LOGIN
Nandito siya ngayon sa puntod ng yumao niyang ex-fiance' at malapit na sana silang ikasal kong hindi siya nabaril ng mga armadong lalaki na nang hostage sa banko kung saan ito nagta- trabaho.
Nang hihinayang lang ako na sana hindi ko na lang siya hinayaang pumasok, sana kinulit ko siya ng kinulit ng araw na 'yon. Pero puro sana, sana, sana na lang ako dahil wala na ang una at kaisa isa kong minahal na naging dahilan kong bakit wala na sa sistema ko ang magmahal. Nagpaalam na muna ako sa aking mahal at naglakad palayo sa puntod nito. Diretso akong naglakad palapit sa kotse. I have the latest brand new mustang that I bought from U.S.A. I fastened my seatbelt and drove safely. I went back to El Nido Palawan dahil ngayon ang araw nang launch ng extended part of my beach resort. I'm living here with my niece. Hindi pa nga siya naka baba ng sasakyan ng marinig niya na ang tili ng pamangkin na si Alianna at alam niya na ang dahilan kong bakit. Nanunuod na naman 'to ng palabas ng crush niyang korean star na si Lee. Pagbaba ko ng sasakyan at pag pasok sa living room nakita kong prentang nakaupo ang aking pamangkin at I knew it na nunuod na naman ito ng palabas at as usual si Lee ang bida. Dahil abala ito sa panunuod 'di man lang nito nakita ang pag dating ko. Super die- hard fans talaga ang aking pamangkin at sariwa pa rin sa aking ala-ala ang kabaliwan nito. Biruin mo 'di talaga ako nito tinigilang kulitin para payagan ko lang siyang manuod ng concert nito sa Korea. For heaven sake, akala nya ba ang lapit lang ng Korea. Dahil hindi naman maaaring mag travel ito na mag-isa at baka mapatay pa nga ako ng ate ko kapag malaman na pinapabayaan ko ang anak niya. Wala akong nagawa kundi samahan na lamang ito. Imbes na magkaroon ng engrandeng debut ito ayan ang tanging naging wish niya na makapag pa-picture sa ultimate crush niya. Minsan nga napapaisip na lang ako baka baliw na ang pamangkin ko. Pati ba naman kasi ako ay dinadamay sa kabaliwan nito. "Alianna, " tawag ko sakaniya, kaso mukhang bingi tong' pamangkin ko at tila hangin lang akong dumaan sa harapan niya. Sa inis ko binunot ko lang naman ang cable ng t.v para matigil siya sa panunuod. "A-anak ng pusang kalbo, sinong nag-off ng t.v." sigaw nito, at hindin man lang talaga ako napansin sa gilid ng hagdan. Lumabas na ako sa pagkakatago, dahil nakakainis na siya. "Aba! ano ako dito invisible, kanina pa ako tawag ng tawag sa'yo wala kang naririnig. Baliw ka na naman diyan." nakakunot na sabi ko at kanina pa masama ang tingin sa'akin. "Tito, basag trip ka din ano. Alam mo na pong mahal na mahal ko si Lee at siya lang ang gusto kong maging asawa." nakapikit na sabi nito at tila nagde day dreaming pa. Pinitik niya ang tainga nito at dumilat ang mata na nakabusangot saka'nya. "W-what? bakit ang sama mo makatingin." nagtatakang tanong niya dito. "Sino po bang matutuwa sa ginawa niyo." nagtatampong sabi nito at nagsisimulang humikbi na. Nilapitan niya ito at alam niya naman na nadudurog ang puso niya kapag nakikita 'tong umiiyak. Tinuring na kasi niya itong para niyang tunay na anak. "Ok, please just calm down. Hindi na galit si tito." wika nito habang hinahagod ang likod ng pamangkin para tumigil na din ito sa pag-iyak. Samantalang tahimik naman si Alianna. Effective na naman ang drama niya dito. Alam niyang yan ang kahinaan ng kaniyang tito. Masyado kasing mabait ito saka'nya. Para na din 'tong papa niya and how I wish na sana nga. Wala na din naman siyang balita sa biological parents niya at wala din naman siyang paki alam sa mga 'yon dahil inabandona na siya ng mga 'to. Dahil ayon sa tito niya maliit pa siya ng iwan