ตกหลุมรักแฟน

“อุ๊ย!!!” ฉันสะดุ้งตกใจ พี่รักษ์ออกมาเมื่อไหร่ไม่เห็นรู้เรื่องเลย เป็นอย่างนี้ทุกทีเวลาดูอะไรเกี่ยวกับศิลปินที่ชื่นชอบทีไรเหมือนหลุดเข้าไปอีกโลกตัดการรับรู้นั่นล่ะชั้น ก็ดูทีไรก็หลงเค้าทุกที

“หืม… ดูผู้ชาย นอนได้แล้ว” แม้จะไม่รู้ว่าในจอที่ฉันกำลังดูอยู่คือใครแต่พี่เค้าก็น่าจะรู้ล่ะนะว่าเป็นไอดอลเกาหลี

“เฟย์ชอบพี่คนนี้ ผู้ชายอะไรทั้งเท่ห์ทั้งเก่ง” แม้ตาจะดูแต่ปากก็พูดบอกให้พี่รักษ์รับรู้ไปด้วย “เฟย์เตรียมที่นอนให้พี่ด้านนอกไงคะ เห็นมั้ย”

“เห็นแต่จะนอนนี่…กับเฟย์”

“…”

“แค่กอดครับ”

“แน่นะ…สัญญามาก่อน”ฉันยื่นนิ้วก้อยไปตรงหน้าพี่รักษ์เพื่อให้เขาสัญญามาก่อนที่พี่รักษ์จะยิ้มและเอานิ้วก้อยมาเกี่ยวกัน

ฉันพยักหน้าเป็นสัญญาณว่าโอเคได้ แต่ก็ยังดูไลฟ์ต่อไป ผ่านมาอีก 10 นาทีก็จบไลฟ์ ฉันเลยเก็บโทรศัพท์เตรียมตัวนอน

“พรุ่งนี้ไปดูพี่เตะบอลนะ วิศวะมีแข่งกับบริหาร”

“ขอเฟย์ดูก่อนได้มั้ย เผื่อติดเรียน “

“ครับ นอนเถอะ” จบคำเขาก็กดจูบมาที่ริมฝีฝากแล้วก็ออกไปนอนกอดฉัน และก็หวังว่าคืนนี้ฉันจะนอนหลับนะ ในชีวิตไม่เคยมีแฟนพอมีก็เหมือนจะข้ามขั้นไปกันแล้ว

ใต้ตึกคณะนิเทศศาสตร์

“มึงจะเล่าได้ยังเฟย์” ตาต้าถลึงตามองฉันพร้อมกับมองจิกใส่แบบหมั่นไส้ฉันตั้งแต่มาถึงโต๊ะนั่ง

“รออลิซมาจะได้เล่าทีเดียว” ฉันพูดพร้อมกับดูดชาเขียววิปปิ้งครีมอย่างชื่นใจ ยังไงก็ปิดพวกมันไม่ได้แล้วทำใจพูดให้จบไปเถอะ

“เดี๋ยวเราโทรถามอลิซแปป” จีนพูดจบก็หยิบโทรศัพท์โทรถามอลิซงานกินเผือกคืองานของเรา เรื่องนี้รอนานไม่ได้กันเชียวนะ ความอยากรู้ไม่เข้าใครออกใครล่ะ

“ไม่เกิน 5 นาที มันหาที่จอดรถอยู่”

ระหว่างรอเพื่อนมาครบ เราก็ชวนกันเมาท์หาที่กินที่เที่ยวที่จะถึงสุดสัปดาห์นี้ เพราะพวกเราแพลนจะไปเที่ยวเขาใหญ่กัน

“มาแล้ววววว” อลิซเดินมาถึงทิ้งตัวลงพร้อมกับหยิบชาเขียวของฉันขึ้นไปดูดอึกใหญ่

“ฮ้าาา ชื่นใจ นี่รีบสุดๆ แล้วนะเพื่อพวกมึงเนี่ย” เสียงหอบมาเชียวนี่ก็คงจะรีบวิ่งมาเหมือนกัน

