ระดับความหึงหวง

กรี๊ดดดด พี่ปกป้องหาเรื่องให้ข้าแล้ว แล้วพี่ปกป้องก็ทักทายฉันพร้อมกับถามชีวิตในช่วงนี้ พี่ปกป้องถือว่าเป็นคนดีมากคหนึ่ง มีหลายคนที่เข้ามาจีบฉัน บางคนมาแบบลูกเจ้าพระยานาหมื่นอวดรวย บางคนอีโก้สูง บางคนมาคุยแบบหวังฟัน แต่มีพี่ปกป้องที่ดี ดีแบบมากๆ เป็นผู้ชายในแบบที่ผู้หญิงอยากได้อ่ะ แต่เรามองพี่แกแบบพี่ชาย และเราก็บอกพี่ปกป้องไปเมื่อเดือนก่อนแล้วว่าให้เป็นแบบพี่ชายน้องสาว ซึ่งพี่ปกป้องก็ดูเหมือนจะเข้าใจกันแล้วนะ

แล้วทำไมวันนี้พี่ปกป้องมาเข้ามาแบบเหมือนจีบกันอีกรอบได้หรือว่าอยากจะลองเชิงดูว่าใครคือ ผู้ชายที่เราเลือกคบเป็นแฟนงั้นหรอ

“ไงเรา” เดินมานั่งที่ว่างด้านข้างพร้อมกันทักทายแล้วหันไปพยักหน้าทักทายเพื่อนฉันด้วย ฉันยิ้มให้พี่ปกป้องไปพร้อมกับถาม

“รุ่นน้องแข่งหรอคะ”

“อืมใช่ แต่ช่วงนี้พี่ไม่ค่อยเจอเราเลย”

“เฟย์ยุ่งด้วย” หลังตอบเสร็จฉันมองไปข้างหน้า ก็ปรากฏว่ากลุ่มพี่ๆ นักฟุตบอลซึ่งเป็นเพื่อนพี่รักษ์ก็มองมาทางนี้ เห็นพี่เดย์ที่ไม่ได้ลงกับเพื่อนพร้อมเอามือมาทำท่าเชือดคอแล้วชี้ลงไปที่สนาม ฉันมองตามไปเจอรักษ์ที่ปกติยิ้มให้ฉันตลอดกำลังทำหน้าตึงมองมาทางนี้

“คนไหนอ่ะแฟนเรา”

“…”

“ก็เห็นมานั่งในดงวิศวะ พี่ก็คิดว่าต้องมีสักคนล่ะน่า แต่พี่ว่าพี่เห็นนะ”

“นั่นล่ะค่ะ ตามที่เห็นเลย” ฉันรีบตัดบทพี่ปกป้องพร้อมสะกิดเพื่อนๆ ให้ชวนพี่ปกป้องคุย หลังจากพี่ปกป้องกลับไปพวกเราก็สุมหัวกันทันที

“เฟย์มึงคิดว่าพี่รักษ์ขึ้หึงมากป่ะ” อลิซมองหน้าเพื่อนๆ พร้อมกับส่งสายตาไปมองเพื่อนจนมาหยุดลงที่ฉัน

“ขอให้โชคดีนะเพื่อน” จีนทำมือเชือดคอบอกว่าฉันไม่รอดแน่ มันต้องเห็นพี่เดย์ทำแน่ๆ

“เพลงว่านะ ประเมินจากสายตาแล้ว ระดับสิบอ่ะ” อ่ะ เอาเข้าไปไอ้เพื่อนพวกนี้ไม่เคยปลอบใจให้กำลังใจเพื่อนในเรื่องแบบนี้เลย หาใครช่วยได้วะ แต่เราจะกลัวทำไมในเมื่อเราบริสุทธิใจ

“ชะนี ถ้ายอมพี่รักษ์ได้มึงยอมไป มึงอาจฟินก็ได้นะ เป็นกูหน่อยไม่ได้ จะจับกินหัวกินหางกินกลางตลอดตัวเลย ฮี่ๆ”

“ไอ้พวกบ้า”

ฉันได้แต่กรอกตามองบนใส่เพื่อน มองเข้าไปในสนามอีกทีผลปรากฏว่าจบเกมส์ไปแล้ว วิศวะชนะบริหาร 2-1 มาเชียร์เขาแต่เหมือนไม่ได้มาเชียร์ เพราะมัวแต่คุยกับพี่ปกป้องแล้วก็เพื่อน หวังว่าคนที่เดินหน้าตึงออกมาจากสนามจะไม่คาดโทษกันมากนัก

ว่าแต่…ฉันควรจะประเมินระดับความหึงหวงของพี่รักษ์ยังไงดี?

