full of love พร่ำรักวิศวะ (รักษ์เฟย์)

full of love พร่ำรักวิศวะ (รักษ์เฟย์)

last updateHuling Na-update : 2026-02-20
By:  MamaMarineOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
10Mga Kabanata
414views
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

เพราะงานเลี้ยงสายรหัสเมื่อคืนนี้นำพาให้เธอรู้จักกับรุ่นพี่ต่างคณะซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของพี่รหัส และเผลอมีความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนกับ “พี่รักษ์” คนโหดแห่งคณะวิศวะ เธอไม่น่าดื่มให้เมามายขนาดนั้นเลยให้ตายเถอะ

view more

Kabanata 1

จุดเริ่มต้น

“What do you mean you're pregnant?”

The room had turned incredibly silent on that note. So much so that a pin could be heard hitting the ground if possible.

Pregnant?

The choice of word used had completely numbed me from even considering to speak.Not that anyone else in my place would speak so gallantly with the current update.

“That's exactly it.” Valerie clarified. Then she turned, intentionally reaching to lock eyes with me.

And there it was.

That little glint of resentment I hadn't have believed she had towards me; painted right across her whole expression.

“As you both heard; I, am carrying the next royal heir.”

With so much force as possible, I tried to keep myself composed and steady. While Mathew stood there expressionless and completely silent, I struggled to even catch my next breath.

