เข้าสู่ระบบ“ยัยฉัตร จัดอีกแก้ว”
แก้วถูกยัดใส่มือของมยุรฉัตร เธอก็บ้าจี้พอที่จะดื่มมันแบบรวดเดียวหมด คนที่จัดมาให้คือแวววดี เพื่อนเจ้าสาว ถึงกับปรบมือรัวๆ งานวิวาห์วันนี้สนุกมาก แม้เจ้าบ่าวเจ้าสาวจะหนีไปนอนก่อนแขก...เป็นงานอาฟเตอร์ปาร์ตี้ที่มีเพื่อนเจ้าสาว และพี่ชายของเจ้าบ่าว กลายเป็นเจ้าภาพกลายๆ ไปแล้วงานนี้
เสียงเฮๆ ดังขึ้นเมื่อเธอดื่มจนหมด เธอชูแก้วขึ้นแล้วขยิบตาให้กับเจ้านาย...วันปรกติเขาเป็นเจ้านาย แต่วันนี้เขากับเธอเป็นคู่ท้าดวลกันชั่วคราว
แขกผู้ใหญ่ไม่อยู่กันแล้ว เหลือแต่เพื่อนเจ้าสาว เพื่อนเจ้าบ่าว จำนวนหลักสิบที่ยังสนุกกับงานอาฟเตอร์ปาร์ตี้ งานวิวาห์ของรองซีอีโอชยางกูร กับเลขานุการสาววลาลี คู่ที่ไม่มีใครคิดว่าจะมาลงเอยกันได้ แต่กลับลงเอยกันในที่สุด...
เหตุที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวปลีกไปก่อน เพราะเจ้าบ่าวอยากให้เจ้าสาวได้พักผ่อน วลาลีตั้งครรภ์อ่อนๆ งานวิวาห์จึงจัดอย่างสายฟ้าแลบ มยุรฉัตรรับบทเป็นแม่งาน ช่วยวลาลีเธอเป็นเพื่อนสนิทกันแล้วตอนนี้ เลขาสาวทั้งสองทำงานให้กับสองพี่น้องที่เป็นผู้บริหารของ เค แอล อินเตอร์เนชั่นแนล บริษัททำแพ็กเกจจิ้ง ติดอันดับต้นๆ ของเมืองไทย ชยันตรัยและชยางกูร
มยุรฉัตรนอกเหนือจากการเป็นเลขา เธอเป็น คู่หมาย ที่มารดาของเธอ คุณมยุราและคุณพัชรอร ได้ทำการตกลงลับๆ ระหว่างกัน อยากจะดองลูกสาวและลูกชายให้เป็นทองแผ่นเดียวกัน เลยส่งมยุรฉัตรมาฝึกงานกับพี่...
ฝึกงานมาได้สองปีแล้ว ความสัมพันธ์ไม่มีคืบหน้าใดๆ แถมมยุรฉัตรยิ่งรู้ตื้นลึกหนาบางของชยันตรัยว่าเขา ร้าย แค่ไหน รับบทแผนกจัดหาผู้หญิงให้เขาอีกต่างหาก เปลี่ยนผู้หญิงบ่อยขนาดนี้ เจ้าชู้ขนาดนั้น ใครจะไปเอาลง...
