Masuk"Manahimik ka na lang, Azylat. Di bagay sayo ang pagmomodel. Ano to'? Ang panget." "Excuse me?! Sinong nakaupo sa row 4 nung elementary? Mas bobo ka, Zuhair!" Tatlong araw bago sila nakalabas ng hospital at ngayon ay nasa loob sila ng van. Kasama nina Athena at Zeus ang kanilang matatalik na kaibigan tungo sa kanilang Villa. At ngayon, nagsisimula na naman magbangayan ang dalawa na sina Zuhair at Azyl. Katabi niya si Zeus na ngayon ay nakapikit. Nasa dulo silang dalawa. Pinagmasdan ni Athena ang tahimik na syudad ng Barcelona. Para bang walang nangyaring kaguluhan noong nakaraang araw. Batay sa nakalap niya, nahuli ang dalawang Drug Lord kasabay nito ang pag wasak ni Lord Lorcan. Zephyr did everything to destroy, Lord Lorcan, using Lady Leonor. Sa kasamaang palad, nadamay sila Azyl sa paghihiganti ni Zephyr. Ngunit sa ngayon, nasa maayos na lagay ang lahat. Maayos na sila ni Azyl at alam niyang may panahon para kay Zephyr.
"Where's Azyl? Is she fine?" Tanong niya sa asawa. Kasalukuyang sinusubuan siya ni Zeus ng pagkain “Where’s Azyl? Is she fine?” mahinang tanong niya, bahagyang paos pa rin ang boses habang pilit na itinatago ang pag-aalala. Kasalukuyang sinusubuan siya ni Zeus ng pagkain, maingat at mabagal, parang baka masaktan siya kahit sa simpleng galaw lang. Huminto ang kamay ng lalaki sa ere bago niya mahinang ibinaba ang kutsara. “She’s fine,” sagot ni Zeus, mababa at kontrolado ang boses. “Minor injuries lang. Nasa kabilang wing siya ng hospital. Gising na rin kanina pa.” Kita ni Athena ang bahagyang pagluwag ng balikat ni Zeus, kahit hindi nito aminin. Tumango siya at bahagyang napapikit, tila doon lang tuluyang nakahinga nang maluwag ang dibdib niya. “Good,” bulong niya. “Ayokong may masaktan dahil sa akin.” Sumimangot si Zeus at muling itinapat
Mariin at walang buhay na tinitigan ni Zeus ang dalawang araw nang hindi pa nagigising na si Athena habang nakahiga sa hospital bed. May benda ang ulo nito—malinis, maayos, tanda na hindi ganoon kalakas ang impact ng banggaan. Isang milagrong buhay pa siya. Pero hindi iyon sapat para pakalmahin ang bagyong nagngangalit sa dibdib ni Zeus. Hindi sapat ang alive kung muntik na siyang mawala. He’s beyond mad. No words can describe it. Hindi ito simpleng galit. Isa itong malamig, nakamamatay na uri ng poot. Yung hindi sumisigaw, hindi naninira ng gamit, kundi tahimik na nagtatakda ng mga pangalan sa listahan ng mga hindi na muling hihinga. Mahigpit ang pagkakakuyom ng kanyang kamao sa gilid ng kama. Nanginginig ang mga daliri niya, hindi sa takot, kundi sa pagpipigil. Dalawang araw na siyang hindi halos umalis sa silid. Dalawang araw na hindi siya natulog nang maayos. Dalawang araw na paulit-ulit niyang b
Flashbacks........ "Hindi mo na ako pinapahinga, Z." Nanginginig ang boses ni Athena habang nakaawang ang mga labi. Sunod-sunod na mura ang lumalabas sa bibig ni Zeus habang ungol naman kay Athena. Mariin ang kapit niya sa balikat ni Zeus nang malakas na isagad nito ang pagkalalaki sa kaloob-looban niya. Pagkatapos ng ilang ulos ay naramdaman na niyang papalapit na siya. "Fuck, Thena. Aah." "Aahh aah, Z. Ooh!" Nanginig ang katawan niya nang malabasan siya habang ang binata ay gigil na gigil umulos sa kanyang ibabaw hanggang sa marating na ang sukdulan nito. He didn't pull out. As always. He filled inside her with his semen. Punong-puno siya sa ginawa ni Athena. Para sa kanya hindi kompleto ang ginawa nila sa kotse kung hindi yun gagawin ni Zeus. Pero walang palya naman si Zeus sa pagtanim ng semelya sa kan
Ramdam ni Athena ang bahagyang pagdududa sa boses nito. Hindi dahil sa kakayahan nila, kundi dahil babae sila. Lihim na minura ni Athena ang lalaki sa isip. Mababa ang tingin nito sa mga babae. Hindi na bago iyon sa kanya. Sa dami ng lalaking nakasalamuha niya sa mundo ng kapangyarihan at krimen, marami ang nagkakamaling isipin na ang lakas ay nakikita lamang sa laki ng katawan o lalim ng boses. Dahan-dahan siyang humakbang pasulong. “Yes,” malamig niyang sagot, malinaw at diretso. “And if you’re still doubting our capability, Lord Lorcan, then you’re already wasting your sister’s time.” Nanatiling tahimik si Lord Lorcan. Ilang segundo, ilang minutong tila sinadya, pinagmasdan niya silang dalawa na para bang tinatantiya ang bigat ng mga salitang binitawan ni Athena. Unti-unting tumaas ang sulok ng kanyang labi, hindi isan
“Kyran Russo is dead,” sabi ni Azyl habang sinisilip si Athena mula sa gilid ng mata. “You killed one of the most wanted serial killers, Athena.” “He deserved it,” simpleng sagot ni Athena, hindi man lang umaangat ang tingin mula sa holographic screen habang tuloy-tuloy ang pagtakbo ng mga code. Tuloy ang paghahack niya sa US system, kalmado ang mga daliri, parang ordinaryong gabi lang ang lahat. Kahit hindi niya nakikita, ramdam niyang umirap si Azyl. At oo, totoo naman. Kyran Russo deserved to die. Matagal na niyang hinintay ang sandaling ito. Finally, he's dead. Unti-unti itong pinapatay ng lason at ngayong gabi, gaya ng inaasahan niya, bumigay na ang katawan ni Kyran Russo. Binibilang niya ang mga araw mula nang pumasok ang lason sa sistema nito. Tatlumpu’t dalawang araw ng paghihirap. Tatlumpu’t dalawang araw ng paranoia, ng unti-untin