All it took was one hour, and a single word to completely ruin life for me. If I had known this was how the day would end for me, would I have still ushered her in with as much love as I did earlier? knowing she was about to ruin me?

~~~

Few hours earlier

(Before the announcement.)

I stood at the mouth of the balcony door, seeming to observe the distance, but when in truth; I had no specific focus. That morning had felt rather dull compared to others.

Matthew wasn't back yet.

The thought caused fear to roll up my skin. We had broken Into an argument yesterday evening. While he had been seemingly overwhelmed as the alpha, by everything that had been happening, I on the other hand felt that same miserable state of being the subject of that trouble.

My reign as Luna stirred frustration for myself as I wasn't quite the choice the people of the pack would have liked to be governed under. And they had finally brought the issue to the pack elders after a long series of subtle and direct attacks at me.

“Why do you make it seem like it's my fault?” My voice echoed in my head, as I slowly replayed the scenes from last night's argument.

“I didn't say it was.” Mathew didn't look at me.

In that moment, I felt so conflicted.

“I just, I just sometimes wished things could be normal with you.”

Letting out a heavy breaths, I turned away from the window to avoid diving further into my thoughts. Nothing had ever been normal with me, or by living around me. I thought he would have gotten the message by now.

But could I really blame him?

Not only did I have this very ugly birthmark on my left collarbone; that people were particular disgusted by, I was also a wolf less female, with no proper origin as to where I came from.

So, I guess nothing of that sort could be described as normal.

Suddenly, the sound of the door creaking open immediately made me spurn around in expectation. It's like I could feel my life slowly siping back in at the sight of Mathew. Despite the whole high shoulders, calm face and vague expression of his, I could see underneath everything; that be was completely drained.

I stood up from where I was sitting, but didn't approach him. I didn't know if I had the right to.

“Matthew…” his name danced softly on my tongue like it always has since the moment I learnt it.

He matched slowly towards me. No expression. No words. I didn't know if the right thing would be to plunge ahead or remain in my spot.

“Mathew, I'm sorry. I shouldn't have…”

He suddenly embraced me in a tight hug, leaving all that I had to say slowly disappear. He held me. Tightly. Like I was the only thing that mattered.