และเมื่อชยางกูรแต่งงานไปแล้ว และกำลังมีทายาทให้กับคุณพัชรอร แถมด้วยมารดาของเธอคงจะเบื่อที่จะเข็นให้ลูกสาวมีคู่ มยุรฉัตรจึงได้โอกาส บอกกับท่านว่าอยากลาออก ไปทำงานที่บริษัทของครอบครัว ที่ตอนนี้พี่สะใภ้กำลังตั้งครรภ์จึงต้องหยุดทำงาน เธอเลยอยากไปช่วยงานพี่ชายแทน ดีกว่ามาทำงานให้คนอื่น
คุณมยุราตอบตกลง และมยุรฉัตรกำลังมีแพลนจะยื่นใบลาออก หลังจากงานวิวาห์ของวลาลี นึกเสียใจนิดหน่อยที่ต้องอยู่ไกลกับวลาลีเพราะเพิ่งสนิทกันได้ไม่นานนัก แต่บ้านของ มยุรฉัตรและบ้านใหม่ของวลาลีก็ไม่ได้ไกลกันมาก ไปมาหาสู่กันได้สะดวก
เพราะแบบนี้กระมัง เธอเลยสุดเหวี่ยงในวันนี้ ถือว่าเป็นวันเลี้ยงลาออกให้กับตัวเองไปด้วย
“คอแข็งอย่างไม่น่าเชื่อ”
รองชยันตรัยปรบมือให้กับเลขาสาว พร้อมกับยกนิ้วให้เธอ
“มีที่รองตรัยไม่รู้อีกเยอะค่ะ”
เธอเรียกเขาแบบนี้จนติดปาก เพราะเรียกแบบนี้มาสองปีเต็มแล้ว
“งั้นมาดวลกันไหม ว่าใครจะแพ้ก่อน ถ้าน้องฉัตรชนะ พี่จะให้โบนัสพิเศษ”
“อื้อหือ น่าสน”
เธอยักไหล่ แวววดีที่กลายมาเป็นเพื่อนอีกคนของ มยุรฉัตร กระซิบเสียงเบาข้างหูเธอ
“จัดเลยยัยฉัตร เอาให้ท่านรองน็อกไปเลย”
“ถ้าเขาเมา เธออยากลากเขาเข้าห้องก็ได้นะแวว”
“ว้าย ไม่เอา ไม่กล้าค่ะ คุณ...ดิฉันไม่เล่นของสูงค่ะ กลัว”
แวววดีหัวเราะขำ ตามองรองชยันตรัย เขาหล่อ เท่ และมีเสน่ห์มาก แต่ก็ร้ายมาก ไม่ไหวอะ ใครเป็นเมียเขาได้นี่จะต้องเป็นผู้หญิงที่กำราบความร้ายของเขาอยู่ หรือไม่ก็ต้องทำให้เขาหลงจนหัวปักหัวปำ ยอมถอดลายทิ้งให้หมดนั่นแหละ
เขาเหมือนเสือ...
ปล่อยไว้แบบนั้นแหละ แวววดีไม่พร้อมเป็นเหยื่อขอบอก
“ไม่สูงหรอก ง่ายด้วย”
มยุรฉัตรว่า ทางนั้นชูแก้วให้เธอในแก้วมีเหล้าอยู่ค่อนแก้ว แล้วก็เริ่มดื่มก่อน
มาท้าเธอแบบนี้ เธอไม่ยอมหรอกน่า เธอจะคว้าเอาโบนัสของเขามาให้ได้
แก้วแล้วแก้วเล่ามาจนถึงแก้วที่สี่
ตาของชยันตรัยมองดูเลขาสาวของเขา น้องหน้าแดงไปหมดแล้ว ตาเยิ้มหวาน...ดูแล้วเซ็กซี่มาก แม่สาวเทสต์ดีที่แม่ของเขาหามาประเคนให้ บอกว่าให้จีบน้อง...เพราะแม่เขาชอบเธอมาก อยากให้แต่ง แต่...เรื่องอะไรเขาจะแต่งเล่า เขาไม่ชอบโดนบังคับ
ไม่ใช่ว่าเพราะเธอไม่สวย หรือว่าเพราะเธอไม่ถูกใจ เพราะเขาแค่ไม่ชอบที่แม่ยัดเยียดเธอมาให้เขา ก็เท่านั้น
เขามองไล้ไปตามเครื่องหน้าสวยเฉี่ยวนั่น มยุรฉัตร...เป็นคนสวย และมีเสน่ห์มาก ตาของเธอยาวรีกลมโต มันดึงดูดเขาได้ทันทีเมื่อแรกเห็น ไฝตรงใต้ตาข้างซ้ายเม็ดเล็ก ทำให้เธอดูเก๋ ริมฝีปากอิ่มเต็มนั้น...มันดูเซ็กซี่ น่า...