ng kaniyang ina. Saksi siya sa pagdurusa nito ng biglaang namatay ang ex-fiance' at ang masaklap pa malapit na sana ang kasal nila. Kaya siguro hindi na din nagmahal pa at nag focus na lang sa mga business at saka'nya. Niyakap niya ito ng mahigpit. Binasag na niya ang katahimikan sa pagitan nilang dalawa. Senior high school na 'to, sa pasukan at parang ang bilis naman ng panahon. Nasabi din nito ang gustong kurso balak ng kaniyang pamangkin na maging isang doctor. Sabay halik nito sa pisngi niya at sa pagkagulat ay napatahimik siya bigla. Medyo naaasiwa na rin kasi siya dahil dalaga na ang pamangkin at babae pa man din ito. "Iha, sa ulit ulit huwag muna ako hahalikan sa pisngi, dalaga ka na at hindi ka na bata." saad nito habang nagre-remind sa pamangkin. "W-why po uncle, it is bad ba?" usisa nito na nagtataka kong bakit nasabi 'yon sa'kanya, dati rati naman ay madalas nyang gawin ito at 'di naman niya nakikitaan ng pagkabalisa. "S-slight, baka kong ano isipin sa'tin ng mga kasama natin sa bahay, once makita nila ulit iyong ginawa mo." anya. "Hmmm w-wala naman masama sa kiss uncle diba." saad nito na nagtataka pa din. "W-wala nga iha, but between us medyo not comfortable na. Hope you'll understand, because I'm protecting you to all gossips out there. Listen to me iha, you are a teenager now and I'm your uncle too. It is not appropriate to that actions." he said at tinapos na niya ang conversations para hindi na ulit pang mag tanong ito. Alam niyang makulit ang pamangkin, but this time siya dapat ang masunod. Ayaw niya lang pag tsismisan sila, dahil minsan nakarinig na din siya sa iba. Baka sa sunod na marinig niya pa ito, hindi na siya makapag pigil pa. Umakyat na siya sa hagdan at pumasok saka'nyang kwarto. Sobrang laki nito at color white and black ang pintura. Ayaw niya ng madaming kulay kaya dalawa lang ang pinapaint niya dito. Sumalamapak siya saka'nyang kama at nagmuni- muni. Iniisip niya pa din kong sana, hindi namatay ang fiance' may asawa at anak na sigurio siya. He is 40 years old now and turning to 41 pero heto binata pa din at malungkot. Minsan naiisip niya na mag mahal muli ,kaso useless lang at nagiging unfair siya sa ibang nakakarelasyon niya, dahil 'diniya magawang suklian ang pagmamahal nila kaya nakikipag break na lang siya dahil ayaw niya matali sa babaeng hindi naman niya mahal, dala lang talaga ng pangangailangan niya bilang lalaki ang pumatol sa mga 'to pero love wala siyang makapa sa puso nya iisa padin ang mahal niya at wala ng iba. Bago pa siya dumaan sa puntod nito, may nakilala na naman siyang babae at may nangyari sakanila. Hindi naman niya masisisi ang sarili. Limang taon na rin na wala siyang sex-life, never niyang ginalaw ang fiance'. Limang taon siyang naging faithful dito at lubos na iningatan ito na parang mamahaling dyamante at nag-aantay siya ng tamang panahon para sakanila. Sa limang taong pagsasama nirespeto niya ang kagustuhan nito na manatiling birhen na haharap sa panginoon. Hindi ko naman namamalayan na nakatulog na pala ako. Kinagabihan nagising ako pasado alas otso na ng gabi at kumakalam na ang aking sikmura dahil wala pa akong hapunan. Dali- dali akong bumangon at nagbukas ng refrigerator naka kita ko ng mga stocks na ready to eat na food. at pwede kong initin gamit ang oven. Meron akong refrigerator at oven sa loob ng room para if ever na tinatamad akong bumaba may makakain ako at 'di magugutom. Matapos kong initin ito at gusto ko uling magpahinga ng kaunti at naisipan ko na rin na maligo. Pumunta siya sa comfort room at nagbabad sa bath tub. Para ma relax ang aking isipan sa nakakapagod na araw. Mga ilang oras