“You are the only thing that matters.” He suddenly said, emphasizing on it as he had obviously heared my thoughts loudly.

He had his nose at the nook of my neck, as he deeply inhaled the scent of my skin like he was trying to calm himself down.

“I'm sorry.”

I felt tears glistering underneath my eyes and I immediately wrapped my hands around my husband, pulling in to the hug.

“I shouldn't have spoken to you the way I did.” He caressed my hair softly, until he finally pulled away to stare at my face.

The tears had already began falling down my cheeks unconsciously. I knew how much of a problem I was for him and I hated it. He loved his pack, more than most alpha did. But he loved me even more. And that created a clash for him.

“Hey, it's alright.” His thumb gently wiped away the falling tears. “We're alright.”

I found warmth in those deep golden eyes of his. It was like a fire slowly burned underneath them, and the heat warmed me up.

“I love you.” The words left my lips like a subtle reminder. I didn't know the reason why I felt that way. Was it just because we were fated mates? Or just a natural reaction to his warmness?

Mathew smiled brightly at me, little specks of light finally glistering back in his eyes and he pulled me in for another hug.

I didn't know what the reason was. But one thing I knew; was that every heartbeat of mine was for the sake of Mathew’s existence.

The day had gone by rather quickly into noon. Mathew had barely been able to have breakfast before he was called out for another meeting with some of the pack heads.

Deep down, I knew whatever was going to be discussed wouldn't be anything favourable to me. But regardless, Mathew tried to ease my mind before he left.

Having nothing to do, I strolled the gardens around our Estate, while I let myself sink into one of the things I loved the most.

Poetry.

Some maids passed by, bowing at my presence before leaving me with some criticism glances I paid no heed to.

It was a constant with my existence.

While walking deeper in, my eyes suddenly caught sight of a familiar figure walking through the estate gates. My eyes brightened as I noticed who it was.

“Valerie!” I called at her. Excitement rushing through me.

Valerie stopped the moment she heard me. I rushed towards where she was as I hadn't seen her in months now. Valerie on the other hand suddenly turned, looking bright and beautiful as she always did.

But that wasn't what caught my attention.

She passed me a small smile as her hand remained on her baby bump.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