1. ไม่หึงเลย รึเปล่า?

2. อาจจะหึงนิดนึง มีเหตุผล??

3. หึงเบอร์แรงระดับสิบแบบเพลงพิณว่าไว้!!!???

หืยยยย…แค่คิดก็ขนลุกแล้ว!!!

แต่คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง ก็เพิ่งคบกันได้ 2 วันเอง พี่รักษ์คงจะไม่มีการอย่างที่ว่ามาหรอกมั้ง

ง่ะ แต่พี่เดย์ทำไมส่งซิกมาน่ากลัวแบบนั้นเล่า เพื่อนเค้าอ่ะเค้าต้องรู้นิสัยกันสิ ฮืออออ

สร้างงานสร้างอาชีพ!!!

สร้างเรื่องสร้างราว!!!

มีอยู่จริง!! เอาจนได้ผู้ชายงอนฉันค่า!!

ตั้งแต่ออกมาจากสนามบอลจนมาขึ้นรถกับพี่รักษ์ พี่แกก็เอาแต่ทำหน้าดุใส่ แล้วก็ขับรถเงียบๆไม่พูดไม่จาใส่ฉัน แล้วฉันผิดหรอเนี่ย??

“ไม่บอกพี่หน่อยหรอคนนั้นใคร” กว่าที่จะเอ่ยถามออกมาได้ก็ผ่านไปหลายนาทีแล้ว

“พี่เค้าเคยมาจีบเฟย์

“อ่าฮะ” มาอ่าฮะ แล้วก็มองหน้ากันอีกพ่อคุณ

“ก็ไม่ได้คิดอะไรไง เฟย์บอกพี่เค้าไปแล้ว”

“แล้วเค้าจบกับน้องรึเปล่า หรือน้องจบฝ่ายเดียว”

“จบอะไรเล่า ไม่ได้คบกัน เขาแค่มาจีบเฟย์”

“ก็นั่นล่ะไม่ต่าง น้องชัดเจนมั้ย”

“เราตกลงเป็นพี่น้องกัน พี่เค้าก็ดี”

“แฟนอยู่นี่มาบอกผู้ชายอื่นดีได้ไงวะ” พี่รักษ์พูดขึ้นมาแบบกวนอารมณ์ คงจะหงุดหงิดน่าดู

“…”

ฉันเลยตัดทบทด้วยการเงียบใส่พร้อมหันหน้ามองออกด้านนอก อยากงอนก็งอนไปเถอะ คนอะไรอธิบายเหตุผลให้ฟังยังมาหงุดหงิดใส่เราอีก

เฮ้อ แล้วมันจะไปรอดมั้ยวะความรักของเรา!!

ปึง!!!

หลังปิดประตูห้อง ฉันก็โดนพี่รักษ์จับตัวไปพิงกับประตูห้องพร้อมกับที่พี่รักษ์ก้มลงมาจูบปิดปาก ฉันพยายามสะบัดหน้าหนี แต่พี่รักษ์ก็เอื้อมมือมาล็อคต้นคอฉันไว้พร้อมกับประกบจูบแบบรุนแรง จนฉันเผลอส่งเสียงร้อง เปิดโอกาสให้พี่รักษ์ส่งลิ้นเข้ามาเกี่ยวเอาลิ้นฉันพร้อมกับจูบแบบเอาเป็นเอาตายจนฉันเริ่มหายใจไม่ทัน จึงยกมือขึ้นทุบไปที่หน้าอกของเขาหลายที พี่รักษ์จึงถอนจูบออกมาแล้วกดปากลงมาจูบย้ำๆ ที่ปากฉันหนักๆ อีกทีหนึ่ง

“ไม่ชอบ”

“…”

“พี่ไม่ชอบ”

“…”