lang akong nagbabad at tumayo na. Kinuha ko ang aking towel at pinangtakip sa hubad kong katawan.2 Months later isinilang ko na ang quadruplets at masaya ako na normal delivery lahat ang mga ito.. Matapos kong maipanganak sina Karry, Kiel, July at Joanna. Magkakamukha silang apat lalo ang sina Kiel at July nakuha nila lahat sa daddy nila at sina Karry at Joanna dahil babae sila sa akin naman lahat. Mabilis na lumipas ang bawat mga araw at heto na nga ang nakatakdang renewal vows naming dalawa ng aking mahal na asawa na dapat noon pa kung di lang naudlot. Nag simula na ang seremonyas at nag salita na rin ang priest. "Brothers and sisters. We are gathered here in the presence of God, family, and friends to unite Kiefer and Julianna in the holy matrimony. Marriage is an honorable estate, and is therefore not to be entered into lightly, but reverently, advisedly, soberly, and with God’s blessing. From today, they will receive God’s greatest gift; another person to share with, grow with, change with, be joyful with, and to stand with as one when trials and tribulations enter th
Nakarating kami ng ospital medyo kabado ako, dahil baka pagalitan ako ng ob-gyne ko at ngayon lang ako naka balik sa'kanya.. Pag pasok namin sa loob. Binati naman niya kami at pinahiga ulit ako sa bed. Kung noon dati ay may pinasok ito sa loob ng perlas ko, ngayon sa ibabaw ng tummy ko na niya inilagay. Pina ikot ikot niya ito hanggang sa may ipakita siya sa'amin sa screen. "Here's your babies." wika niya. Nagkatinginan kaming dalawa ng asawa ko. Babies, hindi baby. Ibig sabihin kambal ang anak namin. Pero mas nagulantang kaming dalawa nang sabihin nito na; "Congratulations parents! Your having a triplets." nakangiting sambit nito. "Quadruplets????" sabay pa naming sambit ng asawa ko. "Yes, quadruplets ang anak niyo." ulit nito. Nilapitan niya ako at hinalikan sa labi. Thank you, Lab.. usal niya.. Ngiti na lang ang isinagot ko sa'kanya. Dahil miski ako ay hindi pa rin makapaniwalang magkaka anak kami ng triplets. Masaya ako na may halong kaba. Dahil hindi ko alam kun
USA Time 3:00 pm in the afternoon. Mabilis lumipas ang bawat mga araw atfinally discharge na rin si Julianna.Almost One week rin kaming nasa hospital. Mabuti na lang na maayos lahat ng laboratory test niya at makakauwi na rin kami. Unti-unti ko na rin naku-kwento sa'kaniya ang mga tinagpi-tagpi kung istorya nang buhay namin. "Babe, kindly packed up my things." utos niya sa'akin. "Oh! Sure, babe. Are you feeling better now? We may stay more days, if your not really fine. Don't worry, our baby is safe.. Napabaling ito nang tingin sa'akin. Sabay ngiti! Napaka ganda talaga ng ngiti nito, mula noon hanggang ngayon walang nag bago sa ngiti niyang nakakatunaw sa'akin."I'm really fine ." tipid na sagot nito.Nang mapacked-up ko na lahat ng gamit niya. Inalalayan ko na siya sa pag-upo ng wheelchair, medyo mahina pa kasi siya kaya hindi muna siya pwede tumayo at baka mahilo pa siya. Tinulak ko na ang wheelchair palabas ng room. Naglalakad na ako sa hallway habang tulak tulak ko ang wheel
USA time 9:00 in the evening.Katatapos lang niyang bigyan nang anesthesia para muling makatulog, dahil nagwawala ito. Hindi ko pa siya masyadong makausap, kung totoo ngang hindi niya ako kilala. Magandang senyales 'to at mas mapapadali sa'aking itago siya dito sa America.I was checking my phone and trying to connect my ingrammble account here. But apparently I forgot my account so I can't access it for the mean time.Nag hintay akong mulis siyang magising. Para masigurado ko ngang hindi niya ako nakikilala. Nakaupo ako malapit sa hospital bed nito at binabantayan kung anong oras siya muling magigising. Binigyan na rin ako ng idea ng Doctor na baka nga talagang may Amnesia ito, kaya wala siyang maaalala miski na ako. Pag pwede na siyang i-discharge rito daldahin ko na siya sa bahay. Nabilinan ko na rin ang mga maid roon na may iuuwi akong girlfriend. Pina ligpit at linis ko na ang lahat. Maliban sa mga larawan nito na nasa room ko. "S-sino ka ba?" muling tanong nito na gising na p