10 Kabanata
จุดเริ่มต้น
เพราะงานเลี้ยงสายรหัสเมื่อคืนนี้นำพาให้เธอรู้จักกับรุ่นพี่ต่างคณะซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของพี่รหัส และเผลอมีความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนกับพี่ “รักษ์” คนโหดแห่งคณะวิศวะ เธอไม่น่าดื่มให้เมามายขนาดนั้นเลยให้ตายเถอะเฟย์ ฉันยกมือกุมขมับอย่างคิดไม่ตก ฮือ ชีวิตเน้อชีวิตทำไมมันมีเรื่องให้เครียดเข้ามาแบบนี้ล่ะ จะโทษใครได้เพราะตัวเองพลั้งพลาดเอง ฉันได้แต่ถอนถายใจอย่างปลงตก“แกไม่สบายป่ะเฟย์” อลิซทักขึ้นมาเมื่อเห็นเพื่อนหน้าซีดๆแลดูแล้วเหมือนคนที่ไม่สบาย“เออ กูก็ว่าจะถามเหมือนกัน เห็นหน้าซีดๆ” เพลงพิณก็เห็นด้วยกับอลิซ“เวียนหัวน่ะ น่าจะเมาค้างจากเมื่อคืน” ฉันตอบเพื่อนออกไป เรื่องที่ฉันไปทำวีรกรรมอะไรไว้คงให้เพื่อนรับรู้ไม่ได้หรอก ใครจะคิดว่าคนเรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้อย่างคุณหนูเฟย์จอมหยิ่งจะไปมี one night stand กับรุ่นพี่ต่างคณะกัน อยากจะเอาหัวเคาะโต๊ะหลายๆ รอบกับความไม่ระวังของตัวเองเมื่อคืนนี้มีเลี้ยงสายรหัสของฉันมีรุ่นพี่ที่เป็นพวกย่ารหัสป้ารหัสพี่รหัส แล้วก็มีน้องรหัสมาด้วย เป็นการเลี้ยงสายจากพี่ๆที่จบออกไปแล้ว ตอนนี้พวกเรานั่งอยู่ใต้ตึกคณะนิเทศ ระหว่างรอเรียนคาบต่อไป เป็นปกติของนักศึกษาหลายชั้นปีท
Magbasa pa
คบกันมั้ย
หลังจากแยกย้ายกันกลับจากร้านชาบู ฉันก็โดนเพื่อนแท็กตามในไลน์กันรัวๆ โดนจับซักฟอกกันไปชุดใหญ่ถึงเรื่องของฉันกับพี่รักษ์ ได้แต่ตอบเพื่อนไปแบบเลี่ยงๆว่า เขาแค่ถามตามมารยาท ไม่ได้มีอะไรมากเกินไปกว่านั้นแต่ถ้ามีอะไรมากกว่านั้นจริงๆจะอัพเดตให้รู้อีกที หลังจากจบบทสนทนากับเพื่อนฉันก็เข้าไปเล่น IG หาดูอะไรไปเรื่อย จบจากเล่น IG ก็เข้า Tiktok ไปดูว่าวันนี้เพื่อนเราอัพเดทอะไรบ้าง เข้าไปดูของอลิซก่อนเลยละกัน เพราะอลิซเป็นติ๊กต็อกเกอร์ที่ชอบอักคลิปชีวิตประจำวันลง แต่ฉันโครตชอบเลย เพื่อนใครทำไมใช้ชีวิตได้มีความสุขขนาดนี้นะ ฉันนี่ละเอฟซีตัวยงของอลิซ กดไลท์ และคอมเม้นท์เพื่อนทุกคลิป ใส่ใจเพื่อนแบบสุดๆ เมือไม่มีอะไรให้ดูก็กดเข้าดูซีรีย์ในเว็บแบบซับไทย ตอนนี้ฉันกำลังติดซีรีย์จีนล่ะ เมื่อโดนป้ายยามาจาก Tiktok ช่องรีวิวซีรีย์จีนช่องดัง ฉันก็หลงวนอยู่ในดงซีรีย์จีน ยังปีนข้ามกำแพงหาทางออกไม่ได้เลยครืดๆเสียงสั่นจากโทรศัพท์ แจ้งเตือนแทรกเข้ามาทำให้การดูซีรีย์ของฉันต้องหยุดชะงักไปโดยพลัน ใครโทรมาค่ำๆมืดๆเนี่ย หืม…เบอร์แปลก?รับหรือไม่รับดี ช่วงนี้มิจฉาชีพยิ่งเยอะอยู่ด้วยเห็นคนโดนกันเยอะ โทรมาคุยๆกันโดนหลอกจ
Magbasa pa
เชื่อใจแฟนสิครับ
ร้านสำราญ 22:30 น.ตอนนี้ฉันอยู่ที่ร้านสำราญซึ่งเป็นร้านเหล้าที่เปิดอยู่หลังมอ ห่างออกมา 2 ซอย เป็นแหล่งรวมนักศึกษาที่ชื่นชอบเฮฮา และมาเมา เป็นร้านเหล้าสไตล์นั่งชิล มีนักร้องที่ร้องเพลงควบคู่ไปกับนักท่องราตรีที่จะเต้นดื่มหรือจะนั่งฟังเพลงเหงาๆ บรรดาหนุ่มๆ สาวๆ ต่างก็ชอบที่จะมากันเยอะมาก ผู้ชายก็งานดีอีกต่างหากตอนนี้ฉันนั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อน จากเดิมที่ตั้งใจจะนอนดูซีรีย์ แต่ปรากฏว่าเพื่อนในกลุ่มอย่างอลิซ ไลน์ตามให้ออกมาเมาเป็นเพื่อน เพราะเพื่อนสาวอลิซบอกว่า “กูอกหัก!!!” คำเดียว ใครจะเชื่อว่าอลิซเพื่อนสาวที่สวยๆของกลุ่มจะไปแอบชอบเพื่อนพี่ชาย แต่เพื่อนพี่ชายที่ดูเหมือนจะชอบนางกลับมาแจกการ์ดแต่งงานกับพี่ชายเธอ ทำเอาอลิซถึงกับงงตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มเป็นแฟน!!! อกหักทั้งที่ยังไม่ได้คบกันจริงจังก็เพื่อนฉันนี่ไงเฮ้อ…นี่ล่ะหนาผู้ชายเจ้าชู้!!!