พี่รักษ์มองหน้าฉันนิ่งๆ พร้อมกับย้ำว่าไม่ชอบมาอีกรอบ

“พี่เป็นคนขี้หึงนะ หวงมากด้วย”

“เฟย์ก็ไม่ชอบ…ก็เฟย์ไม่ได้ผิดนี่” ฉันยังเถียงพี่รักษ์แบบเดิมและก็มองสบตาแบบไม่หลบด้วย ในเมื่อบริสุทธิ์ใจก็คุยให้รู้เรื่องไปเลย

“พี่เค้าแค่มาทักทายและมาถามเฟย์เองว่าคนไหนแฟนเฟย์แค่นั้นเอง พี่รักษ์จะหึงจะหวง พี่รักษ์ก็ต้องมีเหตุผลกับเฟย์ด้วย”

“อืม พี่ขอโทษ พี่แค่หึงน้องมากไป” ร่างสูงพูดพร้อมกับกอดฉันแล้วก้มลงมาจูบปากฉันอีกรอบ ซึ่งฉันก็เคลิ้มตามและยอมให้จูบแต่โดยดี

“อะ” ฉันรีบผลักพี่รักษ์ออก เมื่อรู้สึกเจ็บจี๊ดตรงคอ รีบยกมือมาลูบตรงต้นคอที่รู้สึกจี๊ดขึ้นมานิดนึง

กรี๊ด!!! ไอ้พี่รักษ์บ้าทำรอบที่คอฉัน นี่มันจะหึงอะไรขนาดนั้น

“พี่ทำรอยทำไม”

“ไม่ได้หรอ” ยังมีหน้ามาถามอีก

“ไม่ เฟย์ไม่ชอบ เฟย์ต้องยุ่งหารองพื้นมาปกปิดอีก”

“เขาจะได้รู้ไงว่าน้องมีแฟนแล้ว” พี่รักษ์พูดออกมาหน้าตาย

ฮืออออ หมดกัน

“ไม่เอานะ ต่อไปไม่ทำรอยนะเฟย์ไม่ชอบ” ฉันต่อรองกับเขาบ้าง

“ไม่รับปากได้ป่ะ”

“ไม่เอาา พี่นักษ์รับปากเฟย์มาก่อน”

“งั้นทำในร่มผ้า ไม่ทำให้คนอื่นเห็นแบบนั้นได้ป่ะ”

ฉันก็เลยพยักหน้าตอบรับไป

“ดีล!!” มีแฟนก็ส่วนมีแฟน การทำร่องรอยบนร่างกายของกันและกันก็ไม่ถือว่าผิด เพียงแต่ฉันไม่ชอบให้คนอื่นมามองเวลามีรอยตามตัว ถ้ามีเสื้อผ้าปกปิดจะเห็นกันแค่สองคนที่ร่วมกันทำ มันก็ไม่ได้เป็นปัญหาอะไร

เอ๊ะ???

เดี๋ยวนะ ทำไมรู้สึกว่ามีอะไรผิดพลาดไป…

มองหน้าพี่รักษ์อีกทีก็เห็นเขาเดินผ่านไปพร้อมกับยิ้มมุมปาก แต่แค่แปปเดียวหรือว่าจะตาฝาดไป

เฮ้ย!!! นี่ฉันเดินลงหลุมที่พี่รักษ์ขุดดักไว้รอหรอเนี่ย

ที่คุยๆ กันตั้งนานเรื่องทำรอยนี้ สรุปว่าเหมือนกับเป็นการตอบรับว่าฉันกับเขาก็ต้องมีสัมพันธ์กันอีกอย่างนั้นน่ะสิ

กรี๊ดดดดดด

อิพี่รักษ์!! แล้วมาทำหน้านิ่งใส่ฉันที่ไหนได้ก็หวังผลนี่เอง หลังจัดการอารมณ์ตัวเองและอาการหน้าร้อนได้ก็เดินเข้ามานั่นด้านข้างคนตัวโตที่เอนตัวกดดูรายการทีวีอยู่อย่างสบายใจที่โซฟากลางห้อง อารมณ์พ่อคุณช่างแตกต่างจากสิบนาทีก่อนหน้าลิบลับ