Pagbalik ko ng headquarters dinampot ko lang ang cellphone ko at lumabas na rin ako kaagad. Wala akong time para makipag plastikan sakanilang lahat. Lalo lang akong naiinis sa mga sinasagot nila sa'akin. Kung ayaw nilang kumilos ako ang gagawa ng paraan. Kaagad akong pumasok sa sasakyan ko at nag drive papalayo rito. Nagpatulong na rin ako sa mga ilang kaibigan namin at nagbabakasakali ako na kapag mas maraming mag hanap, may mas malaking chance na mahanap namin ang asawa ko. Kasalukuyang nagda drive ako nang tumawag si Ate, hayan na naman siya sa pangungulit sa'akin na umuwi nang Mansyon. Hindi niya ba maintindihan ang nararamdaman ko, nawawala ang asawa ko at pwedeng mapahamak ang mag-ina ko kapag mas lalong tumatagal na hindi ko ito nakikita. Nag off ako nang cellphone para walang maka istorbo sa'kin, papunta naman ako sa bahay ni Mackenzie doon na lang napag usapan ng brotherhoods na magkita kita at para pag usapan ang mga plano at hakbangin na gagawin namin sa paghahanap. Maswer
Habang nagtatakbo ako palayo sa bakanteng gusali kung saan ako dinala nang masamang taong yon. Hanggang sa naririnig ko na ang boses ng mga tauhan niya."Hoy! babae sabing tumigil ka," sigaw nito, pero hindi ako lumilingon kahit anong gawin nila hindi nila ako mahuhuli. Hanggang sa nagpa putok na ito ng baril para lang tumigil ako, pero hindi pa rin ako nag patinag. Bahala sila humabol ng humabol, kailangan kung umalis dito. Mas binilisan ko pa ang pag takbo, sapagkat hindi nila dapat ako maabutan, dahil mas manganganib ang buhay naming mag-ina kung sakaling makukuha nila ulit ako. Kahit masakit na at nagkanda paltos paltos na ang paa ko tuloy pa rin ako sa pag takbo. "Poon, tulungan niyo nawa akong maka alis sa lugar na 'to," mahinang usal ko. Dahil pagod na pagod na rin ang katawan ko at gusto ko nang sumuko pero hindi talaga pwede. Tumakbo pa ako ng mabilis hanggang sa hindi ko namalayan ang sasakyan na umaandar at nabangga ako. Napa higa ako sa sahig at bago ako mawalan ng malay
Nakarating kami nang resort pero hindi pa rin niya ako ini imik. Gustuhin ko man na mag tanong rito, pero naunahan na naman ako nang hiya kaya hinayaan ko na lamang siya. Hindi ko rin siya hinatid, dahil ayaw niya at nirerespeto ko ang desisyon niya. Maghapon akong parang wala sa sarili at walang
"Sorry, sir!" pag hingi ko nang paumanhin. Hindi ko naman kasi sinadya yon, natakot lang ako na baka mahalikan na niya ako. "Okay lang! Sige na mag rest ka na, balik na ako nang room. Sigaw ka na lang kung may kailangan ka." bilin nito, bago lumabas nang kwarto. Kanina pa naman naka alis si sir p
"Sssh! Mag tigil ka nga, mas lalo kitang babastedin kapag hindi ka tumigil. Kumain ka na lang mas maganda pa. Hindi 'yong kung ano-ano ang sinasabi mo." saway ko rito. Kanina pa kasi kami pinag titinginan nang mga tao at ako na lang ang ang nahihiya talaga. "Kumakain ako, ikaw kumain ka pa nang ma
"Hi! Miss, maganda. Kilala niyo ba si Julianna Angeles ?" tanong nang isang delivery boy na may dalang bouquet of flowers. "Siya si Julianna," singit ni Wilma "Ay! Sorry ma'am kayo po pala." wika nito sabay kamot nang ulo. Inabot naman niya sa'akin ang bulaklak. "Salamat," tipid na reply ko