“อ่ะ เริ่ม!!!” เพลงพิณพูดขึ้นพร้อมเอามือถือขึ้นเป็นไมค์แบบนักข่าวขึ้นสัมภาษณ์ไปด้วย

“ก็เพิ่งคบกันเมื่อวานก่อนออกไปหาพวกมึง 2 ชม เอง” หลังจากเกริ่นมาแล้วฉันก็เริ่มเล่าถึงเรื่องที่ไปเจอกันที่ผับวันที่ไปเลี้ยงสายรหัส มีรุ่นพี่รุ่นน้องของฉันที่ไปดื่มกันที่ blue club วันนั้นก็ลงรายละเอียดว่า พี่เหมซึ่งเป็นพี่รหัสฉันไปเจอเพื่อนซึ่งก็คือพี่รักษ์เป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่เด็ก พี่รักษ์ไปกับเพื่อนเขา เขาก็เลยร่วมแจมโต๊ะกัน พวกเราก็ยังได้นั่งกินเหล้าด้วยกันอยู่เลย หลังจากนั้นก็เมาแล้วพี่เขาก็พากลับห้องแล้วก็เกิดเหตุการณ์นั่นล่ะ แต่ไม่ลงรายละเอียดไปทั้งหมด จนมาเจอกันที่ลานกิจกรรมหน้าคณะวิศวะกรรม เมื่อวาน แล้วจบท้ายด้วยการที่พี่เขาบอกว่าลองคบกันดู

หลังอธิบายเพื่อนจบทุกคนก็ต่างทำหน้าแบบต่างกันออกไป จนอลิซพูดขึ้นก่อนใครเพื่อน

“มึงจะเอาพี่แกอยู่มั้ยวะ นั่นพี่รักษ์เลยนะเว้ย พี่รักษ์” ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วยกับอลิซ

“แต่เพลงว่านะ ไม่แน่พี่รักษ์อาจจะจริงจังก็ได้นะ เขาก็แสดงออกชัดอยู่นะเมื่อคืน”

“เออ ก็จริง” อลิซพูดพร้อมพยักหน้า “กูก็ว่าทะแม่งๆ”

“ก็หวังว่าเขาจะรักจะชอบมึงจริงๆไม่ต้องห่วงพวกกูจะซับพอร์ตมึงเต็มที่” จีนพูดพร้อมกับยิ้มๆ เพื่อนทำอะไรไม่เคยห้ามเลยคนนี้ ซัพพอร์ตทุกคน พวกเราก็พอจะรู้ว่าจีนแต่งงานมาแล้วตั้งแต่จบมอปลายแล้วก็มาเรียนต่อแต่นางก็ใช้ชีวิตได้อย่างมีอิสระไม่เหมือนคนแต่งงานเลย

“แต่พี่รักษ์ สมบัติวิศวะนะมึง เรื่องผู้หญิงก็เยอะนะ ว่าแต่เขาไปเคลียร์กับชะนีตัวอื่นๆ หมดแล้วใช่มะ” ตาต้าพูดขึ้นมาพวกเราก็ได้แต่สบตากันไปมา “แต่เดี๋ยวก็ไปตามสืบมาให้เอง”

“ก็ต้องดูไปวะ” ฉันพูดขึ้นอย่างไม่คิดอะไรปกตินิสัยฉันไม่ค่อยคิดเล็กคิดน้อยอยู่แล้ว “วันนี้พี่เขาชวนไปดูเตะบอลที่สนามกลางนะ วิศวะนัดแข่งกับบริหารไปกันมะ”