“พี่รักษ์จะกลับห้องมั้ยคะ” ฉันเอ่ยถามขึ้นมาหลังจากที่นั่งลงด้านข้างพี่รักษ์

“หืม… จะรีบไล่พี่ไปไหนครับ” ไม่พูดเปล่าแต่คนโตตัวยังจับเอวฉันพร้อมยกให้ขึ้นมานั่งบนตัก พร้อมเอามือจับที่คางฉันหันไปหาแล้วก็กดจูบลงมาที่ริมฝีปากฉัน

“อุ๊ย!!!” ฉันตกใจจริงๆ กับการกระทำของพี่รักษ์ ทำไมชอบจับจูบตลอดเลยก็ไม่รู้

“ทำใจให้ชิน” พูดแล้วก็ “จุ๊บ” เอาอีกแล้ววันนี้กี่รอบแล้วเนี่ย ฉันรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะรับดาเมจนี้ไม่ไหว พี่รักษ์ไม่ใช่ว่าจะไม่หล่อ ยิ่งพี่แกมาโหมดหวานมดไต่แบบนี้ฉันก็เขินเป็นนะ

ตกหลุมรักแฟนทั้งที่เพิ่งคบกัยผิดมั้ยนะ??

และฉันจะจำไว้ว่า

คนนี้ขี้หึงมาก!!!

คนนี้ดุมาก!!!

คนนี้กวนมาก!!!

คนนี้ติดสกินชิพมาก!!!

และคนนี้หวานมาก!!!

“เฟย์ไม่ได้ไล่นะแต่สามทุ่มเฟย์มีนัดกับเพื่อนที่สุดซอยอ่ะ”

“สุดซอย” ที่พูดถึงไม่ใช่ในซอยลึกในป่าหรืออะไรนะ แต่เป็นร้านเหล้าแบบนั่งชิลล์ แฮงค์เอ้าท์ สบายๆ มีอ่างให้ตกหมึกตกกุ้ง อยากร้องเพลงก็ขึ้นไปร้อง จะมีช่วงฟรีให้ลูกค้าไปร้อง และมีช่วงเวลาที่นักร้องประจำร้านจะขึ้นเล่นด้วย สถานที่ไม่แอดอัด โต๊ะไม่ติดกัน อากาศก็ดี ขับรถเข้ามา แค่ 3 ซอยก็ถึงร้าน

กลุ่มพวกฉันจะชื่นชอบการนั่งดื่มกันแบบนี้มาก ชอบพากันมาได้ทำกิจกรรมด้วย เราอยากกินกุ้งเป็นๆ ก็นั่งตกกุ้งไปเป็นอะไรที่ลุ้นดีและสนุกด้วย

“น้องจะเมามั้ย ให้พี่ไปรับมั้ย” พี่รักษ์ถามขึ้นมา นึกว่าจะไม่ปล่อยให้ไปซะแล้ว

“ไม่เมาๆ วันนี้พวกเราอยากกินกุ้งงงงง” ฉันลากเสียงยาวกับคำว่ากุ้ง เพราะกุ้งคือเดอะเบส ฉันชอบมากให้กินทุกวันยังไง

“หาคนไปช่วยตกกุ้งเพิ่มมั้ย”

“…”

สรุปว่า พี่รักษ์ก็มากับฉันที่ร้านสุดซอย และโดนเพื่อนแซวฉ่ำว่าเป็นคู่รักที่ไม่ค่อยจะเห่อกันเลย เพื่อนฉันดูเข้ากับพี่รักษ์ได้เป็นอย่างดี

อย่างน้อยพี่รักษ์ก็ไม่ได้แสดงอาการหยิ่ง หรือวางมาดอะไรกับเพื่อนของฉัน

พวกเราสามารถคุยกันได้ไม่ต้องมาคอบเกรงใจกัน ถึงแม้จะมีแฟนเพื่อนมานั่งด้วย ทำให้สบายใจไปด้วย

+++++++++++++++++++++++++++++++

คิดว่าระดับความหึงหวงพี่รักษ์มากกันมั้ยเอ่ย🤫

ฝากติดตามให้กำลังใจกันด้วยนะคะ

ร่วมพูดคุยแนะนำกันได้น้าาาา

โปรดรักพี่รักษ์และน้องเฟย์ด้วยนะค้าาา