เขาไม่มีทางจูบหล่อน...
ชยันตรัยบอกตัวเองแบบนั้น เธอเป็นคนที่ควรถอยห่างไม่ใช่ควรไปถ่างขาเธอ...คนนี้กินไม่ได้ ขืนกินไปเป็นเรื่องแน่ๆ และเธอก็คงไม่ยอมให้เขากินง่ายดายหรอก ดูเธอจะไม่มีทีท่าอะไรกับเสน่ห์ของเขาเลย เป็นผู้หญิงที่มีนิสัยไม่ค่อยคล้ายผู้หญิงสักเท่าไหร่ในบางเรื่อง...
ผู้หญิงที่ไหนจะมารู้ใจเขาว่าชอบสเปกไหน แบบไหน จัดหาให้เสร็จ เด็กผูกปิ่นโตเขาแต่ละคน ปีหลังมานี้ มยุรฉัตรจัดให้ทั้งนั้น แถมช่วยเขาเรื่องอำนวยความสะดวกกับคุณพัชรอรเสร็จไม่ให้แม่เขาจับได้ว่าเลี้ยงเด็ก เธอคือแม่สาวเทสต์ดี ในทุกเรื่อง อะไรที่มยุรฉัตรเลือกมาให้ หรือเลือกใช้ ไม่มีคำว่าไม่ดี...ไม่ถูกใจ มันดีทุกสิ่ง...น้ำหอม ของใช้ของเขา หลังๆ มานี้เขาให้เธอหาให้เขา กลายเป็นว่าเธอก้าวเข้ามาเลือกสรรทุกอย่างให้เขาในชีวิตประจำวันไปด้วย นอกเหนือจากหน้าที่เลขานุการ
“หมดแก้วแล้วต่ออีกไหมคะ?”
เสียงหวานเอ่ยท้า
“เอาเลย เอาเลย เอาเลย”
บรรดาลูกคู่เอ่ยรับ แต่ชยันตรัยส่ายหน้าแล้วโบกมือ อยากเปย์เธอนั่นแหละไม่ใช่อะไร เธอจัดงานให้น้องชายของเขาได้ดีมาก เลยแกล้งยอมแพ้
“ยอมแล้วครับคุณเลขา พี่ไม่ไหวแล้ว กินอีกแก้วหลับแน่ๆ”
“โบนัสล่ะคะ”
เสียงของเธอยานคานเล็กน้อย ชยันตรัยหยิบสมาร์ตโฟน ของตนเองขึ้นมา เปิดแอปโอนเงิน เลขบัญชีเธอเขาจำได้ขึ้นใจเพราะโอนบ่อย เสียงข้อความดังขึ้นในสมาร์ตโฟนของมยุรฉัตร เธอเกือบจะหายเมา เมื่อเห็นตัวเลขที่เขาโอนมา
“ให้ฉัตรขนาดนี้จริงๆ เหรอ”
เธอเดินเซมาหาเขา ชยันตรัยพยักหน้าแล้วยิ้มส่งให้เธอจนแก้มของเขาบุ๋มกดลงไป
“ครับผม”
“โห...ห้ามหายเมาแล้วมาเอาคืนนะคะ”
เธอยิ้มตาหยีส่งให้กับเขา ห้าแสน! เขาให้เธอมาห้าแสน สุดจะคุ้มจริงๆ กับการยอมดวลในคืนนี้
เพลงจังหวะร้อนแรงดังขึ้น เริ่มมีคนวาดลีลาเซ็กซี่บนเวที ก่อนที่เธอจะก้าวไปจากเขา เขาก็รั้งแขนเธอไว้ แล้วเอ่ยเสียงทุ้ม
“เต้นให้พี่ดูอีกสักเพลงได้ไหม? พี่เห็นฉัตรเมาแล้ว อยากเห็นฉัตรเต้นรำบ้าง อยากจะรู้ว่าทำได้ไหม? ถ้าทำได้พี่โอนให้อีก”
“หืม?”