“โธ่ มึงอยากไปก็พูด ละทำมาเก็บทรง” อลิซพูดขึ้นพร้อมกับยกมือขึ้นผลักหัวฉันเบาๆ

“เอาๆ ไปเปิดตัวให้เขารู้กันทั้งมหาลัยเลยสาว” ตาต้าบอกแบบนี้ อืมน่าสนนะ พี่รักษ์มองฉันแบบไหนไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ ฉันไม่ใช่หมูในอวยของเขาแน่ๆ ก็เปิดตัวไปเลย ส่วนจะมีสาวๆ ของเขาอยู่หรือไม่นั้นยังไงเราก็จะได้รู้กัน

“เฮ้ยรักษ์!!! กูเห็นน้องเฟย์ของมึงอยู่โต๊ะข้างสนามบอล” น่านตะโกนมาบอกผม คนรอบข้างในสนามต่างก็หันมามองผมเป็นตาเดียวแต่ผมไม่ได้สนใจอะไรกับสายตาคนอื่นอยู่แล้ว เพื่อนๆผมก็ไม่ได้ปิดบังกับพวกมันบอกกับพวกมันตั้งแต่คบกับน้อง ในกลุ่มทุกคนต่างก็รู้ว่าผมแอบชอบเฟย์มาตั้งแต่น้องเข้าปี 1 น้องเดินผ่านหน้าคณะทุกวัน ผมมองน้องทุกวันที่เห็นนั่นล่ะ เพื่อนๆ มันถึงได้รู้ว่าคนนี้น่ะผมชอบ ส่วนคนอื่นผมก็เฉยๆหแทบจะไม่ได้มองเลย

ทุกคนในคณะและนอกคณะต่างก็มองว่าผมเป็นคนโหดเงียบ ใช่โหดน่ะจริงๆ ยอมรับ ตอนมอปลายผมมีเรื่องชกต่อยให้พ่อกับแม่มาขึ้นห้องปกครองเป็นประจำ ขึ้นมหาลัยแรกๆ ก็มี แต่ตอนนี้ก็เพลาๆ ลงบ้างแล้ว อาจจะเพราะเป็นผู้ใหญ่ขึ้นด้วยเลยควบคุมอารมณ์ได้มากกว่าแต่ก่อน แต่ถ้ามันสุดจริงๆ หรือใครอยากมาจี้จนทนไม่ได้ก็อัดกันมันส์ไปถือว่าได้ปลดปล่อยพลังที่เก็บไว้บ้าง

“…” ไอ้น่านพูดจบมันก็รีบวิ่งไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำโดยที่ผมยังไม่ได้ตอบกลับอะไรไปเลย

แล้วจะไปอยู่อะไรข้างสนามทำไมไม่เข้ามาเล่า คิดแล้วก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าไลน์ แล้วส่งข้อความหาเฟย์

รักษ์ : ทำไมไม่เข้ามา น่านบอกเจอข้างสนาม

รอไม่ถึงสามสิบวินาทีก็ขึ้นอ่านแล้ว สักพักน้องก็ตอบกลับมา

Fay •^• : ก็ยังไม่เริ่มแข่ง ไม่รีบค่ะ

รักษ์ : เข้ามาตอนนี้เลย เดี๋ยวพี่จะลงละ

Fay •^• : แปปค่า

ผ่านไปไม่ถึง 3 นาที ก็เห็นกลุ่มน้องเฟย์เดินตามกันเข้ามาผมเลยพยักหน้าเรียกให้มาหา พร้อมกับบอกให้น้องๆ นั่งกันตรงอัศจรรย์ด้านหลังนักกีฬา ทุกคนต่างมองมาทางกลุ่มสาวๆ แน่นอนว่ากลุ่มน้องเฟย์หน้าตาดีกันทุกคนเป็นพ็อปพิวลาร์มหาลัย และเช่นเดียวกันกับกลุ่มพวกผมก็ดังกับกลุ่มสาวๆ เช่นกัน

ระหว่างทางที่พวกเราเข้ามานั่งดูการแข่งขัน ผู้คนที่อยู่ในสนามต่างหันมามอง ใกล้จะได้เวลาลงแข่งแล้ว ฉันนั่งคุยกับเพื่อนอยู่บนอัศจรรย์ก็รู้สึกว่ามีคนมานั่งด้านข้างฉัน คนด้านข้างกระซิบข้างหูเบาๆ ว่า