“แกเลิกคร่ำครวญได้แล้วน่าอลิซ สวยๆ แบบแกหาใหม่ได้สบายมากเถอะ” จีนพูดปลอบเพื่อนเพราะตั้งแต่มาถึงเพื่อนก็เอาแต่พูดเป็นวรรคเป็นเวรถึงไอ้พี่คิว มันพูดวนไปวนมารอบนี้เป็นรอบที่ห้าแล้ว“แกไม่เข้าใจอ่ะจีน!!!”“เอ้า!! อีนี่พวกกูไม่เข้าใจมึงตรงไหน พวกกูเข้าใจหมดแ
Magbasa pa
ตกหลุมรักแฟน
“อุ๊ย!!!” ฉันสะดุ้งตกใจ พี่รักษ์ออกมาเมื่อไหร่ไม่เห็นรู้เรื่องเลย เป็นอย่างนี้ทุกทีเวลาดูอะไรเกี่ยวกับศิลปินที่ชื่นชอบทีไรเหมือนหลุดเข้าไปอีกโลกตัดการรับรู้นั่นล่ะชั้น ก็ดูทีไรก็หลงเค้าทุกที “หืม… ดูผู้ชาย นอนได้แล้ว” แม้จะไม่รู้ว่าในจอที่ฉันกำลังดูอยู่คือใครแต่พี่เค้าก็น่าจะรู้ล่ะนะว่าเป็นไอดอลเกาหลี“เฟย์ชอบพี่คนนี้ ผู้ชายอะไรทั้งเท่ห์ทั้งเก่ง” แม้ตาจะดูแต่ปากก็พูดบอกให้พี่รักษ์รับรู้ไปด้วย “เฟย์เตรียมที่นอนให้พี่ด้านนอกไงคะ เห็นมั้ย”“เห็นแต่จะนอนนี่…กับเฟย์” “…”“แค่กอดครับ”“แน่นะ…สัญญามาก่อน”ฉันยื่นนิ้วก้อยไปตรงหน้าพี่รักษ์เพื่อให้เขาสัญญามาก่อนที่พี่รักษ์จะยิ้มและเอานิ้วก้อยมาเกี่ยวกันฉันพยักหน้าเป็นสัญญาณว่าโอเคได้ แต่ก็ยังดูไลฟ์ต่อไป ผ่านมาอีก 10 นาทีก็จบไลฟ์ ฉันเลยเก็บโทรศัพท์เตรียมตัวนอน “พรุ่งนี้ไปดูพี่เตะบอลนะ วิศวะมีแข่งกับบริหาร” “ขอเฟย์ดูก่อนได้มั้ย เผื่อติดเรียน “ “ครับ นอนเถอะ” จบคำเขาก็กดจูบมาที่ริมฝีฝากแล้วก็ออกไปนอนกอดฉัน และก็หวังว่าคืนนี้ฉันจะนอนหลับนะ ในชีวิตไม่เคยมีแฟนพอมีก็เหมือนจะข้ามขั้นไปกันแล้วใต้ตึกคณะนิเทศศาสตร์ “มึงจะเล่าได้ยังเฟย์” ตาต้าถลึงตา
Magbasa pa
ระดับความหึงหวง
กรี๊ดดดด พี่ปกป้องหาเรื่องให้ข้าแล้ว แล้วพี่ปกป้องก็ทักทายฉันพร้อมกับถามชีวิตในช่วงนี้ พี่ปกป้องถือว่าเป็นคนดีมากคหนึ่ง มีหลายคนที่เข้ามาจีบฉัน บางคนมาแบบลูกเจ้าพระยานาหมื่นอวดรวย บางคนอีโก้สูง บางคนมาคุยแบบหวังฟัน แต่มีพี่ปกป้องที่ดี ดีแบบมากๆ เป็นผู้ชายในแบบที่ผู้หญิงอยากได้อ่ะ แต่เรามองพี่แกแบบพี่ชาย และเราก็บอกพี่ปกป้องไปเมื่อเดือนก่อนแล้วว่าให้เป็นแบบพี่ชายน้องสาว ซึ่งพี่ปกป้องก็ดูเหมือนจะเข้าใจกันแล้วนะแล้วทำไมวันนี้พี่ปกป้องมาเข้ามาแบบเหมือนจีบกันอีกรอบได้หรือว่าอยากจะลองเชิงดูว่าใครคือ ผู้ชายที่เราเลือกคบเป็นแฟนงั้นหรอ“ไงเรา” เดินมานั่งที่ว่างด้านข้างพร้อมกันทักทายแล้วหันไปพยักหน้าทักทายเพื่อนฉันด้วย ฉันยิ้มให้พี่ปกป้องไปพร้อมกับถาม“รุ่นน้องแข่งหรอคะ”“อืมใช่ แต่ช่วงนี้พี่ไม่ค่อยเจอเราเลย”“เฟย์ยุ่งด้วย” หลังตอบเสร็จฉันมองไปข้างหน้า ก็ปรากฏว่ากลุ่มพี่ๆ นักฟุตบอลซึ่งเป็นเพื่อนพี่รักษ์ก็มองมาทางนี้ เห็นพี่เดย์ที่ไม่ได้ลงกับเพื่อนพร้อมเอามือมาทำท่าเชือดคอแล้วชี้ลงไปที่สนาม ฉันมองตามไปเจอรักษ์ที่ปกติยิ้มให้ฉันตลอดกำลังทำหน้าตึงมองมาทางนี้“คนไหนอ่ะแฟนเรา”“…”“ก็เห็นมานั่งในดงว