เธอหลิ่วตา เขาไม่รู้เสียแล้วว่าเธอเป็นขาแดนซ์ตัวแม่คนหนึ่ง ดนตรีแบบนี้ เหมาะกับการเต้นรำแบบเซ็กซี่ ความเมาทำให้มยุรฉัตรจัดให้...
เธอผลักเขาไปที่เก้าอี้ ตอนนี้คนเริ่มหันมาดูคุณเลขาและเจ้านาย เริ่มปรบมือเชียร์ เมื่อเห็นมยุรฉัตรวาดลวดลาย มีใครคนหนึ่งเป็นเพื่อนชยันตรัย จับเขามัดมือด้วยเนกไท และมัดเขาไว้กับเก้าอี้ เพื่อให้มยุรฉัตรเริ่มลีลาเต้นยั่วเขา
แวววดีเบิกตากว้าง ถ่ายคลิปไว้ทุกวินาที แบบนี้ยัยลีต้องได้เห็น ยัยฉัตรกลายร่างเป็นสาวฮอตไปแล้ว
เสียงเฮๆ ดังลั่น เมื่อคุณเลขาเริ่มลีลายั่วยวน ใครจะไปคิด ว่ามยุรฉัตรจะเซ็กซี่ได้ขนาดนี้ ชุดเพื่อนเจ้าสาวที่เธอเลือกสวมค่อนข้างสั้น อวดเรียวชาสวยๆ นั่นยามก้าวตามจังหวะ ตัวกระโปรงเป็นกระโปรงบานเล็กน้อยผ้าพลิ้ว ยามสะบัดสะโพกยิ่งดูสวยเซ็กซี่มาก
เขาไม่น่าให้เธอทำแบบนี้เลย
ชยันตรัยได้แต่บอกตัวเอง เมื่อเธอก้มลง...แล้วยิ้มหวานส่งให้เขา เชยคางให้เขามองหน้าเธอ เป็นหนึ่งในลีลาการยั่ว...
ห่าเอ๊ย! ดีนะที่กางเกงเขาไม่รัดเป้ามาก ไม่อย่างนั้น...
การเต้น เซ็กซี่แดนซ์ของมยุรฉัตรจบลงอย่างงดงาม เสียงเฮดังลั่น แก้วเหล้าถูกส่งมาให้เธอเป็นรางวัล บางคนเหน็บธนบัตรมาให้เธอด้วย ชยันตรัยก็ถูกปลดจากพันธนาการ และเขาก็ถูกจ่อแก้วเหล้าที่ปากเช่นกัน
แก้วแล้วแก้วเล่า...
สองหนุ่มสาวเจ้านายเลขาตอนนี้นั่งคอพับกันที่เก้าอี้ ทั้งเขาและหล่อนถูกหามไปนอน ที่ห้องสวีทที่เปิดไว้เป็นห้องพักแขก...คืนนี้งานนี้เหมาโรงแรมนี้ไว้ ห้องสวีทนี้มีสองห้องนอน พวกเขาถูกจับนอนแยกห้อง ไม่มีใครคิดว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น...
“ขอบใจนะที่มาช่วยอะยัยฉัตร เอ่อ...คุณตรัยด้วยนะคะ” พิชาภาจับมือคนทั้งสองอย่างยินดี ตอนนี้เรื่องวุ่นๆ ของเธอจบลงแล้ว และสามีของเธอก็ยอมหย่าแล้ว เพราะจำนนด้วยหลักฐาน ไม่อาจจะปฏิเสธได้ว่า ตัวเองใช้พิชาภาบังหน้ากับครอบครัว รวมถึงสถานะทางสังคมด้วย ใครจะไปยอมให้หลอกใช้กัน พอแค่นี้ “ไม่เป็นไรเพื่อนกันน้อยกว่านี้ได้ไง” มยุรฉัตรว่า เธอเป็นคนวางแผนหาเด็กมาปรนเปรอสามีของพิชาภา แล้วก็ไปจับโป๊ะในม่านรูดจับได้คาหนังคาเขาและคาเตียง ทุกอย่างเลยจบที่การเจรจาหย่า ดีกว่าจะให้เธอเอาไปแฉ “ขอให้รักของเพื่อนสมหวังด้วยนะ เอ อาจจะไม่ต้องอวยพร สมหวังแล้วนี่นา” พิชาภามองคนทั้งสองสลับกัน มยุรฉัตรมีทีท่าเขินอาย ขณะที่ชยันตรัยโอบเธอเข้าหาตัวต่อหน้าพิชาภาที่กำลังยืนยิ้มกับความรักของเพื่อน “สมหวังแล้วครับ” ชยันตรัยตอบแทน มยุรฉัตรเลยตีแขนเขาเบาๆ หน้าแดงก่ำ ไม่ต้องพูดก็พอจะรู้หรอก เพื่อนบินมาถึงเชียงใหม่พร้อมกับเจ้านาย นอนห้องเดียวกันอีกต่างหาก “งานแต่งของเราชวนคุณพิชมาด้วยสิ น้องฉัตร” “จะแต่งแล้วเหรอคะ?” พิชาภาอุทาน มยุรฉัตรเองก็ตกใจ เธอเ
เสียงแก้วไวน์ชนกันเบาๆ มยุรฉัตรมองคนที่รินไวน์ให้ตาวาวหวาน วันนี้มาดื่มกับรับประทานอาหารเย็นที่ห้องของเขา เขาบอกให้เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อมื้อพิเศษของเรา มยุรฉัตรเลือกชุดขาวสีงาช้างแบบเปลือยหลัง สายข้างหลังเป็นเพรชห้อยลงมากลางหลังขาวผ่อง ชายกระโปรงยาวครึ่งน่องแต่ผ่าขึ้นสูง ตัวเสื้อด้านหน้าเว้าอวดร่องอกเล็กน้อย ผมยาวเกล้าขึ้นเป็นมวยสูง ปล่อยลูกผมลงมานิดหน่อยให้มีเลเยอร์ เลือกแต่งหน้าด้วยโทนสีน้ำตาลและแดง ปากเน้นลิปสติกสีมะเหมี่ยว ขับให้ใบหน้าสว่าง และทำให้เธอสวยเซ็กซี่มาก สายตาของชยันตรัยมองเธอราวกับจะกลืนกินเข้าไป มองทีไร คนสวยของเขาก็บาดใจทุกหน จนถึงตอนนี้เขาก็ยังคิดว่าตัวเองยั้งใจได้ยังไง ไม่ให้แตะต้องผู้หญิงข้างกายนี้ได้ถึงสองปี มันเป็นเวลาบ่มเพาะความสัมพันธ์ความรู้สึก และทำให้แน่ใจแล้วว่า เขาจะทิ้งความโสดทั้งหมดไว้กับเธอ “รู้ตัวไหมว่าสวยมาก” “ก็รู้อยู่ค่ะ” ตอบแบบไม่ถ่อมตัว เธอรู้ตัวนี่นา ว่าทั้งหน้าตามันสมอง เธอก็ไม่เป็นสองรองใคร ฐานะเงินทองเธอก็มีพร้อม “ไม่มีถ่อมตัวเลยนะ คนสวยของพี่” “ตอนนี้กลายเป็น