“มาช้า” ฉันหันไปมองหน้าพี่รักษ์ เสียงพูดเหมือนจริงจังแต่พอมองหน้าทำไมยังยิ้มล่ะ สรุปพี่เขาหน้าดุหรือเป็นคนยิ้มง่ายเนี่ย เวลาอยู่กับฉันทำไมชอบยิ้มให้นิดๆ อยู่ได้

“ไม่ช้า เกมส์ยังไม่เริ่มแข่งเลย” ฉันเถียงกลับไป

“ไหนกำลังใจ” เสียงทุ้มพูดขึ้นพร้อมกับแบบมือมาด้านหน้า ฉันเลยเอามือตบกลับไป

“อ่ะ สู้ๆ ขอให้ชนะ นะคะ”

“ขอรางวัลด้วย”

“ง่ะ”

“แล้วจะบอกว่าจะเอาอะไร”

พูดจบพี่รักษ์ก็เดินเข้าสนามไปรวมกลุ่มกับเพื่อน มองดูผู้ชายเตะบอลจนเพลิน ผู้ชายที่สูง 180 ซม. ผิวขาว ตัดผมทรงอันเดอร์คัต ใส่เสื้อบอลสีขาว วิ่งในสนามบอลนี่มันเป็นอะไรที่ทำให้ใจเจ็บมากเลยนะ และคนเดียวที่ดึงดูดสายตาฉันก็จะเป็นใครถ้าไม่ใช่พี่รักษ์ ทำให้ใจมันเหมือนจะกระตุกนะ

เฮ้อ จะคลั่งรักแฟนแล้วหนึ่ง!!!

สาธุ…สาธุ ขอให้รักนี้อยู่กับลูกไปนานๆ โปรดรักลูกด้วยเถิดเจ้าค่ะ

“เฟย์ เช็ดน้ำลายมึงด้วยสาว”

เอ๊ะ ฉันรีบเอามือลูบปากตัวเองไม่มีนี่ หันไปมองเพื่อนตัวดีอย่างตาต้า ก็เห็นนางหัวหัวคิกคักอยู่กับเพลง อลิซ แล้วก็จีน

อีพวกเพื่อนบ้าแกล้งเพื่อน!!!

จำไว้เลยนะ อย่าให้ถึงทีพวกมึงบ้าง คนไม่เคยมีแฟนเห็นแฟนแล้วจะตาวาวบ้างไม่ได้รึไง

“รู้ว่าแฟนหล่อ แต่เก็บอาการด้วยจ้า” จีนเสริมมาอีก

“อ่า จีนน่ะ อย่างกับแฟนจีนไม่หล่อ”

“อย่าไปพูดถึงเค้าเลย” เพื่อนพูดติดตลก

“มึงๆ ว่าแต่ฝั่งบริหารใช่กลุ่มพี่ปกป้องป่ะ” อลิซชี้มือให้ดูทางสแตนเชียร์ฝั่งกลุ่มบริหารนั่งกันอยู่ พี่ปกป้องที่เพื่อนพูดถึงคือรุ่นพี่ที่เข้ามาจีบฉันตอนฉันอยู่ปีหนึ่ง แต่ฉันไม่สนใจไง

“ทำไมกูรู้สึกว่าพี่แกยังไม่ตัดใจจากไอ้เฟย์วะ”

“ใช่ เราเห็นตรงกันจีนเลย”

หลังจบคำพูดเพลง ก็เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ พี่ปกป้องเดินเข้ามาทักทายพวกเราถึงที่

ใช่!!!

มาถึงสแตนเชียร์ของฝั่งตรงข้าม!!!

+++++++++++++++++++++++++++

ฝากติดตามพี่รักษ์น้องเฟย์ด้วยนะคะ🥰