Magbasa pa
ทริปเขาใหญ่
และแล้วทริปเขาใหญ่สุดสัปดาห์นี้ พี่รักษ์ก็ได้รู้จากเพื่อนฉัน และมีเขาอยู่ในแพลนของทริปนี้เป็นที่เรียบร้อย ส่วนเพื่อนของพี่รักษ์ถ้าพี่เขาจะชวนเพื่อนไปด้วยพวกเราทุกคนมองเห็นตรงกันว่าไม่ใช่ปัญหา ยิ่งไปด้วยกันเยอะก็ยิ่งดี น่าจะสนุก และตาต้าเพื่อนสุดสวยฉันบอกว่า “ผู้ชายมาเป็นอาหารตาขนาดนี้บุญหัวชะนีแล้วมั้ย!!!” ฮ่าฮ่า ตาต้าก็คือตาต้า เห็นผู้ชายหล่อนางบอกว่าบุญหัว ปกติรุ่นพี่กลุ่มนี้ก็เป็นที่ชื่นชอบกันของสาวๆเป็นหนุ่มฮอตในมหาลัยกันอยู่แล้ววันนี้เป็นเดินทางไปเขาใหญ่โดยที่พวกเรานัดรวมตัวกันที่คอนโดของอลิซ หกโมงเช้าเราต้องออกเดินทางพร้อมกัน โดยที่มีการวางแผนการเดินทางไปด้วยรถยนต์เพียง 2 คันเท่านั้น หรือใครอยากจะเอารถยนต์ไปเองก็แล้วแต่สะดวก แต่ทุกคนโอเคกับการนั่งรถไปด้วยกันฉัน พี่รักษ์ พี่ดิน จีน เพลงพิณ เดินทางโดยสารมาคันเดียวกัน ส่วนอลิซ และต้า เดินทางไปอีกคันโดยพี่รักษ์เป็นคนจัดแจงให้พี่น่าน พี่สิงห์ และพี่เดย์ เป็นคนโดยสารมาด้วย เพื่อให้มาเป็นสารถีขับรถให้นั่ง โดยที่สาวๆจะได้ไม่ต้องขับรถเองให้เหนื่อย ถึงแม้ทุกคนจะยืนยันกับพี่รักษ์ไปแล้วว่า พวกเราทุกคนชื่นชอบการขับรถเที่ยวเป็นอย่างมากก็ตา
Magbasa pa
ฝากไว้ก่อน (Nc18+)
17:00 น.หลังจากที่เหนื่อยกันมาทั้งวัน จากกิจกรรมที่พากันตะลอนทัวร์กันมาแล้ว เมื่อมาถึงที่พักพวกเราก็รีบจัดการธุระส่วนตัว โดยนัดแนะกันเสร็จสรรพว่า 18.00 น. จะต้องมาลงครัวช่วยกันโดยมีจีนเป็นแม่ครัวใหญ่ ส่วนพวกเราเพื่อนๆ ตัวเล็กตัวน้อยจะช่วยคอยหยิบจับตามที่เพื่อนสาวต้องการทุกอย่าง อยากจะบอกมากว่า จีนทำอาหารอร่อยมาก กอไก่ล้านตัวเอาให้เวอร์ เดี๋ยวไม่เชื่อกันพวกเราจองที่พักเป็นแบบพลูวิลล่าหลังใหญ่ ซึ่งจะมีห้องพัก 5 ห้อง พร้อมห้องน้ำในตัว ห้องครัว ห้องคาราโอเกะ ห้องสตรีมเกมส์ มีโต๊ะพลู และมีสระว่ายน้ำที่ด้านข้างของตัวพลูวิลล่า มองออกไปแล้วจะเห็นบรรยากาศของป่าไม้ธรรมชาติส่วนการจัดแบ่งห้องพักเพลงพิณนอนกับจีน ตาต้านอนกับอลิซ ฉันได้นอนกับพี่รักษ์ ส่วนพี่เดย์ พี่น่าน พี่สิงห์ และพี่ดิน แบ่งกันนอน 2 ห้องฉันเขามาในห้องได้ก็ล้มตัวลงใส่โซฟาแล้วนอนแผ่แบบกางแขนกางขาอย่างเหนื่อยล้า กิจกรรมวันนี้สูบพลังฉันไปหมด พี่รักษ์ที่เดินตามหลังเข้าห้องมาเขย่าที่ไหล่ฉันหนึ่งครั้งพร้อมกับก้มมากระซิบที่หลังหู “เฟย์ไปอาบน้ำก่อนจะได้สบายตัว” “อืออออ พี่รักษ์อาบก่อนเลย เฟย์ของีบแปป”ไม่มีเสียงตอบรับ แต่ฉันรับรู้
Magbasa pa
มีคนเสียอาการ
“ฝากไว้ก่อน คืนนี้เจอกันทูนหัว” จบคำเขาก็อุ้มฉันไปที่ห้องน้ำโดยพาไปนั่งชักโครกบริการล้างเช็ดทำความสะอาดให้เรียบร้อย พร้อมกับบอกให้ฉันออกไปหาเพื่อนก่อนส่วนตัวเองจะตามไปสมทบทีหลัง ส่วนตอนนี้เขาใช้ห้องน้ำก่อน ฉันรีบพยักหน้าแล้วรีบวิ่งออกไปทันที เขินไปหมดแล้ว ไอ้ที่ตุงๆ ในกางเกงเขาเป็นลำนั่นทำฉันหน้าแดงและอดเขินอายไม่ได้กรี๊ดดดด หลังจากที่ฉันออกมาจากห้องพักฉันพยายามที่จะทำตัวให้เป็นปกติ ถ้าไอ้พวกเพื่อนบ้ารู้ว่าฉันทำอะไรมามันล้อยันลูกบวชแน่นอน ออกมาถึงเคาน์เตอร์ครัวก็เห็นจีนกำลังลงมือทำกับข้าว และมีเพลงเป็นลูกมือ ส่วนอลิซและตาต้ายังไม่ออกมาจากห้อง หลังผ่านไปประมาณ 10 นาที คนอื่นๆ ก็พากันออกมาจากในห้องรวมถึงพี่รักษ์ด้วย ตอนที่สบตากันฉันก็รู้สึกหน้าร้อนขึ้นมาทันที อย่ามาจ้องฉันด้วยสายตาแบบนนั้นค่อหน้าเพื่อนเชียวนะ “สาวๆ ขาดเหลืออะไรบ้างครับ ให้พวกพี่ช่วยอะไรบอกได้เลยนะไม่ต้องเกรงใจ” พี่สิงห์ปกติที่เป็นคนไม่ค่อยพูดอะไรเอ่ยถามขึ้นมาจีนเลยหันไปบอกว่าให้ช่วยติดเตาปิ้งย่างอาหารทะเล ขอคนพร้อมบริการย่างให้ด้วย ส่วนพี่ดินกับพี่รักษ์ออกไปซื้อเครื่องดื่มมาให้เพราะตอนกลับเข้ามายังไม่ถึงเวลาที่ร้า
Magbasa pa
เอาให้รักเอาให้หลง (Nc18+)
ผ่านไปสักพักพวกพี่สิงห์ พี่ดิน พี่เดย์ พี่น่านก็เลิกเล่นเกมและมาร่วมวงไพ่ด้วยกัน ซึ่งเปลี่ยนจากการเล่นไปเป็นเล่นไพ่เก้าเก ทีแรกฉันก็งงๆ ว่าคืออะไร แต่พอมองดูไปสักพักค่อยเข้าใจ พวกเราเล่นกันไปดื่มกันไปวงไพ่ย่อมๆ เกิดขึ้น และมีทั้งเสียงหัวเราะ เสียงตะโกนด่ากันบ้าง เป็นอะไรที่สนุกสนาน เมื่อถึงเวลา 23:45 พวกเราก็ถึงเวลาแยกย้ายกันไปพักส่วนใครจะอยู่ต่อก็ได้ แต่หลังเที่ยงคืนไปที่พักมีข้อห้ามว่าไม่ให้ส่งเสียงดังพวกผู้หญิงที่เริ่มเมากันแล้วก็ขอเข้าห้องไปนอน ส่วนเพื่อนของพี่รักษ์ยังพากันนั่งตั้งวงกันต่อฉันเดินกลับห้องมาก่อนพี่รักษ์เพราะไม่ได้เมามาก พี่รักษ์ยังนั่งดื่มกับเพื่อนซึ่งฉันก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรที่แฟนจะดื่มต่อ ถือว่ายืดเวลาออกไปอีกนิดแล้วกันหลังเข้าห้องมาฉันก็รีบเข้าไปอาบน้ำจัดการตัวเอง ฉันเลือกที่จะสวมชุดนอนด้วยเสื้อคอกลมตัวใหญ่และกางเกงขาสั้นตามด้วยถุงเท้า หลังจากทาครีมทำทุกอย่างเสร็จสิ้นฉันก็ปีนขึ้นบนที่นอนเตรียมตัวนอนเพราะไม่ได้กะจะรอแฟนเข้ามา เพราะไม่แน่ว่าพี่รักษ์อาจจะดื่มกับเพื่อนอีกนานแกร็กหือ… ฉันหันไปมองประตูห้องพักที่ถูกเปิดเข้ามา ผิดคาดแฮะนึกว่าพวกพี่ๆ เขาจะดื่มกันนานกว่
Magbasa pa
ภาพสาวปริศนา?
10.30 น.“เฟย์…เฟย์ครับ ตื่นอาบน้ำได้แล้ว” พี่รักษ์เขย่าตัวฉันเบาๆ “ฮือ…ขออีกสิบนาทีนะคะ” จบคำฉันก็นอนต่อ แต่ก็รับรู้ได้ว่าพี่รักษ์เดินไปมา ขอยืดเวลานอนออกไปอีกได้มั้ย สภาพร่ายกายฉันตอนนี้มันเมื่อยล้าไปหมดเลยเมื่อครบเวลาสิบนาทีตามที่ขอไว้พี่รักษ์ก็กลับมาเรียกอีกรอบ ฉันลุกขึ้นนั่งบนเตียงพร้อมกับก้มมองสภาพตัวเอง เฮ้อ!!! ดูไม่ได้ ตามตัวมีรอยแดงลงมาตั้งแต่หน้าอก หันไปมองคนตัวโตที่มองตอบกลับมาด้วยรอยยิ้มนิดๆ“ไปได้แล้วครบสิบนาทีแล้วครับน้อง” พี่รักษ์บอกฉันแล้วก็เอามือว่าขยี้ผมฉันอย่างมันเขี้ยว“งื้อ…พี่รักษ์น่ะแกล้ง” “ใส่ร้าย”“ไม่ต้องมาพูดเลย เฟย์เมื่อยไปทั้งตัวเดินไม่ไหวแล้ว” “ป่ะ งั้นพี่อุ้มไปส่งห้องน้ำ หรือจะให้พี่อาบให้ดี”“ไม่เอา โนววววว เดี๋ยวเฟย์จัดการเอง” ฉันรีบลงจากเตียงไปก่อนที่พี่รักษ์จะมาอุ้มไปส่งห้องน้ำ ถ้าลองให้พี่รักษ์ได้ไปส่งห้องน้ำฉันต้องปวดเมื่อยตัวเพิ่มขึ้นมาอีกแน่เลย พอเข้ามาห้องน้ำสภาพที่เห็นตัวเองในกระจกนี่มันคืออะไร!!!กรี๊ดดดด อิพี่รักษ์บ้าทำรอยไม่ใช่แค่แถวหน้าอก แต่มองลงต่ำยังเจอร่องรอยสีกุหลาบตั้งแต่ตามลำตัว ไปจนถึงขาอ่อนฉันจะจำไว้ พี่รักษ์มันคนหื่น!!!เมื่อ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status