สี่วันต่อมา... คุณชยันต์เรียกเธอเข้าห้องแต่เช้า สีหน้าของท่านดูยิ้มแย้มแจ่มใสมาก นัยน์ตาดูอ่อนโยนกว่าปรกติ เมื่อมองหน้าของ มยุรฉัตร “มีอะไรให้รับใช้คะ” “น้าไม่มีงานอะไรให้หนูทำแล้ว เพราะลูกชายน้าเขาขอตัวหนูคืน” “เอ่อ รองตรัยกลับมาแล้วหรือคะ” “กลับมาแล้ว มาถึงพอรู้ว่าพ่อโยกเลขามาทำงานด้วย ก็โวยใหญ่ น้าเลยต้องคืนให้เขา ส่วนเรื่องเงินเดือนอะไร น้าขึ้นให้แล้วก็ขึ้นให้เลย” เสียงเคาะประตูห้องดังก่อนที่มยุรฉัตรจะทันได้ตอบอะไร ท่านเอ่ยอนุญาต แล้วคนเคาะก็เปิดประตูเข้ามา “พูดถึงก็มาพอดีเลย” “ผมมาขอรับเลขาของผมคืนครับพ่อ” ชยันตรัยว่า แล้วหันมายิ้มให้กับมยุรฉัตรที่มองเขาอย่างไม่อยากเชื่อว่าเขาจะกล้าทำแบบนี้ “รองตรัย” “ขอไปก่อนนะครับพ่อ” บอกกับบิดาเสร็จ เขาก็อุ้มเธอต่อหน้าท่านเลย มยุรฉัตรร้องเบาๆ อย่างตกใจ แล้วโอบรอบคอเขาไว้อย่างกลัวตก “ไปเคลียร์กันที่ห้องทำงานของเรา” “ค่ะ” อายก็อาย แต่ก็จำต้องซบกับอกเขา เขาทำแบบนี้ ก็ต้องรับผลที่จะตามมานะ เธอไม่รู้ด้วย
พี่ต้องกลับไปอยู่เป็นเพื่อนคุณแม่กับคุณน้า ช่วยดูแลงานทางนั้น ห้ามดื้ออีกนะ ข้อความที่เขาส่งมา เธอเปิดอ่านในตอนสาย มยุรฉัตรแลบลิ้นใส่ข้อความที่เธอเห็นที่หน้าจอ ราวกับมันเป็นตัวแทนเขาอย่างนั้นแหละ เขามันคนบ้า ที่ยอมบินไปกลับรวมๆ กันแปดชั่วโมงเพื่อมาอาละวาดเธอด้วยการ... คิดแล้วก็หน้าร้อน แล้วก็ต้องอุทานเบาๆ เมื่อพบว่าเมื่อคืนเขาไม่สวมปลอกป้องกันและเธอก็อยู่ในระยะไม่ปลอดภัย เธอนับเวลาแล้วรีบไปซื้อยาคุมฉุกเฉินมารับประทานก่อน ก็เธอยังไม่อยากมีลูกนี่...มีลูกกับเขาไม่อยากจะคิดเลยว่ามันจะเป็นยังไง มยุรฉัตรถอนใจน้อยๆ วันนี้วันทำงานแต่เธอเพิ่งตื่นเอาตอนสิบโมง เขาบอกว่าเขาอนุมัติให้เธอลางานไม่ต้องไปทำงาน แต่...เธอจะต้องแจ้งเจ้านายเธอจริงๆ คือคุณชยันต์ต่างหาก เขายังไม่รู้ว่าเธอไม่ได้ทำงานกับเขาแล้ว ถ้ารู้ล่ะ... เฮ้อ... เขามันคนเพี้ยนสติไม่ดี มยุรฉัตรมองจ้องรูปโปรไฟล์ของเขาในแชตไลน์ กำลังจะพรมนิ้วพิมพ์ตอบเขา หมั่นไส้ที่เขาสั่ง แต่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อเขาโทรไลน์เข้ามาทำให้เธอต้องกดรับ “ถึงแล้วเ
