahimik na syudad ng Barcelona. Para bang walang nangyaring kaguluhan noong nakaraang araw. Batay sa nakalap niya, nahuli ang dalawang Drug Lord kasabay nito ang pag wasak ni Lord Lorcan. Zephyr did everything to destroy, Lord Lorcan, using Lady Leonor. Sa kasamaang palad, nadamay sila Azyl sa paghihiganti ni Zephyr. Ngunit sa ngayon, nasa maayos na lagay ang lahat. Maayos na sila ni Azyl at alam niyang may panahon para kay Zephyr.
"Where's Azyl? Is she fine?" Tanong niya sa asawa. Kasalukuyang sinusubuan siya ni Zeus ng pagkain “Where’s Azyl? Is she fine?” mahinang tanong niya, bahagyang paos pa rin ang boses habang pilit na itinatago ang pag-aalala. Kasalukuyang sinusubuan siya ni Zeus ng pagkain, maingat at mabagal, parang baka masaktan siya kahit sa simpleng galaw lang. Huminto ang kamay ng lalaki sa ere bago niya mahinang ibinaba ang kutsara. “She’s fine,” sagot ni Zeus, mababa at kontrolado ang boses. “Minor injuries lang. Nasa kabilang wing siya ng hospital. Gising na rin kanina pa.” Kita ni Athena ang bahagyang pagluwag ng balikat ni Zeus, kahit hindi nito aminin. Tumango siya at bahagyang napapikit, tila doon lang tuluyang nakahinga nang maluwag ang dibdib niya. “Good,” bulong niya. “Ayokong may masaktan dahil sa akin.” Sumimangot si Zeus at muling itinapat
Mariin at walang buhay na tinitigan ni Zeus ang dalawang araw nang hindi pa nagigising na si Athena habang nakahiga sa hospital bed. May benda ang ulo nito—malinis, maayos, tanda na hindi ganoon kalakas ang impact ng banggaan. Isang milagrong buhay pa siya. Pero hindi iyon sapat para pakalmahin ang bagyong nagngangalit sa dibdib ni Zeus. Hindi sapat ang alive kung muntik na siyang mawala. He’s beyond mad. No words can describe it. Hindi ito simpleng galit. Isa itong malamig, nakamamatay na uri ng poot. Yung hindi sumisigaw, hindi naninira ng gamit, kundi tahimik na nagtatakda ng mga pangalan sa listahan ng mga hindi na muling hihinga. Mahigpit ang pagkakakuyom ng kanyang kamao sa gilid ng kama. Nanginginig ang mga daliri niya, hindi sa takot, kundi sa pagpipigil. Dalawang araw na siyang hindi halos umalis sa silid. Dalawang araw na hindi siya natulog nang maayos. Dalawang araw na paulit-ulit niyang b
Flashbacks........ "Hindi mo na ako pinapahinga, Z." Nanginginig ang boses ni Athena habang nakaawang ang mga labi. Sunod-sunod na mura ang lumalabas sa bibig ni Zeus habang ungol naman kay Athena. Mariin ang kapit niya sa balikat ni Zeus nang malakas na isagad nito ang pagkalalaki sa kaloob-looban niya. Pagkatapos ng ilang ulos ay naramdaman na niyang papalapit na siya. "Fuck, Thena. Aah." "Aahh aah, Z. Ooh!" Nanginig ang katawan niya nang malabasan siya habang ang binata ay gigil na gigil umulos sa kanyang ibabaw hanggang sa marating na ang sukdulan nito. He didn't pull out. As always. He filled inside her with his semen. Punong-puno siya sa ginawa ni Athena. Para sa kanya hindi kompleto ang ginawa nila sa kotse kung hindi yun gagawin ni Zeus. Pero walang palya naman si Zeus sa pagtanim ng semelya sa kan
Ramdam ni Athena ang bahagyang pagdududa sa boses nito. Hindi dahil sa kakayahan nila, kundi dahil babae sila. Lihim na minura ni Athena ang lalaki sa isip. Mababa ang tingin nito sa mga babae. Hindi na bago iyon sa kanya. Sa dami ng lalaking nakasalamuha niya sa mundo ng kapangyarihan at krimen, marami ang nagkakamaling isipin na ang lakas ay nakikita lamang sa laki ng katawan o lalim ng boses. Dahan-dahan siyang humakbang pasulong. “Yes,” malamig niyang sagot, malinaw at diretso. “And if you’re still doubting our capability, Lord Lorcan, then you’re already wasting your sister’s time.” Nanatiling tahimik si Lord Lorcan. Ilang segundo, ilang minutong tila sinadya, pinagmasdan niya silang dalawa na para bang tinatantiya ang bigat ng mga salitang binitawan ni Athena. Unti-unting tumaas ang sulok ng kanyang labi, hindi isan
“Kyran Russo is dead,” sabi ni Azyl habang sinisilip si Athena mula sa gilid ng mata. “You killed one of the most wanted serial killers, Athena.” “He deserved it,” simpleng sagot ni Athena, hindi man lang umaangat ang tingin mula sa holographic screen habang tuloy-tuloy ang pagtakbo ng mga code. Tuloy ang paghahack niya sa US system, kalmado ang mga daliri, parang ordinaryong gabi lang ang lahat. Kahit hindi niya nakikita, ramdam niyang umirap si Azyl. At oo, totoo naman. Kyran Russo deserved to die. Matagal na niyang hinintay ang sandaling ito. Finally, he's dead. Unti-unti itong pinapatay ng lason at ngayong gabi, gaya ng inaasahan niya, bumigay na ang katawan ni Kyran Russo. Binibilang niya ang mga araw mula nang pumasok ang lason sa sistema nito. Tatlumpu’t dalawang araw ng paghihirap. Tatlumpu’t dalawang araw ng paranoia, ng unti-untin