อีกสามวันต่อมา มยุรฉัตรลงสตอรี่นั่งกอดคอกับเพื่อนรักอย่างพิชาภา สองสาวนั่งกันที่ริมทะเลบางแสน และมีอดีตเพื่อนมาเข้าเฟรมอย่างบังเอิญ สองสาวทักทายเพื่อนสมัยเรียนโทที่อังกฤษ กอดคอกันถ่ายรูปอัปสตอรี่ เพื่อนชายหอมแก้มมยุรฉัตร เรียกเสียงกรี๊ดจากพิชาภา ขำๆ สนุกสนานกันไป และรูปและคลิปก็ว่อนในเฟซของมยุรฉัตรที่เพื่อนของเธอแท็กมาให้ มีใครบางคนเห็นแล้วเกิดอาการอยู่ไม่ติด ผุดลุกผุดนั่ง นิ้วจิ้มโทรศัพท์รัวๆ และเขาก็ออกมาจากบ้านของน้าสาวที่พักอยู่กับมารดา บอกกับท่านว่าจะกลับมาธุระที่เมืองไทยแล้วจะรีบกลับมา คุณพัชรอรไม่ทันห้าม มองตามลูกชายอย่างงงๆ ว่าจะขยันไปกลับอะไรขนาดนั้น ทำยังกับฮ่องกงเป็นปากซอยอย่างนั้นแหละ ใครจะไปอยู่ได้กัน เมียเขาโดนหอมแก้ม ไลน์ก็ไม่ตอบ โทรไปก็ไม่รับ! เวลาเดินทางราวสี่ชั่วโมงไม่ใช่ปัญหา ถ้าใจมันจะอยากมาเคลียร์ ชยันตรัยเม้มปากแน่น ความเดือดนั้นไม่จางลงเลย คอยดูเหอะ...ตัวแสบ พี่จะจัดให้แซ่บจนหายดื้อเลย “ตามแผนนะ แกจะต้องโอเคยัยพิช” “ขอบคุณมากๆ นะสำหรับทุกอย่าง วันเดินแผน แกต้องไปด้วย
“เรื่องของแกมันเป็นยังไง” พิชาภามองเพื่อนรัก ที่มีสีหน้าเหนื่อยๆ สายตาไม่สดใส ก็ถอนใจแล้วเอ่ยเสียงอ่อนโยน “เอาเรื่องของแกก่อนมะ ยัยฉัตร” หนนี้มยุรฉัตรเลิกคิ้ว “เรื่องอะไร? ฉันไม่ได้มีเรื่องอะไร” “รองตรัยสุดหล่อ แบดบอยเจ้านายแกไง ยังไงไหนเล่า? บอกมาให้หมดนะห้ามกั๊กนะยัยฉัตร” “ไม่ได้มีอะไรสักหน่อย” พูดไปดวงตานั้นก็เริ่มเบิกโตขึ้นนิดๆ หรือว่า ยัยพิชเห็นอะ? ก็ไม่นะ กลับเข้าห้องมาเพื่อนยังนอนอยู่เลย “ไม่มีอะไร” พิชาภาจ้องเพื่อนตาเขม็ง “เอาความจริง” “ก็...เขาอยู่ฮ่องกงนะตอนนี้” “งั้นเมื่อเช้าก็ผีเหรอ ที่ฉันเห็นนอนซุกนมแกอะ นั่นรองตรัยชัดๆ บอกมานะยัยฉัตรมันยังไง” “คือ...” ก่อนจะได้อธิบายอะไรโทรศัพท์ของมยุรฉัตรก็ดังขึ้น เธอคว้ามารับโดยอัตโนมัติ เสียงนั้นดุห้วนมาตามสาย “น้องฉัตร” “อะ เอ่อ...รองตรัย” “ห้ามหนีไปเที่ยวไหนอีกนะ ห้ามลาออกจากบริษัทของเรา” “คือ” “พี่เหนื่อยกับเธอมากนะ อย่าทำให้พี่เหนื่อยไปมากกว่านี้เลย”







